%*^ ?1 ■ >■- -C -1 \ . ^: ^ ^,- ' ':.'^r^^ . 1 ,1 ^ --■ ^ >;^ 3f ■% : V-^ *-*?«■ ,ifcr V .j%«^ 60 .'HErT':vJii ^ M^^ fNrf' ■ ,.^ •.'^«'.•^ ■^m <;"• ^•' * :• y >->.(-, [;»>■'■, ^v: :^: SPFXIES (.ENEEA ET t)RDINES FLORIDEARUM, SKU DE8CRIFTI0NES SUCCINCT.^ SPECIERUM GENERUM ET ORDINUM, QUIBUS FLORIDEARUM CLASSIS CONSTITUITUR. AUCTORE JAGOBO GEORGIO AGARDH. VOLUMINIS SECUNDI : VAliS TEKTIA. LUND^: APUD C. W. K. GLEERUP. LIPSl.T.: AVVV T. 0. WEIGEL. | P A It I S 1 1 S : APUT) MASSON. LOKDINi: APID W. PAMPLIN. 1868. LVKDJF., TYPiy DERLlNGIAiNIS. Wrangelie^. 701 Ordo XIV. WRANGEIIE^. Wrangelieoe J. Ag. Consp. Disp. Florid. Supr. pag. X. Ccraraioarnni et Cryptoneraearnni Gen. J. Ag. et Auct. Ceraraiearnm et Gym- noplilcieacearnra Geri. Kulz. Frons articnlata nuda, aut corticala ct a\i articnlato percursa. Cij- stocarpia nucleo nudo ant tantura coraa raraellorum inunito constituta; fila geraniidiifera invicera libera, a placenta radian- tia, in articulo terrainuli clavato transforraato geniraidia singnla pyriforraia foventia. SphcerosporcB ad raraellos externflc. AlgJ» Cliforines nunc nnda? et articuiatc-e, nunc inferne corticala3 snperne nudie, nnnc ad apicera us(|UO slrato cortiCidi obdncti-e, su- perne raraellosa?, ramellis njonosiplioniis invicem liberis derauraque deciduis aut in stratura peripbericnm deraura coalescentibns. Fruclns inter lios raraellos evoluti iisque plus rainus olitecli. Organa frnctificationis triplicis generis observata fiiernnt. Cy- stocarpia in ramo terminalia liomispliierica aut in inedio rarao nuclenm circnracirca elTusnra subglobosum forraantia, raraellis ara- bientibus involucrata, cffiternin nulla coramuni raembrana obtecta; gemraidia in filis abbreviatis dichotomo-fastijriatis ex articulo terniinali transforraata, pyriformia, singula intra periderraa conforrae liyalinnm excepta, invicem sublibera, basi periderraatis affixa, a placenta ra- diantia; matura et e peridermate liberata raagis rotundata. Splife- rosporse (in uno genere tantura observat(e) in ranuilis ramellorum sessiles, spluer' triangule divisa;. Antlieridia (in Wrangelia ob- servata) Spli.-erc ^ oras babitu aemulantia, in ramellorum ramnlis bre- vioribus ter ninalia. spbaerica, filis minutissimis a contio radiantibus constitula. Wrai.gelieae cum Ceraraieis et Spyridieis omnino analogoe, stru- ctura frondis et sphserosporis oranium convenientibns. Cystocarpia vero ita in his omnibus dissimilia, ut familias diversas jure constituere lll. 4G 702 Wrangelie^. censeantur. Nucleus et in Ceramieis et Wrangelieis quidem nudus, sed structura nuclei valde diversa. Favellae Ceramiearum a favellis Cryptonemearura in eo tantum diflferunt quod illce nudse, \\x vero ambientibus cellulis frondis obtectoe sunt. Eodera raodo cystocarpium Wrangeliae cum nucleo Bonnemaisoniae ad unguem convenit; diffe- runt tantum in eo quod illud nudum, hic vero intra pericarpium receptus est. Ut itaque Ceraraieoe et Spyridiese in suis seriebus ordinera ducant et per gradus in frondes coraplicatiores et quasi perfectiores Cryptoneraearum et lUiodymeniearum abeant; ita alia Floridearum series, a Wrangelieis oriens, formas sensim perfectiores Bonneraaisoniae et Laurenci.Tc attingit. — Rliodomeleae, ex quibus nonnullae arliculatae, a Wrangelieis differunt tura fronde polysiphonia tura nucleo cystocarpii intra pericarpiura recepto, structura caeterum utriusque nuclei non absimili. Frondera polysiphoniam Rhodome- learum quod attinet, observasse lubet Iianc cum fronde corlicata Wrangeliae non bene comparari; oriuntur enim diverso modo, Illa jam in juvenili adest et una cum fronde novella et sursura cre- scente formatur; haec filis a ramis decurrentibus, frondem jam for- matam posterius cooperientibus, constiluitur. Sunt forsan qui statuant, familias has omnes non analogas sed vere affines esse considerandas. Quod vero si concederetur, Polysi- phonias quoque cum illis conjungi oporteret. Nec enim hae structura frondis magis differunt quam Callithamnieae a Ceramieis, nec sphie- rospora inclusae raagis distinctionera Polysiphoniarum quam Cera- miorum, quorura nonnull;e species hoc respectu quoque a reliquis abludunt, urgere videntur; nec denique structura cystocarpii Poly- siphoniae magis a reliquis differt quara Wrangeli», cujus gemmidia cum iis Polysiphoniie conveniunt, aut Spyridioe, cujus pericarpium ut illud PoIysiphonia3 strato cellularum peculiari constat, Est vero Polysiphoniae cum Rhodoraeleis ita evidentissima afGnitas,ut, quan- tinucumijue alio respectu differant systemata recentiora, illam tamen omnia facile agnoscant. Quic cum ita sint, sequi putarem Polysi- phoniam non vinculis affinitatis cum Ceramieis conjungi, sed utrasque tantum analogas esse considerandas et quasi in eodem evolutionis statu positas. Qua vero ratione a caeteris Ceramieis distincta^ fuerint Polysiphonia3, eadem et Spyridias et Wrangelias a caiteris esse re- movendas, jure meo statuere videor. Familia Wrangeliearum duobus generibus hodie tantum con- stituitur, quae an jure consociata fuerint, forsan dubium videatur. INec de hoc disputare in animo est; INaccaria enim non ita omiribiis Wrangelia. Wmngelie^. 703 nuiueris cognita ut de adinitate (juitl ceiti stafuere audeamus. Gelidiuin ct Naccariaiu in oaiidem serieiu forsan meiius conjunxit Uupreclit CSyst. d. Rhodoph. in tab.) CXVI. WRANGELIA A(j. Sp. Alg. II. p. 136. J. Ag. Symh. p. 37. Alg. ined. p. 78. Endl. Gen. Planl. Suppl. III. p. 35. Harv. Phyc. Brit. tab. XXVII. liiitz. sp. p. 664. Ceraiuii Griiriliisiae et Callitliamnii sp. Auct. Frons (iliformis pinnatiiu raiuosa, articulata, monosiplionia, niula aut corticata, verticillisque ramellorum ad genicula ornata. Cystocarpia apice ramuli terminalia, ramcllis supremis invo- lucrata, fjemmidiis pyriformibus radialim dispositis, singulis sacculo liyalino conformi pediccllato incliisis, constantia. SphcB- rosporoe morpliosi raiuuli foriuatie, interiore latere ramelloruiu juxta basin sessiles, spliaeric.Tp, triangule divisse. Frondes in nonnullis speciebus articuiataj et oiunino ocorticatffi, in aliis inferne corlicatae superne nuda3, aut iramo ad apicem usque strato cellularum rectangularium tectic, ramellisque initio jjeminis opposilis, demum plurimis verticillatis, ad geniculum quodque or- mloe. Verticilli apice adproximati, frondiuin apices oiunes coma aut penicillo ramellorum ornant; ut vero frons excrescit, separantur invicem verticilli inferiores, novis penicillis apices ornantibus. Ver- ticillorum raiuelli magnitudine ut plurimum ina3quales, alii majores, alii minores; majores plerumque unilatorales, in verticillis proximis alterni, sensim in ramos evolvuntur; minores obliterantur; raiui itaque omnes evolutione ramellorum orti, semper revera laterales^ sive oppositi, sive alterni, demum vero prolongati, apparenter di- chotomi saepe evadunt. Ilamelli itaqiie in planta adulta sensim obliterantur (novis aliquando proveniontibus?}; constant plerumque filis tenuissimis articulatis, in nonnullis speciebiis furcatis diclioto- luisve, in aliis pinnatis. Stratum corticale oritur filis, a ramellis deorsum evolutis, articulatis, intra membranara externaiu fili pri- raarii decurrentibus; in parto planhie superiore, in qiia fila pauca, geiuina aut quaterna, discernenda sunt, articuli filorum celliilas re- gulares rectangulares aeiuulantur; in inleriore parte fila densius sti- pata offerunt stratura cellularum subcontiguum ; in caule ramisque primariis celluhe irregulares dispositione et forma obveniunt. Organa fructificationis triplicis generis observata: cystocarpia, spliaoiosporae et antlieridia. Cystocarpia in ramulo terminalia (in una specie sec. llarvey lateralia), ramellis elongatis arabientibiis in- 46* 704 WRANGELiEyE. Wra?igeHa. volucrata; nucleus Iiemisplia?riciis, nulla coinmuni membrana cinctus, lilis abbreviatis articulato-clavatis dicbotomo-fastigiatis constans; ar- ticuli clavati sensira magis pyriformes evadunt et in gemmidia abeunt pyriformia, radiatim disposita, singula sacculo Iiyalino pedicellato tecta; raatura magis rotundata. Sphffirosporre interiore latere ra- mellorura, juxta basin sessiles, intra perisporiura amplum triangule divisae. Antlieridia magnitudine spha3rosporarum sat conspicua, lii- tescentia, sphairica, filis minutissirais (aut cellulis) clavatis a centro radiantibus constantia, in verticillorum ramellis brevioribus pinnatis terminalia, pinnisfjue sjerainis oppositis involucrata, pluriraa, oculo nndo sph.ierosporas referentia. Genus exiraie naturale, habitu, raraificationis norraa, antheri- diorum forma et situ, atque prcTccipue structura fructus capsularis a Ceramieis omnibus distinctum, in Spec. Alg. Car. Agardli conditura, charactere a structura Irondis pra3cipue petito. In Symb. nostris fructuin utrumque descripsi, et Wr. multilidam, quam Griffithsiae adnumeraverant, Generi vindicavi. Kiftzing (Phycol. Gen. p. 367) me ob lianc rautationera carpens, contendit Wr. multifidara Calli- tharanio subjungendam esse, a quo genere nulla nota distinctara perhibet. In Advers. nostris p. i7 hoc refutare conatus sum, et slructuram fructus capsularis, qua Wr. raultifida, ut cetene Wran- geliaj, ab omnibus Cerainieis abludunt, iterum exposui. Neque taraen hoc impedit quominus iterura plantam inter Callithamnia enumera- verit Cel. Kiilzing. Harvey et cseteri recentioris a^vi Algologi, qui de Wrangelia egerunt,' nostra vestigia in genere limitando secuti sunt. Species unica luijus generis, raaris atlantici incola, diutius cog- nita fuit; alterani, e raediterraneo oriundara, Agardhius cognitam reddidit; plurima? australes ultimo tempore a Hookero et Ilarvey primura descript» fuerunt. De natura antheridiorura forsan adliuc dubia raanent. Sunt multo firmiora quara in aliis piantis a me observatis, frequenter occurrunt, sunt omnino sphaerica et filis seu cellulis a puncto cen- trali unico radiantibus constant, qiiibus omnibus ab aliis plantis difTerre videntur. In eodem caespite, et ni fallor in eodem speci- mine, cura cystocarpiis eadem observavi. Ne quis eadem cystocar- piorura initia credat, observasse lubet, situm Iiorum organoruin esse diversura, nec uraquam formas intermedias (sive situra, sive magnitudinera respiciaraus) occurrere. Wrangelia. Wrangelie^. 705 1. Frondibus a basi articulatis ecorticatis. 1. Wr. PYLAIS.EI CMont. Pl. Cell. exot. Cent. I. n. II) frondibus a basi articiilafis ecorticatis suhpiniiatiiu ilichotoinis ot ad jjenicula opposito-verticillatim ramellosis, raraellis ablueviatis pinnatis, pinnis oppositis ultimisque secundis a basi latiore acutissimis, articulis raraellorum diaraetro oequalibus. Callithamnion Pylaisaei Mont. t. c. Ceramium speciosum et C. moniliforme Delap. mscr. Hab. ad insulam Terrae Nova? (De-Ia-Pylaie!). Frondes lenuitate fere capiikires, 2 — 3 unciales, a basi articulatce et ecorticatae, inlra genicula opposite aiit verticillatim ramellosge', alterutro ramello excrescente ramosa; atque ramis erectiuscuiis prolongatis adpa- renter dichotomae subcorymbosae. Ramelli, sive oppositi sive verticillati, infra quodque geniculum frondis egrediuntur, patentes, semilineam circiter longi, 8 basi admodum lata sensim acutissimi, in inferiore parte pinnis oppositis aut alternis, ad geniculum quodque egredientibus, dein pinnis secundis apice nudiusculo pinnati. PinnaE simpbces aut subsecunde pin- natae, a basi latiore acutissimae, ad genicula contractae; terminales longiores molliores, inferiores rigidiusculae. Articuli ramorum diametro 4— 6pIo lon- giores, ramellorum circiter a^quales, omnes ad genicula contracti. Spha'- rosporae ad internum latus ramellorum juxta basin evolutae, triangule di- visae (sec. Montagne). Species pulchra, habitu fere Ceramii diaphani, ramiticatione tota cum Wr. multifida conveniens. Cel. Montagne nulia facta Wr. multifidae men- tione, speciem cum Callitliamniis variis comparavit, quae parum affinia mihi adparuerunt. Ipse quum affinitatem cum Wr. multifida vellem indi- catam, nuUam inter utramque ditferentiam existere, contrario orrore contendi. Sunt revera species proximse, at forma ramellorum bene distinctae. . 2. Wr. multifida (Huds. Angl. p. 596) frondibus a basi articulatis ecorticatis subpinnatim decomposite ramosis et ad ijenicula opposite-verticillalim ramellosis, raraellis pinnatis dichotoraisque incurvis, pinnis a basi aequali cylindraceis vix attenuatis, articulis raraellorum diaraetro 3-5plo longioribus. Couferva multifida Hinls. l. c. Sm. Engl. Bot. tab. 18161! Villw. Conf. Sijn. p. 75!! Wrangelia multifida J. Ag. Si/mb. p. 38! Atg. nied. p. 70. Adversar.p. 17! Harv. Pfiijc. Brit. lab. XXV 11! Griffithsia multifida Ag. Sp. Atg. II. p. 133! Haro. Man. p. Wi\ Callithamnion multifidum Kiilz. Ptiijc. p. 373. Sp. Atg. p. 651! Ceramium verticillatum Ducl. Ess. p. 49! 706 WrangeliE;E. WrangeUa, Ceramium Casuarinae Dec. Fl. Fr. II. p. 40. Bonnem. Hydr. loc.p.S9l Lamour. Dict. D'Hisl. nat. cxim iconel Exsicc. Wyatt Danm. n. 43! Chaitv. Alg. Norm. n. 7! Iliil). ad liltora oceani allantici a Scotia iisque ad Tingin (Schoiis- boe!); in inari mediterraneo ad littora Gallife et italijB. Radix fibrosa. Frons plerumque 3 — 6-pollicaris, crassitie circiter setacea, a basi articulata et ecorticata, ramis lateralibus conformibus op- positis vagisque obsila et ad geniculum quodque ramellis brevibus incurvis oppositis verticillatisve ornata. RameHi in pianta juniore gemini oppositi, in adulta plures verticillati, lineam circiter longi, incurvi, inferne pinnati, pinnis infimis saepe oppositis, superioribus subsecundis, a basi ad apicem subsequali crassitie cylindraceis, omnibus incurvis. Ramelli in juniore planta strictiores et sul)firmiores, amho oequales', in adultiore geminorum alter vel ambo prolongantur et in ramos conformes excrescunt. Articuli in caule ramisque diametro plerumque 5 — Oplo longiores, intra membrannm laxiorem endochroma tenue, versus apices dilatatum, foventcs-, articuli ramellorum diametro 3— Splo longiores. Sphaerosporai interiore lalere ramellorum juxta basin sessiles, seriatae, intra perisporium amplum trian- gule divisae. Cystocarpia apice ramuli terminalia, diametro frondis duplo crassiorn, involucro ramellorum elongatorum suffulta et cincta, gemmidiis aggregatis plurimis, radiatim dispositis constituta. Gemmidia initio pyri- formia, denuim rotundata sacculo hyalino laxo singula inclusa. Varietatem /3. piliferam, quam describunt auctores, potius statum pe- culiarem quam varietatem propriam considero. Planta junior ab adulla tantum aspectu diOert, ut vix easdem crederes. Callith. oppositifolium 2a. WnANGELiA CHASSA (Hook. ct Harv. Al(j. Tasm. n. 92J "fronde pellu- cide articulata crassa pinnata v. bipinnata, pinnis pinnulisque oppo- sitis e quoque geniculo ramellos binos oppositos pinnalim compositos emittentibus, arliculis ramorum diametro triplo, ramellorum sextuplo longioribus. VVr. crassa Hook. et Harv. l. c.\ Kutz. sp. p. 663! Hab. ad oras Tasmaniae (Gunn.) Wrangelise multifidae affinis, sed frons triplo crassior et ramelli fir- miorcs." Descr. Auct. tcansscripsi. 2b. Wr, plumosa (Harv. Loiul. Jour/t. 1844 p. 430) caule nodoso articu- lato tripinnato', pinnis pinnulisque nodoso-articulalis; nodis omnibus ramulis verticillatis tenuissimis dichotomis dense vestitis-, cystocarpiis termiualibus vix involucratis, densissime ramulis hirtis velatis, articulis ramorum diametro 4pIo longioribus striatis. Wr. plumosa Harv. l. c. Alg. Tasm. p. 14. Kiilz. sp. p. 064! Hab. ad oras Tasmaniae (Gunn.) Fruns 6-pollicaris, dimidiam lineam crassitie aequans. Descr. a KUtz. mutuatus sum. Wrangelia. ^Mmmm. 707 J. Ag. Alg. med. p. 71 formam simplicissimam juvenilem hujus speciei hodie censeo. Algam perennem credere propensus sum. Specimina mense Majo ad Massiliam legi, ramellis omnino denudata. Num itaque ramelli oppositi plantae juvenilis in ramos excrescant, demum deuudatos', seriusque pro- veniant ramelli verticillati plantBB adultioris? 2. Frondibus inferne corticatis, superne articulatis nudis. 3. Wr. purpurifera (Harv. mscrj frondibus inferne coiticatis, apice longiiis ruidis, siil)pinnatim ramosis et ad {jenicula verliciilatim ramellosis, ramellis basi diciiotomis superne simplicibus subu- lalis acutis, arliculis ramellorum ad genicula contractis diame- tro 3 — 4plo longioribus. Callithamnion purpuriferum Harv. in Gen. South. Afr. Pl. (non Kul- zing spec.) Hab. ad Cap. b. Spei (Harvey!). Frondes csespitosse 2 — 3-polIicares, simpliciusculae, admodum crassae, setam crassitie superantes, ramis simpliciusculis, pollicaribus aut superio- ribus brevioribus, quoquoversum egredientibus obsita}. Rami ramellis vcr- ticillatis ad geniculum quodque egredientibus ornati, radiculisque incho- antibus, corticale stratum in inferiore parte formantibus, insuper inferne vestiti, superne nudi articulati. Ramolli verticillati 4 pluresve duplicis generis: alii breviores obtusi; alii lougiores, supra basin semel aut bis furcati, dein simplices elongati, 6 — 8-articulis constantes, a medio circiter sensim acuminati, articulo brevi acuto terminati. Ramelli breviores autsimpli- ces obtusi aut pinnis paucis oppositis pinnali. Antheridia in his sita, ter- uiinalia, etpinnis brevibus oppositis involucrata, sphserica, cellulis aut filis brevissimis clavatis a puncto centrali radiantibus constituta, valde conspicua, lutescentia, densissima. Articuli frondis primaria) diametro subtriplo lon- giores, ramorum superiores nudi sesquilongiores, ramellorum 3plo vix 4plo diametro longiores. Genicula in ramellis evidenter contracta. Charto! arcte adhaeret. Color obscure purpureus, exsiccatione lutescens et chartam coc- cineo tingens. Planta pulchra et distinciissima, sine dubio hujus generis species genuina. A sequentibus, quas in plurimis aemulalur, differt simplicitate frondis, firmilate et crassilie fili primarii, licet hoc tenuius corticatum, et priccipue ramellis multiplo crassioribus evidenter et a mcdio acuminatis, geniculis coutractis et articulis brevioribus. Callith. purpuriferum Ktitz. sp. est planta longe diversa, 4. Wr. plebeja (J. Ag. mscr.) frondibus corticatis subpinnatim ra- mosis et ad genicula verlicillatim ramollosis apice penicillatis, ramellis repetite dichotomis a basi ad apicem crassitie aetjualibus 708 WRANGELiEiE. Wrangelia. terminali articulo acutis, articulis rameliorum ad genicula con- tractis diametro 4- — Splo ionpiorilnis. Ilab. in littore Mexicano ad Vera Cruz (Liebman!). Planta minuta circiter pollicaris, Wr. penicillatae simillima, et hiijus forsan varietas', sed inter innumera specimina maris medilerranei, nulla characteribus plantae mexicanae inslructa observavi. Color la?tus submi- nialus, rameilorum articuli breviores et terminulis articulus acutus notas, quibus dislinguentur, siippeditant. Articulus vero terminalis tanlum initio acutus, demum fit oblusus et inferioribus conformis. In planta mediterranea articuli terminales semper obtusi. 5. \Vr. penicillat.\ (Ag. Syst. p. 143) frondibus corficatis subpin- natim ramosis dccompositis et ad genicula verlicillalim ramel- iosis apice penicillatis, ramellis repetite dicliolomis a basi ad apicem crassitie aqualibus obtusis, articulis ramellorum ad ge- nicula contractis diametro 6 — lOplo iongioribus. Griffithsia penicillata .Ag. l. c. Wrangelia penicillata Ag. sp. II. p. 138!! J. Ag. Symb. p.Z%. A/g.med. p. 79. Kulz. sp. p. 664. Wrangelia tenera Ag. sp. p. 137 (forma tenuior). ? Ceramium penicillatum Berlol. in Moris Slirp. Sard. FAench. p. 23. Dasya spinelia Dnby (non Ag.) II. Mem. Ceram. p. 13 lab II. fig. 4 fantheridia)! fig. '6 (cystocarpia)! (nec fig. 3) et tab. III. fig. 2 (sphacro- sporae)! Montagn. Crypt. Fr. p. 4! Ceramium Boucheti Dvby Bot. Gall. p. 969 (nec. Cer. Boucheri Duby mem.) Cer. verticillatum Bertol.? Wrang. verticillata hiilz. sp. p. 664? Griffilhsia caudata Schousb. msc. Ilab. in mari mediterranco et adriatico a Trieste usque ad Tingin 1 Frons 3— 6-pollicaris, crassitie inferne ultra setacea, ramis lateralibus decomposito-ramosa, apicibus ramorum ramulorumque penicillatis. Rami ramulique dense fere ad apicem corticati, superiores ad genicula nodosi et verticillo ramellorum cincti. Verticilli nunc subaequales, nunc alterne dimidiati; nonnulli nempe ramellorum breviores, articulis paucis constantes, abi elongati decomposito-dichotomi penicillum formantes; penicilli sensim excrescunt et raraulum efficiunt. Penicilli itnque in ramis adultioribus alterni et pedunculati, apicibus ramorum, verticiliis plurimis contluentibus, coma densiori peuicillatis. Ramelli penicillorum decomposito-dichotomi, a basi ad apicem crassilie subajquales, obtusi, tenuissimi, ad genicula leviter contracti. Articuli in ramis ramulisque vix conspicui^ strato nempe cellularum rectangularium tecti, diametro 3plo longiores, in superiore Wrangelia. WRANGELiEiE. 709 parle ramulorum conspicui et subdenudati; articuli penicillorum prrelongi. Cystocarpia in ramulis terminalia, ramellis eiongatis incurvis involucrata, gemmidiis plurimis, dense stipatis, a centro radiantibus, obovatis constituta. Antheridia in ramellis abbreviatis verticillorum lerminaba, pinnis brevibus oppositis involucrata, sphoprica, celiuhs aut flhs brevissimis clavatis a punclo centrali radiantibus constituta, valde conspicua, lutescentia, in ramulis junioribus plurima. Sphserosporae magnitudine antheridiorum, interiore la- tere ramellorum juxta basin sessiles, intra perisporium amplum triangule divisae. Color recentis pallide coccincus, exsiccatione sordidior, saepe in lividum tendens. Chartae arctissime adhaeret. \\t. tenera Ag. vix nisi differentia aetatis a \Vr. penicillata Ag. distat. \Vr. verticillata Kiitz., mihi nullo specimine cognita, quoad descriptionem haud diversa mihi apparet. Coufusionem a Duby factam hujus speciei cum Dasya quadam in Symb. l. c. corrigere, et conclusiones inde deductas refutare conatus sum. Fructus caeterum a Duby haud male descripti et analysibus supra citatis (nec aliisj illustrati. 6. \Vr. NOBiLis (Hook. el Harv. Alg. Tasn. n:o 94) frondibus cor- ticatis siibpinnatiiD rainosis decompositis et ad gciiicuia verti- cillatira raraellosis apice penicillatis, ramellis alterno subpinnatis a basi ad apiceni crassitie ajqualibus, terminali arliculo acutis- sirao, articulis ramellorura ad genicula contractis diaraetro 4 — 6pIo longioribus. Wt. nobilis Hook. el Harv. l. c. Killz. sp. p. 665! Hab. ad oras Tasraaniie (Gunn!). Caules elati 6— 12-pollic3res, crassitie pennaB columbiniP, ramis pa- tentibus conformibus decompositi, ramulis pollicaribus superne dense peni- cillatis ambitu cylindraceis. Penicilli verticillis adproximatis plurimis orti. Ramelli verticillorum alterne pinnati, pinnis simpliciusculis erecto-patentibus a basi ad apicem crassitie subaequalibus vel rectius longissime attenuatis, articulo terminali acutissimo. Articuli in caule ramisque corticati, in ra- mellis nudi, ad genicula evidenter contracti, diametro ut phirimum 5plo lougiores. Color pulchre coccineus. Chartae arcte adhaeret. 6a. \Vr. Jeanneretti (7/ooA. et Haro. Alg. Tasm. n. 93) "fronde ultra setacea hirta inarticulata nodosa cartilaginea laxe pinuato-dichotoma, ramis subsimplicibus hirtis, junioribus e nodis superioribus ramellos binos oppositos minutissimos crassos tri-quadripinnalos emittentibus, articulis ramellorum diametro aequalibus. Wr. Jeanneretti Hook. et Harv. l. c. Kiitz. Sp. Alg. p. 663. Hab. ad oras Tasmaniae (Jeannerett). Caulis 4 — 6-pollicaris, seta crassior, irregulariter ramosus. Ramelli minutissimi, 3— 4ri-pinnati pulcherrimi." Descr. Auct. transscripsi. 710 WRAisGELiEiE. Wrangelia. Species sane nobilissima, magnitudine et penicillis elongatis, ambilu cylindraceis, statim distinguenda, ramificatione et crescendi modo cum Wrangeliis tamen ita conveniens ut de genere vix dubitandiim sit. Ramel- lorum forma cum VVr. plebeja fere convenit, sed rameili in hac dichotomi, nec pinnati. Species inquirendte. 1. Wr. comosa (Harv. in Lond. Journ. Ilf. p. 451) triclioraatibiis iiilra setaceis elongatis, va5]e rainosissirais, rarais ramulisqiie alternis aut alternatim subsecundis noduloso-siibraoniliroiraihus attenuatis raraelliferis; nodis ex verticillis raraellorura fructi- ferorura corapositis, raraellis e {jeniculis egredientibus dicliotoinis attenuatis articulatis; articulis primariis diainetro 2 — 3plo lon- gioribus ad genicula subincrassatis, ubique dense vestilis coin- plexu fibiarum radiciforraium articulatarum longitudinalium, ramellos sparsos (illis verticillorum similes) emittentium, su- perioribus subnudis brevioribus. Long. 4 — 6". Ilabitus Cera- mioriim. Callith.? comosum Harv. l. c. Wrangelia comosa Harv. Ahj. Tasm. n. 03! liiitz. sp. p. 6G4. Warrenia cornosa Harv. mscr. IMilebothamnion comosum liulz. Uot. Zeit. -1847. Ilab. ad Van-Dieinens-Land. 8. Wii. DASYCLADA (Harv. in Kulz. sp. p. 664) pbycoraate lirraiori ramoso, corticato; strato corticali ad geniculu obscure zonato, rainis virgatis alternis villosissiinis erecto-patentibus distantibus; articulis priraariis rainorumtjue diametro a^qualibus. Long. 3 — 6". Crassities pennae coluinbinae. Hab. ad Tasraaniam (llb. Hindor). 9. GmKFiTHSiA Argus (Mont. Can. p. 176 tab. VIII fig. 4) "minima filo priraario vage rainoso ramellis verticillatis sublernis diclio- toinis erectis toto obtecto, capsulis (Favellis) numerosis pedi- cellatis ramulo involucratis ocellatis geniculo insidentibus. llab. in rupibus Insularuin Canariensium (Despreaux). Desc. Pygmaea. Fila sex lineas aut parum ultra longa, in ramos aliquot vagos, circumscriptione lanceolatos divisa. Ramelli paulum infra quodque geniculum orli, ternati, quaternati, irregulariter dichotomi, erecto-patentius- culi. Articuli fili primarii diametro subduplo longiores, ramellorum longi- Naccaria. Wrangelie^. 711 tudine variaiiles, medii vero semper majores et triplo qiiadruplo longiores, ultimo ramellorum inferiorum obtuso, supremorum acuto. Genicula non incrassata, hyalina. Faveliae seu capsulse numerosae, sphsericfB, prope genicula obvi.ne, pedicello brevi aut nulio sufFultfe, ramello 3—5 articulato, simplici, involucratas, massam sporacedm coloratam tripartitam intus fo- ventes. Color in vivo roseo-purpureus, exsiccatione sordide aut pallide purpurascens. Substantia membranacea, omnium tenuissima, superne iu- lirica. Vitro chartaeque arctissime adhacret. Dasyaa simpIiciuscukE Ag. habitu simillima, sed filo primario arliculato aliisque notis distinclis- sima." An \Vr. plebcja'!' CXYII. NaCCARIA Endl Gen. P!. n;o 68 et Suppl. lll. p. 37. Harv. Man. p. 50 el Plujc. Brit. tab. 38. J. Ag. Alg. med. p. 86. Decaisne Class. lab. 16 fig. 7. Kiilz. Phyc Gen. tah. 44 fig. IV. Sp. Alg. p. 714. Chwtospora Ag. Sgst. n. 52. Sp. Alg. II. p. 112. Grev. Alg. Brit. p. 153 tab. 16. Naccaiia ot Atraclophora Crouan in Ann. Sc. Nat. 1848 vol. 10 p. 361 et squ. Krons teretiiisculu gelatinosa, opposite aut siihvage rainosa, articu- lata monosipiionia, (derauiii in quibusclani cellulosa), (ilis ar- ticulatis decurrentibus corticata; siiperne (ramuli) ramollis invicem subliberis stratum peripliericum formanlibus vestita. Cystocarpia in ramiilorum media parte intumescente evoluta, «joramidiis pyriformibiis ab a\i circumcirca radiantibiis plurimis, invicem liboris, constituta. Sphwrosporw. . . Frondes teretes qiioqiioversum decomposite ramosas, ramis in una specie siiboppositis, in aliis vajiis, gelatinosoe, ramis primariis ramulisque sublieteromorphis; rami priiuarii filorum decurrentium continuo slrato corticati ; ramuli ramellis oppositis aut verticillatis jnvicera subliberis, pcriphericiiin stratum formantibus vestiti. Axis in omnibus constat tiibo articiilato moiiosiphonio, qui vero in di- versis speciebus diamotro infoqiialis, in nna diametro admodum majjnus, in aliis tenuior pariim conspicuus. In juvenilibus partibiis ab axi egrediuntur fila peripherica, pro diversitate specierum vel aetate, laxiora aut densiora. Siinul vero cuin Iiis evoivuntur lila a basi ramelloriim decurrentia, articulata, partes inferiores contiiuio strato obducentia. In iina specie fila hoec iinmiitata axin iramediato tegunt; in aliis vero, (piarum axis angustior, sonsim formanfur intor stratura corticale (filis constitiitura) pioprium alqiio axiii collulie rotun- dato-angulatoe majores, intermedium (juodainmodo stratum forraantes. 712 WfiANGEME^E. Naccarta. Ramulorimi pars media fertilis sensira glohose iiUumescit, ut- rinque, in apicem et basin versus, eximie attenuata. Gemmiclia inter fila periplierica et a\in circumcirca evoluta, plurima, dense aggregata, nulla communi membrana inclusa, transformatione ramel- lorum ut viiletiir orta, eorinuque in ramulo terminalia, ohovato- pyrilormia, singula intra membranam liyalinam excepta. Spliferospora; liucusque ignotae. Genus in Systemate Algarum institutum, ab omnibus receptiim, nomine tantum, ob consonum plantae plianeropama; genus, miitato. Characteres generis tunc expositi parum tamen completi ; Iructus nondum quoad omnes numeros a me intellecti. In Alfjis mediter- raneis aliam speciera, 1'ructiis striictura nondiira milii perspicua, injuria Generi adnumeravi; liiiic characteres, ex Iiac petitos, nec rite exposui. Cel:i Croiian, errores priorum Auctorum in planta typica describenda castijjantes, ipsi tiim striictiiram at(jue fructum illustrarunt, tiim diversara oranino plantam, ciim specie typica ut videtur a nonnullis confiisam, indicarunt, quara non tantuni qiioad {jenus distinctain sed imrao diversoe fainiliae existimariint. JMihi has |)lantas investiganti, specie optime distinctas inveni; vixautera species diversorura generum raihi adparuerunt. Invicem circiter distant ut Ptilota elegans et Pt. pliiraosa; in iina fila corticalia axera iramcdiate tegunt; in altera celUiI.ie majores inter fila corticalia et axera pri- mariuin formantiir; ceter.ne diversitates ab hac unica fere pendent. Tubum axis in una specie esse diametro ampliori quam in aliis, vix genericam distinctionem urfjere, Polysiphonire docent. Fructus omnium iidera. Interea suh*;enera constituunt jure discernenda. De natura fructiis capsularis duhia restare mihi videntur. Ciim favellidio nucleus Naccariae haud bene coraparatur. Potius cuiu nucleo Keraiuidii comparandus mihi videtur, et {jenus Chondiiearura in serie Gloiocladeis anaiogum raagis quara affine censeatur. IIoc modo ad primara Turneri de affinitate liiijus planta opinionem, atque ad illam, quam de uno suo genere indicarunt Crouan, reve- nimus. 1. Atractophora (Crotian l. cj Frons siibopposile ramosa, tvbo amplo arlicvlafo, filis articidatis decurrentibus immediale cor- ticafo, constifufa; ramefli pinnafim ramosi, invicem muco fere nufto cohtbifi. \. N. FIvPNOiDES CCrouan Ann. Sc. Nat. ]SiS vol. X. p.S7'2) fronde Naccaria. Wrangelie^. 713 subopposito raniosa, tiibo amplo articulato percursa, filis de- ciirrentibus iramediate corticata, raraeiiis pinnatira ramosis invicem subliberis, fieraraidioriim nucleo subnudo. Atractophora Hypnoides Crovan l. c. Chaetospora VVigghii Ag. sp. p. 112 (quoad parlom)! Chauv. Diss. 6 p. i07 (excl. syn.) sec- Crouan l. c! Hab. ad oras Gallia} (Bonnemaison! Crouan!). Frondes tereles 2— 3-polhcares opposite ramosae decomposilce, aut ramis abortu rami alterius alternis, inferne firmiores corticatae, superne tenuiores articuIatiE monosiphonise, sed Tamellis densis, stratum periphe- ricum mentientibus, coopertse. Caules ramique primarii articulis constant magnis extrorsum subinconspicuis, utpote strato filorum a ramellis decur- rentium obtectis', fila hsec decurrentia, articulo primario multiplo tenuiora, sunl monosiphonia articulata, articulis diametro 3— 4plo longioribus, cum tubo articuii primarii demum concreta. Ramuli inferne saepe articulos denudatos offerunt, diametro subtriplo longiores, ramellis multo crassiores; superne ramuli ramellis densis fere vestiti. Ramelli crassitie tilorum de- currentium, infra genicula articulorum ipsius axis egredientes, oppositi aut verticillati, a basi crassiore attenuati, inferne opposite ramosi, dein alterne pinnati, apice producto obtuso nudi. Articuli ramellorum diametro sesquilongiores, endochroma coloralum intra tubum hyalinum foventes. Cystocarpia iu media parte ramulorum evoluta, nullo communi membrana inclusa, nec ramelbs sterilibus obtecta sed fere nuda, gemmidiis plurimis dense aggregatis, a tubo primario quoquovcrsum radiantibus coustantia. Color et substantia sequentium. Planta habitu sequentium et, nisi accuratius inspecta, facillime pro his sumta, sed sine dubio distinctissima. 2. isaccaiua [Crouan l. c.~) Frons subrage ramosissima, tubo an^ gustiori articulato, cellutis rotundato-angutatis cincto, fitisque decurrentibus corticato constans ; rametli dichotomo-decompositi fastigiafi. 2. N. GELATINOSA (J. Ag. mscr.) fronde subvage raraosissima, tubo axili ramulorum angusto raraellis poripliericis subconforrai , verticillis raraellorum liorizontalibus subdistantibus et invicem discretis, raraellis dicliotomis fastigiatis, fjemraidiorura nucleo filis sterilibus cincto. N. Wigghii J. Ag. Alg, med. p. 87 (excl. syn.) Hab. in mari mediterraneo ad Cette (Hb. Binder!); prope INiz- zam (tiisso!). 714 Wrangelie^. Naccaria. Statura, ramificatio et habitus totus sequentis, nisi forsan orossior ra- mulis tenuioribus. Rami primarii pennam columbinam crassitie sequantes, ramulis vix capillaribus. Ramuli constant tubo articuiato, articulis diametro 3-4pio longioribus, endocbromate colorato farctis, articulis rameliorum parum crassioribus. Verticillatim ex his exeunt ramelli decomposito- dichotomi et fastigiati, ad genicula contracti, articulis ramellorum inferio- ribus oblongis diametro triplo longioribus, superioribus ellipsoideis ses- quilongioribus. Verticilli fere in planum horizontale flabellatim expansi; verticillis distantibus et cum proximis haud contiguis. Rami primarii gerunt tubum axilem angustum, celluiis rotundatis magnis circumdatum, inter quas fila angustiora ad stratum corticale numerosa excurrunt. Non sine haesitatione hanc a sequente separavi. Sed comparatis spe- ciminibus utriusque, nimium structura diversas inveni, quam ut utramque conjungere ausus fuissem. Sed paucissima tantum plantae medilerraueaB. vidi specimina-, nuUa vero inter multa atlantica his convenientia vidi. 3. N. WiGGiiii (Turn. in Lin. Tr. VI. p. 135 tab. 10) fronde sub- vage ramosissiiua, tubo axili ramulorum anfjusto, verticiilis ramellorum confluentibus stratum peripliericura subcontinuum formantibus, ramellis dicliotomis fastigiatis, gemmidiorum nucleo Dlis sterilibus cincto. Fucus Wigghii Turn.H l. c. Hist. Fuc. tab. 102. Sm. Engl. Bot. iab. 1165. Chaetospora Wigghii Ag. Syst. p. 446! Sp. Alg. II. p. U2] (partim)-, Grev. Alg. Brit. p. 453 tab. 16! Naccaria Wigghii Etidl. Gen. n.o 68. Harv. Man. p. 50! Pfiijc Biit. tab. 38! Kutz. sp. p. 7U! Crouan in Ann. Sc. Nat. 4848 vol. 10 p. 374. Pl. 4 4 fig. 8—44! Hypnea Wigghii Lamour. Hab. in rupibus demersis oceani atlantici ad littora HeljTolan- diae (Binderl), Anglioe (Borrer! D;na Griffltlis!) et Galliaj (De-La- Pylaie!). Frondes a callo radicali plerumque 4— 6-poIlicares, pennam passeri- nam et ultra crassae, filiformes, teretes, quoquoversum ramosissimas, ramis lateralibus decompositis ramulosis. Ramuli capillares, fructiferi lanceolati, utrinque altenuati. Caules ramique primarii continuo strato filorum de- currentium corticati, axi angusto, cellulis magnis rotundato-angulatis cincto, constituti. l^amuli constant axi arliculato, a quo ramelli plurimi quoquoversum egredieutes, dichotomo-decompositi, fastigiati, ita dense stipati ut stratum continuum periphericum efficiant. Ramellorum articuii inferiores oblongi, superiores ellipsoidei longitudine articulorum praeceden- tis speciei. Color laete roseus. Substantia gelatinosa ita ut chartae ar- clissime adhaereat. Naccaria. Wrangelie^. 715 Fila articulata, qufe in specie proecedente a tubo centrali inler cel- lulas magnas rotundatas ad corlicem excurrunt, in tiac non vidi. Ramelli verticillati ita densi ut in stratum continuum omnes confluant, dum in prcEcedente ita iaxi ut iuter verticillos articuli tubi axilis conspiciantur, Caeterum proximae species. Species inquirenda. 4. Naccaria Vidovichii (Menegh. Giorn. Bot. 1848 p. 298) fronde basi altenuata irregulariter (lichotome raiuosa, raiuis altenuatis, ramulis undique egredientibus ramulosis, soepe pluries furcatis. Alt. 3". Color dilute roseus. Ramuli crebri medio intumescen- tes; tumoribus nonnumquam in eodem ramulo pluribus moni- liformibus. Ktitz. sp. p. 714. Hab. ad oras Dalmatise. 716 Chondrie;E. Ordo XV. CHONDRIE^. Chondriefe J. Ag. Syinb. in Linn. XV. p. 20. Alt/. med. p. 108. Decaisne Class. p. 64. Haro. Ner. austr. p. 75 (miit. limit. ap. omn.) Lomont.iriea! (miit. lim.) Endl. Gen. Pl. Suppt. III. p. 42. Mont. Voij. Pot. Sud. p. i^^. Lnmenciese Harv. in Lond. Journ. Bot. IV. p. 539. Phycot. Brit. Syn. p. XXII. Champiese, Dasyeae, Gelidieoe, Poiysiplionieaj et Cliondrieffi (tjuoad partes) Kiitz. Pfiyc. et Sp. Alg. Frons inarticulala, filis aut cellulis non e regione positis contoxta, axi centrali sajpe percursa. Cystocarpia nucleo frondi im- merso constantia aut pericarpio externo munita; lila geraraidii- fera invicera libera, a placenta basali radiantia, in articulo terminali clavato transformato geramidia pyriformia foventia. Sphwrosporw strato corticali imraersoe, sine ordine sparsse aut aggregatjc. Alcse tenuissime raerabranaceae (Bonnemaisonia;, Loraentarise sp. etc.) aut esimie cartilajjinea) (Laurenciae sp. etc), colore car- nea3, coccinea3, purpurascentes aut expositione atrovirentes vel imrao lutescentes, forma nec minus vari»; aliae teretiuscula? dicliotomoe (Polyides, Solieria), aliae teretiusculae quoqiioversura pinnato-ramosae (Lomentariae et Laurenciae spec), ramis vagis, alternis, oppositis aut verlicillatis; aliae complanatae distiche ramosa? (Laurenciae sp. Pti- lonia) aut ciliato- I. serrato-pectinata; (Bonnemaisonia, Delisea); aliie penicillatae (Asparagopsis); frondes nunc tubulosoe, tubo aut continuo, sed filo axili percurso (Bonneraaisonia, Asparagopsis), aut diaphrag- matibus cellulosis intercepto (Lomentaria); nunc solidescentes, aiit filo centrali destituta? (Solieria, Polyides, Laurencia, Ptilonia) aut Clo centrali percursae et plus rainus evidenter costatae (Delisoa). Cellulaj frondera constituentes per 2 vel 3 strata plus rainus distincta dis- positoe sunt; intiinum stratura in iis, quorura frons 3bus stratis CnONDRiEyE. 717 contexta est, aiit filo centrali angusto articiilato et ramoso (Aspara- {Topsis, Bonnemaisonia, Delisea) aut filis plurimis articulatis ramosis vel anastomosantibus (Ptilonia, Solieria, Polyidcs) constat; in fron- ilihus tubulosis et articulatim constrictis (Lonientaria) tubus, cai^terum vacuus, (ilis sparsissimis anastomosantibus percurritur. In fronde cellulosa (Laurencia) cellulae medullares a cellulis exterioribus vix forma distinguenda} sunt. Cellulae interiores, cujuscum hucusque cognita; intra receptaculura scutelliforme plurima collecta, arabitu cylindraceo- subpyrainidata, singula cellulis pluriiuis minutissirais circa axin dis- posilis constantia. ilL 't"' 718 Chondrie^. Ex ordine, qualera lioc loco liraitavimus, nonnullae spocies et genera esclusa, fjuai ordini antea adnumerata fuerunt; alia adjecta. Cliaracteres vero ordinis eosdera, licet aliter adliibitos, intelligimus. Cystocarpiorum structura cum Rhodomeleis conveniunt; nec Wran- fjeliearum cystocarpia nisi defectu pericarpii differunt. ^Yrani^eliefe fronde articulata monosiphonia, et Hliodomelea! polysiphonia seu areolata (h. e cellulis circa axilera dispositis in eodeni plano hori- /ontali terminantibus) dijjnoscantur. SpIiaBrosporffi Wrangeliearuni luid»; Chondriearura in strato subcorticali immersaj; Rhodomelearum in cellulis pericentralibus evoluta?. Genera prffiterea Ordinis diversa cum diversis ordinibus analoga censeantur: Polyides structura et habitu Furcellariara, Loraentaria Charapiara ita refert, ut a plurirais licec genera fere nimiura affinia existiraentur. Minus perspicua Solieriiie cura Delesseria, Laurenciffi cum Alsidio, Deliseoe cum Pha- celocarpo forsan censealur analogia. DifTerunt vero a Chondrieis lioec omnia genera structura cystocarpii longe alia. Tribus hujus ordinis proeter necessitatem numerosas si quis judicaverit, observasse lubet characteres tribuum fere eosdem esse ot ejusdem ita(|ue valoris ac illos, qui in tribubus aliorura ordinum creandis usurpati fuerunt. Nec aliara ob causara, nisi ut analogia diversarum Tribuum eo melius perspiciatur, hoc loco proponuntur. Exposrrro generum et triruum synoptica. TRIBl'S I. SPOA^GIOCARPEl. Frons solida, filis densis elon- (jatis contexta. Cystocarpia in spongiolis superficialibus nema- thecioideis evoluta; nucloo lilis spongiolai adnato iisque obtecto, cffiterum nudo. SphaerosporaB cruciatim divisa; CXYIII. Polyides. TRIBUS II. SOLIERIEil^. Prons soUda, filis interioribus elongatis cellulisque exterioribusconstans. Cystocarpiainramulissubpropriis immersa, estus parum prorainentia; nucleo stratis frondis obtccto. Sphaerosporae zouatim divisae CXIX. SoLiEniA. TRIBllS III. LOMEXTARIEiii;. Frons tubulosa, diaphraomatibus cellulosis intersepta. Cystocarpiapericarpioproprioexternoraunita. Sphaerosporaj triangule divisae CXX. Lomentaria. TRIBLS IV. BOMMAISOME.4;. Frons solida aut tubulosa, filo centrali quandoquidem percursa. Cystocarpia pericarpio proprio externo munita. Polyides. Chondrie^. 7 1 9 Frons stratis cellularum duolms aut tribus constituta, fdo centrali nullo. Cellulae oranes interiores subconformes CXXI. Laurencia. Fiia medullaria stratum proprium formantia . ,*CXXn. Ptiloma. Frons stralis pluribus, filum centrale ambientibus, contexfa. Frons tubulosa pcniciilato-ramosa CXXlll. Asparagopsis. " " ciliato-pectinata CXXIV. Boxnemaisonia. " sollda scrrato-pectinata CXXV. Delisea. TRIBIS 1. SPONGIOCARPEi;. Frons solida, Clis tlensis olongatis contexta. Cystocarpia in spon- giolis siiperficialibus nenialliecioideis evoluta; nucleo lilis spon- giolae adnato iisque obtecto, caeterum nudo. CXVIII. POLYIDES Ag. Sp. Atg. p. 390 et Sysf. n:o 32. Grev. Atg. Br. p. 69. Endl. Gen. Pl. Suppl. III. p. 38. Haro. Man. p. 53 et Pltyc. tab. XCV. J. Ag. Advers. p. 3Q. Arescft. Enuni.p. 86. Caspary in Ann. of Naf. Ilist. II. Ser. VI. p. 87. Spongio- carpus Grev. Edin. Gigartinse, Chondriai et Furcellaria3 sp. Auct. Frons teretiuscula dichotoino-fasligiata subtriplici strato constituta; medullare (ilis elongatis densis longitudinalibus; inlermedium cellulis brevioribus amplis granulosis; externum ccllulis mino- ribiis in fila moniliformia verticalia conjunctis, constitutum. Cysfocarpia in spongiolis superficialibus evoluta, filis spongiola3 adnata iisque obtecta; nucleo gemmidiis obovatis a placenta cen- trali quoquoversum radiantibus, peridermate conformi cinctis, constante. Sphcerosporw inter cellulas strati corticalis demersoe, oblongfe, cruciatim divis». (Grev. Alg. Brit. tab. XI. Harv. Phyc. tab. XCV). Frondes a radice scutata erectiusculaj aut coespitera subhemi- sph.Tiicum formantes, cylindracere, crebris dichotomiis decomposifa? eximie fastigiatae, ramis superioribus, qui spiioerosporas fovent, demum medio incrassatis. Triplici strato frons contexta est. Axis nempe occupatur filis elongatis longitudinalibus dense juxtapositis anastomosantibusque. Ut apices horum estrorsum lendunt, cursu obliquo ot arcuato, cel- lulje breviores evadunt fere obovatae et endochromate granuloso farctne, atque fila dichotoma fastigiata formantur, quoe infra super- ficiem in fila tenuiora moniliforraia abeunt. 47* 720 Choi^drie^e. Polyides. In Individuis, cystocarpia gerentibus, stratiim exterius obducitur spongioiis aut verrucis externis nematlieciosis, rotundatis aut plus minus eiongatis; spongiol?c fdis elongatis radiantibus dicliotomis mo- niliformiter articulatis constant; inter fila ha3C iisque adnata cysto- carpia proveniunt in eadem spongioia s.iepe pUirima et adproximata; riuclei singuli splia^roidei limbo lato pellucido cincti, gemmidiis magnis, a placenta centrali radiantibus, constiluti; gemmidia singnla obovata, peridermate conformi inclusa; peridermata plurima adproxi- mata limbum pellucidum cystocarpii efficiunt. Spha?rosporfle in ramis superioribus intumescentibus demersa^, et filis moniliformibus exterioribus slipatae, densius sparsa3, oblonga?, magnffi, demum cruciatim divisse. Fructus nematheciosis verrucis contenti jam a Turnero cogniti et pro tempore bene descripti, licet nucleos totos semina judica- verit. Agardhius melius Iructus explicavit, ca>terique plurimi rite exposuerunt. Ilarvey fructus istos favellas nuncupavit, margine hya- lino lato cinctas. Contra hoc vero observandum, lirabum haud esse membranam sacculi singuli clausi; sed efficitur a peridermatibus nume- rosis, oculo non satis armato quasi in unum confluentibus, singulis singula gemmidia includenlibus. Proveniunt liaec gemmidia a pla- centa centrali oblonga, cellulosa; ita ut fructus, licet speciem favel- larura prae se ferant, tamen nec favelte nec favellidia considerandl sint. Quod vero maxime observandum invenio, in eo cernitur quod cystocarpia non uti in plurimis Florideis a strato centrali forraantur, sed inter fila exterioris strati et quasi a his producta nidulantur. IMacenta autom ipsa, e qua gemmidia quoquoversum radiant, quasi centrale stratum ramuli novi forsan censeatur. Spha^rosporffi non ante ullimum hoc tempus rite cognita?. De- lapylaie (Fl. Terr. Neuv. p. 119) et Greville (Alg. Br. p. 197) primi illarum mentionem fecerunt; uterque autem, velut ipse, illas tantum imraaturas et nondum divisas observavit; apud Harvey ^P%co/. l. c.) prima vice maturae et divisoe describuntur. Species typica Generis jara Bauhinio cognita dicitur, sed a mul- tis insequentibus cum illa, et structura frondis et habitu simillima, Furcellaria confusa. Lamouroux illam ad Gigartinam retulit, Agardhius initio ad Chordariam. Lyngbyeus in unum genus cum Furcellaria conjunxit, insequentibus Areschougio (in Linn., nec in Enuin.) et Kiitzingio. Agardhius genus novum, ab omnibus fero receptura, creavit, "cui noraen ob sirailitudinem frondis cum tot aliis finxit." Polyides. CFiONDRiEiE. 721 Ijory speciem novani, nomine P. Durvillei descripsit. (Coqu. p. 138). Qiiid lioec revera sit, ignoro. Specimen vero, quod a Dur- villeo acceptum habeo, structura a Polyide distat et supra inter Ahnfeltias cnumeratur. A Sondero alia species proposita fuit, quam ipse postea ad Gigartinam retulit. 1. I>. LUMBRiCALis (Bauh. Pin. 366. VIII.) Ag. Sp. AJg. I. p. 392! Syst. p. 194! (excl.? var. ;'.) Fucus fqrcellata lumbricalis Baiifi. l. c. Furcellaria lumbricalis Kulz. Phyc. p. 402 tab. 72! Spec. Alg. p. 748! Fucus rotundus Gm. Ilist. p. 110 tab. 6 fig. 3\ Turn. Ilist. tab. 5! Eiigl. Uol. tab. 1738. Fl. Van. tab. 1544. a. Polyides rotundus Grev. Alg. Br. p. 70 tab. II! Harv. Man. p, 43 et Phyc. tab. XCV! Aresch. Emim. p. 87! Furcellaria rolunda Lyngb. Hydr. p. 49! Fucus radiatus Good. et Wood. Lin. Tr. III. p. 202, Stackh. Ner. tab. 14! F. caprinus Gunn. Act. Nidr. 4 tab. '6 fig. 4, 5. F. fastigiatus L. Hb. ex. Turn. Esp.; Fuc. t. 16. Exs. Wyatt Danm. n:o 161. Chauv. Norni. n. 92. Ilab. ad rupes demersas Oceani atlantici ab Islandia et Norve- p,ia usque ad Ilispaniam et Americam Horealem. (Yix in adriatico inventa). Radicis discus diametro semipollicaris. Frondes ex hoc plurimaB, 4— 6-pollicares, diametro liueam vix superanles, iuferne simpliciuscula?, 2 — 3-pollicari supra radicem distantia divisfe, dein 6 — 8ies aut pluries dichotoma}, fastigiatae, apicibus acuminato-obtusis. Axillae acumiuatae aut raro rolundatae. Color fuscescenti-purpureus. Substantia elaslica, exsic- catae cartilaginea. De nomine specifico dissentiunt auctores. Agardhianum anteposui, non quia antiquius, sed quia aptius mihi videtur. De Pol. rotuuda Flor. Capr. conf. quae infra Furcellariam fastigiatam diximus. TRIBIS If. SOLIERIE^. Frons solida, lilis interioribus clonfjatis celluiisque exterioiibus con- stans. Cystocarpia in ramulis subpropriis immersa, extus parum prominentiaj nucleo stratis frondis obtecto. CXIX. SOLIERIA J. Ag. Alg. meil. p. 156. Emll. Gen. Plant. Suppl. III. p. 53. liulz. Phyc. p. 401. Sp. Alg. p. 748. De- 722 Chondrie^. Solieria. lesserise sp. Ag. Gigartinee sp. Mont. Gracilariae sp. Grev. Plo- carias sp. Endlich. Frons teretiuscula dicliotoraa, triplici strato contexta: medullarl Glis elongatis anguslis longitudinalibus, intermedio cellulis uiajoribus oblongis, et corticali minoribus subsimplici serie dispositis verticalibus. Cyslocarpia in ramulis subpropriis evoluta aggre- gata, infra superficiem iramersa, subsplia?rica, carpostomio aperta, geramidia in lilis a placenta centrali radiantibus obovata fo- ventia. Sphwrospora; in ramulis lateralibus, inter cellulas strati exterioris immersa), oblonga;, zoiiatim divisK. Frondes cylindraceas elongata;, vage dicliotomae, aliquando seg- mentis adproximatis subpolychotom;e, purpureae, exsiccatione ru- gulosoe subcartilaginoa>, radice (saltim in specie typica) librosa adQxa;. Fructus in pliyllis propriis Uiteralibus, utrincpie attenuatis, iraraersi. Triplici strato contextae sunt. Internum filis articulatis seu cellulis clongatis, cylindraceis aut uno apice crassiore, altero longius caudato inffiipudibus, inanibus aut endocliromate granuloso farctis. Intermedium cellulis magnis oblongis, parietibus crassis cxsiccatione llexuosis, endocliromnto granuloso. Peripliericum cellulis coloratis oblongis, subsimplici serie verticalibus, constat. In ramulis juve- nilibus frucliferis celliilie centrales valde elongatae c^lindracea? et anastomosantes; collul.ie mediai niilla?; periplierice in lila brevia evolutte. Cystocarpia (in una specie observata) in ramulis lateralibus utrinquo attenuatis, modio tumidis verrucosis, imraersa, plura ad- proximata, circuracirca disposita, cellulis concentricis longitudinaliter contortis invicem separata. Placenta centralis a parte strati frondis medii formata, altera parte [?] nucleum ambiente et vicinos nucleos separante. Fila pliirima a placenta quoquoversum radiantia clavato- articulata, abbreviata, gemmidia in articulo suprerao fertili obovato- pyriformia foventia. Pericarpiuui cellulis strati medii et exterioris monostromatici vix mutatis formatum , nucleo insuper circumcirca cellulis concentricis, in stratura tenue clausura conjunctis, tecto. SplutMosponTe in pliyllis lateralibus fusiformibus iraraersfle, inter cel- lulas strati superficialis (in lila fere evolutas) nidulantes, raagnae, oblongoe, zonalim divisae. Genus a rae ipso in Algis mediterraneis fundatum, a plurirais receptum, aliter ab aliis dispositura; struclura fructus capsularis Cliondrieis proxiraum. Kiitzing splia?rosporas quadrigerainas (cru- ciatira divisas) falso describit. Soliena. Chondrie^. 723 \. S. i-NDiCA (J. Ag. mscrj iiitiicato-Ciespitosa, frondibiis a cjespite erectiusculis dichotomo-subfastigiatis, segmentis patentibus ab- breviatis, superioribus adproximatis divaricatis subulatis. Ilab. ad oras Indise orientalis (s. n. 164 Wiglit, in Ilb. llooker!). Frondes inferne intricalee et caespitosse, singulfe extra cspspitem emergentes, inferiore parte nudiusculae vel raniulis borizontalibus subulatis dense prolificantibus obsita^, a medio densius dichotomae, segmentis exi- mie potentibus, distantia 3—4 linearum divisis et subfastigiatis, superne in ramulos plures adproximatos divaricatos abeuntibus. Color purpureus, Substantia . parum cartilaginea. Exsiccatione corrugatur. — Sterilem tantum vidi. — Structura generis', cellulac vero superticiales laxius quam in sp. Europaea cohaerent, et stratum hyaliniim mucosum undique frondem arabit; an potius species Cordylecladiae? 2. S. CHORDALis (Ag. Syn. p. 17) frondibus a radice fibrosa erectis flagelliformibus dichotomis, segmentis erectis longissimis de- mum ramulis lateralibus prolificantibus utrinque attenuatis fru- ctiferis obsitis. Sphaerococcus chordalis Ag. Syn. l. c. SoUeria chordalis J. Ag. Alg. incdit. p. '157. Kulz. Sp. Alg. p. 748! Delesseria chordalis Ag. sp. p. 189! Sg.st. p. 233! Gigartina Gaditana Mont. in P. Webb. otia Hisp. pent. II. lab. 7 ! et It. Hispan. p. \. Hab. in mari Gaditano (Cabrera et Ileredia!). Radix scutata, insuper fibras numerosas unciales ramosas repentes emittens. Frondes erectae pedales teretes, chordam musicam fere referen- tes, crassitiem pennae cokimbinae per totam fere longitudinem servantes, par- ce et longis distantiis dichotomce, apice longe atteuuatae. Statu fructifero frondes ramis subhorizontalibus plurimis, undique puliuiantibus, utrinque attenuatis obsitae', rami capsubferi verrucosi, spbaerosporas fercntes tere- tes. Color purpureus. Substantia parum cartilaginea. Species inquirenda. 3. GiGARmA Gaudichaudii (Mont. 3. Cent. n. 63) heterociita, fronde gelatinoso-cartilaginea elata tereti filiformi gracili simplici aul furcata ramosa, ramis elongatis vagis lineari-lanceolatis expla- natis, fructigeris mamillosis. Gig. Gaudichaudii Mont. l. c. in Ann. Sc. Nat. Dotan.Oct. 1842; Vog. Bunite p. 69 tab. 143 fig. 1. Cystoclonium Gaudichaudii Kulz. Bot. Zeit. 1847 p. 22. Sp. Alg. p. 756. 724 Chondriete. LomentaricL llab. ad oras Peruviae circa Payta (Gaudichaiul). Frons gelatinoso-cartilaginea, deorsum tiliformis, teres, pedalis et ultra, pennfe passerinae crassitie, simplex, dichotoma aut in unico exemplari ramosissima. Rami 4 — 6 uneias longi, interdum dichotomi, at sfepius simplices, elongati, sparsi, spatiis perquam variis semi-sesquipollicaribus minoribusque scjuncti, ad originem tihformes, cito in laminam iineareni longissime lanceolatam, lineam sesquilineam hntam explanati, acutissimi, erecto-patentes, sinubus subobtusis. Structura : frons e ternis constat stratis maxime dissimihbus, quorum interius e cehuhs crassis filiformibus articulatis intus materie granulosa colorala rcpietis medullamque consti- tuentibus', medium ex utriculis maximis sacciformibus sensim peripheriam versus minoribus subsphaericis, granula colorata eximie globulosa '/^po millim. vix sequantia facillimeiiue diffluentia includentibus', exterius tan- dem e cellulis minulis violaceis oblongis seriatis dense stipatis composi- tum. Fila medullaria in cellulis clavatis aut sphaericis abeuntia vidi, quae forsan pro utriculis strati medii juniorum habendae sunt. Fructus in ramis complanatis hinc tuberculatis obvii. Conceptacula pustulaeformia, mamillam hemisphajricam referentia, ad utramque paginam nec non ad margines sparsa, sessilia, poro tandem apicali pertusa, sporas roseas nu- merosas ovato-oblongas foventia. Color violaceus, exsiccatione fuscescenti- olivaceus, rubore aliquo mistus. Substanlia gelatinosa, sicca rigida admo- dum fragilis. Alga structura et fructu Gigartinae ab Agardhio juniore reformatae conveniens, forma vero ramorum plana ab eodem genere a Laraourouxio Grevilleoque condito tanlillum aberrans. Ita Auctor. Mihi, si quid ex analysi data concludere liceat, nullo re- spectu cum Gigartina convenire videtur, sed structuram offert Solieriae subsimilem. Kutzing, qui specimen vidit, sphaerosporas zonatim divisas observavit. TRIBUS in. LOMEMARIE^. Frons tubiilosa, diapluagmatibus celiulosis intersepta. Cystocarpia pericarpio proprio externo munita. CXX. LOMEiNTARIA Lyngb. Hydr. Dan. p. 101. Gaill. Res. Thalass. p. 20. Mont. Fl. Canar. Pl. cell. p. 155. Endl. Gen. Pl. Suppl. III. p. 42. (mut. iimit. ap. omn.); Lomentaria ct Gastrocionium Kiitz. Phyc Gen. p. 440 — 41. (excL spec); Chylocladia Greo. in Hook. Br. Fl. II. p. 297 (excl. sp.) J. Ag. Alg. med. p. 109. Harv. Ner. austr. p. 79 et Phycol. Brit. tab. CXVIII. Gastridium Grev. Alg. Brit. (excl. sp.) p. 114. Kaliformia et Sedoidea Stackh. Mem. Soc. Mosqu. II. p. 78 et 83. Chondriae sp. Ag. et Auct. Lomenfaria. CHONmiiE^. 725 Frons teretiiisculu tiihiilosa, filis sparsis perciirsa el diapiiraQinatibiis celliilosis intersepta, reliulis peripliericis subduplici serie dis- positis; inferne quandoquidcm solidescens, ramis tubulosis. Keramidia a parto inflata frondis formata, intra pericarpium spIiBericum vel ovatum, carpostomio demum pertusum, gem- midia obconica, a placenta radiantia, foventia. Sphwrosporcc per ramulos sparsag aut densius aggregat;», in cellulis infra- corticalibus foriuatai, rotundata?, trianoule divisoe. l'rondes gelatinoso-membranacea:', inferiie aliquando subcartila- }]ineK, carneo-roseffi aul purpurascentes, aliquando aureo et pur- pureo iridescentes, teretiuscula}, sajpius torulosaj et articulatim coii- strictfe, intus tubuloste et diaphragmatibus cellulosis intersepta;, nunc inferne solidescentes; a radice erectiusculjse, rarius decumbentes et a surculo radicante adscendentes, ramificatione aut deliquescente di-tricliotoma aut magis paniculata, ramis nempe in fronde principali sparsis oppositis verticillatisve; duplici saltem strato contextae. Tubus internus filis sparsissimis elongatis articulatis percurritur; cellulae interiores, tubum nempo includentes et diaphragmata formantes, sunt oblonrjo-angulata?, sa^pius simplici serio disposit»; celluhe corticales, subcorticalibiis minores, endochromato coIorata3, simplici serie disposila?, strato byalino plus miiuis evidenti gelatinoso oxtus tectoe. Diaphragmata, quibus tubus internus in loculos dividitur, cel- lulis unica serie dispositis constant. In caule solido cellulre interiorcs oblongoe longiores, exterioribus magis rotiindatis brevioribus. Fila, quae tubum interiorem secus parietes percurrunt, cellulis singulis rotundatis, diametro fili duplo et ultra crassioribus obsita sunt; celluUe ista) initio libera;, demum forsan cum strato peripherico coalescentes; sphwrosporas in his cellulis formari puto. Keramidia in ramis ramulisqiie sparsa aut aggregata, a parte inflata frondis evoluta, nunc fere sphoerice prominentia, nunc ovata, nuiic (in specie generis incerta) fere frondi immersa. Pericarpium strato frondis oxteriore subduplici conflatum, carpostoraio, ni fallor semper, dcmum pertusum. Nucleus placenta basali plus minus elevata siif- fultus, reticiilo (ilorum anastomosanliura cinctus, canali ad carpo- storaiura ducente deinura liberatus. Fila geniraidiifera a placenta egredientia soepius abbreviata, nunc (L. parvula) elongata, in arti- culis terminalibus geramidia obovata aut potius obconica foventia. Spha^rosporre sine ordine perceptibili dispositae, in ramulis laxius sparsae aut pleruraque densius certis locis aggregata;, in cellulis 726 Chondrie^. Lomentaria, infra-corticalibus evoliitae, niicleo rotundato intra perisporium liyali- nuni triangule quadridiviso. Genus Lomentarioe a Lyngbyeo formatum unicam compreliende- bat L. articulatam; L. Kaliformis ad aliud genus Gastridii adnu- merabatur. Gaillon principales species generis sub suo genere Lomentariae enumeravit, heterogeneas vero plures introduxit, quas in operibus Dubyei et iNlontagnei quoad partem adoptatas etquidem novis auctas invenimus. In Algis mediterraneis, iieterogeneis expulsis, limites du\i generis liodierni; nomen autem usurpatum Chylocladioe, (piod a Grevilleo mutuaverara, juro suo rejecit Endlicher, (jui ita auctor hodierni generis Lomentariae existimandus est. Jn opere citato duas sectiones Generis proposueram, quas sub nomine Cbon- drire et EucIadiBe adoptavit Endliclier. Kiitzing, easdem sectiones ut genera diversa exbibens, limites tamen ita mutavit ut Cbrys. uvariam inter sua Gastroclonia adhuc enuraeret. Structura frondis Loraentariae ila peculiaris, ut genus nullo negotio a plurimis distinguatur. Frons nimirum est vere articulata, articuli vero ipsi cellulis plurimis conflati, et ipsa diaphragraata, loculos separantia, cellulis coiistant plurimis in membranam con- junctis. Nonnulke species, qua^ babent caulem solidescentera ra- mulosque tubulosos soepe unico articulo constantes, a nonnullis Cbrysymeniae speciebus quoad structuram frondis parum recedunt, structura autera fructuura omnino diversa. In Chrysymenia fere favella intra pericarpium inclusa adest; gemmidia nempe minuta rotuiidata vel angulata nullo ordine intra gelatinam cohibentem conjuncta. Lomentariie fructus sunt keramidia; gemmidia obconica in lilis a placenta radiantibus invicem liberis evoluta. Catenella quoad ha- bitura eximie cum Lomentaria convenit, et una, a Montagneo sub nomine Lomentariae descripta, species ad Catenellam sane pertinet; structura vero Irondis et fructus utriusque bsec genera diflferunt. Cum Lomentaria ante alia forsan congruit Cliampia; in structura vero nuclei Cystocarpiorum diirerentiam offerunt baec genera, quare in dispositione nostra longius forsan quam fas fuit separata fuerunt; nucleus cystocarpiorum gelatina ambiento in Champia cohibitus, et geraraidia obovato-angulata aflinitatera hujus generis majorem cum Chylocladia .1. Ag. quam cum Loraentaria indicare, mihi videntur. Lomentaria. Chondrie^. 727 I. LoMEMARiA. Fronde fere tota tubulosa et articulatim constricta. * Fronde detiquescente di-polychotoma, 1. L. PHALLiGERA (J. Ag. Atg. med. p. ilO) fronde deliquescente- di-tricl)otoma ex tereti compressa articiilato-constricta, ramis elonjjatls erecto-patentibus, ramulis sporiferis lancoideis mimitis, singulis aut binis cruciatis ad axillas emergentibus, spbsero- sporas in lineara transversalem arficuli dispositas jjerentibus, articulis lancoideo-cylindraceis diametro 4pIo et ultra longio- ribus, keramidiis. . . . Chylocladia pballigera /. Ag. l. c. Lomentaria phalligera Endl. Geii. Pl. Stippl. III. p. 43! Killz.. Sp. p. 863! Lomentaria articulata /?. iinearis Zanard. Syn. p. 97. Sagg. p. 50 (non Ag.)? Lomentaria linearis Kiitz. sp. p. 803? Hab. in mari mediterraneo ad oras Galloprovinciae (Fpse! Solier!); in adriatico ad Venetiam (Rucbinger!). Frons 3 — Jj-pollicaris, pennam columbinam crassa, ex tereti compressa, sensim attenuata, superne teretiuscuia, regulariter et subdistiche dicho- toma. Rami basi abquantulum contracti, inferiores Y^ pollicis distantes, erecto-patentes, superiores ramulique longiores articulato-constricti, arti- culis subcylindricis, apicibus angustatis. Ad basin dichotomiarum et saepe ad genicula articuiorum superiorum egrodiuntur ramuii subverticales, nunc singuii, uunc bini cum ramis crucem formautes, superiores sublancoidei sesquibneam longi et articulo singuio constantes, medii apiculo articuli noveiii coronati, inferiores elongati piuri-articulati, omnes sphaerosporas in lineam transversaiem articuli penuitimi dispositas gerentes. Frons tubulosa, duplici ceilularum strato constat, exteriore cellulis minutis co- loratis, iuteriore celiuiis bexagono-prismaticis raulto majoribus, denique spharosporas quadripartitas gerentibus, contexta-, stratum externum hyaii- num subnulium. Keramidia Color recentis roseo-carneus. Species distinctissima, ramificationis norma ad L, articulatam accedens, sed fere semper dichotoma, articuiis longioribus et fructu facile digno- scitur. 2. L. ARTicuLATA (Huds. Angl. p. 569) fronde deliquescente di- tricbotoma tereti articulato-constricta, ramis elongatis erecto- patentibus, superioribus ramulisque ad genicula emergentibus saspe plurimis spliKrosporas sparsas foventibus, articulis ellip- soideis diametro 2— 4pIo longioribus, kerarnidiis urceolatis ad ramulos sparsis. 728 Choindrie^e. Lomentaria. Ulva articulata Huds. l. c. Lomentaria articulata Lyngb. Hydr. Dan. p. 401 tab. 30! (excl. var. et syn.) Kufz. Sp. Alg. p. 863! Mojit. Caii. p. lo(5! Fucus articulatus Lightf. Scol. p. 059! Sinith. Engl. Bol. tab. io74. Stackh. Ner. Brit. Ed. IL p. U tab, 8! Turn. Hist. tab. 106! Gigartina articulata Lamour. Cliondria articulata Ag. Sp. I. p. 357! Syst. p. 207. Gostridium articuiatum Grev. Alg. Brit. p. 420! Chylocladia articulata Grcv. in Hook. Br. Fl. IL p. 298. Harv. Man. Ed. II. p. -102 ct Phycol. Brit. tab. 283! Fucus sericeus var. Esp. Icon. tab. 82. Lomentaria pertusa Schousb. mscr.! Exsicc. Wyatt Danm. n. 73! Ilab. in oceano atlantico ab insulis Foeroariim! iisfjue ad Tin- gin! in mari mediterraneo! et adriatico! Caespites in aliis algis rupibusque repentos, nunc separati globosi intricati 1 — 6-pollicares. Frondes teretiusculaj tubulosae subregulariter articuiatim contractae et articulis eiiipsoideis moniUformes, dichotoma? et superne saepius trichotomae ramubsque insuper brevioribus saepe verticil- latim infra stricturas egredientibus quasi polychotomae, debquescenter ramosae fastigiatae. Articub fere omnes eUipsoidei, longiores brevioresve, iuferiores saepius elongati diametro 3 — 3plo longiores, supcriores breviores 2— 3pio diametro longiores, terminales acumiuati aut obtusi. Keramidia in articuHs ramorum ramulorumque superioribus lateraba sessilia, supra dilatatam basin constricta, ore producto truncata, intra pericarpium tenue gemmidia ad placentum basalem affixa foventia. SphaerosporaB in soros irregulares rotundatosque per articulos superiores ramorum ramulorumque dispositae, in strato infra-corticab evolutae triangule divisae. Color roseo- purpurascens. Chartae adhaeret. Planta juvenibs et minuta evidentius repens; in elongata hoc minus conspicuum. Caespites a fulcro arrepti et circumvagi fere globosievadunt et intricati. Ad oras Novap Hollandiae et Tasmaniae obvenit alga, L. articulatae simiMima, si non identica-, haec ab Agardhio varietatis loco memorata, a Harvey ut species propria, Chylocl. Tasmanica (Hook. Lond. Journ. III. p. 444. Ner. austr. p. 8-1) proposita fuit. Est forma major, cujus frag- menta vidi quadri-poHicaria, articubs inferioribus minus constrictis et iongioribus', nullam vero essentialem notam video, qua steriiem a planta Europaea discernere bceat. Abquando articuii bnea angusta nolati quasi in viva 3quetro-prismatici fuissent", sed sectio transversalis (elliptica) nulla hujus monstrat vestigia', nec in structura frondis diCferentiam video. Gastridium coraliinum CSuhr. Regensb. Fl. 1836 tab. IV.fig.3i) frag- mentis nanis plantae constituitur, quae aspectu et structura cum L. arti- culata convenit. Utrum ad speciem diversam pertineant an cum L. articulata specie identica sint, ex his fragmentis haud elucet. Lomentaria. Chondrie:E. 729 ** Fronde erecthiscula paniculatim ramosa; ramis nempe in caule primario oppositis verticillatis sparsisve. 3. L. PARVULA (Ag. Syst. p. 207) fronclo paniciilatitn raraosa, ramulis in caiile priraario tiibiiloso subiiiconspicue articulato oppositis verticillatis aut alternis articulato-constriclis, articulis utrinque truncatis diaraetro anjualibus aiit sesquilongioribus, spli«ro- sporis per raediara partem rarauloruin sparsis, keramidiis ovatis ad raraos scssilibus. Chondria parvula Ag. l. c! Grev. Scot. Crypt. Fl. tab. 346!! Lomentaria parvula Gaill.; Kiitt. sp. p. 864! .Mont. Voi/. Pol. Sud. p. m\ Gastridium parvulum Grev. Alg. Brit. p. -119! Chylocladia parvula Hook. Br. Fl. II. p. 298. Harv. Man p. 72. Phycol. Brit. tab. CCX! Ner. austr. p. 80! J. Ag. Alg. med. p. 411. Chondria implexa Chauv. mscr.! (fide spec!) Fucus Kaliformis y. nanus Tarn. Hist. I. p. Gl ! Exsicc. Wyatt. Danm. n. 72! Hab. in oceano atlantico ab oris Britanniae iisque ad Gades; ad oras Araericoe (Harvey); in mari raediterraneo ad oras GalliaBlin oceano australi ad insulara Akaroa (D'L'rville). Caespites 2 — 3-polHcares, globosi, dense intricati, vix sine dilacera- lione frondium extricandi. Frondes tubulosae, primarise extus vix con- spicue arliculatae, intus geniculatae, geniculis cellulosis; secundariae omnes stricturis evidentibus arliculatae. Ramilicatio sat irregularis, ramis alteniis oppositis verticillalisque saspe in eodem specimine obvenientibus, superio- ribus saepe sparsis, inferioribus opposilis. Rami ramuHque eximie patentes, basi saepe leviter constricti, dein torulosi, obtusi. ArticuU medio inflati, apicibus Iruncatis contracti, formam doUi, quuli ad vinum conservandum utuntur, referentes-, adultiores diametro sesquilongiores, juveniles diametro JEquales. Keramidia eximie ovata, gemmidia ad placentam centralem elevatam gerentia. Sphaerosporae in parte media ramulorum sparsae. Color carneo-purpurascens. Chartae arcte adha^ret. 3a. LoMENTARiA TORLLOSA C^utz. Phyc. Gen. p. kh\) 2— 3-pollicaris, pen- iiam meruHnam et ultra crassa, basi vage ramosa expansa, torulosa, ramis patentissimis oppositis superioribus saepe verticillalis, articulis globoso-elHpticis. Kutz. sp. p. 864. Hab. in mari adriatico et atiantico. 3b. LoMENT. BREVis (KUtz. Phycol. p. 441) pollicaris subtorulosa pennam merulinam crassa, ramis ramuHsque patentibus alternis oppositisve, articulis diametro duplo brevioribus. Kiitz. sp. p. 864. Hab. in Sinu Biscayensi. 730 ChondriEjE. Lomentarid. Species ad L. Kaliformem arcte accedens, sed pluribus et eximiis notis distincta. Differunt forma generali frondis, articuiorum longitudine, et forma keramidii. Nomine Cliondrise implexse hanc speciem misit Chauvin; Eandem no- mine Lomentaric!inf.iiim cinctum. foveutia; gemmidia obconica ad placentam basalem 7^^<:^<::^j^^.i!>^^ /^^. ^i^J'^ ^iZi^. ^*-!^ ^^ at. a- a- ia. /c^^U^ de ^e^2^<^:rf^ i^ bosis sessilibus solitariis vel oppositis. Kixlz. sp. p. 8G2. Chyiocladia fasciata Menegh. l. c. Hab. in mari adriatico. iris itis us, :lo- 730 Chondriete. Lomentaria. Species ad L. Kaliformerr. arcte accedens, sed pluribus et eximiis notis distincta. Differunt forma generali frondis, articulorum longitudine, et forma keramidii. Nomine Cliondria^ implexae hanc speciem misit Ciiauvin-, Eandem no- mine Lomentariaj intertextae Cliaiiv. a Duby CBol. Gall. p. 950) et Kiitzing (Sp. Alg. p. 864j descriptam fuisse suspicor. 4. L. AFFII rarao ticula articr per r Chyloc 402. Harv. Lomen Gastro Chyloc Flab. Frond( erecto ind elongati, \t breviores \ utrinque p fere ejusd( muiis ram quantulum Keramidia quo inside in ramulis purpurasce Specie jungit L. r Lomentaric Gastroclon ptionem, e 5. L. zo.NJ caule ticilh ceis ramij sessiiiuua. Hab. ad Gracilariam diirara parasitica, in oris Hindostaniae (Wight!). Lomentaria. Chondrie^. 731 Frons pusilla bipollicaris crassilie pennse columbinae et latior, basi attenuata ramulis verticillatis obsita. Rami conformes pollicares parce ramulosi ramulique eximie patentes obtusi. Articuli in ramulis preecipue conspicui in medio vix incrassati, cylindracei, diametro fere semibreviores. Keramidia ovata truncata, diametro ramuH in quo insident multiplo minora, intra pericarpium cellulosum nucleum globosum, adparatu fibrarum ana- stomosantium cinctum, foventia-, gemmidia obconica ad placentam basalem sessilia. Sphaerosporge zonam subregularem inter genicula formantes, ro- tundat.-P, triangule divisiP, in tubo articub introrsum prominentes. Stru- ctura generis. Frons limbo peilucido cingitur. Color in nostris (decoioratis) atrovirescens. Chartae adhaeret. 6. L. KoTSCFiYANA (Endl. et Dies. Alg. Kotsch. n. 6) fronde pani- culatim ramosa ramulis in caule primario tubuloso arliculato oppositis verticillatis aut aiternis articulato-constrictis, articulis medio inflatis utrinque truncatis diametro brevioribus, Kern- midiis globosis ad ramos sparsis. Champia Kotschyana Endl. et Dies. l. c. in Mohl. et Scht. But. Zeit. i845 p. 209. Kutz. Sp. Alg. p. 862. Hab. in sinu Persico ad insulam Karek. (llb. Diesinj]!). Frondes ab adparatu radicali fibroso crectiusculae, 2 — 3-pollicares, teretes (exsiccatione collabentes) decomposito-ramosae, ramis ramulisque basi attenuatis apice obtusis, oppositis verticillatis aut singulis sparsis. ArticuH fere ubique evidentes, medio inflati, ad genicula contracti, dia- metro semibreviores aut vix aequales (in partibus inferioribus). Kera- midia (sec. Endl. et Dies.) exacte sphaerica, ad ramos ramulosque sparsa. Color purpureus, decoloratae virescens. Substantia subgelatinosa. Speci- mina a Diesingio communicata descripsi. Descriptionem Auctorum iaudat. in plurimis erroneam esse, specimina madefacta evidenter docent. Stru- cturam Koramidii nec rite expositam fuisse suspicor. Structuram frondis Lomentariae vidi, et vix dubito quin hujus generis sit species certa. 7. L. Kaliformis (Good. et Woodw. Lin. Tr. IIL p. 206) fronde paniculatim ramosa ramulis in caule primario tubuloso obso- lete arliculato oppositis verticiiiatis aut alternis articulato- 5a. L. FASCiATA (Menegh. in Part. Giurn. Bot. 1844 p. 296) pollicaris pyramidatim ramosissima, ramis ramuHsque irregulariter verticiliatis articulato-constrictis, articulis eilipsoideis diamelro duplo longioribus, tetrachocarpiis in fascias transversales coliectis- cystocarpiis subglo- bosis sessilibus solitariis vel oppositis. Kutz. sp. p. 802. Chyiocladia fasciata Menegh. t. c. Hab. in mari adriatico. 732 Chondrie^e. Lomentaria. constrictis, articiiiis utrinque truncatis, inferioribus (liametro pluries longioribus, ramulorura sosqui-diiplo longioribus, spliai- rosporis per ramulos spursis, Keraraidiis splia^ricis ad ramos saepo aggregatis. Fiicus Kaliformis Good. et Woodiv. l. c. tab. 18. Sm. Evgl. Bot. tab. G40. Turn. Hist. tab. 29 (tab. emendata!) Lamoiir. Diss. tab. 29! Lomentaria Ivaliformis Gaill.; Zanard. Syn. Alg. Adr. p. 97. Mont.Fl. Alg. p. 88. Aresch. Enum. p. 03. Chondria Kaliformis Ag. Sp. Alg. p. 355. Syst. p. 207. Gastridium Kaliforme Lyngb. Hydr. Dan. p. 70! Grcv. Alg. Brit. p. 117! Chylociadia Kaliformis Hook. Br. Ft. //. p. 397. Harv. Man. p. 72 et Phycol. Brit. tab. CXLV et CCCLVIIL B! J. Ag. Atg. med. p. 111. Fucus diaphanus Esp. Fuc. tab. 102 fig. 3 (male), Fiicus verticillatus Lightf. Scot. p. 962 tab. 31 ! Conferva tubulosa Wutf. Crypt. aqu. p. Ki. (fide Hb. WulfO Exsicc. Chauv. Alg. Norm. n. 13! Wyatt. Alg. Danm. n. 24! Var. a. verticillata fronde membranacea, caule priraario inflato ad verticillos parum contracto, raraulis patentissirais ad geni- cula contractis, sphajrosporis majoribus 6—8 intra articulum nidulantibus. Fucus Salicornia Schousb. mscr. ! Fucus Kaliformis «. Auct. L. Kaliformis Kiitz. Phycol. tab. 55 fig. 3! Sp. A/g. p. 862! Chondria poiyclados Kiitz. mscr. Chylocladia polyclados Zan. Sagg. p. 50. Var. (^. squarrosa fronde mcmbranacea exsiccatione subcartilaginea fere cylindracea, ramulis patentissimis ad genicula vix con- Iractis, splia^rosporis minoribus saepo 10 — 15 intra articulum nidulantibus. Lomentaria squarrosa Kiitz. Phycol. Gen. tab. 55 fig. IV!! Sp. Alg. p. 863. Var. y. torulosa fronde membranacea, caule raraisque erectiusculis ad genicula contractis, articulis utrinque truncalis diametro duplo longioribus. Chondria Kaliformis var. torulosa (partim) Ag. l. c. Var. d. monilifera fronde raerabranacea, caule primario raraisque ad genicula eximie contractis submoniliforraibus, articulis el- lipsoideis, inferioribus elongatis, superioribus diametro duplo longioribus. Conferva reptans Roth. Cat. Bot. I. p. 186 tab. 3 fig. 3^ ///. p. 251! (fide spec!) Spreng. in Mag. Naturf tab. 6 fig. 2? Lomentana. Chondrie^. 733 Hab. ii) oceuiio allantico a iilfore Baliusifle! usque ad Tingin! ot idsulas Canarienses; ad oras Inclife occidentalis!; in mari niedi- terraneo! et adrialico! Frondes 'I — 2-pollic;ires vel usque pedales et ullra, crossilie pennam passerinam vel usque scriptoriam sequantes, pyramidatim decompositae, ramis patentissimis plerumque verticillalis conformibus, sursum sensim altenuatae, et distantiis longitudine sursum decrescentibus articulatim constrictse, stricturis plus minus obsoletis et in superioribus partibus fere tantum conspicuis, nunc evidentioribus. Ramuli conformes at ple- rumque cvidentius constricti, in inferiore ramorum parte ssepius verticillati, superiie oppositi aut immo alterni, attenuati obtusi. Articuli in inferiore partc saepius externe obsoleti, nunc evidentiores, diametro 4— 6plo lon- giores; sursum sensim evidentiores, longitudine decrescentes, ramulorum diametro sesquilongiores; plenmique parum in medio intlati, utrinque truncati; nunc fere omnino ellipsoidei. Sphterospor.T in ramulis nidulantes sparsae, magnitudine et numero in diversis varietatibus, ni fallor, variae. Keramidia globosa, nunc sparsa, saepius aggregala, limbo subpellucido cincta, ad placentam basalem gemmidia obconica foventia. Color carneus, coccineo suffusus; in var. ;'. purpureo-atrovirescens; in var. 6. obscure purpureus. Substantia gelatinosa; cbarta; adha?ret. Formas maxime notabiles supra enumeravi. Inter has praacipue ablu- dit var. 5., cujus specimioa convenientia et e mari mediterraneo et ex at- lantico oriunda vidi. Hoec semper in aliis parasitica, colore obscure pur- pureo, caule ramisque fcre pariter contractis, et articulis obovato-ellipsoideis insignia, sphtErosporas unius articuli ab altero fere separatas gerentia. Keramidia in hac var. non vidi. Au hsec species distineta sit? Praeter varietates supra allatas obvenit intricala ramis concrescentibus, et patens (Lomentaria patens Kiilz. Sp. Alg, p. 803), quae ramis siPpius oppositis nec verticillatis a var. Squarrosa ditfert. Turnerum duplicem tabulam hujus exhibuisse constat; in una (W. I. H. del:t, notata) nonnullte obve- niunt ligurae, quse ad Chyl. clavellosam pertinere videntur (fig. h. et i.); tab. emendata (a Miss Hutchins picta) forinam vulgarem plantaj sistit; in descriptione quoque capsularum utramque plantam confudisse vidctur. Gastridium constrictum Sulir. Hegensb. Fl. 1840 ;;. 273, quae plantae Indise occidentalis instituta fuit species, a plauta Europsea vix differt. Cum nostra variet y. potissimum convenit. *** Frotule a surculo repente cylindraceo erectiuscula torulo- sa, ramis subpaniculatis. 8. L. REFLE.XA (Chauv. Alg. Norm. n. 143) Irondiura rarais a caulo priraario arcuatim refle.\o radicante tubuloso subinconspicue articulato adscendentibus singulis fjerainatisque secundatis arti- culatiiu constrictis siinpliciusculis aut parcissiino ramulosis, 111. 48 734 CiiONDRiEyE. Lomentaria. articulis utrinqiie truncalis diametro duplo lonoioribus, splioe- rosporis per superiorem partem rarauloruiu sparsis, kcramidiis splicTricis limbo pelkicido cinctis. Lomentaria reflexa Chauv. l. c. I Chylocladia reflexa Lenorm. in Desmaz. Pl. Crypt. n. 865. Harv. Phycol. Bril. tab. XLII! Gastroclonium reflexum Kiitz. Sp. Alg. p. 806! Lomentaria pygmaea Gaill. res. />. 19? Dul)y Bol. Gall. p. 950 (excl. syn.) iMont. Canar. p. 456. Gigartina pygmaea Lamour. Ess. tab. 4 ^^. 42. 13? Hab. in oceano atlantico ad oras Galli.TC (Ilb. Boivin!) et Bri- tannioe (D:na Grirfltlis!). Frondes pusilla; \ — 2-pollicares, pennam passerinam diametro circiter aequantes, primariae cylindraceae angustiores a radice adscendentes arcua- tim reflexae radicuiis demissis deorsum radicantes, sursum ramos secun- darios singulos geminatosque erectiusculos et secundatos, simplices aut parce ramosos ramis sparsis oppositisve, utrinque attenualos articulatim constrictos, emittentes. Articuli cylindracei frondis primariae et ramorum infimi diametro 3— 4plo longiores; ramorum in medio inflati, apicibus truncatis conjunoti, diamctro duplo longiores. Spliaerosporac in supcriore ramulorum parte sparsae, triangule divisae. Keramidia sphaerica, limbo pellucido cincta, ad placentam basalem gemmidia obovata foventia. Color violaceo-purpureus. Chartae adhaeret. Spccies ad L. Kajiformem proxime accedens, cresccndi modo peculiari praecipue distincta; hoc respectu et colore fere Catenellam referens. Ad Gaslroclonia (caule solido instructa) a Klitzingio refertur; mihi frondes tubulosae et evidenter articulatae tantum obvencrunt. Chyl. reflexa Zanard. Sagg. p. 50 vix eadcm; si quidem suam cum Chondria squarrosa liiilz. identicam jure declaraverit. Fragmenta e mari mediterraneo quoque babeo, quae ad speciem Chauvinii pertinere credo. 9. L. CAPENSis (Harv. Gen. South. Afr. Pl. p. 400) frondium ramis a surculo decumbente radicante tubuloso subinconspicue articu- lato adscendentibus sparsis articulatim constrictis, superne ver- ticillatim ramulosis, articulis utrinque truncatis diametro ses- qui-duplo lonjjioribus, spliairosporis in modia parte ramulorura sparsis, keramidiis spbaericis limbo pellucido cinctis. Chylocladia capensis Harv. l. c. Ner. austr. p. 79 lab. XXIXU Lomentaria capensis Endl.; Kiitz. sp. p. 863! Hab. ad oras Cap. b. Spei (Ilarvey! Pappe!). Frondes a surculis decumbentibus radicantibus et hic illic fibrosis erectiusculae, 3 — 4-poIlicares, simplices aut parcissime ramosae, basi atte- nuatae, mox versus mcdiam partem inflatae et articulatim constrictae, a Lomentaria. Chondrie^. 735 nieLlio circiter ramulis subregulariter verticiilatis, eximie patentibus, ob- sit\^ 740 Chondrie.^;. Lomentaria. 18. GASTHOcr.ON. oiBELL\TUM [Jiutz. Sp. Atg. p. 866) gracile, canle 4 — 6-pollicari filirormi raino.so, raniis pnteiitissimis elongatis; carpocloiiiis termiiialibus umbellato-cymosis, clavatis. Ilab. . . (Mus. Berol) 19. Lo.ME.NTARiA iRREGLLARis (Zati. in Regensb. F/. 1851 p. 34) fronde 2 — 3-pollicari crassiuscula vanje rairiosa, ramis ramulisque irre- gulariter ejjredientibus opposilis, alternis vel secundis quandoque binatis horizonfalibus vel deflexis; articulis diametro suboeqiia- libus, inferioribus egrofjie moniliformibus; tetrasporis undique laxissime sparsis. Hab. in mari rubro (Portier). ChondriiT! par\ ulaj ramificatione pro.xima, distinguitur fronde crnssiori, articuiis brevioribus, nec non tetrasporis minime in ramulis tantum ut iu L. parvula coacervatis, sed per totam frondem laxius sparsis. TRICUS lY. BOAiVEMAISOxME.1^. Frons solida aiit lubulosa, lilo centrali quandoquidem percursa. Cy- stocarpia pericarpio e.xterno munita. CXXI. LaURENCIA Lamour. Ess. p. 42. Gaitl. in Dict. Sc. Nat. t. 25 p. 325. Dub. Bot. Galt. p. 951. Laurencia (mut. limit.) Gren. Atg. Brit. p. 108. Syn. p. LIL J. Ag. Atg. med. p. M2. Emll. Gen. Ft. Suppt. IIL p. iS. Uarv. Man. p. 69. Pliycot. Bril. S\jn. p. XXII. et Ner. austr.p.^l. Mont.Canar. p. \hket Voy.Pol. Sud. p. 124. Kutz. Sp. Atg. p. 852. Chon- driaj sp. Ag. et Kutz. Phyc. Gen. p. 436. Frons teretiuscula aut complanata, pinnato-ramosa, stratis duobus contexta: interiori cellulis oblonj^o-angulatis, mediis plerumque loiifjioribus non e regione positis, e.xteriori cellulis rotundato- anjiilafis subsimplici scrie dispositis. Keramidia ovato-spIia?rica a ramulo transformala, intra pcricarpium cellulosum, carposto- mio apertiim, gemmidia pyriformia, in articulo terminali lilorum a placenta radiantium evoluta, fovenlia. Spliwrosporce infra apicem ramulorum sine ordine in zonam transversalem aggre- gat«, in cellulis infra-corticalibus forraatK, rotundat;e triangule divi-a}. Antheridia intra receptaculum scutellatiim terminale plurima conjuncta. Laurencia. GHONORiEiE. 741 Frondes membranacoa; aut carno<;(ie, recentes pliis rainus gela- tinosoe et exsiccata; cartilanjino», carneo-roscoe aut purpurascentes, sa'pe iufescentes aut virentes, omnino teretes aut compressaB vel immo aclmodum complanaffe, pinnatim decomposito-ramosoe, nunc subdicliotoma;, ramis disticliis aut quoquoversum egredienlibus, pliis minus reijulariter alternis opposilis aut verticillalis, aut, diversis ordinibus mi\lis, fero vaois. Iiamuli steriles plerumque clavati, basi nempe constricti, apice aut sursuin dilatati; fertilos aut_conformes aut evolutione lamelloruin aggrenatorum saepe verriicai-formium (iiberculosi aut botiyoidei. Keramidia a ramulo transformata, in diversis speciebus sparsa opposita aut verrucoso-aggregata, spboerica aut ore producto urceolato-ovata. Spliaerospora; nunc in ramiilo clavato, nunc in verrucis transformatione ramellorum ortis evolu(;o, infra apicein occiipantes zonam pro forma ramiili plus miniis renu- lariter transversalem et, increscenfe ramiilo, ab apice sensim ali- quantulum separafam. Stratiira interius frondis constat celliilis elongato-oblongis sub- prismatico-anfjiilatis, omnibus subconformibiis, aut interioribus pa- riim dissimilibus longioribus, apicibus altenuatis non in eodom plano desinentibiis. Celluhe corficalos fere iinica sorie dispositie, rotiin- dato-polygonas. Pericarpium evteriore et parte interioris strati confextum, celliilis intimis angulato-anastomosantibus, apice cellulis radiatis formatura, qua; deniqiie dissitiores canalem perviura carpo- stomio terminatuin efficiiint. Placeiifa basalis, cellula iit videtur singula majori obovata constittita, (ila gemmidiifora, basi decom- posito-ramosa, suporne simplicia clavata, sursuin et qiiofiuoversum radiantia emittens. Gemmidia in arficulo terminali fertili singula, obovafo-pyriformia, peridermate byalino conformi cincta. Anflieridia intra receptaculum siibsimilitor constriiclum, apice magis apertum demum scutellatum, a fiindo adscendenfia pliirima, globulis pliirimis minutissimis pyramidafim circa sdpitiilum congestis constantia. Splia3- rosporoe in cellulis infra-corficalibus formati^e, nullo ordine ut vi- detur dispositae, splia?ricfle, triangiile divisse. Procter difTerentias jam supra indicatas alioe quoque adsunt, Ita species in eo discrepant iit alioe a radice scutulata, ali;e ex. adparafii fibroso proveniant; frondes caespitis aut omnes subsimiles et frucfi- fera;, aut alioe steriles, ulioe fertiles quodaramodo forma a sterilibus diversoe. Frondes isfoe steriles aut erecfie et invicera liberoe, aut in- tricatae et fere pannosoe. Has differentias in disponendis speciebus 742 Chondrie^. Laiirencia. adliibondas putavi; et species plures lioc respeclu diversas existere, ulteriores investigationos forsan docehunt. Genus Laurencioe, quale a Lamouroux intollectum fingimus, tale hoc loco, licet speciebus plurimis aucfum, proponimus. Limitibus a Lamourousio duclis conservatis genus a Gaillon et Duby adopta- tum fuit. In spociebus Algarum Agardliii Laurenciae species, una cum Lomentariis aliisquo, ad Genus Cliondri.Te relat.ie fuerunt. Re- visione facta generum Laurenciam restituit Greville; Chondrias autem plures (Ch. dasyphyllam, Ch. tenuissimam et affines) simul goneri adnumorans, quas vore congonericas considerare non possumus. Pressis pedibus Grevilleum secuti sunt omnes soquentes auctores. Ipso in Algi^s meditorranois (lilforontia striiclnra;, «lua) intor veras Laurencias et spocies istas a Grevilloo adjoctas intorcedat, rite in- dicata, in duas seclionos genus divisi. Kiitzing Ch. tenuissimam ad Alsidium retulit, roli(]uas vero huic speciei certe congenericas (L. dasy[)lnllam rt affines) una cum Laurencioe spcciobus propriis mixtas enumeravit. Hoc loco donique meum fuit, sectionem Lau- renciffi, quam in Algis mediterraneis ob structuram diversam ""celluUs cenlralihus maximis 4-5, circa axilem minorem radiatim dis- positis^^ distinguere conatus snm, e genere expellere. Species hac stru- ctura insignes in eo insuper a Lauroncia difforunt, quod sphajrosporiTe in ipsis iilis collulis circa axilom disposilis evolvuntur, dum colluhTe fertiles in Lauroncia cum c;oteris collulis interioribus conformes sunt. Species Laurenciffi male hucusque intclloctas fuisse putarem, nec mihi bone liqiiet quid in hoc genere sit species, quid varietas. Hoc tantum moneo, qiiod formae diversissimse sub nomine L. obtusaj et L. pinnatifidae venditat.ne fuerint, qiia; si spocies distinctoe non censeantiir. poriculum sane est ne omnis in hoc genere specierum distinctio tollatur. JNec minus est res ardua et difficilis, species per cohortes naturales disponere. In dispositione sequcnte affinitati naturali plurimum dedimus. Aniraadvertere caetorum debui, spocies ad specimina exsiccata aegre esse determinandas. Madefacta spociraina bene reviviscunt, ramificationera naturalem rocuperantia. DISPOSITIO SPECIERLM SYNOPTICA. 1. Fronde tereti subpinnato-ramosa, ramis alternis qnoquo- versum egredientil/us subdicholomis. \. L. FORSTERI. Laurencia. Chondrie^e. 743 2. L. AFFIXIS. 3. L. IMPLICATA. 2. Fronde tereli pinnato-ramosa, ramis vagis typice suOdisti- chis, demum quoquoversum porrectis. 4. L. FILIFORMIS. 5. L. SCOPARIA. 6. L. CORYMBOSA. 7. L. FLAGELLIFERA. 3. Fro?ide tereti subvage ramosa, sterili ccBspites depressos intricato-pannosos formante, fertili pinnato-ramosa, ramis suboppositis. 8. L. PERFORATA. 9. L. NIDIFICA. 4. Fronde tereti pinnato-ramosa, ramis subregulariter oppo- sitis binis aut pluribus verticillatis, quoquoversum egre- dientibus. 10. L. OBTUSA. 11. L. VmtiATA. 12. L. GLOMERATA. 13. L. DENDROIDEA. 5. Fronde tereti pinnato-ramosa glandulosa, ramis typice oppositis aut verticitlatis [plus minus invicem sejunctis) quo- quoversum egredienlibus, superioribus ramulisque in rachide plus minus elongata subalternis swpe papiUceformibus. 14. L. DIVARIGATA. 15. L. Tasmamca. 16. L. pa.mculata. 17. L. papillosa. 18. L. seticulosa. 6. Fronde tereti aut complanata distiche pinnata (ramulis sparsis e pagina comptanata demum at raro provenientibus] ; pinnis subregulariter alternis aut oppositis. * Fronde teretiuscula aut compressa, ramis sporiferis tuber- culosis botryoideis. 19. L. botryoides. 20. L. TUBERCULOSA. ** Fronde teretiuscula aut compressa, ramis sporiferis clavatis. 21. L. GANALICULATA. 744 Chondrie^e. Laurencia. 22. L. CoRoxopus. 23. L. nYBuiDA. 24. L. DISTICHOPHYLLA. *** Fronde complanata eximie distiche pinnata. 2o. L. C^SPITOSA. 26. L. PINNATIFIDA. 27. L. ELATA. 28. L. FLEXUOSA. 29. L. BliONGMARTII. 1. Fronde lereti snbpimiato-ramosa, ramis alternis quoqno- versum efjredientibus subdichotomis. \. L. FoiJSTERi (Mert. mscr.) purpurea, fronde tereti filiformi qno- qnoversura decomposite-ramosa, rumulis diciiotomis patentibiis in raiuo alternis subfastisjiatis, terminalibiis subciavatis infra apicera sporiferis, keraraidiis. . . . Fucus Forsteri Merf. in Turn. flist. Fuc. tab. 77! Laiirei\cia Forsteri Grcv. Syn. p. LIIU Sond. Alg. Preiss p. 31!! Harv. Alg. Tasm. n. 33 cl Ner. austr. p. 85!! Kiilt. Sp. Alg. p. 854. Chondria Forsteri Ag. Sp. Alg. I. p. 343. llab. ad oras Novae Hollandic-e et TasiuanicC (Hb. Greviile! Son- der! Harvey!). Frondes a radice scutata 2— G-pollicares, crassitie circiter penuae passerincB, decomposito-ramosissimse sulidictiotomae, ramis quoquoversum egredientibus (nec dislichis), in ramo principali seepe alternis, superiori- bus corymbosis, axiiiis omnium patentibus. Rami superiores inter ramulos llexuosi, omnes cyliudracei basi vix attenuoti, terminales subciavati-, spo- riferi iiifra apicem obtusum sphserosporas paucas gerentes. Sphaerosporse triangule divisae intra perisporium hyalinum. Hamuli aliqiiando ramellis globosis densissime glomeratis terminati. An capsula^ denique inhisevo- lulae? in nostris vero glomeruli steriles. Substautia firma cartilaginea. Color roseo-purpureus, exsiccatione saepe lutescens aut fuscescens. Ramificatione alterne dichotoma haec species, una cum sequentibus, potissimum dignoscitur. 2. L. AFFiMS CSond. in Scht. et Blohl. Bot. Zeit. iSio p. 55) fn- scescens, fronde tereli filiformi quoquoversum decomposito- ramosa, ramulis basi altenuatis dicbotoinis patentibus in ramo alternis subfastigiatis, finctiferis. . . . Laurcncia affinis Sond. l. c. ct Alg. Prciss. p. 31. Ilarv. Ner. auslr. p. 84. liiilz. Sp. Alg. p. 854. Laiirencia. CmsmiEE. 745 Ilab. ad littiis occiilont;ilo Novte llollandia} (Preiss!). "Ouadripollicoris, circumferentia orbiculari. Radix cailosa. Frons teres, a basi ramosissima, ramis densis, irregulariter dictiotomis, patulis, subere- ctis, superioribus sfepe subsecundis, ramulis ultimis subdivaricatis, cyiin- (Iraceis, basi subaltenuatis, apice obtusis, lineam longis. Fructum non vidi. Subslantia cartilaginea. Color fusco-ruber, marcescentis flavescens. Muita communia babet cum Laurencia Forstcri, ditTert tamen primo intuitu colore subfusco, ramis condensatis, irregulariter divisis ramentisque basi attenuatis." Ita auctor. Sec specimen sterile mihi benevoie com- municatum vix nisi colore a L. Forsteri diversa adparel. 3. L. IMPLICATA (J. A(/. niscr.) rosea inerabranacea, fronde teroti filifonui qiioquoversiun docomposito-ramosa, rainis siib-alternis intricalis, inferioribiis dicliotomis patentissimis, siipremis in racliide elongata patentibiis clavatis, sporiferis conformibiis apice verriiciilosis, keramidiis Hab. in mari Antillariim; ad insiilam St. Criicis (Rafn!). Cffispes intricatus 3-pollicaris. Frondes teretes, crassilie pennam pas- serinam circiter scquantes, deconiposito-ramosissimte, ramis quoquoversum cgredientibus alternis aut subdicliotomis patentissimis, ambitu subpyra- midatis. RamuH inferiores-dichotomi, ramellis subdivaricatis cylindraceis; superiores patentes simpliciusculi subclavati. Sphaerosporae inohoantes in nostris tantum adsunt, in apice ramulorum ievissime verruculoso. Sub- stantia eximie membranacea", chartas arcte adha?ret. Color roseus. A. L. obtusa noslram bene diversam puto', magis cum L. Forsteri convenit et vix nisi ramubs divaricatis, superioribus iu rachide prolongata alternis et substautia membranacea ab hac differt. Cum L. intricata La- mour. nostram identicam credidissem, nisi fig 9 tab. citata^ speciem L. olUusaj magis afTinem indicare videretur. Specimen Lamourouxianae speciei authenticum quidem vidi, quod cum nostra sat bene convenit, sednimium boc fragmentarium quam ut aliquid certi ex illo conjicere liceret. L. in- tricata Suhr est planta diversi generis. 2. Fronde tereti pinnato-ramosa, ramis vagis tijpice subdi- siicliis, demum quoquoversum porrectis. 4. L. FiLiFOhMis (Ag. Sp. Alg. I. p. 358) rosea membranacea, froiide tereti filiformi decomposito-ramosa, ramis vagis patentibus, infQrioiibus sub-alternis, superioribus sxpe secundatis, ramulis sporiferis apice incrassatis, keramidiis ad ramulos laterajibus subglobosis ore brevissimo apiculatis. Chondria libformis Ag. l. c.\ 746 Chondrie^. Laxirencia. Laurencia filiformis Mont. Voy. Pol. Sud. p. 125. Ifarv. Ner. auslr. p. 8i. Kiilz. sp. p. 853. Gracilaria filiformis Grev. Piocaria filiformis Endt. Ilali. in oceano australi ad oras occidenfales Novae Hollandiae (Miis. Paris!); ad insulam Toud et Tasmaniam (sec. Montagne.) Frons 2— G-poliicaris, crassitie pennpe passerinae, teres et quoquo- versum ramosa, e.xsiccatione superne collabens et membranacea. Rami vagi, distantes et plerumque angulo 45" patentes', inferiores elongati fere alterni, superiores saepe irregularius secundati, cylindracei, sursum sensim breviores. SphaTOsporas ex observ. Montagnei memoravi. Keramidia vidi ramulos diamctro aequantia aut parum superantia, fere omnino sphaerica ore vix conspicue producto apiculata-, gemmidia pyriformia longe pe- dicellata. Color roseus. Cellulse interiores plurimae fere magnitudine aequales. 5. L. SCOPAIUA (J. Ag. mscr.) virescens subcornea, fronde tereti filiformi disticlie decomposito-ramosa, ramis vajjis erecliusculis, aliis oppositis, aliis secundatis virgatis, ramulis sporiferis bre- vissimis ad apices ramorum fasciculatis subclavatis infra apicem truncatum fertilibus, keramidiis. . . . Uab. in oceano atlantico ad La Guayra (Ilb. Binder!) et Bra- siliam (Lotsky!). Caespites a radice fibrosa densissimi, 2 — 4-poIlicares, ex viridi aut luteo fuscescentes, substantia fere et habitu Fuci plicati rigidiusculi, sub- cornei. Frondes crassitie pennam passerinam vix asquantes, sursum leviter attenuata*, omnino teretes, decomposito-ramosissimae, ramis fere vage dispositis, majoribus saepe oppositis nunc dichotomis, minoribus sterilibus subsecundalis virgati.s, omnibus erectiusculis. In planta sporifera ramuli ad apices ramorum fcre fasciculatim proveniunt, breves et densissimi, iiifra apicem truncatum fertiles. In planta, quam demum capsuliferam suspicor, sunt ramuli superiores saepe oppositi et patentiores. Ramificatio 4a. L. GUACiLis CHook. et Harv. in llarv. Ner. aiistr. p. 84) fronde elata liliformi setacea tlexuosa pinnalim ramosissima, ramis alternis longis virgatis simplicibus iterumve ramosis, ramulis horizontalibus alternis secundisve brevibus elongatisque cylindricis capitatis. Laurencia filiformis Hook. et llarv. Alg. Nov. Zcl. Siippl. in Lond. Jonrn. IJot. VII. p. 443. Hab. ad Nov. Zelandiam (Colenso). *L. obtusse affinis, sed admodum gracilis, ramis flexuosis ramulisque alternis aut secundis. Rtimuli longitudine admodum variant, lineam aut 6—8 lineas longi. Descr. Harv. transscripsi. Laurencia. Chondrie^e. 747 rcvera pinnata et disticba, licet rami demum quoquoversum egredientes appareant. Haec mihi videtur species sat diversa, licet aegre definienda. A formis diversis L. oblusse substantia et ramificatione magis irregulari differt. A L. Forsteri, cujus est substantia fere eadem, ramificatione pinnata recedit. Fucum fasciculatum Turneri, cum nostra in quibusdam convenientem , eandem plantam spectare, aiiquando credidi-, varia autem in descriptione adsunt, quae contra hanc opinionem suadent. G. L. coiiV.MBOSA (J. Ag. mscr.) froiule subtereti ri.oida decomposito- raniosa, rarais deraiim qiioqiiovorsura egredieiitibiis vagis bic illic stran{jiilalis proliferisque, sterilil)us rigide patentibus di- cliotomis altornis secundatisve distantibus, sporiferis oppositis alternisque abbreviatis decoraposito-dicliotorais dense corym- bosis, infra apicera spliarosporas in fasciam dispositas geren- tibus, keramidiis. . . . Ilab. ad Cap. b. Spei (De la Lande!). Caespes 3 — 4-pollicaris, densissimus, fastigiatus, frondibus sterilibus fertilibusque simul ex adparatu radicali fibroso plurimis provenientibus. Frondes inferiores sterilesque filiformes teretes, aut hic illic dilatatse et Gompressae, crassitie pennam passerinam vix superantes, dichotomae, superne aiterne aut sparsim secunde-ramosae, ramis omnibus anguio circiter 43" patentibus; seniles hic iliic ramorum delapsu novorumque ex eodem loco proventu cicatricibus strangulatae; fertiies subfastigiatce, ramis allernis oppositisque subpinnatim obsitae. Rami isti fertiles '/^— l-pollicem longi basi nudiusculi, apice eximie corymbosi, ramellis plurimis subdichotomo- decompositis constituti. Ramuli cylindracei, paulo infra apicem sphaero- sporis in zonam transversalem dispositis ornati; sphaerosporae et structura generis. Color in nostris fere carneus. Substantia rigida. Ad priorem et L. Forsteri haec species proxime accedit. Ab illa ramis distantioribus patentibus, fructiferis corymbosis dignoscatur. A L. Forsteri ramulis fructiferis distinguitur et ramificatione magis piunata. A L. obtusa, ad quam antea relata fuit, longe sane recedit. 7. L. fl.\gf:llifer.\ (J. Ag. mscr.) cacspitosa flagelliformis, frondo tereti subvage ramosa, rarais sterilibus elongatis simplicius- ciilis aut parce ramulosis, raraulis basi exiniie conslricta clavatis erectiusculis, fertilibus superne densius raiuulosis, ramulis sub- oppositis irregulariter decussatis abbreviatis nodosis raraellosis, raraellis subglobosis in apice verruculoso sporiferis, kera- raidiis. . . . Uab. ad oras Indise orientalis (Wiglit! in llb. Ilookeri). 748 ChondriE;E. Laurencia. Caespes densissimus a disco radicali surgcns 6 — 8-pollicnris, frondibus plurimis slerilibus, nudiuscuHs, nonnullis fertilibus ramulosis et inaequaliler flexis constilulus, fere flageliiformis. Frondes juniores strictiusculaB, cras- sitie penn^m coiumbinam fere aeqanles, 2— 4-pollic3res, simplices aut ramis conformibus parce et vage obsitae-, adultiores at steriles superne ramulosff, ramulis subdisticliis alternis aut potius vagis, nunc ex apice truDcato rami pullulantibus, 2—6 lineas longis, basi eximie constrictis clavalis truncatis, superioribus erectiusculis, inferioribus patentibus. Fron- des ferliles crassitie oequales, saepe longiores, infenie simpliciusculae et denudataj, superne vage ramosae, ramulisque saepe oppositis, distichis aut subdecussatis, 1 — 3 lineas longis, simplicibus aut ramellosis, ramellis glo- boso-clavatis, obsilac. Ramelli apices circumcirca verruculosi, infra su- perticiera verrucularum spbaerosporas Iriangule divisas gerentes. Substantia carnosa firma, exsiccatione subcoriacea, cliartae ne minime in nostris ad- liffirens. Color purpureo-fuscescens. Ilabitus frondis sterilis et madefactae fere Fuci dasyphylli, at structura diversa et cum Laureuciae speciebus genuinis congruens. Frons interior sine ordine cellulosa, cellula nuUa centrali; cellulae inleriores elongatae cylindraceo-prismatictr, apicibus attenualae, non e regione positae sed api- cibus in vicinis alternantes-, cellulae his proximae breviores oblongae", corlicales unica serie dispositae fere cubicae. In Herb. Hookeri haec species subnomineL pinnatifidae obvenit, ab hac vero, velut ab omnibus mihi cognitis Laurenciae speciebus distinctissima; generis lamen specios gcnuina. 3. Fronde tereti subiage ramosa; sterili ccespites depressos intricato-pannosos [ormante, ferfili pinnalo-ramosa, ramis suboppositis. 8. L. PERPOKATA (Mont. Fl. Can. p. 155) piirpiirea, fronde lereti (iliformi (juoqiioversum et vage intrieato-rainosa, ramis recurvis radicantibus sursum raraulos seriatos secundos emiltentibus, ramulis clavatis, fructiferis. . . . Laurencia perforata Mont. l. c. Kutz. Sp. Alg. p. 853 (excl. syn. Bory. ap. utr.) Hab. in rupibus ad littora Canariensia (Hb. Montagne!). 8a. L. RADiCANS (Kiitz. Phijc. p. 436) olivacea virens, phycomate repente, radicante, intricato', carpocloniis verticalibus fasciculatis elongato- clavatis. Kutz. sp. p. 853. Rhizocoryne olivacea Kiitz. mscr. Hab. ad oras Istriae in arena repens. Laurencia. Chondrieve. 749 "Rupes maritima caespitibus hujusce Piiyceae amplis longe lateque obteguntur. Frondes cartilagineae e basi dilatata scutata plures oriundae, rupibus vel lapillis affixse, cylindraceas, unciales et parum ultra, fdum calceolarii crassitudine aequantes, sursum vix attenuatae, recurvae, intricatae, ramos vagos, raros, quandoque nullos emittentes. Rami sicut et froos primaria recurvi, ope scutuli saepe rursus ad saxa adhairescunt. Ramuli cylindrici vel parum apiccm versus subincrassati, ubi primo impresso- umbilicati, tandem .aperti, intus excavati, juniores vitaque dum fruuntur fasciculum liiorum coufervoidorum ex ore crenato pori corrugatoque emit- tentes, supremi brevissime papillaeformes, omnes secunde versi et in parte convexa ramorum erecti. Color purpureus, exsiccatae in viridem vergens, Substantia succosa, gelatinoso-cartilaginea, humectata minimo tactu fra- gillima. Fructificalionis nullum vestigium in exemplaribus quam plurimis examinatis. Quid revera sit Fucus perforatus Bory Ess. Forlun. p. 305 pl. 5 fig. I parum liquet. Iconis fig. B et C habitus offerunt similitudinem cum planta Montngnei', atiamen illae, caule erecto instructae et ramis recurvis noa radicantibus, plantam diversam jam indigitant, quod quidem fig. A omnino certum reddere videfur. Specimen plantae Boryanae authenticum, quod examinavi, cum culla iconis figura bene convenit, nec tamen ita differt ut pro certo dicere auderem icones non eandem plantam, diverso stalu, representare. Hoc vero specimen Boryanum accuratius examinatum mon- strat Gigartinam, G. pistillatae proximam. Quae cum ita sint, et quantum diverso statu variant Gigartioae species alia3 consideranti mihi haud im- probabile videtur et icones omnes Boryanas et specimina ejusdem revera unam eandemque speciem constiluere, cui Gigartinae perforatae Bory nomen conservandura sit. Laurencia perforata Mont. est planta toto coelo ab hoc diversa. 9. L. iMDiFiCA (J. Ag. mscrj rosea, fronde tereti filiformi qiioquo- versum vage et densissirae ramosa, inferne in caespitem inex- tricandum intricata, ramis eiongatis ramulisque fere subuiatis flexuoso-divaiicatis; superne e caespite proeminente ramis saepe oppositis paniculato-corymbosis; ramulis allernis subdivaricatis clavatis, sporiferis conformibus superne verrucuiosis, lieramidiis lateralibus ovato-splioericis. Hab. ad insulas Sandvvicli (Hb. Binder!). CeTspites depressi, expansione 2 — 3-poIIicares et forsan ultra, densis- sime intricati ita ut non nisi dilaceratione froodium extricentur, fron- dibus constituti teretibus, pennam passerinam crassitie vix aequautibus, densissime et vage quoquoversum ramosis. Rami oppositi aut verticillati, alterni aut sparsim secundi, patentissimi, sub-horizontaliter e caule egre- dientes, majores ramulique simpliciusculi mixti; illi basi nudiusculi aut ramulosi, superne flexuosi et divaricato-ramosi saepe dense intricati, ramulis III. 49 750 Chondrie^. Laitrencia. saepe prolongatis et fere subulatis apice tamcn obtuso. Rami superiores extra ca^spitem parum proeminentes, subpaniculati, ramis ramulisque con- stituti numerosis, majoribus dicbotomis alternis aut sfepe oppositis vel verticillatis patentibus, minoribus in rachide parum elongata Scepe adscen- dente et incurva alternisj ramuli juniores papillapformes, adultiores eximie at breviter clavati", sporiferi divaricato-corymbosi, infra superficiem verru- culosam sphaerosporas generis foventes. Keramidia in ramis minus dense corymbosis, ad ramulos lateralia sparsa, ovato-sphserica, gemmidia generis continentia. Color carneo-iutescens. Substantia subcartilaginea. Ad formas L. obtusae hanc quoque olim retuli; accuratius examinatam diversissimam video et ad tribum L. Forsteri quodammodo accedentem. Crescendi modo peculiari specimina completa facile distinguantur. Pars superior arrepta cum variis speciebus confundatur, prout rami aut magis oppositi aut alterni sint. Hujus speciei parti sterili consimiles formae intricatae in maribus cali- dioribus aliis quoque occurrunt, quae utrum specierum propriarum sint partes steriles, quod crediderim, an specierum cognitarum sint formae aberrantes, e loco natali pendentes, aegre dijudicatur. Tabs ad insulam Francice obvenit forma, quam L. obtusam? var. nanam denominavit Harvey. (Algce Telfair. n. M. in Uouk. Journ. Dol. I. p. ■147j. 4. Fronde tereti pinnato-ramosa, ramis subregulariter oppO" sitis^ binis aut pluribus verticillatis, quoquoversum egre- dientibus. 10. L. OBTUSA (Huds. Fl. Angl. p. 586) fronde tereti quoqiioversiim pinnato-ramosa ramis raraiiiisque plus minus reguiariter oppo- sitis verticiilatisve, ramulis subclavato-cylindraceis patentissimis, terminalibus infra apicem sublrifidis, sporiferis conformibus apiceve incrassatis, keramidiis a ramulo transformatis ovalis. Fucus obtusus Huds. l. c. Turn. IlisL tab. 21! Engl. Bot. lab. -120'!. Laurencia obtusa Lamour.; Dub. hol. Gall. p. 951. Grev. Alg. Brit.p. IH. J. Ag. Alg. med. p. 114. Haru. Man.p. 70 el P/njcol. Brit. tab. CXLVIII. Mont. Fl. Alg. p. 92. Kutz. sp. p. 854. 9a. L. iNTRiCATA (Lamour. Ess. tab. 3 f. 8—9) fronde gelatinoso-cartila- ginea cylindracea inordinate undique ramosa, ramis incrassatis varie inter se intricatis concretisque. Mont. Cuba p. 41. Hab. parasitica in aliis Fucis ad littus Cubae. Ad exemplum Agardhi, formam Chondriae obtusae in hac specie agno- scere non potuerim. Praeter modum Vegetationis tam diversum utriusque, nostra distinguitur crassitie et ramificatione frondis, forma et irrcgularitate ramorum et denique fructificatione ipsa in apicibus inflatis sita. Ita fere Mont. l. c. Laurencia. Ciiundriei:. 751 Chondria obtusa Ag. Sp. AUj. p. 340. Si/sl. p. 202. Marl. Fl. Dras. p. 29. Exsicc. Wyalt Danm. n. 21 1 Var. patentiramea piirpurascens, ramiilis ultimis brevissiinis sub- liorizontalibus. Chondria obtusa var. patentirantiea Moul. Crypl. Nouv. Franc. n. 3 m A7in. Sc. Nat. VI. tab. 18 fig. 3. Laur. obtusa var. patens J. Ag. l. c. L. patentiramea Kiitz. l. c, Var. clavala purpurascens, ramulis ultimis eiongatis clavalis, ereclo- patentibus. Var. pyramidala purpurascens, ramulis ultimis elongatis fasciciilato- corymbosis. L. pyramidata Bory (fide spec. Perreymond!). L. pyramidalis Kiitz. Sp. Alg. p. 834. L. caespitosa Algol. Gall. recenf. (non LamourJ L. oblusa var. paniculata J. Ag. l. c. (non C. AgJ Var. (jelatinosa sordide iutescens gelatinoso-cartilaginea cliartaj vix adliferens, ramulis simpliciusculis patentibus infra apicera in- crassatis sporiferis. Fucus gelatinosus Desf. Fl. All. II. p. 427. Dert. Am. p. 84 et 301. Laurenc. gelatinosa Lam. Ess. p. 42!! Dory. Exped. Moree n. 1474. Mont. Ft. Atg. p. 94. Kiitz. sp. p. SSu. L. obtusa var. Ser. 1. J. Ag. Atg. med. t. c. Chondria obtusa var. gracilis Ag. l. c. Hab. in oceano atlantico temperatiori ab oris Scotise! usque ad Tingin!; in mari meditorranco et adriatico. Caespites fere globosi, sBppe intricati, 2— 6-polbcares; Frondes teretes crassitie circiter pennae passerinae, pyramidatae, pinnatim decomposito- ramosae, ramis oppositis decussatis aut saepe pluribus verticiiiatis quoquo- versum egredientibus, patentissimis subhorizontalibus, superioribus sensim niinoribus. Ramuli cyiindracei aut basi eximie constricti et clavati, apice obtusi aut truncati, simplices aut saepe infra apicem pari ramellorum op- positorum instructi. Sphaerosporae in ramulis vix mutatis evolutae, zonam infra apicem tnuicatum formantes. Keramidia a ramulo terminaii laterabve aut ab utroque transformata, et hinc sessilia aut pediceilata, ovata. Anthe- ridia intra receptacula subsimilia aut magis scutellata evoluta. Color et substantiain diversis formis admodum difTerunt; hinc aspectus diversarum varietatum valde dissimilis. Var. patentiramea est forma sterilis, ut videtur e loco natali pendens; cum Var. ctavata et pyramidata seriem formarum membranacearum et purpurascentium speciei efflcit; consimilem fcre seriem inter formas lute- 49* 752 Chondriete. Laurencia. scentes et magis carlilagineas propouere forsan liceret. Var. pyramidata est forma valde insignis, quara speciem propriam fucile crederes; ha3C pluribus notis ad L. caespitosam ex una parte, et ad L. virgatam ex altera accedit, ab utraque ni fallor distincta. Keramidia globosa huic tribuit Kiitzing. Species cseterum hpec in operibus Auctorum latius quam in natura patens; a Lamourouxio coutra et Kiitzingio in plures species divisa, inter quas vero characteres distinctionis certos non video. Keramidia, rarissime obvia, in diversis formis forsan ulterius investiganda. Synonyma plurima supra allatd Auctorum ad speciem abter forsan ac supra factum fuit circumscriptam referenda videntur. Quin ita quoque intelligantur, rogo; formae expellendae sub speciebus, ad quas illas pertinere credo, citantur. W. L. viRGATA CJ- ^9- tnscr.) fronde tereti quoqiioversiini pinnato- ramosa, ramis longo racemosis ramuiisque pius miiuis regulariler oppositis verticiilatisque, ramulis in ramo abbreviato erecto- patenlibus paniculato-fasciculatis, sporiferis clavato-cyiindraceis, antheridiiferis capitato-congestis, keramidiis agglomeratis sphoe- rico-ovatis. Chondria obtusEl var. virgata Ag. Sp. Alg. p. 343. ? Laurencia versicolor Lamour. Ess. p. 43. Bory. ap. Bd. Voy.p. -164. Laurencia botryoides Uarv. Ner. austr. p. 82 et Kiitz. sp, p. 857 (quoad sp. capens.)? L. obtusa var. /?. pyramidalis Harv. Ner. aiistr. p. 83! Ilab. in oceano australi ad Cap. h. Spei (Mus. Paris.! Harvey! Pappe!). Frous usque pedalis, crassitie circiter pennae columbinae, nunc graci- lior, nunc crassior, ambitu pyramidata, ramis inferioribus 4 — 5-po!Iicaribus conformibus. Rami quoquoversum egredientes, nunc regulariter oppositi verticillatique, nunc ab hac dispositione aliquantulum aut magis arrepti, ramo uno elongato saepe-cum ramulis minoribus verticillato. Rami secundi ordinis elongati, ambitu lancoideo; tertii ordinis (in planta bene evoluta) sunt abbreviati, 3 — 4 lineas longi oppositi, racemum elongatum in ramo, quo insident, formantes, basi nudi, dem ramulis verticillatis deose adproximatis, fere fasciculatis, creatiusculis, simplicibus aut ipsis compositis, densissime obsiti. In planta juvenili rami hi (tertii ordinis) desuut; ramuli vero in hao sunt subtorulosi; in planta sporifera sunt ramuli cylindracei obtusi, in ramo abbreviato ita dispositi ut ambitus hujus lanceolalo-ovatus evadat- in planta antheridiifera rami tertii ordinis sunt initio lancoidei, demum supra stipitem nudum capitati, ramulis demum scutellatis deusissime con- gestis; in planta gemmidiifera rami abbreviati keramidiis ramulisque dense dispositis onusti. Sphaerosporaj iu zonam infra apices ramulorum dispo- sitae. Antheridia bene evoluta non vidi. Kcramidia ramulorum transfor- Laiirencia. CeoNDRiEiE. 753 mationo orta, et ita horum dispositionem revera servantia, pluribus vero aut paucioribus transformatis, inter ramulos steriles sparsiora aut aggregata occurrunt', sunt ramuiis crassiora, fere sphaerica aut ore leviter producto subovaJa. Planta) beno praeparatai color coccineo-purpurascens et sub- stantia carnosa-, plerumque in herbariis decolorata, rubro et luteo varie- gata, subcartilaginea. Hanc plantam pluribus abhinc annis e Cap, b, Spei mihi misit Harvey nomine "L. botryoides?" Capensem itaque L. botryoidem, in Ner. austr. memoratam, ad nostram pertinere suspicor. Jdem de planta Kutzingii valet. Praeterea noslram plantam a Harvey ut formam L. obtusae quoque memoratam puto. 12. L, GLOMERATA (Suhr. mscr.) fronde tereti qiioqiioversuin pinnato- ramosa papiliisque cylindraceis truncatis jjlandulosa, ramis ra- ccmosis plus ininus re<]ularitcr oppositis verticillatisve, ramulis in ramo abbreviato donsissime fjlomerato-corymbosis, ultimis alternis, sporiferis conformibus . . . . , keramidiis. . . . [lal). in oceano atlantico calidiori ad La Guayra et Puerto Ca- ballo (Hb. Binder!). Frons pusilla, 3— 4-pollicaris, crassitie pennam passerinam circiter spquans, ex adparatu fibroso erccta indivisa, racemosa aut ramis inferio- ribus decompositis paniculato-racemosa, ramis nempe abbreviatis supra stipitem brevem glomerato-corymbosis obsita, papillis insuper sparsis conspicue glandulosa. Rami plus minus regulariter oppositi, nunc uno ramo majori, altero minori glandulisve constituto, inferiores plerumque ipsi racemosi, superiores 2 — 3 lineas longi, ramulis numerosissimis, infimis oppositis, snperioribus alternis aut dichotomis, erecto-palentibus in co- rymbum paniculatum densissime congestis. Ramuli cylindracei truncati millimelrum vix aequantes. Papillae brevissima-, simplices cylindraceae trun- cato-obtusae una cum ramis corymbosis a cauie ramisque majoribus sine ordine pullulantes. Fructus bene evolutos non vidi. Color coccineo- purpurascens. Substautia subcartilaginea. Habitus peculiaris speciem distinctam indicare videtur. Ad L. vir- gatam forsan proxime characteribus accedit, sed multo minor et glandulis admodum conspicuis, caulem glandulosum Sargassorum quorundam revo- cantibus, dignoscenda. — Suhr suam speciem cum loco natali "Collao" in schedula adscripto distribuit. Specimina autem Suhriana sine dubio e Herbario Binderi proveniunt, et Binderiana planta in loco supra indicato obvenire fertur. Ejusmodi de loco natali falsas notitias in plantis Suhrii saepe deprehendi. 13. L. DENDROiDEA (J. Ag. mscr.) fronde tercti quoquoversum pin- nato-ramosa, rainis in caulo subproprio apicem versus praecipue numerosis plus minus rejjulariter oppositis verticillatisve, ra- 754 CH0NDR1E.E. Lanrencia. nuilis in apice ramorura densissime verticillatis paniciilato- coryrabosis, suprerais alternis furcatisve cylindracois obtusis, fertilibus. . . . Hab. ad oras Brasiliae (F.und! Hb. Binder! et Crouan!). Frons arboriformis, caule instructa validiori, crassitie penna? colum- binae, ramisque tenuioribus apice magis numerosis et densioribus, his quoque basi nudiusculis apice corymbosis. Rami plus minus regulariler oppositi, angulo circiter 45" patentes, crassitie pennae passerinae, inferiores sensim obsoleti, medii longiores 2— S-pollicares; apice ramorum ramuli proveniunt numerosissimi, inferiores verticillati decompositi, superiores alterni aut furcati, omnes simul paniculam densissimam subcorymbosam efflcientes. Ramelli simplices quoquoversum rigide patentes cylindracei et obtusi; autheridiiferi clavati. Splieerosporas et keramidia frustra quaesivi. Color obscure purpureus. Charactefes hujus speciei in ramiGcatione arboriformi potissimum positos puto. An isti sibi constent, ex speciminibus paucis et incompletis, quae vidi, non facile conjiciatur; nec speciem propriam his proponere ausus fuissem, nisi e tribus diversis locis specimina mihi oblala fuissent, quas alterj speciei subjungere nequirem. 5. Fronde tereli pinnato-ramosa glandulosa, ramis typice op- positis aut verticillatis fplif^ minus invicem sejunctis) quo- quoversum egredientibus, superioribus ramulisque in rachide plus minus elongata subalternis scepe papillwformibus. 14. L. DivARiCATA (J. Ag. tnscr.) fronde tereti quoquoversum pinnato- ramosa, ramis majoribus suboppositis, rainoribus raraulisque in rachide elongata subspiraliter alternis patentissimis subdivaricalis, ramellis sterilibus cylindraceis obtusissimis, sporiferis confor- raibus infra apicera spbaerosporas in fasciam dispositas geren- tibus, keraraidiis. ... Hab. in raari rubro (Hb. Rcquien! Crouan! etc). Frons 4 — 6-pollicaris, teretiuscula aut levissime compressa, crassitie circiter pennae columbinae, sursum parum attenuata, pyramidatim decom- posito-ramosa. Rami majores e rachide subcompressa parum regulariter oppositi, saepe alterni, miuores omnes alterni fere spiraliter dispositi, pa- tentissimi et subdivaricati. Rachides ramorum minorum subflexuosi. Ra- melli cylindracei truncato-obtusi; fertile.s non mutati, aut sursum levissime incrassati. Sphaerosporae infra apicem in lasciam transversalem dispositae. Color in nostris purpureo-virescens. Substantia carnosa, exsiccatione pa- rum cartilaginea. Keramidia non vidi. Sub nomine L. cyanospermae hanc speciem in pluribus collectionibus obvenientem vidi; nec vero cum F. cyanospermo Vel, nec cum L. cya- Laurencia. Chondrie.e. 755 nosperma Lamour. convenit. Ad typum L. obtusoo condita, ranMs supremis alternis et rachidibus minoribus flexuosis aHum omnioo habitum iuduit. Ad L. paniculatam forsau inter omnes proxime accedit; ab hac vero dig- noscitur ramulis supremis divaricatis cylindraceis, sterilibus fertilibusquc conformibus. Froude teretiuscula et ramulis divaricatis a L. piunatiflda et affln., quas exsiccata potissimum cemulatur, dignoscitur. 15. L. Tasmamca (Hook. et Harv. mscr.) fronde teretl qiioqno- versum pinnato-raraosa, rainis majoribiis plus minus regulariter oppositis verticillatisque, minoribus ramuiisquo supremis in racliido procminente suh-altornis erecto-patentibus, ramellis sterilibus obovato-clavatis subtrifoliatisve, sporiferis conformibus infra apicem splia^rosporas in fasciam dispositas gerentibus, keramidiis. . . . L. Tasmanica Hook. el Harv. in Ilarv. Ner. aiistr. p. 84!! L. papillosa Hook. et Ilarv. Alg. Tasm. in Lond. Joitrn. YI. p. 401, (excl. syn.) Hab. ad oras Tasmaniffi (Gunn!). Frons 8-polIicaris et ultra (sec. Harvey usque sesquipedalis), crassitie pennam columbinam superans, eximie pyramidata ambitu, piunatim quo- quoversum ramosa, ramis iuferioribus longioribus patentissimis, superiori- bus sensim brevioribus minusque patentibus. Rumi ramulique infcriores oppositi aut verticillati, superiores in rachide protracta et superemineote saepius alterni, nunc hi quoque oppositi. Ramelli majores patentes, mi- nores erectiusculi, basi sispe eximie constricti, lineam circiter longi, se- milincam crassi clavati aut obovati, denique compositi trifoliati autpinnellati, apicibus obtusissimis. Sphaerosporae in nostris adsunt, in fasciam trans- .versalem infra apices dispositae. Keramidia (sec. HarveyJ in ramellis raro solitaria, saepe aggregata. Color livido-purpurascens. Chartae arcte adhaeret. Structura Laurenciae. Harvey hanc speciem cum L. dasyphylla et L. papillosa comparavit; ramulis clavatis externam quandam similitudinem cum illa gerit, in caterum vero longe diversa; cum hac, me judice, minus quam cum L. paniculata convenit. 16. L. PANICULATA (J. Ag. mscr.) fronde tereli quoquoversum pinnato- ramosa, ramis plus minus regulariter oppositis verticillatisve patenlissimis, supremis in racliide elonpata sparsis papilltefor- mibus, ramulis sterilibus truncati^, sporiferis in ramo brevissimo fasciculatis papillas fere referentibus, keramidiis. . . . Chondria obtusa var. 6. paniculata Aij. sp. p. 343!! Laur. paniculata Kulz. sp. p. 835? 756 CHONDRiEiE. Laurencia. Var. a. glandulosa raraulis raraisque suprerais papilla^formibus, cyliiidraceo-truncalis. L. obtusa var. glandulosa J, Ag. Alg. med. p. 115. L. glandubfera Kutz. Phyc. germ. p. 329. Sp. Alg. p. 855. Var. i^. botryoclada raraulis ramisque suprerais papillosis botryoideo- congestis. L. oblusa var. botryoclada J. Ag. l. c! Uarv. Alg. Nov. Zel. n. 66? Laur. Botryoides Uory Exp. Mor. n. 1473? Hab. in mari medilerraneo et adrialico; in atlantico calidiori ad Gades et Gibraltar! Major quam L. obtusa, ssppe semipedalis et crassitie peonam colum- binam aequans, eximie pyramidata, densissime ramosa, ramis quoquoversum egredientibus, primariis oppositis verticiliatisque, aut ssepe sine ordine sparsis, superioribus papillaeformibus in rachide incrassata longe protracta sine ordine dispositis densis erecto-patentibus. Ramuli steriles cybndraceo- truncatij fertiles papillis brevissimis rylindraceis adproximatis glomeratis fere botryoidei, infra apices rotundato-obtusos aut lobatos sphaerosporas gerentes. Substantia subcarnosa. Color purpurascens aut carneo suffusus. Non sine haesitatione hanc formam a L. obtusa distinctam proponere audeo. In statu typico et evoluto utriusque longe sane differunt; obve- niunt vero formae, quae transitus inter utramque indicare videntur. Ex altera parte ad L. papillosam, formam minorem, valde accedit. — Chondria nana (Ag. Aufz. p. 19 in Hegensb. Fl. 1827) hujus speciei vidotur forma nana, 2 — 3 lineas longa. 17. L. PAPiLLOSA (Forsk. Fl. uEg. Arab. p. 190) fronde tereti quoquoversum pinnato-raraosa et densissirae papiilosa, rarais vix conspicue verticillatis, papillis brevissimis, sterilibus clavatis, truncatis, fertilibus lobato-verrucosis sphoBrosporas in verrucis cir- curacirca nidulantes foventibus, keraraidiis sphaerico-ovatis in raraulo agjjregatis plurirais. Fucus papillosus Forsk. l. c. fide Spec. in reliqu. Forsk.J Laurencia papillosa Grev.; J. Ag. Alg. med. p. 113. Mont. Voy. Boiiite p. 86! Pol. Sud. p. 124! Harv. Alg. Telf. n. 10 in Lond. Journ. I. 147.-, Lond. Journ. ///. p. 444. Ner. austr. p. 84! liiitz. Sp. Alg. p. 855! Chondria papillosa Ag. Sp. Alg. p. 344. Syst. Alg. p. 203. Fucus cyanospermus Det. Egypte p. 132 tab. 57!! (forma major!) Laur. cyanosperma Lam. Ess. p. 42!! (forma minor); Mlz. Sp. Alg. p. 855. Chondr. obtusa var. Delilei Ag. sp. p. 342! Fucus tenerrimus Clem. Ens. p. 315!! Fucus thyrsoides Turn. Uist. Fuc. tab. 19! Laurencia thyrsoides Bory Moree n. 1476. Kiitz. sp. p. 855! Laurencia. Chondrie.e. 757 Chondria thyrsoidea Marl. Fl. Bras. I. p. 30. Mont. Cuh. p. 42. Gigarlina julacea Bory. Moree n. 1462 lab. XXXVII. fig. 4? Sphaerococcus tuberculatus Bory. mscr.! Hab, in oceano atlantico calidiori ad littora Africcie! et Aniericse! in sinu Mexicano! ot mari mediterraneo! et adriatico!; in oceano Indico ad Insulam Francia)! et mari ruhro!; in oceano pacifico ad insulas Sandwich!; in australi ad N. Zelandiam! et Ins. Toiid. Frondes in caespites coUectae, plerunique 2— 4-pollicares caulibus crassitiem pennjB coiunibiua} circiter aequantibus, nunc multo mojores fere pedaies cauHbus penna scriploria parum tenuioribus, inferne plerumque simpiiciuscuiae, a medio circitcr paniculalim ramosae, ramis sparsioribus aut densissimis vagis, nunc hic iliic oppositis aut verticillatis, superioribus sensim brevioribus. Rami cum fronde conformes, simplices aut nova serie ramorum obsiti, et praeterea popillis densissimis patentibus aut subhori- zoDtalibus, quoquoversum egredientibus iustructi. Papillae steriles a basi parum tenuiore subclavatae obtusae, simplices aut hic illic ipsae papillosae; fertiles apice dilatatae verruculosa; et demum papillosie; sphaerosporae infra superficiem verrucularum circumcirca nidulantes, sine ordiue numerosae. Keramidia in papillis aut ramulis circumcirca disposita, aggregata, sphaerico- ovata, ore parum producto pertusa. Substantia admodum tirma et carli- laginea, fere coriacea. Color olivaceo-fuscescens, nunc purpureo-virescens; expositione facile flavescens. Specimina madefacta e diversissimis locis natalibus supra enumeratis comparavi, et formas quidem vidi plures, habitu sat dissimiles, at ejusdem speciei ut crediderim status diversos potius quam formas huic vel illi loco natali privas constituentes. Ramificatio typice quidem verticillata, at ita saepissime irregularis, papillisque undique puilulantibus ita obscura, iit saepissime quidem rami sine ordine dispositi et densissimi videantur. Si adest hoc respectu quaedam differentia, rami saepius in forma minori (F. thyrsoides a. Turn.) verticillati mihi adparuerunt, saepius sine ordine perceptibili in forma m.ijori (F. thyrsoide /3. Turn., F. papillosus Forsk.J provenientes. In F. thyrsoide a. capsulas magis rotundas papillis lobatis quasi immersas- in F. papilloso capsulas magis ovatas, in papillis quasi externas at aggregatas dicerem. Yix autem his difTerentiis species distin- guere auderem. Ramulos subdistichos, quos huic speciei tribuerunt non- nulli, numquam vidi. Turnerus duas formas distinxit- sec. specimina e reliquiis Forskaalianis oriunda, a Mertensio communicata, planta Forskaalii ad formam /3. Turneri pertinet. F. cyanospermi Del. specimina originaria, quae vidi, ad eandem formam referenda sunt. Laur. cyanospermae Lamour. sp. authentica formam minorem spectant. Chondria thyrsoidea Martii et Montagnei speciem, Turneri ad mentem, refert. In Voy. au Pol. Siid., nulla omnino facta inter varietates distinctiooe, Montagneus Ch. thyrsoideam L. papillosae subjunxit. Nec itaque characteres allati, nec synonyma specierum distinctionem a Kutzingio propositam probare mihi videntur. 758 CHOMDRiEiE. Laiirencia. \S. L. SETicuLOSA (Forsk. Fl. Mgtjpt. Arah. p. 188) fronde tereti quoi]uoversiiin vage raraosa et plus rainus dense papillosa, papillis in sterili sparsioribus patentissimis elongatis cylindraceis apice obtuso ina;qualibus, sporiferoe subconforraibus verruculosis, capsuliferae in rarao abbreviato arabilu lanceolato donsissimis subbotryoidoo-congestis erectiusculis superne sparsissime den- ticulato-inoequalibns, keraraidiis sphterico-ovatis inter papillus nuraerosis. Conferva seticulosa Forsk. l. c. Gde C. Ag. fsterilis). Laurencia seticulosa Grcv.; Kiilz. sp. p. 857! Chondria seticulosa Ag. sp. p. 345!! Fucus caespitosus Forsk. l. c. p. 191? (sec. Ag.) Fucus uvifer Forsk. l. c. p. ^192! (capsulis) tide spec. I Hab. in mari rubro (Forskaal! Bove!). Frondes a disco radicali plures crectiusculcT, semipedales et ultra, crassilie inferne pennam columbinam siiperantes, sensim attenuatse et su- perne passerinam pennam non ffquautes, quoquoversum et vage ramis gracilibus et elongatis pinnatim ramosse et praeterea a basi ad apicera papillosae. Rami inferiores patentissimi plus minus decompositi, superiores roagis erecti 1 — 2-poIiicares simpliciusculi at papillosi. P;ipilla3 in planta sterili sparsiores, spatio circiter lineai distantes, subhorizontales, cylindraceue aut apicem versus vix attenuatae, apice ipso inaequali aut minutissime verruculoso, lineam circitcr longae-, sphaerosporis onustae sunt dispositione, numero et magnitudine sterilibus conformes, at infra apicem crassiores et magis verruculosae, aliqiiando striotura levi quasi in capitulum fertilem pedicellumque sterilem divisae. Capsulis onusta planta habitum admodum diversum induit: papillis destituta, earum loco ramulos gerit 2—3 lineas longos, ambitu lanceolatos acutos, qui basi nudi, medio papillis undique vestiti, apice nudi aut papillis brevissimis aut immo spinulis brevissime conicis obsiti', papillae horum erecto-adpressas, inferiores longiores, apice inaequales subspinulosae. Inter has papillas keramidia obveniunt ovato- sphaerica-, gemmidia vidi generis. Nostra specimina (decolorata) virescentia aut flavescentia. Substantia subcartilaginea. Haec species forsan generis distinctissima, habitu fere Hypneae musci- formis, cujus nomine inter plantas Boveanas inscriptam quoque inveni. Inter L. papillosam et L. botryoidem intermedia mihi videtur, multo gra- cilior quam illa, papillisque elongatis in statu sterili distantioribus etc. diguoscenda; in statu capsulifero regularitate ramulorum alternantium hanc fere aequat. Synonyma Forskaaleana supra citata ad unam eandemque plantam esse referenda et nostram speciem spectare, auctoritate C. Agardh assumendum puto. Specimiiia,quaedescripsi, ex Herbario Forskaaliano proveniunt', capsuli- ferum cum specimine in Hb. Hornemanni, manu ipsius Forskaalii "Fucus novus uvifer" inscripto, comparavit Pater. Sterilia, habilu a fructiferis dissimilia, Laurencia. , CHONORiEiE. 759 in H:biis Thunbergi et Acharii Confervae seticulosae, in Herbario Mertensii nomine Fuci CcEspitosi denominata fuerunt. 6. Fronde tereti aiit complanata disticlie pinnala [ramulis sparsis e pagifia complanala denmm at raro provenientibus] ; pinnis subregulariter alternis aut oppositis. * Fronde teretiuscula aiit compressa, ramis sporiferis tuber- culosis botnjoideis. 19. L. BOTRYOIDES (Tum. Hist. Fuc. III. p. 104) purpurascens, fronde teretiuscula clistiche decomposito-pinnafa, pinnis in ra- cliide flexuosa supererainente alternis patentibus, piiinulis conico- botryoideis obtusis, tuberculis rotundatis verruculosis circuincirca effusis constantibus, sporiferis conformibus spliferosporas in tu- berculis circumcirca nidulantes gerentibns, keramidiis. . . Fucus botryoides Turn. l. c. tab. 478 (exiniie!). Laurencia botryoides Gaill. res. p. 45. Sotid. Alg. Preiss. ;?. 32? Harv. Alg. Tasm. n. 31 et Ner. aiistr. p. 82 (excl. pl. Capens.) Chondria botryoides Ag. sp. p. 346! (excl. syn.) Sgst. Alg. p. 204. Hab. in ocoano australi ad insuias Kent (R. Brown!). "Radix fibrosa rcpens fibris homogeneis." Frons crassitie pennae co- lumbinae, 6-pollicaris, fere omnino teretiuscula aut levissime compressa, regulariter bi-tri-pinnata, rachide inter pinnas pinnulasque distichas et alternas eximie patentes evidenter flexuosa. Pinnae primariae 2 — 3-polli- cares, 3 — 4 lineas distantes-, secundi ordinis pollicares aut breviores, in- feriores basi deriudatae, mox verrucis distantibus dislichis obsitae, apice verrucis circumcirca confluentibus coopertae; superiores vix aut brevissime petiolatae, ovato-conic»! oblusae, circumcirca verruculosa;, forma racemum . uvarum referentes. Verrucae iineam circiter longae, totae verruculosae proeminentiis brevissimis subhemisphaericis, una supra alteram aggre- gatis. In his verrucuUs sphaerosporas, infra stratum corticaie evolutas, triangule divisas, vidi. Coior livido-purpurascens in violaceum tendens. Substantia firma cartilaginea. Specimina originaiia Brownii descripsi. Recentiori tempore alia et omnioo diversa planta sub nomine L. botryoides venditatur, si quidem planta in Nereide australi descripta identica sit cum iila, quam e Cap. b. Spei sub nomine L. botryoides olim mihi misit Harvey. Haec enim ramulis donse dispositis louginquam tantum similitudinem cum planta Brow- niana habet', accuratius examinata in omnibus fere diCfert, et revera ad L. obtusam multo magis accedit. In descriptione Harveyana C^er. austr. p. 82J nihil vero video, quod in plantam Capensem quadrat. Contra Turnerum, qui ca.'terum dedit descriptionem plantaj omnibus numeris absolutam, animadvertere debeo frondem esse fere teretiusculam, ul ma- 760 CHOMDRiEiE. Laurencia. defacta specimina facile doceant*, exsiccata collabitur et rachis compressa adparet. 20. L. TUBERCULOSA (J. Ag. mscr.) rosfio-purpnrea, fronde compressa (listiclie decoraposito-pinnata, pinnis in racliide stricta siiper- eminonte alternis patenlibus, pinnulis mediis conformibus, in- ferioribus pinnarum abbreviatis, verrucis rotundatis tuberculosis constantibus, spliajrosporas in tuberculis circumcirca nidulantes {^erenlibus, keramidiis. . . . Hab. ad oras Indioe occidentalis; ad insulara St. Crucis (Ilb. HofFman!); ad Vera Cruz (Licbman!). Frons 4— 6-pollicaris, crassitie pennae columbincT, teretiuscula aut leviter compressa, allcrne et distiche 2— 3-pinnata; rachides vix conspicue flexuosa^, apicc nudiusculo supereminentes, oblus». Pinna) primariae 3 — 4-pollicares, secundarise sesquipollicares; Pinnula? mcdiae pinnarum pinnis subconformes at breviores, margine inaequales; inferiores sensim in tubercuia transmutatae. Tubercula vix lineam longitudine superantia, ambitu rolundala aut subreniformia, verrucis minulis, una supra alteram aggregalis circumcirca proeminentibus conslantia, distiche et alterne secus margines disposita. In his tuberculis sphserosporas infra stratum corticalo circum- circa dispositas, triangule divisas vidi. Substantia gelatinosa subcartila- ginea. Color e coccineo aut carneo purpurascens. Hanc speciem bene distinctam puto. Characteribus inter L. pinnati- fidam ct L. botryoidem intermedia, ab utraque nullo negotio dignoscitur. A L. pinnatifida formatione verrucarum diEfcrt; hae enim non fortuitae, sed cum formatione frucliticationis cohaerentes, progrediente a basi sursum formatione evolvunlur; in L. pinnatifida pinniB inferiores cum aetate detersae et obsoletae evadunt. L. botryoides, evolutione verrucarum congruens, illarum forma statim dignoscitur; pinnulae. .prseterea in hac semper ver- rucosae, dum in L. tuberculosa pinnulae superiores elongatae nudae et margine tantum undato-ina?quales. L. papillosa ramis quoquoversum egre- dientihus ab his omnibus recedit. ♦ ** Fronde teretiuscula aut compressa ramis sporiferis clavafis. 21. L. CANALicuLATA (J. Afj. mscr.) fronde compressa canaliculala torta subdisticlie dccomposito-ramosa , ramis suboppositis a mar»jine egredientibus supra canaliculam converjjentibus erecto- adpressis densissirae ramulosis, ramulis fere quoquoversum egre- dientibus subdivergentibus cylindraceo-compressis obtusis, spo- riferis verruculosis, keramidiis. . . Hab. prope Bataviam (Reynaud! in Mus. Paris.) Laurencia. Chondrie;E. 761 Frons 4 — 5-poIlicaris crassitie fere pennae coliimbinae, at compressa et canaliculata, canalicula ob torsionem tamen minus conspicua. Rami a margine crasso proveniunt et ita revera distichi sed mox supra paginam canaliculatam convergentes, majores patentes, minores erecto-adpressi , omnes sat irregulariter oppositi aut fere vagi-, ramo majori e regione mi- noris Scepe posito; — rami minores nimulis densissime obsiti. Ramuli fere circumcirca provenire videntur, a basi latiore parum altenuati obtusi compressi patentes, flexi et subdivaricati, simpiices aut ipsi ramellis con- formibus obsiti; sporiferi eximie verruculosi. Color exsiccatae fuscescens, madefactae virens. Substantia subcartilaginea. Species sat distincta videtur, at a?gre detinienda. Ramitlcationis norma in exsiccata planta parum perspicua', nostram, per plures dies in aqua servatam descripsi, Ramificatio revera disticba videtur, licet rami con- vergeutes et ramuli quoquoversum egredientes adpareant. 22. L. CORONOPUS (J. Ag. mscr.) froiide teretiuscula quoquoversum fasciculato-rainosa, ramis fasciculi verticillatis aut collateralibus plurimis, aliis simpliciusculis elongato-clavatis, aliis supra basem elongatam nudam disliclie et alterne pinnalis, pinnulis clavatis truncatis, fertilibus. . . . Ilab. in mari INigro ad liltus Tauriffi (flb. Ajj) Caespites 4 — G-pollicares, in stipite Cystoseir» barbatae parasiticas. Frondes crassitie fere pennae columbiuae, teretes, subindivisae at fasciculis ramorum circumcirca pullulantibus dense obsitae, in apicem ramis consi- milem excurrentes. Fasciculi ramis 3—8 constant; rami ejusdem fasciculi nunc omnes collaterales, nunc irregularius subverlicillati, alii minores sim- ])Iices /4— 'l-pollicares, alii majores pinnati 1— 'S-pollicares, rachidem planam cauli advertentes. Rami omnes basi teretiusculi, crassitiem vix pennae passerinae aequantes, sursum sensim sensimque incrassati et com- pressi, minores simpliciter clavati, majores supra medium vel potius infra apicem pinnati, basi nudi aut ramo consimili vel immo fasciculo ramorum obsiti. Piiinae ramorum 2-4 lineas longa-, clavatae, truncatae, disticha?, allernae, erecto-patentes, coma longa filorum tenuissimorum (in nostris) terminati. Color purpureus. Substantia firma. Charta3 vix adhaeret. Nostra specimina stcrilia. Speciem ramificationis norma peculiari admodum insignem puto. Spe- cimina madefacta bene reviviscunt, ita ut characteres allatos admodum evidentes vidi. Fasciculos ramorum a fronde laesa et vetusta pullulantes si quis crederet, observasse lubet, eandem ramificationem in ramis ipsis inchoantem me vidisse. 23. L. UVBRIDA (Dec. Fl. Fr. II. p. 30} fronde teretiuscula disticlie decomposito-pinnata, pinnis in racliide stricta oppositis aut ssepius alternis patentibus, inferioribus prolongatis, superioribus 762 ChondriE;E. Laurencia. simpliciusciiHs clavato-cylindraceis, sporiferis erectiiisculis con- formibus infra apices truncatos spiKierosporas in fasciam dispo- sitas gerentibus, keramidiis subsphoericis. Fucus hybridus Dec. l. c. (fide Cliaiw.) Chondria hybrida Chauv. Alg. Norm. n. 40!! Laurencia hybrida Lenorm. in Dub. Bot. Gall. p. 951 ! Kiilu Sp. Alg. p. 856. Laurencia caespitosa Harv. Phycol. Brit. tab. CCLXXXVH! el Man. Ed. IL p. 98. Fucus pinnatifidus var. angustus Turn. Hisl. Fuc. tab. 20 fig. /'.! Laurencia pinnatifida y. angusta Grev. Alg. Brit. p. 409. Harv. Man. p. 69 et riiyc. Brit. sub. lab. LV. Laur. cjHndrica hiitz. Sp. Alg. p. 8S6? Ilab. in oceano atiantico ad oras Gailiee! et Britanni.ie!; in mari australi sec. Harvey. Frons eximie caespitosa pyramidata 2 — 5-polhcaris, ex tereti parum compressa, diametro dimidiam lineam circiter aequans, basi uudiuscula, mox distiche decomposito-pinnata, pinnis patentibus, inferioribus hic illio oppositis, superioribus sa?pius alternis. PinnuIaB inferiores plerumque prolongatae, in pianta sporifera erecliusculae, in capsulifera magis patentes, superioresque ciavato-cylindracea;. Keramidia in latere et pagina compla- nata pinnuiarum sessilia subsph.Terica, gemmidia foventia. Antheridia in capsulis demum scutellatis terminalibus. Substantia subcartilaginea. Color nunc obsure purpurascens, nunc luce expositae lutescens. Harvey, qui hujus speciei dedit iconem et descriptionem eximiam, ad oras Britanniae. frequentem et fere semper rupicoiam, raro in algis minoribus crescentem dixit. Hac vivendi ratione a G. pinnatifido Lyngb., quod cum prfEsenti conjunxerunt, jam dignoscatur- difTerunt insuper forma frondis. L. ca^spitosa} Lamour. nomine admodum diversas species inscriptas vidimus. Specimen authenticum auctoris, quod coram oculis habeo, mon- strat plantam parasiticam, fronde compressa pinnulisque patentissimis in- signem, et a L. hybrida recentiorum facile distinguendam. 24. L. DiSTicnoPHVLLA (J. Ag. mscr.) fronde compressa disficlie de- composito-pinnata, pinnis in racliide stricta oppositis, inferio- ribus prolongatis, superioribus siibpalmatim tri-multifidis, pinnulis simplicibus cjlindraceis obtiisis, sporiferis conformibus infra apices splioerosporas in fasciam dispositas gerentibus, kera- midiis. . . . Hab. in oceano australi? (Hb. Ag.) Frondes caespitosfB 2 — 3-pollicares, ex tereti compressae, 3 — 4-pin- natae. Rachis semilineam lata, pinnis parum angustioribus. Pinnae plurimae regulariter oppositae, aut nonnullis ab hac dispositione aberrantibus per CllONDRlEiE. 763 ^. ;^^ I ^ 5; > ' - ^ i^ n5. t N^ 1= nes a margine rachidis compressae exeuntes et jres 4 — 2-pollicares bipinnatae, superiores bre- it fere palmatim mullifidse, pinnulis nempe in guis oppositis, cylindraceis, apiceobtusis, linoam itibus. Infra apices aut medium versus pinnu- um adestj pinnuise fertiles sterilibus conformes. Color in nostris fuscescens. lypos L. obtusee et pinnalifldae quodammodo con- exsiccatas potius L. obtusae, et in Hb; Ag. inter rvata-, rami ut in hac typice oppositi, quin immo 3rc provenientibus ad ordinem verticillatum quasi compressi et omnes eximie distichi speciem adpropinquant, Specimina madefata descripsi. 3 sum. Aut voro e Cap. b. Spei, aut ex oceano nplanala, exhnie distiche pinnala. ir. Ess. p. 43) piirpiireo-virescens, fronde distiche decomposito-pinnata, pinnis in ra- ppositis patentissimis, pinnulis simplicibiis sporiferis conformibiis levissime verruculosis rtem spliaerosporas densas gerentibus, kera- '.amour. l. c. (flde spec. auth.!) Ilab. in oceano atlanlico ad oras Ilispaniae (Cabrera!) et Galliae usque ad Calvados (Lamourous!). Frons decomposito-ramosissima subpyramidata, 3— 4-pollicaris, latitu- dine vix lineam dimidiam sequans, evidenter compressa et a margine distiche 4__5:ies pinnata, pinnis subregulariter oppositis. Pinnae pinnulaeque pa- tentissimae angulo fere 60^ egredientes, inferiores longiores, superiores sensim breviores. Pinnulse ultima} et simplices 2—3 hneas longae, '/4 hneae partem vix lata?, omnes eximie patentes, b§si evidenter constrictae, dein clavato-lineares. In pinna caeterum distiche pinnulata, pinnuia aliquando provenit a pagina planiori. Sphacrosporae in pinnulis minoribus apicem, in majoribus majorem pinnula^. partem occupantes, dense dispositse, super- liciem levissime verruculosam reddentes. Substantia carnoso-membranacea. Color purpureo-virescens. Speciem australem suspicor, quae limitem borealem ad Calvadosii littora forsitan atlinget. Et enim ad oras Hispaniae frequentior, et specimina majora magisque composita-, caeterum haec a Gallicis non differunt. Sub nomine L. caespitosae plurimas in Herbariis Gallorum vidi formas: saepius L. obtusam pyramidatam et L. hybridam. Utrum species Lamou- 762 Chondrie^e.*; V simpliciusculis clavato-cylindraceis, formibiis infra apices fruncatos spi sitas gerentibus, keramidiis subspiia Fucus hybridus Dec. l. c. ffide C/iauv.j Chondria hybrida Chauv. Alg. Norm. n. Laurencia hybrida Lenorm. in Dub. Bo p. 856. Laurencia caespitosa Harv. Phycol. Brit. II. p. 98. Fucus pinnatifidus var. angustus Turn. Laurencia pinnatifida y. angusta Grev. p. 69 et Fhyc. Brit. sub. tab. LV. Laur. cyUndrica Kiltz. Sp. Alg. p. 856? Ilab. in oceano atiantico ad oras C australi sec. Harvey. Frons eximie casspitosa pyramidata 2- . compressa, diametro dimidiam bneani ciri mox distiche decomposito-pinnata, pinnis \ oppositis, superioribus sa;pius alternis. prolongatae, in planta sporifera erecliusculae, superioresque ciavato-cyiindracejB. Keramic nata pinnularum sessiba subsph.-Erica, gen capsubs demum scutellatis terminabbus. Sul nunc obsure purpurascens, nunc luce expos ■, Harvey, qui hujus speciei dedit icon( ad oras Britannisp frequentem et fere scf minoribus crescentem dixit. Hac vivendi ratione a G. pinnatifido Lyngb., quod cum pra>senti conjunxerunt, jam dignoscatur; differunt insuperforma frondis. L. cajspitosae Lamour. nomine admodum diversas species inscriptas vidimus. Specimen authenticum auctoris, quod coram oculis habeo, mon- strat plantam parasiticam, fronde compressa pinnulisque patentissimis in- signem, et a L. hybrida recentiorum facile distinguendam. 24. L. DiSTiCHOPHYLLA (J. Ag. mscrj fronde compressa disticlie de- composito-pinnala, pinnis in racliide stricta oppositis, inferio- ribus prolongatis, superioribus subpalmatim tri-multifidis, pinnulis simplicibus cylindraceis obtusis, sporiferis conformibus infra apices spha^rosporas in fasciam dispositas gerentibus, kera- midiis. . . . Hab. in oceano australi? (Hb. Ag.) Frondes caespitosittidine non wquantibus, keraraidiis ad apices pin- narura sessilibus, in pagina plana verticalibiis. . . . Delesseria fimbriata Lamour. l. c. pag. 36 (excl. syn. Turti.) C. Ag. Sp. Alg. in Adnol. p. 373. Mammea fimbriata J. Ag. Symb. p. 22. Delisea fimbriata Lamoiir.; Mont. Ann. Sc. Nat 1844 /rtA. 11 fig. 1 a—m. Kulz. sp. p. 771. Ruprecht. Rhodoph. Syst. p. 35, Hab. ad oras Novee Hollandii-e (tlb. Laraour. !) Frons videtur elongata (in nostr. fragm. 3-poilicaris) decomposito- pinnata, margine ubique pectinato-serrata. Costa in pinnis planis mem- branaceis tenuissima, nervis lateralibus, alterne in dentes marginis ex- currentilms, pinuata', inferne evolutione strati corticalis in utraque pagina supra costam valde incrassata, frondem ancipitem reddens. Pinnae lineares basi atteniiatae, sub spatio brevissimo integrae, dein pectinato-serratae, apice obtusap. rotundatae-, spatium inter costam et ortum dentium margi- nalium utrinque ita latum ut longitudine dentium aliquantulum breviussit-, dentes itaque sua longitudine latitudinem indivisse rachidis haud aequant. Dentes a latiori basi oblique deltseformes patentes. Keramidia infra apicem rotundatum costae imposita, pinnae margine tenuissimo super- eminente, in pagina plana subverticalia. Frons inferne transversaiiter secta sectionem monstrat aucipitem, utrinque acutiusculam, evolutione III. 52 786 Chondrie^. Delisea. insigni strati corticalis supra costam utriusque paginas incrassatanr, strato intermedio plano, latitudinem strati corticalis incrassati vix sequante- tubo centrali maximo, crassitiera dimidiam strati intermedii superante. Sphuerosporae nondum cognitse videntur- sporifera enim pars a Mon- tagneo depicta, qua in descriptione sphaerosporarum nituntur Kutzing et Ruprecht, ad D. puichram pertinet, ut a Montagne apertis verbis in ex- plicatione iconum dictum est. RHUDOMELEiE. 787 Ordo XVI. RHODOIHELE^. Rhodomelese J. Ag. Symh. in Linnma XV. p. 23. Alg. nied. p. 116. Endl. G-en. Pl. Suppl. III, p. 44. Harv. Ner. austr. p, 9. Ner. Bor. Amer. p. 9. Zanard. Pl. niar. ruhr. p. 47. Monf. Syll p. 416 (excl. gener.) ; Rytiphlese, Polyphacese, ThamnophoreEe, Heterocladieee, Anomalophyllese et Cera- mieee (quoad partes) Decsne Class. p. 62 sc^u.; Dasyese, Polysiphoniese Chondrieee, Amansiee, Rytiphleacese, Car- poblepharidefe, Claudiea? (quoad partes) Kiitz. Fhyc et Sp. Alg. Frons articulata monosiphonia, sfepissime polysiphonia aut areo- lato-zonata, cellulis pericentralibus e regione positis, nuda aut externe celhilis minoribus angulatis corticata. Cysto- carpia externa, pericarpio celluloso munita, carpostomio regulari aperta; fila gemmidiifera invicem libera, a pla- centa basali radiantia, in articulo terminali clavato trans- formato gemmidia pyriformia foventia. Sph(JBrospor(B in cel- lulis pericentralibus evolutfe, certo ordine seriatse. Algse coccinefe aut purpurascentes, exsiccatione ut pluri- mum atropurpurea? aut nigricantes, nunc leetiorem servantes eolorem aut facilius decoloratse et albescentes. Frondes forma varise; inferiores filiformes teretiusculee aut leviter compressee, fere totee conformes (Polysiphonia, Tsenioma, Alsidium, Bos- trychia, Chondriopsis, Rytiphlfea, Rhodomela), aut ramulis a caule evidentius distinctis (Digenea, Trigenea, Bryothamnion) instructee, paulo superiores complanatee evadunt, costam propriam et la- minam separantes, ceeterum conformes (Kiitzingia, Amansia, Dic- tymenia, Vidalia, Lenormandia), aut difformes, ramulos fructi- feros quasi heterogeneos exserentes (Polyphacum, Heterocladia); IV. ' 53 788 KHOUOMELE/E. in supremis denique folia fere propria a caule plus minus dis- tineta proveniunt (Polyzonia, Cliftonia, Claudea). In nonnul- lis frondes fenestratse adsunt (Martensia, Dictyurus, Hanovia, Vanvoorstia, Claudea). Frondes filiformes sunt aut totee articulatse et polysiphonia?, aut inferne corticatfe superne articulatfe, aut totee fere cortice obductse et continuse (Chondriopsis, Acanthophora, Rhodomela); in articulatis cellula centralis et pericentrales (pro diversis spe- ciebus numero variffi) in orbem dispositse eeque longee et e re- gione positse articulos, hinc polysiphonios dictos, constituunt; in continuis cellula centralis et pericentrales immersee adsunt, externe vero strato corticali obductee; celkilfe corticales bre- viores et plerumque angulatse, nec e regione positse, subdi- visione pericentralium ortai videntur. In frondibus compUinatis eadem typica structurfi, at ob frondis foi'mam diversam paulisper mutata; celhila centralis angustior costam percurrit; pericen- trales eeque longse et e regione positfe in zonas transversales, ssepe plus minus obliquas, a costa ad marginem excurrentes, seriatfe, laminam constituunt; celhilfe istse, pericentralibus ana- logee, aut unica serie huniufe parallela dispositfe (Dictymenia, Klitzingia Lenormandia), aut duabus (Amansia, Vidalia, Poly- phacum, Jeannerettifi) pluribusve (Pollexfenife sp.?); externe nudse sunt et frons quasi areolata adparet, aut corticatfe et frons continua dicitur. In foliosis analoga? adparent differen- tife. — In fronde, cujus axis ])olysiphonius mox corticatus eva- dit, siphones pericentrales cum centrali non semper eandem longitudinem servare quandoquidem observantur. Prfeter costam venee in nonnullis adsunt transversales, aut flabellatim excur- rentes, cellulis angustioribus constantes, quasi ramos a tubo cen- trali formantes. Articuli in nonnullis comphinatis heterosipho- nei, h. e. constant tum siphonibus pericentralibus sequelongis, tum aliis marginalibus duplo brevioribus, quorum igitur 2 su- perpositi longioribus respondent et e regione positi sunt. Juveniles prfecipue sunt apice sa?pe penicilligerfe; peni- cilli constant filis monosiphoniis articulatis endochromate parum conspicuo plerumque coloratis. In nonnullis (Dasya, Sarcome- nife sp.) pars major frondis, aut fere tota consimilibus filis, at magis coloratis et persistentibus, mollissime penicillata cernitur; in aliis ramuli rigidiores, at monosiphonei, sensim in po- lysiphoneos mutantur (Polysiphonise et Bostrychife sp. quse- RironoMELEiE. 781* dam); rarissime tota frons, stichidiis exceptis, monosiphonia (Hanovia). Organa fructiticationis tri])licis generis observata fuerunt. Cystocarpia in plurimis generibus cognita, a frondis parte et plerumque a ramulo transformata, externa, spheerica aut ovata, nunc carpostomio productiore et latius aperto, urceolata dicta; pericarpium celhilosum aut quasi nudum, nempe cellulis — pe- ricentrolibus analogis — per series dispositis contextum, aut corticatum, nempe cellulis exterioribus minoribus angulatis et interioribus subseriatis constans; apice demum canali pervio apertum. Nucleus filis constituitur plurimis, invicem liberis, a placentfe basalis plexu quoquoversum radiantibus fasciculatis, articuUUo-clavatis; gemmidia in articulo terminali, intra peri- derma hyalinum evoluta, singula, obovato-pyriformia vel obco- nica. Fila qusedam magis peripherica cum gemmidiiferis a placenta egredientia, carpostomium versus porrecta, in muUis vidi, nunc fere libera, nunc anastomosibus juncta, demum ut videtur gelatinse copiam emittentia, cujus ope gemmidia peridermate liberata per carpostomium expelhmtur. Cystocarpia hsec Kera- midii nomine designantur. Sphferosporse in cellulis pericentralibus evolutse, demum triangule divisse, pro diversitate generum aliter in aliis dispo- sii&i. In iis quorum frondes teretes, circumcirca quoque gener- antur sphserosporse ; aut vero celhilis pluribus ejusdem articuli prajgnantibus sunt circumcirca verticillatfe (Chondriopsis, Acan- thophora, Bostrychia, Dasya); aut, unica tantum ejusdem arti- culi cellula prfegnante, sunt singulfe; ubi singulse, cellulee prse- gnantes diversorum articuh)rum non superpositse, sed longitudi- nali linea spiraliter adscendente sphferosporse dispositee adparent (Polysiphonia, Alsidium, Dictymenia). In iis generibus, quo- rum frondes magis complanatffi et costatse, spheerosporse quoque (quasi utroque latere costse in phyllo transformato) perduasse- ries longitudinales ordinatse adparent; sunt igitur in his in ar- ticulo geminee oppositfe (Tsenioma, Rytiphlsea, Amansia, Kiit- zingia, Vidalia, Lenormandia, Polyphacum, Neurymenia, Rho- domela, Odonthalia, Sarcomenia). In foliosis denique, quorum folia fere hemiphylla, unico latere costfe, singula serie longitu- dinali sphserosporee superpositee proveniunt (Placophora, Poly- zonia); in aliis utroque latere costse per plures series longitu- dinales ordinatge adparent (Claudea, Vanvoorstia). Partes sphffi- 53* 790 RhodomelejE. rosporiferee frondis sunt aut sterilibus fere conformes et vix trans- formatse, nisi quod sphserosporis plus minus prominulis verru- cosse adparent (Chondriopsis, Polysiphonia, Alsidium, Digenea, Rhodomela, Rytiphleea); aut magis transformatse, sticliidia pro- pria constituentes, quse vel eundem fere ac rami steriles occu- pant locum (Bostrychia, Teenioma), aut plus minus diversum (Amansia, Lenormandia, Kiitzingia, Vidalia, Polyphacum, Neu- rymenia, Placophora, Pollexfenia, Jeannerettia) ; in nonnullis sunt fere omnino axillaria (Acanthophora, Bryothamnion, Dicty- menia, Odontlialia). Frons spheerosporifera peculiari adparatu ramulorum in nonnuUis penicilligera evadit (Dasya); aut sphee- rosporffi in ramulis a fronde diversis penicilligeris evolvuhtur (Heterocladia, Trigenia). Antheridia in multis generibus hodie cognita. In Dasya, Chondriopsi, Polysiphonia, Rhodoniela, Rytiphleea, Vidalia, Pla- cophora, Polyzonia, eadem ipse vidi, in Bostrychia observavit Montagne, in Odonthalia Kiitzing, in Dictyuro Harvey. Structura ita preecipue diversa, ut in nonnullis strato exteriore cellularum cohibita videantur, in aliis intra stratum gelatinosum aut sub- membranaceum globuli miuuti plurimi, quibus constituuntur, ni- dulantes adparent. Globuli circa axem densissime thyrsoidei. Forma prseterea in diversis generibus diversa sunt; his autem diflerentiis in generibus disponendis insistere non ausus sum. Rhodomelearum Ordo Chondrieis, quas supra descripsi pag. 716, proximus est; Cystocarpiis convenientibus, dignoscantur structura frondis et dispositione spheerosporarum. In Rhodo- meleis nimirum ipsa frons polysiphonia aut areolata, vel, si externe continua, axis polysiphonius immersus inest, aut saltem ramuli fructiferi polysiphonei adsunt. Quia cellulse pericentra- les, in quibus generantur sphserosporse, sunt eequales et e re- gione positfe, sphserosporee quoque ordinatse proveniunt (nec in strato subcorticali sparsee ut in Cliondrieis). Idsea ordinis hodie descripti eadem mihi manet, quam jam antea variis locis eidem designavi. Limites tum novis cognitis generibus extensi, tum nonnullis adjectis, quse vel antea mihi minus cognita (Polyphacum, Hanovia, Helminthochorton) vel aliter interpretata (Chondrife sp. auct.) ad alia genera retule ram, paulisper mutati. Qualem familiam constitueram, talem quoque naturalem agnoverunt Harvey, Zanardini aliique. Mon- tagne genus Melanthaliae, me judice alienum, eidem adnumerat. Rhodomelej:. 791 Decaisne plurima quidem genera suis Rytiphleis retulit; alia vero Ceramieis; nonnullis familias proprias condidit. Kiltzing in multas quoque familias genera, nunc quoque heterogeneis mixta, distribuit *). EXPOSITIO GENERUM et TRIBUUM SYNOPTICA. TRIBIS i. CnOXDRIOPSIDE.E fronde tota conformi continua, mox corticata, axi immerso polysiphonio instructa; sphse- rosporis in parte fructigera verticillatis. Sphcerosporis in ramo vix mutato evolutis. Frons filiformis, ramulis basi constrictis . . CXXVI. Chondriopsis. Spi}i(Brosporis in stichidiis axiUaribus. Frons spinis armata CXXVII. Acanthophoka. *) In opere (Die Nenev. Algensysteme p. 218) Neegeli familiam quan- dam Rhodomelearum habet, quam vero neque naturalem si limi- tes respiciam, neque si genera eidem adnumerata, characteribus legitimis circumscriptam, putarem. Ipse Rhodomeleas suas De- lesserieasque proximas dixit, et tegre distinguendas, attamen modo formationis celhilarum acute distinctas. Delesserieas longitudine et latitudine, atque insuper crassitie increscere, Rhodumeleas in- crementum latitudine et crassitie haud distinctum oifere conten- dit-, Celkilas axiles Delesseriearum semper 4 exterioribus cinc- tas, Rhodomelearum 5 et plures esse. Delesserieis formam semper planam, Rhodomeleis quandoquidem complanatam, ssepissime cylindraceam tribuit. Delesserieis Odonthaliam adnumerat atque Acanthophoram-, Rhodomeleis Rytiphloeam, Rhodomelam, Polysi- phoniam, Laurenciam etc. — Quod primum incrementum attinet, mihi videtur unamquamque Algam, qua; juvenilis nuda sensim strato corticali obducitur, jure dici crassitie increscere, sive pla- na sit, sive teretiuscula-, et ejusmodi plurimas habemus Rhodo- meleas. Sin ex forma frondis distinctionem hoc respectu facere placeat, patet RhodomelEe species et Rytiphlea? planas idem ha- bere incrementum crassitiei, quod solum Delesserieis tribuit Ns- geli. Cellulas axiles Rhodomelearum ssepissime 4 pericentralibus cingi, notissimum est; quare quod exceptionem judicat Nsegeli fere Eequo jure regulara esse contendere liceret. Formam frondis quod attinet, plurima affinia genera testantur quam parvge slt vis in affinitate dijudicanda. Odontlialiam et Rhodomelam in diver- sas familias sejungere, mihi quidem videtur nexum naturalem omnino prjetermittere. Quomodo prsterea Acanthophoram inter Delesserieas, quse. planee essent et cellulis pericentralibus 4 in- structas, disponere licet, me omnino fugit. 792 Rhodomele^. TRIBUS 2. POLIEXFEME^ fronde plana tota continua sub- flabellato-areolata, nempe cellulis majoribus areolas con- stituentibus subflabellatim dispositis (nec in zonas transver- sales conjunctis). Sphcerosporis in parte frondis plerumque fenestrata evolutis. Frons flabellato-laciniata avenia CXXVIII. Martensia. Sph(Erosporis in sticMdiis propriis. Frons dichotomo-laciniata ecostata venosa . CXXIX. Pollexfenia. " " pinnatifida costata CXXX. Jeanneretti.^i. IIudLS o. ALSIDIE/Li fronde articulata aut inferne mox cor- ticata extus faseiata, cellulis pericentralibus hic illic in- sequilongis, ab exterioribus diametro parum diversis, * S]}hcerosporis in articulo singulis, linea spirali per pnrtem fructigeram superpositis. f Sphesrosporis in ramo vix mutato evolutis. Frons filiformis laxe ramosa CXXXI. Alsidium. " teretiuscula, ramulis densis circum- circa horrida , CXXXII. Digenea. ff Sphcerosporis in stichidiis axillarihus. Frons compressa aut angulata 2-4 fariam ramulosa CXXXIII. Bryothamnion. ** Sx>harosporis in articulo plurihus verticillatis. Frons filiformis, articulata aiit fasciata . . . CXXXIV. BosTitYcmA. *** Sphcerosporis in parte fructigera hifariam seriatis (in arti- culo geminis oppositis, (juasi interjecta costa separatis). f Sphcerosporis in ramulo vix mutato evolutis. Frons filiformis aut compressa CXXXV. Rhodomela. ff Sphcerosporis in stichidiis propriis. Frons plana inferne costata CXXXVI. Odonthalia. TRIHUS 4. POLYSIPIIOIVIE^E fronde filiformi polysiphonia aut complanata et transverse zonata, nuda aut sursum plus minus corticata, cellulis pericentralibus regulariter e regione RHODOMELEiE. 793 positis et seque longis, in corticatis per corticem transluceu- tibus. 1. Sphcerosxwyis in articulo sinrjnlis, celhdis prcegnantihus li- nea spirali per partem fructiyeram superpositis. * Sphwrosporis in ramo vix mutato evolutis. Froiis filiformis aut complanatu CXXXVII. PoLYSirnoNi.A. ^^ Sphmrosporis in stichidiis propriis. Frons plana rostata CXXXVIII. Dictymenia. 2. Sph<^rosporis hifariam seriatis, nempe in p>arte fructifera quasi utroque latere costce interjectce dispositis, in articulo geminis oppositis. f Siphonihus pAurihtis circa centraJem in orhem dispositis. Frons filiformis aut complanata subcanalicu- lata CXXXIX. Rytiphl^a. ff Cellulis zonarum unicam seriem,frondis pagince parallelam, formantihus. Frons plana zonis liorizontalibus, areolis rect- angulis CXL. Kutzikgia. Frons plana zonis adscendentibus, areolis rhombeis CXLI. Lenormandia. fff Cellulis zonarum duas pluresve scries frondi piarallelas forma)/tihus. * Zonis horizontalibus, areolis rectangulis. Frons plana CXLII. Amansia. ** Zonis adscendentibus, areolis rhombeis. Frons plana nuda CXLIII. Vidalia. " " prolitlcantibus foliolis aspera . . CXLIV. Polyphacum. " " dense parallele-venosa CXLV. NeuPvYmenia. 3. Sph(erosporis in stichidio inciirvo simplici serie siiperjjosi- tis (altera serie quasi deficiente in parte fructifera hemiphyUa). Frons ecostata ilabellatim expansa CXLVL Placophora. " costata hemiphj^lla CXLVII. Cliftonia. " " foliosa foliis distichis CXLVIII. Polyzonia. TUIBtS 3. DASYEJlI fronde heteromorpha, primaria nempe polysiphonia aut celhilosa, tilis monosiphoneis coloratis aut 794 Rhodomele^. Chondriopsis. stichidia ambientibus, aut totam fere frondem investientibus, instructa. f Fronde primaria polysiphonia (nunc plus minus corticata) ramulis monosiphoneis instructa. Frons filiformis aul complanata, ramulis invicem liberis CXLIX. Dasya. Frons ramulis anastomosantibiis reticulato-fe- nestrata CL. Dictyubus. ff Fronde sterili cellulosa nuda, stichidiis fila calUthamnioi- dea gerentihus. . Frons filiformis, ramulis subarticulatis jubata CLL Trigenea. " plana continua a costa stichidia emittens CLIL Heterocladia. TIudLIS O. IIAIaOi ItyL fronde subheteromorpha, nempe ste- rili tota filis monosiphoniis constituta, stichidiis tantum po- Ijsiphoniis. Fila frondis dichotoma iuterdum anastomosan- tia CLIIL Hai.ydictyon. Fila frondis centralia in reticuhim conjuncta, periphericis tantum liberis CLTV. Hanovia. TRIBUS 7. SARCOMEME.I; fronde heterosiphonia, ceHulis dis- similibus, nempe pericentralibus sequelongis et marginalibus duplo brevioribus, articulos zonasve frondis vel tantum partis fructigerEe formantibus, contexta, nuda aut inferne sensim corticata. 1. Spmrosporis iu parte fructtfera longitudinaliter hiseriatis. Frons filiformis pol^^siphonia, stichidiis hetero- siphoneis CLV. T^nioma. Frons tota aut parte superiore heterosiphonia CLVI. Saecomenia. 2. Sphcerosporis in parte fructifera pluriseriatis. Frons lobata venosa, areolis fenestrEe rotundatis CLVII. Vanvoorstia. Frons foliosa costata, areolis fenestrse rectangu- laribus . CLVIII. Claudea. CXXYI. CHONDKiOi'8if< J. Ag. mscr. Chondria Harvey Ner^ Bor. Amer. p. 19. Chondriee Sp. Ag. et Auct. Laurencise sp. G-rev. et Auct. Alsidii et Laurencise sp. Kut^. Chondriopsis. Pihodomele^. 795 Frons teretiuscula aut compressa decomposito-ramosa, ramulis basi constrictis virgata, intra corticem polysiphonia, cellulis nimirum 4-6 circa ceutralem in orbem dispositis geque- • longis, celkilisque exterioribus brevioribus in corticales minutas abeuntibus contexta. KeramicUa a ramulo nascente transformata, intra pericarpium celkilosum carpostomio aper- tum gemmidia obovata in articuk) terminali filorum a pla- centa radiantium foventia. SphcBrosporce in ramulis vix mu- tatis evokitai, circumcirca in cellulis pericentrakbus natse, triangule divisffi. Frondes recentes carneee aut purpurascentes, gelatinoso- carnosse, exsiccatione membranaceee aut cartilaginefe, in caispi- tes pkis minus expansos collectre; singulffi plerumque pyrami- datse, pinnatim decomposito-ramosfe, ramis sparsis aut ssepe geminatis demumque fascicukitis, quoquoversum seque egredienti- bus aut magis distichis, nunc quoque subsecundatis; junioribus elongatis nudiusculis, sensim ramulis eodem modo dispositis et pleru^nque patentissimis virgatis. Ramuli basi constricti, api- cem versus aut attenuati aut incrassati et plus minus clavati, ipso apice nunc truncato; aduUiores ramuli aut fructiferi aut nova serie ramellorum conformium instructi, sensim in ramos ab- euntes. Ab externa facie frondes omnino inarticulatee ssepissime adparent; dissectse monstrant celkilam centralem, 4 — -5 — ^6 peri- centralibus et fere ejusdem longitudinis cinctam, et extra has stratum pkis minus densum cellularum minoruni. CcntraHs cel- lula in fronde adukiore adparatu tuborum angustissimorum cin- gitur, qui inter celkikxs perieentrales excurrentes cum exteriori- bus nectuntur; in fronde juvenili nonnuUarum interstitia inter pericentrales cekulas vacua videre credidi; cellulse pericentrales, exterioribus longiores, axem articulatum nunc translucentem efficiunt. Stratum corticale constat ceHulis minoribus et endo- chromate intensius colorato farctis, in juvenili parte rotundato- angulatis, in aduUiore aut seeus longitudinem partis elongatis strias minutas a superficie femulantibus, aut directione radii magis elongatis, celkilas a superficie parum longiores quam la- tas monstrantibus. Inter pericentrales celkilas et corticale stra- tum proprium sensim evolvitur intermedium quoddam, celluks brevioribus at latioribus contextum. Jodio tractata? celkilpe in- 796 Rhodomele^. Chondriopsis. teriores fuseescentes evadunt, endochromate cellularum strati intermedii ssepe eximie coerulescente. Keramidia a ramulo, in alio nascente, plerumque transfor- mata aut ita ut ramulus sustinens vix mutatus keramidia singula aut plura gerat; aut ita ut ramulus sustinens maximopere re- ductus vices proprii pedicelli obtineat; apex ramuli sustinentis nunc in apiculum liberum excurrit, qui calcaris loco infra ke- ramidium adest. Keramidium ipsum est ovatum, nunc magis globoso-ovatum, nunc magis in urceolatam formam tendens, carpostomio late hiante superne terminatum. Pericarpium sub- distromaticum, cellulis exterioril)us brevioribus subinordinatis simplicem seriem formantibus, interioribus longioribus et magis secus longitudinem excurrentibus. Nucleus constat filis fasci- culatis a placenta radiantibus, quorum in articulis terminalibus gemmidia pyriformia nascuntur. — Spheerosporse in ramulis vix ullo modo transformatis evolvuntur; in celhilis pericentralibus natse, in eodem articulo plures et circumcirca obvenientes; a superticie visa? (intra corticem) immersse adparent et seriebus transversalibus, licet minus conspicuis, dispositee. Ut in Rho- domeleis aliis norma est, inferiores sphserosporse primum ma- turee, insequentibus sensim superioribus; maturescentes ideoque majores sphffirosporse hoc modo zonam breviorem etTiciunt, quse pro setate in media aut superiore parte ramuli conspiciatur; raro infra medium sphEerosporse evolvuntur. Antheridia ob- servarunt in Ch. tenuissima Derbes et Solier (PhyswL des Al~ gties p. 75. Pl. 19); ipse in Ch. dasyphyllee forma. Mihi circa apices ramulorum, e foveis superticiei emergentia obovata, in- tra tenuem membranam, cellulis translucentibus formatam, gra- nulis plurimis minutissimis constantia obvenerunt; auctores lau- dati primum teretiuscula, sensim quasi e spira revoluta expla- nata describunt; filis fasciculatis ad apices conspicuis orta, nempe coalescentibus lilis plurimis transformata credunt. Genus, quale hodie constituitur, fere adhuc magis quam j)lurima alia, multas subiit modificationes. Lamouroux, qui Lau- renciam constituerat, Chondriopsides nostras af Gigartinam re- tulit. Agardh Chondriffi genus proposuit speciebus inarticulatis tiliformibus, quarum duplicem fructificationem tunc temporis cog- nitam habuerunt, adjecto insuper charactere e gemmidiis petito ; genus ita institutum species multas heterogeneas comjn-ehende- bat. Greville Agardhianum genus Chondrise iterum dissolvit, Chondriopsis. RHODOMELEiE. • 797 Laurenciam, Gastridiiim, Acanthophoram ut genera diversa re- stituit, Chondriai nomen omnino abolevit. Ad Laurenciam spe- cies, quas Chondriopsidi hodie adnumero, retulit. Qui dein dc his plantis scripserunt Algologi, Grevilleum pressis pedibus se- cuti sunt. Ipse in Algis mediterraneis structuree differentia in- sistens, sectionem propriam Chondriis hodiernis proposui, quam dein species Algarum scribens quoque generice distinctam as- sumsi. Prfeeunte Grevilleo, nomen genericum Chondrise evi- tandum putavi, familiaj vero Laurenciam et alias Chondrias *) Agardhii comprehendenti nomen Chondriearum retinendum cre- didi. Harvey (m Ner. JBor. Amer.) genus nostrum eodem sensu ad- optavit, huic vero nomen Chondriae restituit; in operibus posteri- oribus plures species, generi me judice haud pertinentes, intro- duxit. Kiitzing in Phycologia nomen Chondriee Laurenciis Gre- villei usurpavit, Laurenc. tenuissimam vero ad Alsidium retulit, et L. Boryanse Uenot, novum instituit genus, Carpocaulon. In speciebus Algarum Laurencise nomen iteruni restitiiit, his Ch. *) Nomine Lomentarife (?. c. p. 724) genus assumsi, quod speciebus heterogeneis compositum liodie dissolvemhim agnosco. Cel. Thu- ret (Bech. sur les Anth. des Algues p. 36) milii vitio vertit sy- nonymiam, quam Lomentaria! et Chylocladiaj assumsi, gravi er- rore observationis fundatam indicans. Qiiod hoc attinet, animad- vertere licet nomen Lomentaria; non a me, sed auctore Gaillon et insequentibus aliis ad species heterogeneas fuisse extensum-, meum est vitium, quod species ab omnibus antecedentibus auctoribus (Greville, Carmichael, Harvey, Kiitzing, Decaisne) proximas ha- bitas, structura et habitu peculiari sat convenientes, quoque fruc- tus penitiori structura congruentes assumsi, uulla propria obser- vatione fretus sed aliorum fidens exemplo. Examinatis cystocar- piis facillime adparet L. articulatam cum Fuco Kaliformi nullo modo esse congenericam. Quum vero, ut vitiosff medeatur syno- nymiee, Chylocladiam clavellosaui et Lomentariam articulatam in uniim genus conjungere suadeat Cel. Thuret, cui iiomen Lomen- tariBe conservatum vult, observare licet et structuram diversam esse, et nomen Lomentarise Ch. clavellosfe parum aptum videri. Contra Thuretium denique dicere debeo, me nusquam conteiidisse spheerosporarum in Chylocladia dispositionem ab setate plantae pendere, vel quodem modo esse inconstantem-, dixi cryptas sub evolutione et maturescentibiis spha^rosporis sensim formari (cfr. supra pag. 361), et hoc quidem verbis ita claris ut quomodo ali- ter rem quis intelliget, sane nesciam: pendet itaque ab setate fruc- tificationis, noii ab fctate plantfe aspectus sphfprosporarum. 798 Rhodomele;E. CJiondriopsis. dasyphyllam et affines adnumerans, Carpocaulon conservavit, atque Ch. tenuissimam inter Alsidia, quee diversa quoque fa- milia a Ch. dasyphylla separantur, enumeravit. Chondriee no- men, nimium his omnibus mutationibus ambiguum, forsan op- time omnino evitandum fuisset; quum vero a Harveyo iterum novo sensu fuerit propositum, paulisper mutatum hoc loco ad- optavi. Structura frondis Chondriopsis et a Laurencia et a Lomen- tariis recedit; diversitatem generum et rationes cur Chondriop- sidem ad Rhodomeleas transferendum putavi, jam supra pag. 742 indicavi. Inter Rhodomeleas dignoscatur genus habitu et evolutionis norma, fronde externe inarticulata, sph^rosporarum denique in ramulis vix transmutatis situ; a plurimis insuper cellulis pericentralibus pluribus ejusdem articuli preegnantibus, quo fit ut sphterosporee circumcirca evolutffi per series plures longitudinales disponantur (si quidem de seriebus longitudina- libus hoc loco loqui liceat). A genere, quale ilkid hodie intelligo, species quasdam, a Harvey in ultimis operibus introductas, removendas censeo. Chondria opuntioides nimirum, ejusque affines, et structura diversa et spheerosporis sparsis, in celhilis infracorticalibus nidu- lantibus, ad genus Lomentarise {supra p. 724), seu quale muta- tis limitibus hodie Gastroclonium nominandum putarem, refe- rendee videntur. Chondria corynephora Harv,, quee ramifica- tionis norma et ramulorum adspectu multa habet Chondriee da- syphyllse, speciem tamen longe diversam considerare propen- sus sum. SPECIES DISPONANTUR: * CeUulis corticalihiis gramdiformibus, nempe brevissimis dia- metro suo parum longioribus. f ramulis utrinque attenuatis. 1. Ch. Boryakj. 2. Cll. LITTOEALIS. 3. Ch. ATROPURPUREjI. 4. Ch. capensis. 5. Ch. riparia. 6. Ch. secundata. ff ramtdis clavatis. Cliondriopsis. RhodomelejE. 799 ** Cellulis corticalihus secus superficiem elongatis, adultiorilms diametro suo pliiries hngiorihus. f ramulis utrinque attenuatis. 7. Ch. tenuissima. 8. Ch. striolata. ff ramulis ohtusis plus minus clavatis. 9. Ch. divergens. 10. Ch. coerulescens. 11. Ch. Harveyana. 12. Ch. dasyphtlla. I. Ch. Boryana (Denot. mscr.) frondis parce ramosse ramis vagis siirsum attenuatis (nudiuseulis aut per totam longitudinem) sparsim virgatis, ramulis patentibus subclavatis utrinque attenuatis, junioribus singulis a foveola superticiei egredienti- bus, adultioribus stichidiisque dense fasciculatis toruloso- ineequalibus ssepe curvis, cellulis corticalibus granuliformi- bus diametro suo parum longioribus. Laurencia Boiyana De Notaris mscr.! J. Ag. Alg. Mecl. p. 113! Gigartina denndata Bory. Exp. Moree. n:o 1463 (fid. Denotar.) ! Carpocaulon mediterraneum Kutz. Phycol. gen. p. 436. tah. 57 II. eximiel Sp. Alg. p. 852! Hab. in mari mediterraneo ad littoi'a Galloprovincise et ItalisB superioris. Frondes in crusta calcarea csespitosge, plexu fibrarum radicalium stipatee, denso agmine assurgentes, 2 — 3 pollicares aut raro longiores, recentes nunc crassitiem penna^ columl)in?e fcquantes, exsiccatione A^alde contractEe et cartilaginefc, inferne plerumque per spatium nudiuscula", dein ramis pollicaribus sesqiiipollicaribusque plerumque simplicibus erecto-patentibus obsitse. Rami basi vix angustiores, versus apicem longe attenuati, juveniles et seniles denudati, adultiores et stichidiiferi ramulis per totam longitudinem virgati. Ramuli initio ex foveolis racliidis subtorulosee singuli provenientes, sensim ex eodem puncto tunc subprominulo plures fasciculati, exteriores seepe incurvi, plurimi ru- guloso-infequales, flexi aut parnm stricti, 1—2 lineas iongi, utrinque attenuatl, nunc (adultiores) basi longius apice breviu.s, nunc fere fvque attenuati, fertiles sphferosporis a basi versus apicem sensim evolutis maturescentibus et deciduis, circumcirca et in singulis articulis plu- ribus nidulantibus, instructi. Cellulas 5, centraleni cingentes, in ramis junioribus, intermixtis tenuioribus in caulibus minus distinctas vidi •, corticales cellula? subverticaliter elongatse, a superficie viste puncta fere referunt. 800 RHODOMELEiE. ChondHopsis. Simplicitate frondium et ramulis insequalibus densius fasciculatis dignoscatur. Ex omnibiis speciebus generis maxime cartilaginea, ex- siccatione chordam musicam substantia et colore similis, nunc denu- data, nunc densissimis ramulis onusta. Structura strati corticalis proxima ad americanas species Ch. atropurpuream et Ch. littoralem accedit. Si synonymis allatis fides habenda sit primum a Boryo distincta videtur. An aDenotaris descripta fuerit, nescio. Sec. specimina mihi data plantam ille primus salntavit nomine, sub quo in algis mediterraneis descripta Aiit. Kiitzing dein in sua Phycologia eximiam ejus dedit iconem. 2. Ch. LiTTORALis (Harv. Ner. Bor. Am. ^j. 22) frondis pyrami- datim decompositse ramis vagis, nunc geminatis, elongatis per totam longitudinem sparsim virgatis, ramulis patentis- simis utrinque sub-seque attenuatis elongatis singulis, sticlii- diis ramuliformibus, keramidiis ad ramulorum apicem sessi- libus, cellulis corticalibus granuliformibus diametro suo parum bjngioribus. Chondria littoralis Harv. I. c. Hab. in Oceano atlantico calidiore ad littora Floridee (Har- vey!), ad Vera Cruz (Liebman!). Ca-spites late expansos densosque efficit. Frondes pedales et ultra, pennam corvinam crassitie eequantes, sursum attenuata^, ambitu pyra- midatpe, pinnatim decomposito-ramosec, inferne denudata", superne vir- gatse. Ramuli lineas paucas aut usque fere pollicem longi cylindracei, utrinque at non admodum attenuati, juveniles ni fallor ex foveola, sed vix perceptibili, egredientes, nunc (var. /? Harv., quam non vidi) dense aggi-egati (forsitan fasciculati ut in Ch. Boryana)-, apice sunt ramuli levissime toruloso-insequales. Sphserosporas paucas in ramulis (fere effoetis) vidi, ut in affinibus dispositas. Keramidia ovata sessilia ad apices ramorum vidit Harvey. Color roseo suffiisas in pallidum tendens. Substantia cartilaginea. Ramificatione heec species Ch. tenuissimam refert, sed major, sub- stantia alia et preecipue ceUularum corticalium aspectu facilius di- stincta. Quo quidem respectu ad Ch. atropurpuream et Ch. Borya- nam multo arctius accedit affinitate. Forsan conjicere liceret Ch. lit- toralem esse oceani majoris formam magis evolutam, Ch. Borj^anam esse mediterranei maris formam magis contractam •, utraque species videtur exsiccatione admodum cartilaginea. Ramuli utriusque tamen admodum dissimiles: stricti et sparsi in Ch. littorali fere ut in Ch tenuissima-, curvi ina-quales et aggregati in Ch. Boryana. Ch. lit- toralis Ch. tenuissimam ramificatione proxime tangit', Ch. Boryana fere adspectiv Alsidium refert. Ex altera parte forsan in dubium vo- Cliondriopsis. Rhodomeleve. 801 care liceret, anne Ch, littoralis esset magis adulta forma (Jli. atropur- purese, sed nec hanc opinionem documenta vidi probantia. Prseter diffe- rentias in diagnosi indicatas forsan Keramidia melius cognita aliam docebunt;, saltem in Ch. littorali l^eramidia ovata sessilia observavit Harvey, in spec, quod ad Ch. atropurpuream dubie refert idem, ke- ramidia ovata pedicellata magna vidit. Adspectus speciminum longe diversus. 3. Ch. atropurpurea (Harv. Ner. Bor. Am. p. 22) frondis suId- pyramidatim ramosfe ramis vagis elongatis utrinque atte- nuatis (nudiuseulis aut per totam longitudinem) sparsim virgatis, ramulis patentissimis fusiformibus a foveola super- fieiei egredientihus singulis aut subfascieulatis, fructibus cellulis corticalibus granuliformibus diametro suo parum longioribus. Chondria atropurpurea Harv. l. c. tah. XVIII. E.H Hab. ad oras Americee septentrionalis (Harvey!). CjKspites expansi 3 4 pollices alti, e quibus frondes singulaj ex- crescere videntur. Frondes in nostris vage et parcius ramosfp, mino- ribus majoribusque ramis interspersis, forsan demum magis pyrami- 3a. Ch. nidifica (Harv. Ner. Bor. Arn. III. Suppl. p. 125) fronde ultra setacea filiformi parce et distanter ramosa, ramis alternis aut se- cuiidis, simplicibus aut furcatis elongatis chordam a^mulantibus nudis aut fasciculos raraulorum sparsim emittentibus, raranlis fur- catis aut multifidis infra apicem spheerosporiferis. Chondria nidifica Harv. l. c. tab. L B! Hab. in Oceano pacifico ad oras Americfe (Sciiott). Frondes 6 - 8 pollicares, pennam passerinam crasspe, cylindricse inarticulata; parce ramosfe, ramificatione inter dichotomam et alter- nara intermedia", saspe rami unius defectu adparenter unilaterales. Rami pluripollicares, siraplices aut semel vel bis furcati, aut ramos secundi ordinis, 1-paucos poHices longos, gerentes nudi aut distantiis poHicaribus fasciculos ramulorum fructigerorura gerentes. Ramuli fructigeri quartam partem pollicis longi, setani crassi, dense fascicu- lati, simplices aut subdivisi. Sphserosporee in his observatse. Sectione transversali ceHulfe pericentrales adparent (in tab.) 5, exterioribus sensim minoribus cinctse. Color obscure rubens. Substantia cartila- ginea, charta; non adhferet. Habitus fere magis Champiffi lumbricalis, quam hujus generis. Ita fere Harvey. Ex icone adparet ramulos esse subclavatos, apices vero attenuato-obtusiusculos. Cellulee superficiales breves ob- longge depinguntur. 802 Rhodomele^. Chondriopsis. dat?p, crassitie pennam passerinam fere superantes. Rami plurimi utrinque attenuati pollicares et ultra, sa^pius admodum acuti, plurimi in nostris nudiusculi, aliis nova serie virgatis. Ramuli adultiores ra- mis conformes- juniores basi abruptius, apice longiiis attenuati forma lancoidei, a foveola superficiei egredientes, maxime juveniles imrao in rachidis sulcato-foveolatfe recessubus quasi impressi nidulantes, suo ordine foveolato-torulosi, singuli, nunc sensim phires fasciculati. Fruc- tus ignoti. Superficies quasi granulata; cellulee nempe corticales mi- nuta-. in ramis ramulisque diametro suo vix sesqui-duplo longiores. Structuram internam a speciminibus nostris male reviviscentibus non niihi licuit rite enucleare; ex icone Harveyana a cseteris speciebus generis vix diversa videretur*, interius cellulis magnis occupatum vidi et corticales juveniles directione radii elongatas; siphones pericentrales plures quam 5 videre credidi, quod tamen mihi non perspicuum. Color intense purpureus. Substantia lenta. Est habitus qusedam cura Rhabdonia tenera congruentia; Ch. atro- purpurea firmior, quasi magis solida et intensius colorata. 4. Ch. capensis (Harv. Ner. Austr. p. 86) frondis pinnatim de- compositse vamis siiboppositis fasciculatisve elongatis, sterili- bus nudiusculis utrinque attenuatis, fertilibus clavatis apiee corvmbo ramulorum instructis, ramulis sphserosporiferis ob- longis torulosis, keramidiis infra apices ramulorum singulis paucisve globosis, celkilis corticalibus punctiformibus. Laurencia capcnsis Harv. l. c. tah. XXXI!! Kiitz. Sx>. Alg.p.862\ Laurencia laxa Harv. Gen. S. Afr. Pl. p. 401 (excL syn.)! Kiltz. Sp. Alg. p. 852 ? Laurencia botryocephala Kutz. Sp. Alg. p. 857! Hab. ad Cap. B. Spei (Harvey! Pappe!). Frons plexu fibroso radicata cpespitosa, 6-pollicaris et ultra, pas- serinam pennam crassa, juvenilis ramis oppositis utrinque attenuatis paucis, '/j — 1 pollicem distantibus instructa, seiisim magis decomposita, nunc ramis pluribus fasciculatis ramulisque sparsis virgata, nunc plu- rimis ramis oppositis iterum decomposita. Ramuli basi eximie atte- nuati, juveniles apice acutiores, adultiores obtusiusculi clavati, fertiles circa apicem attenuatum at obtusum ramellis plurimis circunicirca exeuntibus fasciculato-corymbosi. Ramelli spha-rosporiferi basi eximie attenuati, dein fere oblongi, torulosi; kei'amidiiferi pari modo circa apicem rachidis congesti, infra apicem keramidium solitarium aut pauca ferentes. Keramidia (sec. Harvey) globosa. CeHulee corticales, a su- perficie visa-, bi"eves oblongfe diametro circiter duplo longiores. Species inter firmiores generis et laxius ramulis obsita quara plu- rimBe; ramificationis norma ad Ch. dasyphyllam accedens, ramulis fructiferis obtusioribus quoque congruens. Structura et dispositione Chondriopsis. R hodomele^. }{ 5 cellularum corticalium Ch. atropurpurea' propinquior. Ramulis fructi- feris coi ymbosis Iructifera, ramisque oppositls juvenilis non eegre di- gnoscatur. Specimina ramulis sparsioribus prfrdita, ramisque fascicu- latis subdistractis, difficilius charactere, non difficile habitu dignos- cantur. A Harvej' primum pro L. laxa habita et sub hoc nomine distributa. Kiltzingii L. laxam potius pr^sentem spectare, synonymis ad aliam speciem pertinentibus, suo loco (cfr. pag. 770) indicavi. Speciem, quam sub tertio titulo descripsit, ad eandem speciem pertinere e de- scriptione tantum conjicio. Icon a Harvey data habet ramulos magis regulariter oppositos et acutiores, quam eosdem vidi. Nostra speci- mina tantum sphperosporifera. 5. Ch. RiPARiA (Harv. mscr.) frondis minutse atropurpureee in- tricato-ca-spitospe decomposito-ramosse ramis suboppositis fasciculatisve superne patenter virgatis, ramulis oppositis cvlindraceo-clavatis, fructibus . . . cellulis corticalibus ara- nuliformibus concatenatis. Chondria riparia Harv. in Friendl. Isl. Alg. n:o 16! Hab. in Oceano pacitio ad Friendly Islands. (Harvey!). Catenellam crescendi raodo, Gelidii cornei formas minores rami- ficatione colore et adspectu referens. Inferiore parte in ceespitem Inter alias algas limitis intricata, surgunt frondes 1 — 2 pollicares, setam crassitie superantes, inferne nudiusculse, superne opposite pinnatse ra- mulis 1 — 2 lineas longis cylindraceo-clavatis truncatis aut rotundato- obtusis, superioribus simplicibus, inferioribus nova serie instructis et sensim prolongatis in ramos abeuntibus crassitie eequales. Cellulse superficiales sunt et in ramulis et in ramis concatenatse, at singulaj breves et suo diametro a-quales aut parum longiores. Ramificationis norma Ch. dasyphyllse proxima, at sine dubio di- versa species, et adspectu et structura cellularum epidermidis distincta. Colore C. coerulescentem aut Ch. atropiirpuream refert, ab utraque ta- men certe aliena. Est qusedam tendentia ramulorum oppositorum versus idem latus, vix tamen ita ut ramulos secundatos dicere lice- ret-, potius in ramo decumbente ramulum utrumque adscendentem crederem. Hac nota Ch. secundatse nostree forsan affinis, velut cellu- larum corticalium structura minus aliena-, at Ch. secundata inter spe- cies majores generis, Ch. riparia omnium fere minima. 6. Ch. sectjndata (J. Ag. mscr.) frondis compressse pinnatim de- compositee ramis vagis elongatis subsecundatim virgatis» ramulis ultimis suboppositis, adultioribus distractis clavato- oblongis, sphffirosporiferis subternis aut pinnatim composi- IV. 5i 804 RnoDOMELEvE. CJiondriopsiS' tis, keramidiis cellulis corticalibus minutis ob- longis. Hab. in Oceano pacifico ad oras Peruvise australis (Hb. Risso!). Ctespes circiter 6 pollicaris videtur, densiis et late expansus, fron- dibus sterilibus simplicioribus et fertilibus extra caespitem eminenti- bus magisque composttis constitutus. Frondes steriles rigidiusculi pinnatim ramosi, ramis angulo 45:o et ultra patentibus, vagis nunc hic illic oppositis, per longiora spatia unilateraliter flexis, inferioribus subdivisis, superioribus simpliciusculis, utrinque attenuatis, obtusius- culis-, fertiles frondes magis elongatee et decompositfe pyramidatfe, rachide pennam columbinam crassitie fere sequante, ramis elongatis 2—4 pollicaribus densius virgatis. Ramuli basi attenuati et teretes, sursum clavato-dilatati et compressi, apice rotundato-obtusi", inferiores plerumque oppositi nascuntur at mox unilateraliter flexi, superiores rumorum plerumque sine ordine nati densiores secundati-, sphaTOspo- riferi inferiores magis compositi sjepe triphylli, nempe rachide ramuli et ramellis duobus plerumque sursum versis constantes, nunc ramel- lis pluribus quasi pinnati aut ramellis adproximatis fasciculati. Sphae- rosporee in parte superiore ramuli evolutae. Tota frons compressa videtur ramis multis subdistichis, nonnullis tamen a latiore pagina emergentibus-, substantia firma, at nostra chartEe arcte adhserens-, color ex atro-virente lividus. — A superficie visa?, cellute corticales oblonga; adparent. Transversa sectione frondis (nostra tamen non bene reviviscente de observatione non certus sum), cellulam centralem, circa quam pericentrales 4-6 dispositas, vidi. Est hujus sterilis quidam Gracilarise armatae habitus ut magnitudo-, at quantum video proxime affinis Ch. dasyphyllse et hujus congener. Ab aliis speciebus generis differt fronde compressa et ramulis sub- secundatis, ut magnitudine et firmitate a plurimis dignoscatur. 7. Ch. TENmssBiA (Good. et Woocliv. Linn. Tr. III. p.215)fron- dis pyramidatim decompositee ramis vagis, nunc geminatis, elongatis per totam longitudinem sparsim virgatis, ramulis patentissimis utrinque subseque attenuatis, stichidiis ramuli- formibus, keramidiis in ramulo paucis racemosis, cellulis corticalibus lineas abbreviatas concatenatas, in ramulo 2 — 3plo, in ramo 3plo — 4plo suo diametro longiores, refe- rentibus. Fucus tenuissimus Good. et Woodw. l. c. tah. 19. Turn. Hist. Fuc. tah. 100! Engl. Bot. tab. 1882. Chondria tenuissima Ag. Sp. Alg. I. p. 352 (excl. var.). Syst. p. 205! Harv. Ner. Bor. Am. II. p. 21. tal. XVIU. fig. F! Clt ondriopsis. Rhodomele^. 805 Laurencia tenuissima Grev. Alg. Brit. j^. 113! J. Ag. Alg. Med. p. 112! Harv. Phyc. Brit. tab. 198! Alsidium tenuissimum Kilts. Phyc. gener. tab. 55. I! Sp. Alg. p. 843! Gigartina tenuissima Lamour. Ess. p. 48. Exsicc. Chauv. Alg. Norm. n:o 14! Lloyd. Alg. n:o 22. Besmas. Pl. crypt. n.o 862. Wyatt. Alg. Danm. n:o 22! Hab. in oceano atlantico ab Anglia meridionali usque ad Hispaniam; ad oras Americse borealis (sec. Harvey); in mari mediterraneo! et adriatico! in oceano australi ad littus Novee Hollandise (Harvey). Frondes circiter 6 — 8 pollicares, pyramidatim decomposito-ramosEe, inferne pennam passerinam vix sequantes crassitie, sursum attenuatce, per totam longitudinem teretes. Rami principales conformes paten- tissirai, inferiores eodem modo compositi, superiores sensim simplici- ores" rami ultimi ordinis demum simpliciusculi elongati, sgepe pluri- pollicares, per totam longitudinem ramulis virgati, basi vix, apice lon- gius attenuati. Ramuli 2 — 4 lineas circiter longi, utrinque fere aeque attenuati, cylindraceo-lancoidei, angulo 45- 90:o egredientes, simplices aut novam seriem ramulorum aut fructuum suo ordine generantes et sensim in ramos abeuntes* juveniles conformes aut apice penicillo filorum terminati et hoc stadio subclavati. Splieerosporee in ramulis ssepe geminatis, vix ullo respectu mutatis, densius evolutee, injuvenili per totuni, in prolongato ramulo partera superiorem occupantes, in singulis articulis plures (3—4) et quasi per lineas plures spiraliter adscendentes in ramulo dispositse, inferiores primum, sequentibus su- perioribus, maturescentes. Keramidia iii ramulo ita transformato ut pars inferior persistens pedicellum, superior abbreviata (saltem in juve- nili conspicua) quasi bracteam fulcientem referat, supra quam ipsum keramidium oblique emiRet, sessilia-, sunt in ramulis adultioribus se- cus totam longitudinera disposita at distantia ideoque sparsiora, ob pe- dicellum brevissimum fere sessilia, ovato-subglobosa. Cellulee corti- cales lineas minutas concatenatas densissime-dispositas referunt', sunt liEP cellula? in ramulis breviores, in rarais longiores; nimirum in ra- mulis diametro 2— 3pIo, in ramis 3— 4]ilo longiores, interspersis nunc quoque adhuc longioribus. Color plantee pleruraque carneus, exsicca- tione et expositione ssepe pallidior. Substantia gelatinoso-cartila- ginea. Nomine Chondriffi lanceolatfe Harvey distribuit (Austr. Alg. n:0 156) et (in Mar. Bot. of West. Austr. p. 539. Phycol. austr. tab. CCXXXIX.) descripsit speciem pusillam, 1—2 pollicarem, in foliis Zosterfe crescentem, quam, prseter magnitudinem, ramificatione sub- disticha potissimum distinctam velle videtur. Plantam madefactam examinavi, at notas distinctionis specificEe vix adesse putarem. Rami quamquam distiche fere divergunt, tamen non distiche nascuntur, sed 54* }}()(; UiionoMELEJi. Cliondriopsis. in fronde compressa intra marginem quasi a pagina proveniunt, aliis marginalibus. Ramulorum forma et structura frondis ut in Cli. te- nuissima-, nec in fructibus dififerentiam video. Color est quam in vulgari Ch. tenuissima obscurior, purpureus. A Ch. lanceolata parum diversa specimina e mari mediterraneo habeo, ad Cette a me ipso lecta. Sunt magis gelatinoso-carnosa quam normalis Ch. tenuissima et colore atropurpureo insignia. Primo vere lecta et minuta, juvonilia suspicor. Structura cellularum corticaiium apparet, nullomodo esse ad Ch. atropurpuream referendam. 8. Ch. striolata (Ag. Aufz. n:o 70) frondis pyramidatini de- compositee ramis vagis elongatis per totam longitudinem sparsim virgatis, ramulis patentissimis utrinque attenuatis, stichidiis ramuliformibus, keramidiis in ramulo paucis race- mosis, cellulis corticalibus lineas elongatas concatenatas, in ramulo 3 — 4plo, in ramo multiplo suo diametro longi- ores, referentibus. Chondria striolata Ag. 1. c. in Flora 1827! Laureucia striolata J. Ag. Alg. Med. p. 112! Alsidium? striolatum Kiitg. S^J. p. 844! Ceramium attenuatum Euch. Fl. Venet. p. 263! (lid. spec). Hab. in mari adriatico ad Venetiam! et Tergestum! Ch. tenuissima? nimium adfinis forsan cuidam adpareat. Omnibus vero perpensis diversas puto, licet unica nota distinctionis e structura cellularum corticalium fere hauriatur. Ch. striolata recens mihi ma- gis flaccida et gelatinosa adparuit-, ramuli sunt utrinque, at apice ab- ruptius, basi longius attenuati, sphserosporiferi forsan sa;pius compo- siti. Keramidia paulo distinctius pedicellata mihi adparuerunt. — Differentia vero unica palpabilis in structura cellularum corticalium 8a. Alsidium vagum (Zanard. Pl. mar. ruhr. p. 48j froiide cartilaginea setacea inferne subdichotoma intricata, segmentis vage ramosis, ramis divaricatis inordinate adproximatis, ramulis ramentacis aculeiformibus patentissimis creberrime sparsis basi parum atte- nuatis, majoribus minoribusque intermixtis, sphEerosporis ad apices tantum ramulorum sitis. Laur. vaga Zanard. in Begensb. Fl. 1851. j). 33. Hab. ad Suez. (Portier). Pro L. tenuissima heec venditatur, et revera etsi huic affinis ta- men diversa mihi videtur Prima fronte villositate totius frondis ab illa distinguitur, item ac ramentorum forma, dispositione et multitu- dine. Cellulse superficiales valde elongatee, magis L. striolatee quam L. tenuissimaj. Chondriopsis. Rhodomele^e. 807 sita", hse nimirum in L. striolata miilto uiagis elongatte, in ramis strias elongatas diametro multiplo longiores referunt. Ch. tenuissima var. minuta Ag. Sp. p. 352, e littore Nova? HollanrliEe reportata, est Cli. striolatse proxima et ni fallor identica. Laurencia Baileyana Mont. Cent. VI. n:0 55 in Ann. Se. Nat. Ser. III. Vol. 2. 1). 63. Sijll. n:o 1513. p. 426 (Kiits. Sp. p. 853.), qufe est Chondria Bailcyana Harv. Ner. Bor. Anier. p. 20. tab. XVIII. A., mihi cum Ch. striolata identica videtur. Sec. Iconem Harveyanam ramuli in Cli. Baileyana magis forma clavati essent", interinediam quoque inter Ch. tenuissimam et Ch. dasypliyllam putat. Ipse in speciminibus a Harvey acceptis ramulos adnltiores basi longius, apice abruptius attenuatas quoque vidi, at alii sunt suba^que utrinque atte- nuati. Ita quoque in Ch. striolata. Montagne quoque rainulos de- scripsit in modum Ch. tenuissimfe utrinque attenuatos. Ramuli pra^- terea sunt ssepe iterum ramulosi (ut lioc quoque in Ch. striolata), quod expressione ramentis subternis intoliexisse videtur Montagne. Sterilis et magis juvenilis Ch. striolata habet ramulos adultiores SEppe curvos, ut hoc quoque vidi in specie Americana*, fructifera Ch. strio- lata magis cartilaginea quam specimina vidi Ch. Baileyana;. Structura cellularum corticalium, qua mihi a Ch. tenuissima utique distincta videtur, utraque convenit. 9. Ch. DivEKGENS (J. Ag. niscr.) frondis divaricato-ramosissimee ramis vagis, odultioribus sursum eximie attenuatis per to- tam longitudinem obsitis ramulis patentissimis et divergen- tibus obtusis, sphserosporiferis subfasciculatis clavato-ob- longis, keramidiis .... cellulis corticalibus lineas conca- tenatas referentibus. Fucus muscoides Wulf. Cryxit. aqii. n:o 22? Laurencia dasyphylla var. squarrosa Harv. Phyc. Brit. sub tab, CLII. Hab. in sinubus tranquillioribus maris Adriatici ad Vene- tiam (C. Agardh!) et mediterranei ad Cannes (Giraudy!). Cfespites 2—6 pollicares, ramis divergentibus et concrescentibus intricati. Frondes vidi juveniles setaceas et fere capillares eandemque fere ubique crassitiem servantes, atque adultiores basi pennam passe- rinam crassitie Ecquantes, sursum in tenuitatem fere capillarem atte- nuatas, divaricato-ramosissimas, ramis subsingulis conformibus paten- tissimis per totam longitudinem ramulosis, apicibus divergenter por- rectis. Ramuli angulo fere recto egredientes initio singuli, demum et fructiferi fasciculati, inferiores elongati et iteruni nova serie iu- structi, superiores sensini breviores, omnes divergentes obtusi, steriles utrinque parum attenuati, sphcerosporiferi basi sterili tenuiores a medio circiter incrassati, iterum versus apicem attenuati at obtusi. 808 RHODOMELEiE. Chondrwpsis. Substantia admodum firma. Color plantee fere Cer. rubri vulgaris*, exsiccatiK sordidus. Cellulse corticales fere Ch. tenuissimee. Habitu a congeneribus maximopere abludens, Hypn. musciformem fere potius referens, ca^spite intricato, ramificatione ilivaricata et ra- mulis plurimis angulo fere recto egredientibus, utrinque parum atte- nuatis. Si quodam jure F. muscoidem Wulfenii ad F. tenuissimum retulerunt, nostram sub nomine inteUectam voluisse Wulfenium cre- dere propensus sum; saltem descriptio data in nostram non male cadit. A C. Agardh ad Venetiam lecta, varietatis loco ad Ch. tenuis- simam referebatur. A Harvejr, cujus plantam tanien non vidi, Ch. dasyphylke forma habita fuit. Mihi neutrius formam esse posse, quum habitus et ramificatio diversissima, tum pra?cipue substantia multo fir- mior, quam a loco natali pendere vix mihi persuadeam, monuerunt. Ch. divergens madefacta diu et tenax conservatur-, et Ch. tenuissima et Ch. dasyphylla facilius solvuntur, aut saltem admodum fragiles rum- puntur facillime. 10. Ch. coERLaESCENs ( Crouan mscr.) frondis atropurpure?e py- ramidatim ramosa^ ramis vagis elongatis sparse virgatis, ramulis elongatis longissimeque clavatis curvis flaccidisve erectiusculis patentioribusque, fertilibus conformibus a me- dio et infra spheerosporas gerentibus, keramidiis cellulis corticalibus lineas abbreviatas concatenatas refe- rentibus. Laurencia CEerulescens Crouan in Alg. Finist. n:o 282! L. dasyphylla var. Lloyd. Alg. n:o 189! Hab. in oceano atlantico ad littus Gallise (Crouan!). Frons est 3—4 pollicaris, crassitie ponnam passerinam non ajquans a basi ad apicem vix conspicue attenuata, ramis conformibus sparsis decomposita, rauiulisque elongatis magis quam in proximis speciebus erectis, Chordariam flagelliformem adspectu quodammodo referens. Ramuli plurimi curvati aut ilaccidi, inferiores pollicares, superiores semipollicares, basi eximie attenuati, dein cylindracei, apice truncati. In his spheerosporas vidi, tum in parte superiore densiores, tum infra medium descendentes at sparsiores. Sub lente ceilulee superficiales sat elongata^ et diametro pluries longiores. Forma heec, adspectu a vulgari Ch. dasyphylla admodum abludens ulterius observanda. Color obscure purpureus Ch. atropurpurea? et Ch. riparise, at characteres neutrius. Ch. dasyphyllse characteribus proxima, adspectu dissimilis. 11. Ch. Harveyana (J. Ag. mscr.) frondis pyramidatim decom- positse ramis subgeminatis plerumque distractis elongatis per totam longitudiuem virgatis, ramulis anguste clavatis. Chondrwpsis. ReoDOMELEyE. 809 stichidiis . . . ., keramidiis secus ramos minores racemosis brevissime pedicellatis urceolato-ovatis, cellulis corticalibus ramorum lineas elongatas concatenatas referentibus. Chondria dasj^phylla (partim) Harv. Fl. Tasm. p- 297!! Hab. ad oras Tasmannise (Harvey!). Plurimis quidem Ch. dasyphyllam refert et a Harvey, qui plan- tam vivam vidit, sine lisesitationis signo ad illam speciem relata. Qua- lia autem keramidia in specie Tasmcanica occurrunt, talia in specie Europa^a non vidi. Sunt nimirum in Ch. dasyphylla in ramulis cla- vatis infra ajjicem sessilia, singula aut pauca adproximata, subgloboso- ovata', in specie Tasmanica ipse ramulus, in quo evolvitur keramidium, in pedicellum brevem transmutatur, quo fit ut keramidium nou in ramulo sessile sed in ramo pedicellatum occurrit-, ramulus transfor- niatus seepe sub forma calcaris minuti sub keramidio observatur. Ip- 9um keramidium est, ratione habita ad ramum, multo majus et forma magis ovata insigne. Ipsa planta videtur minus gelatinosa, intensius purpurea, et specimina a me visa magnitudine insignia, pluripedalia at plurimis formis Ch. dasyphylla? angustiora. E forma elongata for- san pendeat, quod tamen dubito, cellulas corticales esse angustiores et magis elongatas, unde superficies concatenato-striata adparet. His ductus, et nimium distinguere, quam diversa conjungere, pra?ferens, non tamen sine hsesitatione, formam ut speciem diversam propono. Chondriam dasj^phyllam multis variare scio", oriuntur vero illius formfe preecipua? aut contractione aut elongatione partium, ac- cedente quadam formee diversitate ramulorum. Dififerentia? Ch. Har- veyana? aliud spectant, ut mihi adparuit-, ut Ch. capensem ita Ch. Harveyanam analogam at diversam speciem suspicor. 12. Ch. dasyphylla (Woodw. in Linn. Tr. II. p. 239) frondis pYramidatim decompositse ramis subgeminatis fasciculatisve elongatis per totam longitudinem virgatis, ramulis oblongo- obovatis clavatisve, stichidiis ramuliformibus, keramidiis infra apicem ramulorum singulis paucisve globoso-ovatis, celkilis corticalibus lineas abbreviatas concatenatas referentibus. Fucus dasypliyllus Woodw. 1. c. tab. 23. fig. 1—3. Engl. Bot. tab. 847. Tiirn. Hist. Fuc. tab. 22! Chondria dasyphylla Ag. Sp. Alg. p. 350 et Syst. p. 205! Harv. Ner. Bor. Am. p. 20! 3Iar. Bot. of West. Austr. p. 539! Laurencia dasypliylla Grev. Alg. Brit. p. 112. tab. U. fig. 13-17. J. Ag. Alg. Med. p. 113. Harv. Man. p. 70 et Plnjc. Brit. tab. CLII! Mont. Algier p. 95. Kilts. Sp. Alg. p. 853! Gigartina dasyphyHa Lamour. Exsicc. Wyatt. Alg. Danm. n:o 71! Lesmaz. Pl. crypt. n:o 2112. 810 Rhodomele^. Qiondriopsis. Lloyd Alg. n:o 23. Crouan Finist. n:o 281! Harv. Austr. Alg. n. 157 et 158! Formse mihi sunt: a. GEACiLis ramis distantioribus, ramulis anguste clavatis apice truncatis subumbilicatis. Fucus (lasypliylliis Auct. ^ilur. h. PROLiFERA ramis distantioribus, ramulis obovato-clavatis infra apicem rotundatum foveolato-torulosis, a foveolis ra- mellos obovatos exserentibus. c. PYRiFERA ramis adproximatis fiisciculatis, ramulis pyriformi- clavatis superne foveolato-torulosis. Laurencia intricata Suhr in Flora 1840 n:o 17 j). 2()5l fid. spec! Laurencia pyrifera Kuts. 8p. p. 853? Chondria Curdieana Harv. mscr. fide sp.! d. SEDiFOLiA ramis adproximatis fasciculatis, ramulis obovato- oblongis, superne foveolato-torulosis. Chondria sedifolia Harv. Ner. Bor. Amer. p. Vd. tah. XVIII. G! Hab. in oceano atlantico calidiore tum Americse tum Eu- ropse littora alluente, usque ad Sinum Codanum adscendens; in oceano au.strali ad littus Novse HoUandiee. Frons plerumque 4—6 pollicaris, pennam passei-inara crassa, cj'- lindracea, pyramidata pinnatim decomposito-ramosa, ramis singulis aut ssepe geminatis vel ad axillam fasciculo minorum stipatis, patenti- bus nunc immo subhorizontalibus, eodem modo nova serie ornatis. Ramuli ultimi ordinis 1 — 2 lineas aut usque pollicem iongi, singuli aut ssepeex eodem puncto plures fasciculati, basi eximie contracti et plus minus clavati, nunc majore parte cylindracei apice truncati, nunc fere obovati, nempe crassiores et apice producto rotundati, nunc apice ita prolongati ut oblongi evadunt- superficies in ramulis incrassatis prfe- terea seepe foveolato-torulosa est, ramellis novis a foveolis emergenti- bus — oculos, quos dicunt, in tubere elongato Solani tuberosi quodam- modo referentibus. Ramelli hoc modo pullulantes minuti et obovati sensim in antheridia mutari suspicor. Spharospora; in ramulis clava- tis vix mutatis plerumque supra mediam partem evolutee. Keramidia in ramulis singula aut plura infra apicem sita globoso-ovata. Sub- stantia membranaceo-carnosa seepius gelatinosa et exsiccatione carti- laginea. Formas superne allatas extremas puto, inter quas intermedia; plu- rima; adsunt. Nomine Ch. sedifoliee Harvey initio intellexit formam admodum contractam ramulisque fasciculatis densam, exsiccatione ma- gis cartilagineam •, dein ramulorum formse majorem tribuens vim, for- mas etiam membranaceas minus densas, at ramulis apice magis rotunda- Chondriopsis. RnoDOMELEiE. 81 1 tis instructas nomine Ch. sedifolife distribtiit (Alg. Austr. exs. n:0 157). Priorem prsecipue distinctam crederes-, at adsunt fornife contractje fasciculatim ramosfe, quEe habent ramulos magis clavatos apice quoque foveolato-torulosos. Ejusmodi est illa Laurenciaintricata, quam a Mada- gascar ortam asseruit Suhr. Ab hac differt paulo magis forma allata prolifera, nemp*e ramificatione laxiori magis in vulgarem atlanticam formam abiens; raraulis clavatis insuper e foveolis gemmas novas exserentibus. Species inquirendce. 13. Alsidium subtile "phTComate 1 — 2 pollicari setaceo decuni- bente et radicante, vage ramoso, subintricato; earpocloniis simplicibus solitariis gracilibus longe et hyalino peduncula- tis. In mari adriatico." Kutz. Sp. p. 843. An Ch. diver- gens nob. ? 14. Carpocaulon DI6ITATUM ''phvcomate (sesrpiipollicari) erecto cartilagineo basi teretiusculo sursum compresso plano ]nn- nato, pinnis linearibus alternis patentibus subpollicaribus; carpocloniis lineam longis distichis digitatim fissis, segmen- tis teretibus subattenuatis. Tn mnri atlantieo.'' Kiits. Sp. p. 852. 1.5. Laubencia uncinata "phycomate 3pollicari tiliformi terete vage ramoso vel subdichotomo (intricato?), ramulis laxe alternis apice uncinatis; carpocloniis uncinatis oblongis aut elongatis, basi maxime attenuatis. Crassities pennee pas- serinse. L. dasiipihylJa var. vncinata Hool: in litt. Ad Van Diemens Land." ■ — Kutz. Sp. p)- 852. 16. Fucus fasciculatus Turn. Hist. tah. 202. (Chondria fascicu- Jata Ag. Sp. p. 353, Laurencia fascicuJata G-rcv. Syn.) for- san est Chondriee dasyphyllpe species afFinis. Plurima qui- dem in descriptione hoc suadent; at, ignota structura interna, omnis conjectura vana. 17. Laur. fusifolia (Hool: ct Harr. AJy. Tasm. n:o 36) fronde circumscriptione conico-ovata dense ramosa robustn, caule indiviso vel vage ramoso, ramis lateralibus crebris alter- nis quadrifariis bosi el apice attenuatis simplicibus ])inna- 812 RHODOMELEiE. Chondnopsis. tis bipinnatisve, pinnulis fusiformibus plus minus attenuatis obtusiusculis. Laurencia fusifolia IIoolc. et Harv. l. c. in Hooh. Lond. Journ. VI. p. 401. Chondria fusifolia Hook. Fl. Tasm. p. 298. Hab. ad oras Tasmannise (Lyall). Specimina quam L. tenuissimee robustiora. Ita fere Auctores, qui speciem Ch. tenuissimse proximam considerare videntur. 18. Laurekcia uncinata (Zanard. Ccllul. Venet. p. 21) fronde decumbente ramosissima CEespitose-intricata, ramis ramulis- que flexuoso-divaricatis apice egregie uncinato-incurvatis, ramentis obtusiusculis basi vix attenuatis; cellulis cortica- libus minutis rotundatis. Hab. in Veneta Lacuna (Kellner). L. tenuissimse affinis, habitu, ramentis basi parum attenuatis et cellulis corticalibus distincta dicitur. Species exclusm. Chondria ramentacea Ag. Sp. p. 354. quam Sphfer. musciformi congenerem subobiit auctor, Hypueee speciem, habitu et structura congruentibus, fructu mihi ignoto, suspicor. Planta, quam '^Hypneee sp." inscriptam sub n:o 340 a. Alg. Austr. distribuit Harvey, est eadem omnino Chondria ramen- tacea Ag. Chondria opuntioides Harv. ] ^ „ f Gastrocloniis proximee mihi vi- Chondria verticillata Harv. > , t dentur. Chondeia umbellula Harv. j Chondria corynephora Harv. (Lanrencia clavata Sond.; Ch. cla- vata Harv. Phyc. ausfr. fah. CLXXXIX), quam ipse Ch. dasyphylhe proximam considerare videtur, mihi est tantum sterilis cognita, et affinitate dubia. Structuram cum Chon- driis non bene congruentem videre credidi. Est in ad- spectu aliquid Corallopsidis. Fructum et structuram Chon- driffi pinxit Harvey. CXXVIT. AcANTHOPH(JRA Lamour. Ess. p. 44. Grev. Alg. Brit. Syn. p. LIV. J. Ag. Alg. Mcd. p. 147. Endl. Gen. Pl. Acanthopliora. Rhodomele^. 813 Suppl. III. p. 47. Kilts. Fliycol. gener. p. 437 et Sp. Alg. p. 858. Earv. Ner. Austr. p. 34 et Bor. Anier. II. p. 17. — Chondriee sp. Ag. ct Auct. Frons teretiuscula decomposito-ramosa, spinis conicis armata, intra corticem polysiphonia, cellulis nempe 5 circa centra- lem in orbem dispositis tequelongis, cellulisque exteriori- bus brevioribus in corticales minutas abeuntibus contexta. Fructus a ramulo in axilla spinte evohito transformati. Keramidia urceolata intra pericarpium celhilosum, earpo- stomio apertum, gemmidia obovata in articulo terminali filorum, a placenta radiantium, foventia. SticJilclia oblonga spinosa sphferosporas circumcirca in celhilis articiiiorum evolutas, triangule divisas, foventia. (Kutz. Pliyc. gen. tab. 52. lY et V.) Frondes recentes purpurefe aut virescentes, exsiccatione fa- cilius nigricantes, ceespites efficiunt phis minus expansos, ex quibus singulee majores excrescunt et fructifera? evadunt. Sunt hee ssepius erectiusculffi et plus minus decomposito-i^amosee, ambitu pyramidatas, ramis inferioribus sensim majoribus, aut magis ambitu cylindraceffi, ramis brevioribus fere teque longis circumcirca obsitce. Ramuli uhimi ordinis sunt spinis minutis, diametrum partis in qua insident longitudine sua circiter fequan- tibus aut longioribus, subulatis aut conicis, inarticulatis aut in una specie articulatis, patentibus circumcirca armati. Spinte (observante Decaisneo) sunt spirali ordine a dextra sinistrorsum adscendente, ordine ^/g dispositte. In axilla spinarum omnes novse partes revera generantur, at nunc magis supra-axillares ita ut spinee simplices et ramuli novi, suo ordine spinosi, fere alternantes adparent (Ac. militaris); nunc basi cum ipsa spina ita coalescentes ut excrescente ramulo spina quoque in ramu- lum transit, unde spinee tantum in ramulis uHimi ordinis de- prehendantur (Ac. Thierii et aff.); nunc denique probe axilla- res, ita ut ramuli, stichidia et keramidia, gemmarum ad instar, in axilla spinse simplicis sessilia adparent (Ac. Delilei, Ac. arborea). Fronde dissecta apparet intra corticem continuum esse axem polysiphonium centralem; siphones nempe 4 — ^5 seque longi, circa centralem ipsis apqualem aut angustiorem in orbem positi, axem constituunt; siphones pericentrales celhilis brevioribus cinguntur, quarum interiores ambitu siphones fere tequant, ex- 8 44 RHODOMELEiE. Acanthophorci. teriores sensim minores, donee eorticales endochromate colorato refertee, admodum minutse, a superficie visee fere strias abbre- viatas referunt. Fructus a ramulo juvenili transformati. Keramidia in ra- mulo brevissimo aut paulo longiore terminalia obliqua, spina fulcrante deorsum flexa sa^pe calcarata, globoso aut oblongo- ovata, intra pericarpium cellulosum pleiostromaticum, apice carpostomio regulari apertum, nucleum foventia. Cellulfe peri- carpii exteriores rotundato-angulatffi, superficiem nullo ordine conspicuo areolatam prffibentes, interiores magis elongatse, en- dochromate minus conspicuo coloratee, longitudinaliter dispo- sitEe; intima; laxiores, in fila tenuissima, filis nuclei coheerentia, abeuntes. Placenta l)asalis subobliqua iii tila plurima fascicu- latim ramosa soluta; gemmidia cuneato-obovata in articulis ter- minalibus filorum placentffi evoluta. Stichidia a ramulo axil- lari, nunc admodum juvenili, transformata, formam ramuli plus minus servantia, spinis validis armata aut fere inermia, oblonga, nunc parte sterili tenuiore pedicellata magis obconica; parte fertili dissimili aut miunri terminali fere hemisphajrica, aut majore, ramulo toto fertili, aut denique spheerosporis etinparte terminali dissimili et in inferiore vix tansformata evoUitis. Sphee- rosporte in siphonibus pericentralibus circumcirca formatEC, ita longitudinaliter pluriseriatffi, triangule subdivisse. Genus Acanthophoree habitu et structura vix a quibusdam speciebus Polysiphonia^ abludens, nisi forsan ob corticale stra- tum densius, usque ad apices spinarum in plurimis speciebus continuatum, frondem omnino inarticulatam Acanthophorfe, Po- lysiphoniee vero articulatam dicere velles, quod tamen, utpote a majore aut minore evohitione strati corticalis pendens, verbo- rum magis quam rei ditferentiam contendere liceret. Neque in structura keramidii fere uUam video ditleventiam, cellularum pericarpii dispositionem si excipias, quai in Acanthophora quasi inordinatee, in Polysiphonia longitudinaliter sunt seriatee — quod quoque in diversitate strati corticalis suam habeat explica- tionem. Sphserosporis vero potissimum diversa genera mihi adparent; in articulis nimirum Polysiphoniee singulee spheero- sporte generantur, unde serie unica longitudinali spiraliter ad- scendente disponuntur; Acanthophorae vero siphones omnes pericentrales pra?gnantes sint — si quoque in nonnullis abor- tiantur — quare longitudinaliter pluriseriata?, transversaliter Acantho2)hora. Rhodomele^. 815 vero verticillatee sunt spheerosporfe, licet ob stratum corticale densius, magis inordinatte adpareant. Alia difFerentia in par- tium Acanthophorse evolutione axillari mihi videtur; qua fit ut spinse functionem quandam folii plantarum superiorum sibi vin- dicant, et fructus in axilla nati quasi speciem partis ad finem sibi proprium evolutee et transformatse recuperant. Ut in Polysiphonia, ita quoque partes juveniles Acantho- pliorffi fasciculo filorum articulatorum coronatas vidi. Frons omnino inarticulata plurimarum specierum, in Ac. arborea ita mutata, ut spinse articulatee et polysiphoniee generentur. An- teridia nondum vidi. Quoad limites generis, habitu jam distincti, nuUa fere am- biguitqs. Speciem tamen a Sondero generi rehitam, fructibus mihi ignotis dubiam, ob descriptionem a Sondero datam ad Polysiphoniam retuli. Characteres quod attinet generis, a fun- datore et ei proximis algologis non ita esse ductos ac hodierna postulat scientia, facile conjiciatur; nec mirum si de proxima affmitate aliter quam hodierni judicarunt. Lamouroux, habitu potissimum ductus, Hypneee proximum genus credidit. Agardh et Greville Chondrii?e affine. Ipse, ni fallor primus, genus Rhodomeleis retuli. Kiitzing analysin dedit structuree, quam mi- nus iidam nostrEe suadent observationes; sectionibus nimirum minus feliciter ductis, ut putarem, deceptus totam structuram polysiphoniam interiorem prsetermisit, et stratum exterius pro interiore habens, cellulas medullares rotundas descripsit. Harvey structuram feliciori manu exposuit. Species maximopere similes, invicem vix nisi fructibus distinguantur. His ducentibus species nonullas novas hoc loco proposui; fructus diversos si quis ab setate pendentes crederet, observare lubet, plantam fructibus maturis instructam, juveniles quoque in parte superiore plerumque gerere, unde difTerentias eetatis hoc modo percipere licere. Si, tota serie unius formee cum altera hoc modo comparata, nulli observati fuerunt trans- itus, differentias non ab aitate pendere, mihi visum est sequi. SPECIES HOC MODO DISPONANTUR: * Fronde tota usque ad apices spinanim cortkata. f Eami ranmlosi spinisque simplicihus sparsis armati. Spliserosporis in ramiilo vix transformato spi- noso evolutis 1- Ac. muscoideb. 816 ReoDOMELEiE. Acanthophora. Stichidiis axillaribus ovatis subinermibus .... 2. Ac. Delilei. " subcompositis, primariis spinosis, secun- dariis subauriculatis 3. Ac. dendroides. ff Banii ramulosi, spinis simplicihus nullis armati. Stichidiis axillaribus ovatis spinosis, spheerospo- ris inter spinas descendentibus 4. Ac. Thierii. Stichidiis infra fertilem partem hemisphsericam spinosis, dein inermibus 5. Ac. orientalis. Stichidiis dense spicatis oblongis, totis inermibus aut spina una vel altera armatis 6. Ac. Wigiitii. ** Froncle inferne corticata, spinis articulatis polysiphoniis. 7. AC. ARBOREA. *** Species hoc loco exclusa: Ac. TASMANiCA Soncl PI. Muell. p. 699. Harv. Fl. Tasm. p. 296 (nec Al(]f. Aitstr. exsicc. n:o 140). — Polysiphonia sp. nov.? Harv. Alg. Atistr. exsicc. n:o 165. = Polysiphonia? tasma- NiCA J. Ag. h. l. 1. Ac. MuscoiDES (L. Sp. Pl. II. p. 1630) fruticulosa, ramis cau- leque conformibus subpyramidatim ramulosis et spinis sparsis simplicibus armatis, ramulis supra-axillaribus densius spi- nosis, spinis ramulorum adultioribus patentibus subhorizon- talibus conico-subulatis, stichidiis ramulos steriles basi nu- dos dein patenter spinosos eemulantibus, spheerosporis inter spinas descendentibus; cystocarpiis infra apices ramulorum sessilibus. Fucus muscoides L. 1. c! Chondria muscoides Ag. Sp. p. 361. Syst. p. 209 (exchis. synon.). Icon. Alg. Europ. tab. 18!! Acanthophora muscoides Bory. Coqu. n:o 51!! Kiits. Sp. p. 859! Acanthophora militaris Lamour. Ess. j). 44. Pl. 10. Jig. 4 ei 5! Grev. Alg. Brit. Synops. p. LIV! Chondria militaris Ag. Sp. Alg. I. p. 367. Acanth. DeHIei Harv. Ner. Bor. Amer. p. 181! (exclus. synon.). Chondria ramulosa Lindenh. mscr. in Hb. Binder! Kiitz. Sp. p. 858! Hab. in calidiore oceano atlantico ad oras Africae (prope Angolam, Hb. Binder!); ad insulam Adscensionis (Osbeck, Dur- Acanthophora. RHODOMELEiE. 817 ville!) ad Americam tum ausfralem (ad Brasiliam, Hb. Agardii!) tum borealem (ad Key West Florida?, Harvey!). Frondes a plexu radicali adscendentes, csespites fruticulosos for- mantes, a quibus singula^ subpyramidatim ramosissimee sensim pro- longantur caule ramisque conformibns, pennam passerinam circiter crassse, teretiusculse, nova serie ramorum spinisque sparsis demum obsoletioribus obsitje. Rarai quoquoversum et subpinnatim egredien- tes, suo ordine spinosi et ramulosi. Spinse ramulique simplices mixti et invicem suba^que distantes, ita ut ranmli non in axilla spinarum axil- lares sed supra-axillares genei-antur-, ramuli denique spinis simplicibus subspirali ordine alternis instructi. Spinse juniores patentes a basi co- nica Jonge acuminatpe et ita fere subulata?, longitudine sua ramuli diametrum in quo insident sequantes", adultiores magis adhuc patentes et fere horizontales, breviori acumine instructa' et magis conicse quam subulatfie, rami diametrum non fequantes longitudine. Sphserosporse in ramulis minoribus, steriles semulantibus, nempe ima basi nudius- culis, dein patenter spinosis, apice hemisph-cerico subinarmatis, evolutfe tum partem supremam, tum inferiorem spinosam occupantes. Cysto- carpia infra apicem ramulorum ramoruraque niinorura sita, spina unica aut pluribus suffulta ovata, ramulum in quo sessilia diametro su- perantia. Synonymia speciei admodum intricata. Ac. ramulosam Kiitz. et Ac. Delilei Harv. Ner. (nec. alior) ad hanc speciem pertinere speci- minibus edoctus fui. Ac. miiitaris Lamour. nullum spcciraen vidi, attamen characteres in icone expressi vix de identitate dubia relin- quunt. Fucus acanthophorus Turn., ab Agardhio huc relatus, ad Ac. Delilei pertinere suspicor. F. muscoides L. huc revera pertinere cer- tum videtur (cfr. Ag. Sp. et Icon. l. c); specimen hujus a loco natali Linneano quo^ue reportavit Durville. 2. Ac. Dehlei (Lamoicr. Ess. p. 44.) fruticulosa ramis cauleque conformibus spinis sparsis simplicibus armatis pinnatimque ramosis, ramulis ex axilla spinarum axillaribus dense spi- nosis, spinis ramulorum adultioribus patentibus conico-sub- ulatis, stichidiis axillaribus subpedicellatis ovatis inermibus aut adpresse et molliter spinosis, cystocarpiis secus ramos minores seriatis, in axilla spinee sessilibus, globoso-ovatis. Acanthophora Delilii Lamour. l. c.H Grev. Alg. Brit. Syn. p. LIV! Decsne Fl. de Varah. p. 185! J. Ag. Alg. mar. medit. p. 147! Kg. Phyc. gener. tab. 52. fig. 4. Sp. Alg. p. 858! Zanard. pl. mar. rubr. p. 48! Fucus acanthophorus Turn. Hist. tab. 32 (excL syn.)? Chondria Delilii Ag. Sp. Alg. I. p. 363 et Syst. p. 209! JH8 RhodomelejE. Acanthophora. Fucus najadiformis Bel. Egypt. p. 148. tah. 56. fiff. 1! Cystoseira acanthopliora Delle Chjaie Hydr. Neap. tab. XCII! Hab. in mari mediterraneo ad oras Italise! Syrise! iEgypti! in mari rubro! Csespites juveniles iis Ac. muscoides similes", frondes ab his as- surgentes nunc forsan magis regiilariter pinnatim decompositse et quandoqiiidem saltem robustiores:, pennam columbinam diametro im- mo aequantes vidi, ceeterum similes, spinis nempe armatas et nova serie ramorum iterum eodom modo compositorum instructas. Rami ramu- lique vero ex ipsa ala spinaruui assurgentcs (uec supra-axillares ut in A. militari); et spinfi?, quarum in axilla nullus ramulus, plerumque gemmam habent axillarem, in ramulum aut stichidium evolvendam. Hinc quoque lit ut stichidia axillaria provcniant et quasi a ramulo superioris ordinis transformata, ramulum maximopere juvenilera nec vulgarem sterilem referentia, inermia ( maxime juvenilia) aut mol- lioribus spinulis instructa, basi contracta et apice acuminata, fere omnino ovata. Spinee singulse, nunc geminse adproximatBe*, juveniles ramulorum sunt subulata? et plus minus adpressEP, sensim patentiores et magis conica^, adulta^ ramorum tamen acutse', juveniles diametrum ramuli, quo insident, ssepe longitudine superantes. Cystocarpia situm aliquatenus alium quam in Ae. militari occupare mihi adparuerunt*, sunt nimirum secus ramos minores at elongatos in quoque plura et quasi seriata, ramulo axillari transformato orta et itaque in axilla spinse sessilia. lu hac specie seepius vidi ramulorura apices inci-assatos siliquffi- formes fere ambitu hastatos, spinosos, quasdam clavas referentes, qui- bus utuntur aborigines Insularum Australia'. Hic adparatus quidam, tuberculorum ad instar, propagationi inserviens, suspicor. — Ac. Delilei est planta magis erecta quam Ac. Thierii. Specimina habeo e mari rubro, qua3 ita F. Acanthophorum Turneri referunt, nt de identitate plantse depicta> Turneriana' vix dubitarem. Acanthophoras autem omnes ad unam eandemque speciem pertinere credidit Turnerus, unde synonymia vitiosa. 3. Ac. DENDROiDES (Hmv. Mar. Bot. of West. Austr. n:o 68) fruticulosa ramis cauleque subconformibus j)yramidatim ra- mulosis et spinis sparsis simplicibus armatis, ramulis supra- axillaribus densius s])inosis, spinis ramulorum adultioribus patentibus conico-subulatis, stichidiis subcompositis rachide spinosa ramulisque obconico-oblongis basi elongata nudis apice parce spinosis constitutis, cystocarpiis . . . , Acanthophora dendroides Harv. l. c. in Trans. Irish. Acad. Vol. XXII. p. 538!! Exsicc. Harv. Austr. Alg. n:o 139! Ceylon n.o 10! AcantliojiJiora. Rhodomele.e. 8 4 Hab. in oceano Indico ad Ceylonam et ad austro-occidentales NovBB Hollandiee oras (Harvey !). Ac. militari ita proxima, ut qu£ecumque de hac sterili dixerim, ea pari jure in Ac. dendroidem quadrant. Frondes esse paulo robus- tiores et magis decompositas ex nostris speciminibus concludere vel- leni. Fructus, quorum milii cognita Iiabeo stichidia, speciem diversam, quam e loco natali diverso conjiccre liceret, forsitan demonstrant. Sunt nimiruni quasi magis composita quam in Ac. militari, non tantum ex apice ramulorum, qui steriles eemulantur et ad norinam illorum sunt patenter spinosi, constituta, sed etiam ex nova serie ramellornm, qui habent formam a sterilibus diversam, composita. Ramelli hi ultimi sunt basi elongata obconici aut oblongi, inarmati aut infra apicem spinis mollibus 1—2 auriculati. — SphajrosporEe igitur in Ac. militari in ramis quasi non transformatis evolvuntur-, in Ac. dendroide in ra- mulis tum ultimis quasi transformatis, tum penultimis non mutatis proveniunt. Harvey speciem omnium maxime robustam et elatam dicit, quod tamen, hodie cognita Ac. arborea, non valeat. Neque formam totius ab Ac. militari et Ac. Belilei admodum diversam esse, dicere fas est. 4. Ac. Thierii (Lamour. Ess. p. 44) fruticulosa ramis cauleque conformibus dense et pinnatim ramulosis, spinis simplici- bus nullis, ramulis abbreviatis basi nudiusculis apice sub- multitide spinosis demum fere tiiyrsoideis, spinis juvenilibus sul)iilatis, adultioribus conicis, stichidiis axillaribus ovatis spinosis, spheerosporis inter spinas descendentil)us, cysto- carpiis secus ramulos longiores seriatis in axilla spinse ses- silibus oblongo-ovatis. Acanthophora Thierii Lamour. l. c. Grei\ Alg. Brit. Syn. p.LIV! Harv. Ner. austr. p. 34 (quoad descript. !). Ner. Bor. Amer. p. 17. tah. XIV. A. (excl. synon.)! Kg. Sp. Alg. p. 858! Fucus acanthophorus Lamour. Diss. tab. 30 et 31. fg. I. Chondria acanthopliora Ag. Sp. p. 363. Syst. p. 209! Mart. Fl. Bras. p. 3V. Fucus spiciferus Vohl in Naturh. Sdllsk. skr. V. vol. 2. p. 44 (fide sp. a Hoffm. dati)! Chondria muscoides Mont. Hist. Nat. Cub. p. 43!! Hab. in oceano atlantico calidiore ad littora America? bo- realis (Harvey! Bailey!) Insulas St. Thomns (Oersted! Duclias- saing!), Martinique (Duperrey)!) Cuba (Dela Sagra!) littus Mexi- canum (Liebman!) Brasiliffi (Langsdorf! Salzman!; ad littus Europffi pr. Biaritz (Hb. Ag. !). IV. 55 820 Rhodomele^. Acantliopliora. Affinibus speciebus in genere similis at robustior et magis ple- rumque carnosa, rauiis ob ramulos seepius breviores et fere seque lou- gos ambitu linearibus* magis denique regulariter pinnatim ramosa, et si ramulos multifido-spinosos excipias inermis, li. e. spinis simpli- cibus (in caule ramisque sparsis Ac. Delilei) carens. Rami conformes elongati, ambitu lineares aut ramulis mediis excrescentibus niagis lanceolati, ramulis brevibus patentibus quoquoversum egredientibus pinnati. Rantiuli 2 --3 lineas longi, iiiia basi nudiusciili, dein densis- sime quoquoversum spiuis brevibus conicis aut juvenilibus magis sub- ulatis armati, demum nova serie ab axilla spinarum evoluta incras- sati in media parte et densissime thyrsoidei*, juveniles ramuli axil- lares, ab incrassata basi spinse emergentes, ut excrescunt spinara bracte- antem secum tollentes, nullas spinas in rachide demum relinquentes. Stichidia quoque axillaria, basi demum contracta ovata, juvenilia mol- lius, adultiora rigidius spinosa, spha^rosporas quoque in parte inferiore inter spinas evolventia. Cj^stocarpia quoque in ramulis at paulo lon- gioribus, ideoque adparenter forsan minus dense spinosis, in quoque pluria seriata, in axilla spinee sessilia, eaque reflexa calcarata, oblongo- ovata. Rami ceespitis primum forniati decumbentes et compressi mihi adparuerunt-, sensim vero elongati teretiusculi evadunt at adhuc de- cumbeutes, flexuosi divaricatis ramis obsiti et intricati, caespites vage eflusos et decumbentes formare conjicio. Specimina ex hoc stadio quasi primario sunt nunc breviora, nuuc elongata et tenuiora', ramuli sunt breviores et spinis prfecipue apice numerosis et divaricatis quasi mul- tifidi adparent, quales in icone Lamourouxiana rudius exhibentur; tenuior et gi-acilior forma ramulos multo distantiores gerens, adspectu diverso insignis. Fragmenta hujus arrepta et intricata in collectioni- bus sa;pe asservantur. Rami singuli extra plexum primarium csespi- tis sensim eminent, formas exhibentes quas supra delineare conatus sum. Fucum acanthophoriim Turneri ad Ac. Dehlei esse referendum, et ex habitu et a patria (specim. depictum e mari rubro conjicio) con- cludere licet. Fucum spiciferum Valilii ad Ac. Thierii pertinere, speci- mine ex Herbar. Hoffman. quod tamen an anthenticum sit nescio, as- sumsi. Ch. muscoides Mont. (non Ag.) est certo Ac. Thierii. Speci- men Europeum unicum vidi. Errore quodam factum puto ut ha?c species ad insulas Maloinuas lecta feratur (cfr. Ag. Sp. et Harv. Ner. Austr. p. 34). In Ilb. Ag. nullum ex hoc loco natali specimen conservatur*, adest vero ad Ins. Marianas, sub itinere Freycinetii lectum specimen, quod errori an- sam dedisse conjicio. Quod vero specimen non ad Ac. Thierii veram pertinet, sed ad Ac. orientalem. 5. Ac. oRiENTALis (J. Ag. mscr.) fruticulosa ramis cauleqiie con- formibus dense et pinnatim vamulosis, spinis nullis simpli- AcantliopJiora. RnoDOMELEiE. 821 cibus obsitis, ramulis abbreviatis basi nudiusculis apice sub- niultifido-spinosis, demum fere thvrsoideis, spinisjuvenilibus acutis adultioribusque conicis, stichidiis in apice ramuli hemisphtericis, infra fertilem partem spina una autpluribus bracteatis, dein inermibus, cystocarpiis circa apices ramu- lorum sessilibus ovato-urceolatis. Acanthophora Thierii Sond. pl. ZoU. suh. n:o 25? Hab. in oceano pacifico austro-occidentali ad ManiHam (Hb. Binder!) et insulas Marianas (Freycinet!). Ac. Tliierii tenuioribus formis ita similis, ut non nisi mnlta cum haesitatione novam speciem proponam. Ac. Thierii gi-acilior, breviori- bus spinis ideoque crassioribus instructa, tamen vix nisi stichidiis revera diversa. Hpec a ramulo quidem ti-ansformata, at suprema tan- tum parte fertili; spina nunc singula, nunc plures sub fertili et lienii- spha^rico apice ramuli positte, quasi bractefe sustinentes; pars superior fertilis est hemisphferica nullis spinis obsita. Varietatcm F. acanthophori, quam a Cavanilles acceptam depinxit Turn. tah. 32. fig. e et f, in nostram ita cadit, ut de identitate vix dubitarem. Ac. Thierii Harv. Friendl. Isl. n:o 10 an huc pertineat ex specimine sterili mihi non licuit eruere. 6. Ac. WiGHTii (J. Ag. mscr.) frutieulosa ramis cauleque con- formibus dense et pinnatim ramulosis, spinis nuUis simpli- cibus obsitis, ramulis abbreviatis spinosis demum fere thyr- soideis, spinis ramulorum adultioribus horizontalibus coni- cis, stichidiis in ramulo dense spicatis sessilibus oblongis totis inermibus aut spina una vel altera armatis. Ac. Thicrii Harv. Alg. exsic. Ceyl. n:o 9? Hab. ad oras Indise orientalis (Wight!). Ac. orientali nostrse et Ac. dendroidi Harvey. proxima Rami iii inferiore parte sunt inermes, in superiore una vel altera spina spar- sissime armati, i-amulis quoquoversum egredientibus spinosis, omnibus fere ejusdem longitudinis l'/^— 2 liiiearum, instructi. Spina:^ conicaj acuta\ adultiores patentissima^ horizontales et immo nunc subrecurva\ Ramuli stichidiiferi thyrsoidei, juniores spinis validis sticliidiisque supra axillaribus mixtis- adultiores spinis obsoletis, pluriinis stichidiis fere glomeratis spicati-, stichidia in genere maxima, elongata diametro plus duplo longiora, sessilia, a basi paulo latiore oblonga, omnino in- ermia aut spina una aut altera et sa'pe vaiida armata. Rachis ramiili spinosi apice quoque spheerosporifera. Plantam Harveyanam, de qua supra mcntioncm feci, tantum ste- 55* 822 RHODOMELEiE. AcantliopJiora. rilem vidi, qxiare mibi non determinanda. Ex loco natali ad Ac. Wightii pertinere conjicio. 7. Ac. ARBOREA (Harv. Fl. Tasm. p. 296) dendroidea caule elon- gato nudo, raniis maximopere attenuatis pyramidatis superne ramulosis et spinis sparsis simplicibus armatis, ramulis in axilla spinarum fasciculatis aggregatis mollius spinosis, spinis erectiusculis subulatis articulatis ramello axillari longioribus, stichidiis keramidiis apice' ramorum minorum terminalibus globoso-ovatis. Acanthopliora arborea Harv. l. c. in Hook. Ant. Voy. III! Pliyc. austr. tab. CXXXII! Ac. Tasmanica Harv. alg. austr. exsicc. n:o 140 (non Sond.)!! Hab. ad rapes Tasmanise (Harvey!). Frondes pedales et ulti'a, crassitie inferne pennam corvinam requan- tes, snrsum sensim attenuatse, ramis elongatis pyramidatse. Rami prin- cipales 3 — 4 pollicares, inferne longius nudi, superne pyramidatim de- compositi-, minores et juniores, qui ipsam comam ramis efficiunt, sunt ramulis minoribus spinisque simplicibus intermixtis armati. Spinse subulatse acutee at molliores quam in cseteris speciebus, articulato- oligosiphoniEP, erectiuscula' aut minus quam in cseteris patentes, angulo vix 45" superante; ramuli in axilla spinarum nati, gemmam axillarem spina fulcrante fere duplo breviorem juniores referentes, ipsi spinis consimilibus at mollioribus et obtusioribus, initio paucioribus, sensim plurimis imbricatis, supremis incurvis constituti, sensim in gemmas plures conformes subdivisi, fasciculati et ob ramos incurvos fere trun- cati, sensim prolongati et suo ordine decompositi. Keramidia sunt in ramis minoribus terminalia, attamen obliqua, pro magnitudine plantse minuta, juvenilia fere obovata, adultiora globoso-ovata. Transversa sectione frondis adparet axem siphonibus 4 pericentralibus esse occu- patum-, in magis juvenili parte rami sunt siphones exterioribus cellu- lis fere seque magnis cincti, qui in corticem sensim abeunt; in crassiore ramo fere triplex stratum adest*, siphones nempe jjericentrales cum Eetate ipsi subdivisi stratum interius laxe cellulosum efficiunt; stra- tum intermedium minoribus et multo firmius cohferentibus cellulis con- textum", denique ipsnm corticale cellulis verticaliter superpositis ad- modum minutis constat. Eximiis characteribus a cfeteris generis speciebus facilius digno- scenda, stichidiis ignotis vix tamen quoad genus dubia, nisi ad Polysi- phoniam, suadente Ac. tasmanica, hsec quoque esset referenda. In favorem hujus opinionis forsitan afferre liceret siphones pericentrales esse 4 ut in Polysiphonise speciebus, quas potissimum affines haberes- dum in Acanthophorse sp. reliquis sunt 5. Martensia. RHODOMELEiE. H'23 CXXYIII. Martensia Hcring m Ann. of Nat. Hist. Oct. 1841. p. 90. Flora 1844. Yot. II. n:o 47. Harv. Ncr. Austr. 2). 73. Kiit^. Sj). p. 888. Hemilrema R Br. niscr. Endl. Gen. Pt. Siqyi^t. III. p. 50. Martensia et Mesotrema J. Ag. Vet. AUcl Ofvcrs. 1854. p. 110. Frons plana dichotoma et lobis exerescentibus subimbricata, segmentis subcuneato-tlabellatis, inferiore parte areolato- cellulosis, aveniis, superiore fenestratis, trabeculis longitud- inalibus tlabellatim dispositis, transversalibus concentricas zouas formantibus, nunc accessoriis formatis magis irregula- res. Fructus in trabeculis longitudinalibus evoKiti. Kera- miilia ovata compressa, intra pericarpium celhilosum, car- postomio apertum, gemmidia pyriformia in articulo termi- nali tilorum, a placenta centrali radiantium, foventia. Sphce- rosporce in trabeculis subseriatte, triangule divisa?. Frondes membranaceee planee avenise, juniores sfepius parce di-polychotomae, segmentis linearibus marginibusque integris aut undulatis cinctse, nunc integriusculai aut magis vage lacini- atse; adultiores, segmentorum inferiore parte parum increscente, superiore flabellatim magis magisque expansa, fere totse flabel- latse adparent, in ceespite rosulatpe aut lobis superpositis plus minus imbricatee (differentia quadam inter inferiorem et su- periorem paginam, ut videtur, facta?). Segmenta inferiore parte contigua areolato-cellulosa avenia, pagina nempe celUilas sub- hexagono-angulatas, omnesquo subconformes, srepius vage dis- positas, nunc longitudinaliter subseriatas, continua subdivisione hic illic geminatas, moustrante; superiore parte intra marginem angustiorem flabellatim fenestrata, fenestra aut singula marginali (Hcmitrema), aut margine in lobos cum fronde primaria sensim confluentes et suo ordine fenestratos excrescente, zonis conti- guis et fenestratis alternantibus composita (Mesotrema). Fene- strata pars gerit trabeculas longitudinales flabellatim radiantes» et transversales, quse zonas concentricas, nunc et initio sub-re- gulares, nunc et demum interjectis trabeculis accessoriis sat irregulares efficiunt. Areolee, trabeculis interjectse, sunt inferi- ores angustiores, superiores latiores, cseterum in diversis specie- bus et pro eetate forma variantes, in sterili sensim apertse, in sphffirosporifera planta ssepe coeca;, membrana nempe trabeculas conjungente clausee. 824 Rhodomele^e. Martensia. Quomodo oriatur fenestrata pars segre dicitur; sequenti modo tieri ex structura visa conjicio. In parte increscente et adhuc angustiore cellulee intra marginem longitudinaliter seriatse oriuntur, quee trabeeulae fiunt longitudinales; in juvenili parte has nondum separatas distinguere licet. Insequente dein multi- plicatione cellularum trabeculas constituentium majore quam in parte inferiore frondis, membrana foveolato-saccata evadit sen- sinique in plicas longitudinales, interjectis transversalibus, sur- sum et deorsum tlectitur; dorsa plicarum in alterutera pagina prominentia, sensim magis firma, trabeculas constituunt; inter- jecta pars, magis membranacea, initio trabeculas conjungens sensim aut denique rumpitur, et arese interjectee apertffi forman- tur. Segmento fenestrato dein increscente longitudine, tum trabeculas evohitione celhdarum prolongari suspicor, tum for- san intra marginem novas areolas formari, membrana marginis saccato-buUata sensimque disrupta novam seriem generante. Segmento flabellatim latitudine expanso fit, ut arese superiores inferioribus latiores sint. Trabeculee transversales, zonas con- centricas formantes, evolutionem rhytmice interruptam trabecu larum longitudinalium forsan indicant; trabeculis longitudinali- bus prolongatis novte oriuntur trabeculas transversales vage dis- positffi, quas accessorias nominavi. Fronde transversaliter secta, adparet partem inferiorem contiguam esse duobus stratis contextam, cellulis nempe utrius- que paginse superficialibus, et interioribus simplicem in parte te- nuiore aut duplicem et immo multiplicem in inferiore et cras- siore seriem formantibus. Cellulse utriusque strati plurimse e regione positse, ita ut a pagina visas unicam seriem formare fere crederes. In parte fenestrata eadem strata adesse viden- tur, at difTicilius distincta; in trabeculis propriis utraque; in membrana areolas coecas claudente nunc tantum unicum stra- tum videre credidi. Fructus in parte fenestrata prfficipue evoluti; raro in parte contigua spheerosporarum soros minutos rotundatos observarunt. Keramidia (in unica specie tantum mihi cognita) a parte tra- beculee sensim inflata oriuntur; hinc parti basali latius expansse trabeculse adhterent et sessiles nianent, altera producta in car- postomium, fiunt ambitu urceolato-ovata, (madefacta et ni fal- lor recentia quoque) compressa, intra pericarpium cellulosum polystromaticum, carpostomio regulari apertum, nucleum eleva- Martensia. Rhodo.viele.e. 825 tum foventia; celliilee pericarpii exteriores rotiindato-angulatee, interiores elongatse et longitudinaliter seriata;, forma fere ob- longse, intimpe laxius cohferentes; in parte intima pericarpii cellulffi pluriniffi rotundato-angulata?. Nucleus, in medio eleva- tus, constat placenta centrali valida elevata, cellulosa, cellulis interioribus ol)longis (nunc in medio fere cavam vidi), extimis in tila gemmidiifera abeuntibus. Fila gemmidiifera quoquover- sum radiantia, anastomosibus in parte inferiore juncta, apice elongato-pyriformia, intra membranam gemmidium conforme singula continentia. — Sphffirosporfe in membrana trabecula- rum, areas fenestrse nec paginam spectante, evolutse, secus tra- becuhim fere simplici serie (initio?) (demum? primaria matura aut erupta, lateralibus ejus cellulis prtegnantibus plures series formantes aut irregularius) disposita^, in ceikila strati medii utrinque aut unilateraliter extra membrnnam trabeculse promi- nula, cellulisque strati corticalis circumcirca cincta, ortee, intra perisporium hyalinum triangule divisa?. Fenestree pars sphse- rosporis onusta, plerumque areolis coecis instructa est; spha^ro- sporis elapsis areolas apertas manere, eonjicere licet. In parte, a me examinata, keramidiis instructa, keramidia omnia unam jjaginam servantia vidi ; an itaque differentia esset inferioris et superioris paginaj frondis? quod quoque ex struc- tura ipsius fenestree, pra^cipue in una specie (M. flabelliformis), facile conjicerem. De limitibus generis, admodum naturalis, nullus auctorum dissensus ; neque de nomine, cui aliud a R. Brown datum olim prffitulit Endlicher, disputant hodierni. Ipse descriptionibus auctorum nitens, diflerentiam evolutionis inter Hemitrema et speciem a me descriptam conjiciens, huic novum genus Meso- trematis proposui; hodie utriusque observatis speciminibus, levi diflterentia invicem distincta puto ; sectiones Martensige designan- tia adoptavi. Potius hodie quid sit speeies in hoc genere in- certum mihi manet; formse enim, quas distinxerunt, difTerentiis ejusmodi diversse videntur, ut a^tate et crescendi loco quoad partem pendere facile quis suspicaretur. Harvey incrementum frondis aliter ac supra indicavi ex- plicat. Intra marginem nempe et areolas supremas, novas zonas areolarum continuo generari; contractione quadem in hac zona series foraminum per totam latitudinem formari; foramina su- prema maxime juvenilia et minora esse; sensim fieri dilatata, 826 Rhodomeleje. Martensia. donec certam adepta latitudinem, nova generatur foraminum series. At contra hanc explicationem animadvertere debeo, areolas fenestree supremas revera esse majores, et fenestrse tra- beculas in parte juvenili jam antea esse conspicuas, quam in- vicem distincta? observentur. Hinc alio modo incrementum fieri patet; attamen milii incertum quomodo rite explicetur. Denticulos marginis, quos nunc prolongatos et quasi anasto- mosibus conjungi tendentes vidi, trabeculas primarias formare vix crediderim ; denticulos autem consimiles, in trabeculis trans- versalibus nunc proeminentes (M. denticulata), in trabeculas ac- cessorias excrescere, forsitan suspicandum est. De affinitate generis omnia dubia mihi nondum soluta vi- dentur. Interea genus Claudese analogum potius quam revera affinitate proximum disposui. SPECIES DISPONANTUR: 1. Hemitrema fenestra (in fronde fiahellata) intra marginem angtistujn unica peripherica. * fronde integriuscula (aut externa vi lacerata). 1. M. FLABELLIKOEMIS. ** fronde inciso-laciniata. 2. M. AUSTRALTS. *** ffonde juvenili dichotoma, segmentis fahellatis. 3. M. ELEGANS. 4. M. FRAGILIS. 2. Mesotrema fronde (intra marginem, sensim in lohos pro- ductum, fenestrata, lohisque fenestratis cunt fronde sensim con- fiuentihus) zonas fenestratas plures cum contiguis alternantes gerente. 5. M. DFNTICULATA. 6. M. PAVONIA. 1. M. FLABELLiFORMis (Httrv. List. of Ft. Isl. Alg. n:o 11) fronde supra stipitem crassiusculum longiorem reniformi integra Martensia. Rhodomele.e. 82 7 aiit laciniis flabelliformibus vage lacerata, superne fenestrata, parte contigua longitudinaliter areolata demum fenestra breviore, areolis subrectanguhiribus plurimis coecis, tra- beculis longitudinalibus dorso subacutis lateribus membra- naceis celhilas longitudinaliter seriatas oflerentibus, trans- versalibus filiformibus, accessoriis vix diversis, sphsero- sporis .... Exsicc. Harvey Friendh Isl. Alg. n:o 11! Hab. in oceano pacifico ad Friendly Islands (Harvey!). Frons supra stipitem lineas paucas-semipollicem longum, linearem crassiuscuhim et exsiccatione fere cartilagineum, in laminam expandi- tur ambitu subreniformem el integriusculam aut forsan externa vi la- ceratam, segmentis cuneatis seusim nabehiformiter expansis. Cou- tigua pars frondis in integriuscula latior quam longa, latitudine unguem superans, cehuhs sub-longitiuhnaliter seriatis contexta; fenestrata pars intra marginem contiguam (at in nostris vix percipiendam) sine dubio formata, contigua parte longior, '/2 — 1 pohicem et uhra longa, in juvenih fere tota coeca. in aduhiore areohs rectangularibus una pagina (inferiore?) apertis, ahera diu coecis, nunc (demum) apertis, instructa. Trabeculse hjugitudinahs paginam versus acutiuscula^ areo- larum latei-e membranacese cehuhsque longitudinahter seriatis con- texta^-, transversales ssepe Chformes, nunc geminatee et utriusque pa- ginse e regione positee, nunc medios parietes coujungentes. Si recte observaverim, trabeculse accessoriee et longitudinales et transversales continuo formantur in increscente planta, at magis regulariter dispo- sitse a primariis non facile distinguantur. Sphserosporas secus parietes fenestrsc sparsas vidi, at dispositionem ex his dijudicare non audeo. Parte inferiore frondis transversahter secta, adparef intra stratum corticale utrinque monostromaticum, cehuhsque minutis subquadratis contextum, interius cehuhs phires series formantibus constitutum •, cel- \n\x hujus oblongee, laxius coheereutes, minus evidenter invicem e re- gione positEe, cehuhs strati corticahs duplo sahem longiores, endochro- mate vix colorato. In stipite eadem strata distinguere licet, at cel- lulse numerosiores strati interioris seepe granulis farctse. Color in violaceum tendens. Substantia quam in cateris magis gelatinosa vi- detur. 2. M. AUSTEALis (Harv. Mar. Bot. of West. Aiistr. n:o 46) fronde breviter stipitata subreniformi ambitu vage inciso-laciniata muhifida, laciniis oblongis intra marginem angustum dense denticulatum fenestratis, fenestree areolis oblongis, trabe- culis longitudinalibus dorso acutiusculis latere membrana- 828 RHODOMELEiE. Martensia. ceis, transversalibus conformibus, accessoriis fere nuUis, sphffirosporis .... Martensia Australis Harv. l. c. in Trans. Irish. Acad. Vol. XXII. p. 537! Phycol. atistr. tah. VIII! Exsicc. Harv. Austr. Alg. n:o 111! Hab. ad oras austro-occidentales Novee Hollandiee ut ad King Georges Sound (Harvey!); ad Tasmanniam (Gunn et Fereday). Frons constituitur lamina reniformi 3—4 pollices lata, bispoUicem alta, basi in speciem stipitis contracti crassiuscula et firmior, sursum carnoso-membranacea et sensini tenuior, dimidia fere lamina in ju- venili indivisa, ambitu subvage laciniata, laciniis principaiibus vix ad mediam descendentibus, sensini profundius laciniata, laciniis minoribus late liuearibus (seniipollicem latis) aut oblongis, apice rotundatis, in- tra marginem fenestratis. Pars fenestrata demum maxima, in nostris dimidiam partem laciniEe minoris vix exsuperans, spepius brevior, exi- guam totius frondis partem constituens, linea fere recta, aut parum arcuata, frondi nectitui', margine tenuissimo dentato extrorsum cincta-, lacunse fenestra? anguste oblongee, (steriles saltem) pertusEP, trabeculis longitudinalibus dorso paginam spectante fere unicam seriem cellula- rum gerentibus, latere lacunam spectante series 5—6 cellularum otfe- rentibus, cellulis subquadraticis longitudinaliter seriatis, trabeculis transversalibus conformibus, accessoriis paucis (in nostris)-, in supre- mis marginique vicinis processus dentiformis trabeeulse transversali nunc insidet. Frondis pars contigua cellulis hexagono-areolatis con- stituitur", transversa sectione frondis superioris corticale stratum cel- lulis utrinque singula serie fere e regione positis, internum cellulis subsimilibus at endochromate dilutiore instructis monostromaticis con- textum adparet-, in parte inferiore stratum interius pluribus cellularum seriebus contextunr, in stipite corticales cellula; quoque plures. Fruc- tus non vidi. Specimen, quod descripsi, adhuc juvenile siispicor-, fertilem plan- tam et majorem pinxit Harvey. Cteteris speciebus fere est quod Ni- tophyllum Hillia; est N. ccellato. Sec. Harvey est frons 4 — 8 pollica- ris et forsan major. 3. M. ELEGANS (Hering in Ann. of Naf. Hist. Vol. VIII. j)- 92) frondis subsessilis flabellatim expansee di-polychotomte seg- mentis cuneatis sensim flabelliformibus intra marginem angustiorem denticulatum fenestratis, frondis parte contigua vage areolata demum fenestra breviore, areolis fenestrfe subrectangularibus, trabeculis longitudinalibus dorso dilata- tis, latere membranaceis, transversalibus filiformibus, ac- Martensia. Rhodomele^. 829 cessoriis plurimis, sphserosporis minutis in trabeculfe latere subirregulariter dispositis. Martensia elegans Hering l. c. Oct. 1841. et in Flora 1844. Bd. II. n:o 47 cum iconeH Hook. Icon. tab. 697. Haro. Ner. Austr. tab. XLII! Mar. Bot. of West. Austr. in Irish. Trans. Vol. XXII. p. 537 ! Kut2. Sp. Alg. p. 888. Hemitrema Kraussii J?. Br. mscr. EndJ. Gen. pl. snppl. III. p. 50. Exsicc. Harv. Austr. Alg. n:o 110! Hab. ad oras Africse meridionalis ad Port Natal (Krauss! aliique); ad Novam Hollandiam australem tum occidentalem (ad Fremantle, Harvey!) tum orientalem (ad New-Castle, Harvey!). Frons junior fere ad modura Nitophylli ocellati parce di-polycho- toma, segmentis apice rotundato-truncatis, inieriore parte parum, ut videtur, prolongata, segmenta sensim dilatata evadunt et raagis cuueata demuuique flabellatim expansa, 1—2 pollices longa et superne fere jeque lata, lateribus integris subnndulatis, apice intra marginem angu- stiorem fenestrata. Fenestrata pars supra lineam arcuatam in segmento juniori exiguum occupat spatium, in adultiore sensim majus, donec contiguam partem longitudine exsuperat- areolee fenestree superiores omnino pertusse et rectangulares, inferiores angustiores et ssepe coe- cee-, trabeculte longitudinales a membrana duplicata formatee, dorso paginam spectante rotundatfe, a lateribus foramina spectantibus mem- hranas dilatatas monstrantes, in quibus cellulfe areolatse series 8 — 12 pluresque eificiiint^ trabecula^ transversales partini consirailes, partim anastomosibus fdiforraibus, in superioribus et majoribus nuraerosiori- bus, constitutee quasi accessoriee adsunt. Margo fenestratam partem cohibens est in juniore tenuior, nunc parce dentata, in adultiore firmior et iatior, raro grosse dentata aut in lobos novos paucos subdivisa. Keramidia unam paginum, ni fallor, constanter servantia, ad trabeculas longitudinales affixa, compressa. Sphan-osporse in trabeculis longitud- inalibus evoluta^, nunc membranam areolas pertusas disjungentem, nnnc coecas conjungentem occupantes, series plures at irregulares iu singulis sa^pe formantes. Segmentis adultioribus flabellatis et sirapliciusculis, atque ampli- tudine partis fenestratee, hsec species potissiraura dignoscenda mihi vi- detur. Cfeterum animadvertere debui me varia aliter vidisse quam ea iconibus exprimunt Hering et Harvey. Neque enira forraara trabe- cularum, neque structuram Keramidii, neque placentse formam eam vidi, quam habent auctores laudati. 4. M. FRAGiLis (Harv. in Hook. Joimi. Bot. Vol- VI.^p. 145.) frondis subsessilis flabellatim expansee di-polychotomse se- gmentis inferioribus linearibus contiguis, superioribus sub- 850 Rhodomele^. Martensia. flabellatis intra marginem grosse dentatum lobatumque fenestratis, frondis parte contigua vage areolata fenestra multo longiore, areolis fenestrse subrectangularibus, trabe- culis longitudinalibus dorso dilatatis, latere membranaceis, transversalibus tiliformibus, accessoriis numerosis, spheero- sporis minutis in trabeculse latere subirregulariter dis- positis. Martensia fragilis Harv. l. c. Ceyl. Alg. exsicc. n:0 5! Hab. in oceano Indico ad oras Ceylonse (Harvey!). Ad M. elegantem tota structura ha^c adeo accedit, iit de diversi- tate specifica liceat dubitare. In strnctiira partis fenestratee et dispo- sitione spheerosporarum nullam differentiam detegere valui. Frons autem M. fragilis est quoque adulta di-polychotoma, segmentis supre- mis flabellatis, vix unguem latitudine superantibus, fenestrata parte vix 2 lineas longitudine superante, et hoc modo multo minorem par- tem totius frondis circiter poUicem longa", constituente. Margo pro ratione plantae firmior et grossius dentatus; quod tamen in increscente fronde M. elegantis nunc quoque videre licet. In substantia frondis differentiam, ipso nomine indicatam, auctor speciei memorat, quam vero ex planta exsiccata eruere non licet. Csespites quoque, Harveyo observante, eximie rosulati formam Melobesise agariciformis referentes •, frondes innumerae faciebus invicem ad mediam partem ita cohgerentes, ut nonnisi dilaceratse separentur. Differentias, quee a forma c?espitis derivantur, in diagnosi speciei introducere nolui, quum specimina undis circumjecta potissimum in- dicare mihi videntur. Specimina collecta cum undis rejecta fuisse, quoque memoravit auctor. Hoc modo differentias statum quendam peculia- rem speciminum, potius quam differentiam specificam indigitare, con- jicere liceret. 5. M. DENTicuLATA (Harv. in Mar. Boi. of West. aiistr. n:o 45) frondis subsessilis flabellatim expansae di-polychotomse seg- mentis inferioribus linearibus contiguis, superioribus sub- flabellatis intra marginem dense denticulatum lobatumque iterato-fenestratis, segmentorum parte contigua vage areo- lata demum fenestra breviore, areolis fenestree subrectangu- laribus, trabeculis longitudinalibus dorso acutiusculis latere membranaceis, transversalibus conformibus, accessoriis sub- nullis, spheerosporis in trabeculse latere subuniseriatis. Martensia denticulata Harv. l. c. in Trans. Irish. Acacl. Vol. XXII. p. 537! Phyc. atistr. tab. CXXVII! Exsicc. Harv. Austr. Alg. n.o 112! Martensia. Rhodomele^. 831 Hab. ad oras novee Hollandife austro-occidentales (Harvey!). Frondes juniores Nitophyllum ocellatum referentes, tenue mem- branaceee, jiluries dichotomco, liiieares rotundato-truiicatee, margine un- dulatfe, superiores sensini magis cuneata», ita ut frons tota llabellatim expansa evadit, longitudine circiter pollicari extensa, singulis segmen- tis vix unguem superantibus latitudine. Segmenta adultiora intra marginem fenestrata, fenestra ssepe contiguam partem ejusdem segmenti longitudine superante; margo supra fenestram dense denliculatus sen- sim in lobos producitur, suo ordine fenestratos", quo niodo in fronde lobata fenestree plures superposita' interjectis partibus contiguis se- parantur. Fenestrse steriles areolis rectangularibus pertusse, fertiles areolis angustioribus et membrana conjunctis coeca^; trabecnlse longi- tudiriales dorso paginam spectante parum dilatata', unica fere con- stant cellularum serie, laterum membrana 8—12 offerente-, transversa- les trabeculee conformes, paucis tiliformibus, accessorite fere nullse. Sphserospor-cfi ratione magnitudinis frondium magna^, secus latera areo- larum fenestra^ singulis fere seriebus disposita-, nuiic dorso ita viciuaj ut ipsum occupare videantur. Substantia tenuis membranacea; trans- versa sectione partis iuferioris adparet, cellulas utriusque paginse areo- latas, stratique interioris cellulas consimiles singula aut duplici serie dispositas esse, omnes a?que raagnas et e regione positas. Ramificatione, magnitudine et adspectu M. denticulata ad M. fra- gilem proxime accedit-, diversa videtur margine lobos novos generante et fenestris pluribus superpositis-, tum trabeculis fere nuUis accessoriis, et sphserosporis majoribus, fere regulares series in trabeculis longitu- dinalibus coustituentibus. Observante Harvej-, est recens viridi-purpurea et iridescens, nec ita ac M. fragilis in ca^spites globosos conjuncta. Keramidia in fene- strata parte sessilia, ovato-urceolata, carpostomio prominulo superata, idem memoravit. 6. M. PAvoNiA (J. Ag. Ofvers. af Vef. AJc. ForJi. 1854. p. 110) frondis substipitatse flabellatim expanste di-polychotomse seepe lobosfe et imbricatee segmentis mox cuneato-flabellatis, ihtra marginem subcrenulatum lobatumque iterato-fenestra- tis, segmentorum parte contigua vage areolata demum fe- nestris breviore, areolis fenestree subquadratis, trabeculis longitudinalibus dorso acutiusculis, latere membranaceis, transversalibus conformibus, accessoriis subnullis, spheero- sporis .... Mesotrema pavonia J. Ag. l. c. Hab. in oceano atlantico calidiore ad Insulani St. Cruz (Duchassaing! Hb. Rosenberg!). 832 RhodomelejE. Martensia. Cseteris, ut videtiir, adhuc tenuior, intense et pulcherrime coccinea, circiter pollicaris, parte inferiore in stipitem brevissiraum contracta, mox cuneatim expansa, lobisque tum a margine emergentibus sub- divisa, tum a disco proliferis Sffpe imbricato-multiloba. Lobi juveni- les obovati, mox cuneati et flabellati, majores unguem vix lati, sen- sim cum fronde conlluentes, quse hoc modo fenestris pluribus super- positis, contiguam partem longitudine demum insigniter superantibus, cancellata adparet. Areolse fenestraruni, pro ratione magnitudinis plantae, admodiim magna:>, rectangulares aut subquadraticse, supcriores cujusque fenestra' ut in aliis speciebus majores. Trabeculse longitu- dinales constant membranis areolarum latere dilatatis, cellulis in his sublongitudinaliter seriatis (series usque 12 numeravi). dorso paginam spectante fere unicam seriem cellularum monstrante: transversales trabeculee conformes*, accessoria; fere nullse. Margo fenestris super- positus in Juvenili lobo integriusculus aut minute crenulatus, mox dilatatur et in novos lobos producitur. Specics inqtiirenda : 7. Martensia sp. Harv. in Flora of Tasmama p. 294. Hab. ad oras Tasmanise (Gunn et Fereday). Fragmenta speciei giganticfe tantum visa. Sec. hsec, pars fenestrata frondis ultra 6 pollicaris videretur; areolai fenestrse singulfe fere */* pollicis longa^, lineam lata;. Margo exterior fimbriato-Iaciniata. Ita fere Harvey, qui in Phyc. aiistr. hanc speciem ad M. australem ducere videtur. CXXIX. PoLLEXFENIA Harv. in Hool: Lond. Journ. Bot. Vol. III. p. 431. Ner. Austr. p. 21. Kuts. sp. p. 874. (exel. sp. ap. omnes?). Frons plana dichotomo-laciniata ecostata, venis flabellatim ex- currentibus percursa, parenchymate inordinate areolata, cel- lularum duplici strato contexta; interioris cellulis angustis- simis venas immersas constituentibus; exterioris cellulis simplici (aut multiplici?) serie dispositis, hexagono-polygo- nis, in utraque pagina fere e regione positis. Fructus in processubus propriis fasciculatis, a venis emergentibus, evo- hiti. Keramidla. ovata, intra pericarpium cellulosum, car- postomio apertum, gemmidia pyriformia in articulo termi- nali filorum a placenta radiantium foventia. Stichidia obo- vato-oblonga subarticulata, sphserosporas in articulo plures verticillatas generantia. PoUexfmia. Rhodo.viele^e. 853 Frondes membranacese flabellatim expansee dichotoma?, seg- mentis nunc magis palmatim nunc pinnatim porrectis, margini- bus integerrinife, apiee rotundato-emargiiiato increscentes, per totam longitudinem planfe ecostatee, venarum adparatu ubicum- que percursffi. Venee immersee, flaliellatim versus margines ex- currentes, anastomosibusque hic illic junctfe, cellulis elongatis angustis (a superficie fere cylindraceis, transversa sectione an- gulatis prismaticis), constituta^. Parenchyma, venis interjectum, celhilis oblongis aut hexagono-polygonis, nullo adparenti or- dine dispositis, constituitur; supra venas celhilffi parench^-matis longitudinaliter seriatse et angustiores conspiciuntur. In specie generis typica, cellulpe parenchymatis in utraque pagina per singulam seriem dispositee, stratum superflciale etBciunt. Trans- versa sectione itaque frons duplici serie cellularum, quse e re- gione positfe sunt, contexta adparet; spatio in juniore majori, in adultiore fere nullo interjecto, cellulaj inter utramque pagi- nam intermedipe venarum conspiciantur. Vense siphoni centrali Polysiphonise (et costaj in generibus costatis) analogee; cellulse parenchymatis siphonibus respondent; corticale stratum in Pollex- fenia itaque nullum. Fructus sunt e venis flabeHatim excurrentibus reticulatim- que junctis emergentes; in parte superiore frondis fasciculi exe- unt filorum articulatorum, a celhdis venarum evidenter prove- nientes; in inferiore stichidia a fasciculis proveniunt, fascicu- lata quoque, at in singulis pauciora; stichidia adulta sunt pe- dicello sub-articulato sufTulta, obovato-oblonga (demum fere cylindracea), a superficie visa sphserosporas irreguhTrius per duplicem seriem longitudinalem dispositas mentientia, revera verticillatas et in articulo quoque phires (quam 2), non tamen omnino e regione positas, generantia. Stichidio transverse secto siphones 5 — 7 cirea centralem adi^arent. Sphserosporee triangule divisee. Keramidia consimiliter disposita, brevi pedicello suf- fulta, ovata, carpostomio aperta; pericarpium constat cellulis sub- hexagonis, a basi versus carpostomium longitudinaliter seriatis, unica fere serie nucleum circumdantibus; nucleus placenta ba- sali superpositus, constat filis fasciculato-radiantibus, dichotomo- fastigiatis, in articulis terminalibus obovato-inflatis gemmidia conformia foventibus. Genus PoUexfeniee defectu costse, aut potius costa in venas soluta, a plurimis Rhodomeleis diversum, hac nota Placophoram 834 Rhodomele^. PolUxfenia. refert, a qua vero tum laminee structura perfeetiore, tum stichi- diis abunde ditfert; nec minus structura stichidiorum a plurimis reliquis abludit; dum enim stichidia compressa plurimorum sse- pius duplicem seriem sphserosporarum (utroque nempe latere costee unam, h. e. in articulis singulis, utroque latere cellulai centralis singulas sphaerosporas) fovent, in Pollexfenia stichidia teretiuscula circumcirca sphferosporas generant, et in articuhi quoque, si hoc loco de articulis loqui liceret, plures. 1. P. PEDiCELLATA (Harv. ifi Hooh. Lond. Journ. Yol. III.p.AZl) fronde ecorticata subflabellatim expansa dichotoma aut sub- pinnata, segmentis linearibus aut obcuneato-oblongis mar- gine integerrimis, apicibus obtusis. Pollexfenia pedicellata Harv. I. c. Ner. austr. p. 22. tab. V! Alg. Tasm. n:o 4. Mar. Bot. of West. Austr. in Irish. Trans. Vol. XXII. p. 537! FJ. Tosm. p. 293! Kut^. Sp. Alg. p. 875. Sond. Alg. MueU. in Idnn. 25. p. 697! Exsicc. Harv. Alg. Austr. n:o 126! Hab. ad oras occidentales et australes novse Hollandise et ad Tasmanniam (Harveylj. Frondes 3-4 poUicares, llabellatiin in orbem fere expansse, di- polychotomse, segmentis nunc fere linearibus 2—3 lineas latis et qui- dem aut subregulariter dichotomo-fastigiatis aut subpinnatim disposi- tis, nunc obcuneatis et apice sub-polychotome subdivisis magis flabel- latis, nunc denique latioribus, unguem latis et magis oblongis, aut pinnatim aut flabellatini dispositis, omnium marginibus integerrimis apicibusque obtusis, rotundatis aut truncatis et euiarginatis ad divi- sionem ulteriorem pronis. Axillee plerumque latiusculee, segmentis supra axillam convergentibns. Fructus per utramque superficiem dense sparsi. Substantia tenue membranacea, chartee adhserens. Color e roseo-purpureus. Parenchyma duabus celhilarum seriebus constat, inter quas vena^ in superiore parte distantiores, in inferiore numerosiores et magis ad- proximatffi excurrunt. Nullum strati corticalis vestigium. Formae hujus adsunt plures, non parum adspectu dissimiles; una subregulariter dichotomo-fastigiata, eadem forsan quee a Harve^Miomine angustatae quondam designata fuerit-, aha subtiabellatim polychotoma, nomine Poll. multipartitcB a Harvey olim inscripta; alia segmentis linearibus pinnatim dispositis; alia denique (senilis) segmentis lalio- ribus margineque subina-qualibus inferne pinnatim dispositis, superne dichotomis. Heec autem omnia intermediis confluere videntur. PoJIexfenia. RhodomelejE. 835 Species inqvirendce. 2. P. LACiNiATA (Harv. in HooJi:. Lond. Journ. Vol. III. p. 432) "fronde flabelliformi basi cuneata in segmentis lineari- cuneatis palmato-multitidis profunde fissa, margine lacero- dentato sinubus obtusis, apicibus laceratis, ceramidiis ses- silibus intramarginalibus." Pullexfenia laciniai.a Harv. I. c. Ner. Austr. p. 22 tab. VI! Kiitz. Sp. p. 875. Hab. ad Cap. b. Spei (Harvey). Frondes cfespitosse, 6 — 7 pollicares, basi angustge, in latitudinem semipollicarem sensim dilatatse, ambitu flabellatfp, dicliotomo-pinnato- •livisse, segmentis linearibns ereclo-patentibus conformiter divisis. Axilla? rotnndatse. Keramidia depresso-ovata aut mamilleeformia. Stichidia non observata. Color-coccineo-iridescens, exsiccatione obscurior. Cliartaj adlueret. Ita fere Harvej'-, mihi ignota. P. TENELLA (Eiitz. Sp. p. 875) phyllomate 1—2 pollicari tener- rime membranaceo, subpalmfitim fisso, lobis apice prolife- ris, prolificationibus dichotomis, basi attenuatis, segmentis dilatatis apice late rotundatis vel emarginatis, carpocloniis in disco et margine laxe sparsis. Color roseo-coccineus. Hab. ad Ins. Falkland (Hooker) — Ita Kiitzing; mihi ignota. Species exclusa. PoLLEXF. CARTiLAGiNEA (Hcirv. ct Grcv. tn Hmv. Ner. Anstr. p. 23) queecumque sit, certe Rhodomeleis non adnumeranda mihi videtur. Sporophylla, in fragmento mihi benevole communicato, plantam Delesserieam indicare videntur; sunt plana obovato-rotunda, inarticulata, spha^rosporas in sorum collectas, nempe in disco sine ordine dispositas, triangule divisas, foventia; oriuntur sphajrosporse in cellulis majori- bus infra stratum corticale utriusque paginee dispositis. In fronde stratum interius, cellulis paulo majoribus et rotun- dioribus, atque exterius, cellulis quadraticis fere e regione positis et superficiem versus radiatis contextum, dignoscere credidi. Quee omnia magis plantam Delesserieis afTinem, Botryoglosso forsan proximam, spectare mihi videntur. IV. 56 8.il(; Riiodomelej:. Jeannerettia. Cystocarpiis vero adhuc ignotis, de afBnitate segre diju- dicatur. CXXX Jeannerettia Hook. et Harv. mscr. in Harv. Ner. Austr. p. 20; Harv. Alg. Tasni. n:o 5 et Phi/c. ausfr. tah. 33. Frons plana, dichotomo-pinnatifida prolificationibusque ramosa, inferne costata, superne venis a eosta flabellatim excurren- tibus percursa, parenchymatis cellulis subseriatis, cellularum triplici strato contexta; interioris cellulis angustissimis ve- nas immersas constituentibus; exterioris cellulis duplici serie dispositis sub-hexagonis in utraque pagina fere e regione positis; costa corticata. Frnctus in processubus propriis fasciculatis, a venis emergentibus, evoluti. Keramidia ovata intra pericarpium celhilosum, carpostomio apertum, gem- midia pyriformia in articulo terminali filorum a placenta radiantium foventia. Stichiclia lanceolata subarticulata, sphse- rosporas duplici serie foventia. Frondes juveniles membranacete, dichotomee aut segmentis magis pinnatim dispositis pinnatifidte, apice rotundato margini- busque undato-lobatis, nunc quoque minutius crenulatis, planse at inferne costa sensim incrassata et prominente, sursum eva- nescente, instructaj; adultiores, lamina in inferiore parte ob- soleta, caulescentes, proliticationibusque a costa emergentibus irregularius ramoste. Costa frondem in inferiore parte percur- rens est latiuscula, evohitione strati corticalis in utraque pa- gina magis magisque prominens, inferne in caulem abiens, su- perne in venas soluta; venee a costa versus margines et apicem flabellatim excurrentes, in vicinia costse adproximatse, cellulis parenchymatis interjacentis subeeque flabellatim seriatis, mar- gines versus paulo distantiores, interjacentibus celhilis minus conspicue seriatis. Transversa sectione adparet frondis esse tria strata diversa. Venre nempe cellulis angustis et elongatis constitutffi, in lamina distantiores, in costa fere contiguse, in- timum et inter utriusque paginee cellulas intermedium stratum efiiciunt. Utraque pagina conformis, unica serie cellularum contexta; celhilis utriusque paginee fere e regione positis, ve- nse interstitia inter 4:as occupant; in fronde aduhiore cel- hilse parenchymatis sunt transversaliter (paginam versus) lon- Jeannerettia. Rhodomele^e. 837 giores. Costa initio immersis venis adproximatis constituta, centrali CEeteris majore, evolutione stati corticalis sensim fit prominula; cellulaj hee corticales sunt ciieteris minores et sine ullo ordine conspicuo dispositee. Fructus supra totam fere frondem et utramque paginam seque provenientes, a venis emergentes, fasciculati. Keramidia pro magnitudine plantfe parva et in singulis fasciculis pauca, sunt fere ovata, pedicello brevi sufFulta, cellulis a basi carpo- stomium versus seriatis, fere duplici strato pericarpium con- stituentibus; interioribus paulo longioribus et laxioribus, ex- terioribus brevioribus subhexagonis. Nucleus constat filis a placenta basali quoquoversum radiantibus articulatis ramosis fastigiatis, quorum in articulis terminalibus gemmidia pyrifor- mia evolvuntur. Stichidia, a me non observata, sunt sec. Har- vey per superficieni sparsa fasciculata, in fasciculo plurima; singula simplicia lanceoUita (articulata in Ner. Austr. pingit) spheerosporisque duplici serie dispositis triangule divisis in- structa. Evolutione costsp Jeannerettia a Pollexfenia distat, nec non stichidiorum structura, nisi de hac re error irrepserit. In PoUexfenia nimirum spheerosporas circumcirca verticillatas, in singulis articulis plures quam 2 evolutas vidi; Harvey in Jean- nerettia vero sphserosporas duplici serie dispositas, ut hoc quo- que in aliis generibus costatis norma videatur, descripsit. Qua quidem nota, structura frondis quoque considerata, Jeannerettia ad Vidaliam propius forsan accederet, (an transitum ab hac ad Neurymeniam parans?). 1. J. LOBATA (Hool. et Harv. niscr.) frondis dichotomo-pinnatifidse segmentis oblongo-Iinearibus, basi sensim cuneata stipi- tatis, marginibus undato-Iobatis crenulatisque, prolificatio- nibus demum a costa emergentibus. Jeannerettia lobata Hook. et Harv. iii Harv. Ner. Austr. p. 20 tab. IV! Alg. Tasm. in Hoolc. Lond. Journ. VI. p. 397 ! Fl. Tasm. p. 205: Phyc. Austr. tah. XXXIII! Sond. AJg. Muell. in Linncea V. 25. 6. p. 697 ! Jeannerettia frondosa Harv. Mar. Bot. of West. Austr. in IrisTi. Trans. XXII. p. 537! (fide: Harv. List. of atistr. Alg. n:o 125 !j Botryoglossum lobatum KUts. Sp. Alg. p. 881? (sec. Harvey.) Exsicc. Harv. austr. Alg. n.o 125! 50* 858 UnoDOMELEiE. Alsidium. Hab. ad oras australes et occidentales Novse Hollandise; ad Tasmanniam (Harvey!) Frons ultra perlalis segmentis 4—5 pollices longis, nunc fere pol- licem latis. Planla prinii anni dichotoma pinnatifida Speciem ma- jorem Halyseris revocat-, costffi infra apices evanescentes sunt aut nudte, aut phyllis minutis prolificantibus instructfe-, phylla fere uni- formia, nunc admodum densa fere costam oLtegentia. Htec sensim excrescunt, et lamina primaria detersa frondes vage prolificantes et irregularius ramosas efficiunt. Planta hoc stadio magis Delesseriam platycarpam refert. Utroque stadio chartse adha^^^rentem, nunc vero liberam vidi. Qualem in Ner. austr. depinxit Harvey, talem et tam angustam adhuc ipse non habui. Color e badio purpurascens. CXXXI Alsidium C. Ag. Aiifz. neu. Alg. p. 15 hi Begensh. Flora 1827 et Icon. Alg. Eiir. n:o IX. Alsidii sp. I. Ag. et Auct. Frons teretiuscula filiformis, dichotomo- aut pinnatim vage ra- mosa, articulato-fasciata et intra corticem polysiplionia, cel- lulis nimirum 4—8 circa centralem in orbem dispositis geque longis, cellulisque exterioribus brevioribus contexta. Keramidia subglobosa, intra pericarpium cellulosum, car- postomio pi-otracto apertum , gemmidia obovata in articulo terminali filorum a placenta radiantium foventia. Spha;- rosporce in ramulis vix transmutatis, demum verrucoso- torulosis persistentibus, subspirali ordine circumcirca dis- positee, in articulis singulee, triangule divisse. Frondes a disco expanso, nunc maximo, aut a plexu fi- broso radicali provenientes, ceespitosse, erectiusculee, recentes ex rubro purpurascentes, exsiccatione et expositione facilius decoloratse, filiformes et teretiusculse, nunc parcius ramosee di- chotomse aut vage ramulosffi, nunc magis pinnatim subdivisse et quoquoversum ramosissima?, sursum attenuatee, partibus te- nuioribus plus minus evidenter fasciatis. Keramidia (in una specie tantum a me visa) a ramulo transformata, sparsa et pe- dicello plus minus elongato ramuli fulcientis insidentia, sub- globosa carpostomio producto superata; pericarpium cellulo- sum distromaticum , celkilis oblongis subseriatis, exterioribus angustioribus, contextum; placenta basalis fila abbreviata plu- rima fasciculata exserens, quorum in articulis terminalibus gem- Alsidiwit. RnODOMELEiE. 839 midia obovato-pyriformia generantur. Sphperosporee in ramulis parum transmutatis, at cortice quasi laxius cohsereute mollio- ribus, verrucoso-intequalibus, simplicibus et subsingulis aut in rachide subpinnatim densioribus, circumcirca prominubce, in ar- ticulis subsinguhie et simplici serie longitudinali spiraliter ad- scendente dispositte, triangule diviste; spha^rosporis demum elap- sis rami eflbeti elongati et filiformes, circumcirca densissime nodoso-torulosi, manent. Cellulas pericentrales in una specie 4, quoque in ramis majoribus totidem preesentes, vidi; in aliis 8, nunc centrali majores, nunc fere eequales aut minores. Extus strato cor- ticali, initio tenuiore, demum densiore teguntur; prout hoc tenuius aut crassius sit, axis articuhitus magis minusve trans- hicet, adspectum fasciatum aut articulatum partibus junioribus tribuens. Cellula^ extimee corticales interioribus minores, ro- tundato-angukxtee. Preeter stichidia, supra memorata, in una specie ramuli ad- sunt majores, fusiformes et fere siliquteformes, quorum in in- teriore fructus nidulari olim crediderunt. Cujus naturte sint, mihi omnino latet. Sphterosporas in his frustra queesivi. Sunt in hac una generis specie frequenter obvenientes, et fuerunt, ni fallor, qui primam generis novi dederunt ansam. In non- nullis vidi hos ramulos cum ramulis sphan-osporas generantibus (at efFoetis) mixtos, in ramis minoribus subpaniculatos; quibus quidem observatis facile crederes ramulos fusiformes esse sti- chidia quodammodo transformata. Genus Alsidii ab Agardhio creatum unicam speciem con- tinebat. Symbolas meas scribens, idfeam primariam et cha- racteres generis mutavi, species ei tribuens plures, structui-a non male convenientes at fructibus paulisper diversas, quas dein ad pkira diversa genera retulerunt recentiores. Ex characte- ribus datis vix quidem elucet quomodo hffic genera diversa dignoscenda essent; accuratius tamen fructuum examen diffe- rentias adesse docet, quibus ducentibus genera hoc loco cir- cumscribere conatus sum. Bostrychiam ita sphffirosporis verti- cillatis diversam video. Kiitzing, qui in Phycologia 3 diversa genera reliquis speciebus creaverat, 2 postea ipse in Speciebus conjunxit, ita Bryothamnion et Alsidium diversa genera con- siderans. Qute quidem, habitu et fructus exigua ditferentia di- versa, an jure adoptentur forsan adhuc dubitare liceret; ex 840 RHODOMELEiE. Alsidium. analogia fere magis quam characteribus ductus, eadem hodie adscivi. Ab Alsidii vero genere, quale a Kutzingio limitatum fuit, Chondria tenuissima certe removenda est, utpote et habitu et spheerosporarum dispositione aliena. Helminthochorton, duce Kiitzingio et spheerosporis hodie observatis, ad Alsidium refe- rendum putavi. De afTinitate generis, ita circumscripti, idseam paulisper mu- tatam hodie quoque foveo. Neque Rhodomelee, neque Acan- thophorse, neque Chondrise, neque Bostrychise, quibus recen- tiores potissimum affine considerarunt, genus revera proximum censeo; stichidia nimirum in his vario modo diversa aliatn quoque.de affinitate ida?am suppeditare mihi adparuerunt. In Chondria, Acanthophora et Bostrychia sphserosporse in singulis articulis plures formantur, in Rhodomela geminee, in Alsidio vero ut in Polysiphonia et Dictymenia singulee. His itaque Alsidium adpropinquandum puto. Structuram vero si respi- cias, Bostrychise forsan magis convenit. Igitur una cum Bryo- thamnio, qui characteribus allatis cum Alsidio convenit, et Bostrychia sectionem quandam juxta Polysiphonias, efficere vi- deretur. SPECIES DISPONANTUR: * Cellulis pericentralihus 7—8. 1. A. Helminthochortos. 2. A. CORALLINUM. * Cellulis pericentralibus 4. 3. A. Blodgettii. 1. Als. Helminthochortos (Latour. in Journ. PJiys. 1782 Sept.) frondibus a plexu fibroso intricato surgentibus densissirae csespitosis filiformibus parce dichotomo-ramosis, ramis vagis elongatis parum attenuatis, superioribus sparsis demum sphse- rosporas generantibus verrucoso-torulosis. Fiicus Helminthochortos Lat. l. c. ciim icon; Hcemert. Diss Er- langcB 1792 cum tab.; Turn. Hist. Fuc. tah. 233! Alsidium Helminthochorton Kiitz. Phyc. gen. p. 435 tab. 45 II! Sp. Alg. p. 844! Ceramium Helminthochortos Roth. Cat. II. p. 168! Alsidium. Rhodomele^.. 841 SpliEerococciis Helminthochortos Ag. Sp. Alg. I. p. 315! Syst. p. 235! Henr. in Pl. Med. Diisseld. tah. 6! Gracilaria? Helminthochorton J. Ag. Alg. Med. p). 152! Hab. in mari mediterraneo ad oras Corsicse! et Gallopro- vinciai! et in Adriatico (Kiitzing). Planta eximie ca?spitosa. Frondes a plexii fibroso radicali, filis decumbcntibus ramosis plerumque crassioribus verrucoso-insequalibus constante, assurgentes, filiformes, 1 — 1 '/^-pollicares et setam crassitie eequantes aut superantes, simpliciusculfe aut dichotoma' nunc ramis paucis vage exeuntibus instructse. hic illic, pra-cipue ubi rami plures adproximati, nodoso-verrucosee, Sffipe stricturis, frondis prolificationes, parte superiorc abrupta, ab inferiore provenientes iudicantibus notatee, sursum parum attenuatse, ramis elongatis conforuiibus. Tota frons plus minus evidenter articulato-fasciata, axi ceutrali polysiphonio, siphonibus circiter 8 pericentralibus conslituto, et corticali strato plus minus denso contexta*, corticales cellulfe extinife a superficie visse angulatfe adparent. In ramis superioribus, cortice quasi emol- lito verrucosis, ceeterum haud mutatis sphferosporas evolutas vidi*, sphaerospora; sunt in ramo circumcirca provenientes, linea subspi- raliter adscendente dispositfc, in articulis singulis singulse, intra stratum corticale nidulantes, triangule divisfe. In ramis fertilibus apices* molliores penicillo brevi filorum tenuiorum et incurvatorum terminantur. Affinitates plantw, diu ob virtutes celebratsp, dubiee ne dicam om- nino obscunv hucusque permanserunt. Ad aliud genus quicumque fere S3'stematicorum retulerunt. Rothio fuit Coraniiuui, Lamourouxio Gigartina, Agardhio Spheerococcus, mihi dubia sp. Gracilari- 36 partim! ♦ Amansia? triangularis Grev! Physcophora triangularis Kiits. Phyc. p. 434 tah. 57 fig. 1. Alsidium triangulare J. Ag. in Linn. XV. p. 28. Harv.Ner. Austr. p. 30 et Ner. Bor. Am. p. 15 tah. XIII. A !! Fucus minimus dentatus triangularis Sloane Jam. tah. 20 fig. 9. Fucus triqueter G^n. Hist. Fuc. p. 122 tah. & fig. 4! Esp.Ic. «. 119. Fucns trifarius SwH Hal). ad insulas Indipc occidentalis et oras Americee cali- dioris, a Florida ad Brasiliam usque. Frondes ut jdurimum 4—6 pollicares, a radice scutatim expansa surgeutes, stipite teretiusculo pennam corvinam circiter crasso. nunc multo elatiores, inferne parcius supcrne densissime ramosaj fasti- giataj. E.ami Vagi, ordine inter pinnatum et dichotomum ambiguo, in ima parte sensim denudati, superne trifariam dense ranmlosi, ramulis apice imbricatis', racliis ramorum angulis rotundatis inferne teretiuscula, superne evidentius triquetra. Ramuli tiifariam lineis spi- raliter adscendentibus dispositi, omnes subfcquales, lineam haud longi, inferiores liic illic simpHces, plurimi basi simplices, ex tereti com- pressi, apice nt plurimum tricuspidati, dentibus conicis rigide subulatis. Stichidia in axilla ramulorum, nunc iuter cuspides provenientia, fruti- culos minutos, ramulis breviores formantia, a ramello axillari trans- formata et sterilibus paucis ramellis conicis stipata, densissime fascicu- lata mollia, petiolo filiformi singula suflfulta, a medio circiter fertiba, admoduni torulosa acuminata-obtusiuscula, spheerosporas in articulis singulas fraro in infimo geminas) linca spirali unica adscendente dis- positas foventia', eifoeta prolougata et filiforniia at circumcirca toru- ioso-intcqualia. Rami minores ramulique plus minus articulis inte- riorilius translucentilnis fasciati adparent, omnes corticati; ramelli tantum steriles, stichidia circumdantes fin iasciculo axillari), ecorticati polysiphonii articulos diametro circiter duplo breviores monstrantes. Sectione transversali vidi siphones pericentrales 7—8, cellulis consi- Bostrychia. RhodomelEjE. 851 milibiis cinctos, extimis minimis corticem constituentibus. Color re- centis purpurascens, exsiccatione stepe in sordide ilavum aut virescen- tem abiens. Substantia firma cartilaginea. Species vuigaris et nullis dubiis vexata. Fructus a Gmelinio ei tributi sine dubio alieni. Specimina hujus ad Novam Zelandiam et N. Hollandiam lecta memoravit Turner- recentiori «vo in liis plagis inventam esse ignoro. Neque Harvey ex oceano australi specimen vidit (cfr. Ner. Austr. I. c). Species inquircndce. ?>. Br. Ramellosum (Sond. mscr.) "phyeomate spithanifeo teretius- eulo vage ramoso, ramis elongatis subfastigiatis, ramellis alterne pinnatis undique patentibus unicellularibus. — ■ Ad Oras Mexicanas.'' Kilts. Sp. p. 842. 4. Br. LiNDENBERGii (Eiltz. Pki/c. p. 434) ''phycomate distiche et vage ramoso, ramis sursum complanatis plumoso-quadripin- natis jugamento primario parum dilatato, pinnis pectinatis, pinnulisque subukitis. Thamn. disticha Limlenh.; Sph. tri- angulatus var. bifarius Mart. Bras. p. 36? Angola.'^ — Kiltz. Sp. p. 842. 5. Br. Hypnoides (Kiitz. mscr.) "phycomate teretiusculo 2^ — ^3 pol- licari pennam passerinam-merulinam crasso ramosissimo, ra- mis ramulisque undique et spiraliter obsessis, ramellis den- sis tri-multifurcatis, apicibus patentibus spinescentibus. Co- lor obscure purpurascens. Cuba." Kiifz. S^j. p. 842. CXXXIV. BoSTRYCHIA 3Iont. Cuha p. 39. Ft. ChU. VIII. p. 305. SjjU. p. 418. Hooli. ct Harv. in Lond. Journ. IV. p. 268. Harv. Ncr. Austr. p. 68 ct Ner. Bor. Amer. II p. 54. Kiltz. Sp. Alg. p. 839. Helicothamnion Kutz. Bhjc. gcncr. p. 433. Helicothamnion etBostrychia Kiltz.inBot. Zeit.lSil p. 3. Stictosiphonia Hool: ct Harv. in Crypt. Antarct. p. 177. Rhodomelaj sp. C. Ag. ct Anct. Alsidii Sp. J. Ag. Synih. Frons violaceo-livida, compressa aut filiformis, distiche aut quo- quoversum ramosa, apice stepe incurva polysiphonia, eellulis nempe 4 — 11 circa centralem in orbem dispositis subseque longis contexta, siphonibus nudis articulata aut eortice cel- IV. ^ 57 s B 5 2 RHODOMELEiE. Bosfrycliia. lularum subcubicarum obductis continua, ramulis ultimis nunc monosiphoniis. Keramidia subglobosa in ramulo ter- minalia, intra pericarpium cellulosum, carpostomio apertum, gemmidia pyriformia in articulo terminali filorum placentte foventia. Stichidia siliqueeformia, a ramulo transformata, intra articulos spheerosporas plures verticillatas, triangule divisas, foventia. AnfJicridia (?) subaxillaria circumcirca radiantia. — Kufs. Phycol. fah. 53 fig. V. Earv. Ner. Bor. Am. tah. XIV B—E. Cgespites in aliis corporibus aut supra rupes plus minus expansos, frondibus primariis decumbentibus et radicantibus co- hibitos, pollices paucos altos, violaceo-lividos efticiunt frondes nunc compresspe, plerumque filiformes, apice rectiusculfe aut sffipius incurvffi, raro simpliciusculffi, seepius decompositfe, disti- che pinnatee aut quoquoversum ramosa;. Rami ramulique frondi conformes, ramulis ultimis nunc monosiphoniis; in nonnullis rami quasi fulcrantes dissimiles adsunt, ab axilla ramum juni- orem emittentes; nunc lateraliter juxta axillam frons aut ver- rucosa, aut in ramum, ssepe deflexum, extensa. Frons pro diversitate specierum aut tota articulata polysi- phonia, nempe siphonibus aut celhilis pericentralibus subEeque- longis nudis constituta, aut sursum longius corticata, aut tota continua; in his spepe plures series concentricse cellularum ar- ticulos, si quos hoc nomine adpellare licet, constituunt; cellulse seu siphones sunt parum elongatie, attamen diametro ipsarum longiores, et invicem subcequelongse. Externe teguntur strato proprio corticali, cellulis multo brevioribus cubicis aut rotunda- tis, endochromate obscuriori farctis. Siphones interiores quoque endochromate, exsiccatione collabente, tenuiore percurrente in- structi sunt. Fructus, quantum hucusque cogniti, in diversis speciebus sat similes. Keramidia in paucis nota, sunt ovato-subglobosa aut immo subdepressa, ab apice rami transformata et ita terminalia dicenda; intra pericarpium areolato-cellulosum, apice carposto- mio apertum, nucleum gemmidiorum pyriformium foventia; gem- midia nunc fere basalia, nnnc in filis magis elongatis dichotomo- fastigiatis evoluta, in omnibus ex endochromate articuli termi- nalis transformata. Stichidia stepius ex suprema parte ramuli transformata, et inferiore parte steriii pedicellata, nunc quoqiie apiculo sterili superata, parte sterili crassiora, siliquffiformia aut Bostrychia. Rhodomele.b. 855 sublomentacea, ab inferiore parte sensim matiirescentia, efFoeta parum prolongata. Spheerosporpe globosse triangule divisfe, in articulis singulis plures (3 — 4) verticillatse, in siphonibus infra- corticalibus formatse, strato corticali cellularum in speciebus cseterum ecorticatis quoque prtesente. Antheridia (a me non visa, a Montagneo descripta,) subaxillaria, e fronde erumpeutia, undique radiantia chivulata, granulisque hyalinis (an anthero- zoidiis?) farcta. Genus a Montagneo propositum, naturale, crescendi modo et peculiari habitu insigne. Phirimffi species in aquis degunt subsalsis, mari vicinis aut in mari, immixta aqua dulci tempe- rato, nonnullfe in rivulis montium inventte dicuntur. Cffispites ef- ficiunt, ad modum Catenellpe, supra rupes expansos, aut ad alia corpora adfixos, circumcirca extensos, colore inter violaceum et lividum vario. Structura revera a Polysiphonia non admodum recedit; stratum superticiale tantum celhilis brevioribus contex- tum est. Sticliidia autem superiorem subeunt morphosin, qua nota Genus attingit evohitionis gradum Dasyie, cujus vero habi- tus longe diversus. Neque cum Rvtiphlaia et Rhodomela, neque cum Alsidio hodie bene conjungitur. In genere definiendo sat conveniunt auctores. Montagne (in Ctiha l c.) de filis interioribus loquitur, quibus tamen nil nisi endochromata interiora intellexisse videtur. A nonnullis splite- rosporfe duplici serie dispositee dicuntur; quod tamen ita intel- ligendum est, ut duplici serie longitudinali dispositte adpareant, revera autem verticillatte, aliis nempe infra adparentes pra?sen- tibus intra stichidium teretiusculum. Species plurimee recentiore tempore detectee; me autemju- dice species plures, quam fas fuit, ab auctoribus separatee fue- runt. NonnuIIas diutius revera cognitas novis nominibus desi- gnarunt. SPECIES DISPONANTUR: I. Stictosiphonia fronde a hasi articuJata, tienipc siplione centraU unica serie pericentralium cincto. * Ramulis usque ad apicem polysiplioniis. f Fronde quoquoverstim ramosa. 1. B. SIMPLItlUSCULA. 2. B. RIVUIARIS. 57* g54 RHODOMELEiE. Bostrycliia. 3. B. RADICANS. 3a. B. Leprieurii. ff Fronde distklie pinnata. 4. B. UOOKERI. 4a. B. FASTIGIATA. 4b. B. MIXTA. 5. B. GLOMERATA. 6. B. BIPINNATA. ** Bamulis monosiplioniis. 7. B. PERICLAPOS. 8. B. MORIZIANA. 9. B. WARDII. II. Helicothamnion fronde a hasi sursum longe corticata, nunc usque ad apices continua; nempe siplione centrali plurihus serielms concentricis cellularum cincto, exterioribus breviorihus corticalihus. f Fronde quoquoversum ramosa, ramis mmc suhdisticlic dis- positis. 10. B. VAGA. 11. B. Harveyi. 12. B. SCORPIOIDES. 12a. B. IKTRICATA. 12b. B. PILULIFERA. ff Fronde disticlie decomposito-pinnata. * Pinnulis plus minus monosiphoniis. 13. B. TENELLA. ** Pinmdis fere ad apicem polysiphoniis. 14. B. MONTAGNEI. 15. B. CALLIPTERA. *** Pinnidis ad apicem usque corticatis. 16. B. ARBUSCULA. 17. B. BINDERI. Species inquirenda. 18. B? MULTICORNIS. 1. B. siMPLicroscuLA (Harv. mscr.) CEespite intricato vage ex- panso, filis radicalibus elongatis monosiphoniis radicante, frondibus ecorticatis, primariis decumbentibus vage ramosis, secundariis erectiusculis adscendentibus simplicibus aut parce Bostrychia. Rhodomele^. 855 ramosis elongatis longeqiie attenuatis iisque ad apices re- ctiusculos polysiphoniis, fructibus . . . . , articulis 6-sipho- neis diametro paulo brevioribus. Bostrycliia simpliciuscala Harv. in Alg. Exsicc. Friendl. Isl.n:o 23\ Hab in oceano pacifieo ad Friendly Islands (Harvey!) Ceespes, iii fallor, aut siipra fundum liinosuux crescens aut iuter alias algas expansus, unde non ut in speciebus plurimis discis radicalibus adfixus, sed frondes filis elongatis tenuissimis subfasciculatim egredien- tibus adnata^ vageque intricat?e congeriem inordinatam rubentem Con- fervarum aMiiulantur. Frondes capillo tenuiores, primaria» decumbentes vageque ramosse, secundarias adscendentes dichotomas aut parce ra- raosas, a basi longe attenuatas, lineas paucas altas, emiltentes. Rami usque ad apices ssepissime polysiphonci, nunc apice elongati tcnuiores, articulis monosiphoneis (an demum in radices trausmutati?). Articuli per totam frondem conspicui, nusquam corticati, diametro aliquantu- hxm breviores, ni fallor 6 celhilas pericentrales offerentes. iSpecies a casteris sat abludens, vegetationis modo, tenuitate, colore sordidiore, carneo sutYuso", sed statu sterili tantum a me observata. 2. B. RivuLAEis (Harv. Ner. Bor. Am.p.^1) fronde diffusa pin- natim decomposito-ramosa, tota articulata, ramis fere quo- quoversum egredientibus, terminalibus erectiusculis subco- rymbosis incurvis, inferioribus subhorizontalibus furcatis aut subpinnatim ramulosis, ramulis attenuatis fere usque ad api- cem polysiphoniis, stichidiis keramidiis ovatis in ramulo transmutato terminalibus, articulis 7-siphoneis dia- metro semibrevioribus. Bostrychia rivularis Harv. l. c. tah. tah. XIV. D! PJiyc. Austr. tah. CLXXVI! Exsicc. Harv. Alg. Austr. n:o 147! Hab. in sestuariis fluminum Americse foederatee (Harvey! Bailey!) ad Port Fairy Victoriai (Harvey!). Frondes a surculis repentibus et radicantibus erectiuscula», ca>spi- tosEe, pollicares aut breviores, crassitie capillares aut tenuiores, sursum attenuata?, pinnatim decomposito-ramosEe, nunc superne subcorymbosse, apicibus incurva^. Rami pinnatim dispositi, at certe non omnes disti- chi, si quoque duas prrecipue directiones servent, in rachide leviter tlexuosa alterni, inferiores admodum patentes subhorizontales, supe- riores nunc fere corymbosi, magis erecti et subfastigiati, apicibus in- curvi- adultiores sunt eodem modo compositi, minores simpliusculi aut furcati. Ramuli plerumque leviter curvi attenuati, acuminati aut ob- tusi, nunc usque ad apicem polysiplionii, nunc in apice acutiore arti- culis paucis monosiphonii, nunc apicibus in fila tenuiora productis 856 Rhodomelej:. Bostrychia. longius monosiplionii. Articnli nunc diametrum subsequantes, nuno duplo breviores, sectionem transversalem subsulcatam, atque siphones pericentrales 7, strato corticali nullo, olferentes- in ima frondis crassi- oris parte tenue stratum corticale nunc forsan adest. Stichidia mihi ignota. Keramidia in ramulis inferioribus rami terminalia ovata. B. bipinnatee proxinia milii videtur, ramificatione minus regulari, non proprie disticha, facilius distincta. Quas in nonnullis aliis speciebus aduotavi differentias structuree, easdem in B. i-ivulari vidi", nempe ramulos nunc apice prolongatos et in fila monosiphonia transmutatos (in specimine a Bailey misso) ob- servavi. Rami in hac forma apice densiores, magisque dichotomo- corymbosi mihi adparent-, statum ejusmodi ab innovatione frondis pen- dere suspicor. Planta a Port Fairy VictoriEe, quam inter Algas Au- straliee distribiiit Harvey, ramulis brevioribus et acutioribus, articulis- que infra-terminalibus pluribus monosiphoniis diversa^ at revera hsec minus a forma primaria differt, quam ea, de qua mox mentionem feci, ex iluviis America; oi'iunda. Nisi igitur in fructu differentiai adessent formam Australia^ ab Americana vix specie diversam putarem. Har- vey stichidia in ramulis prtKcipue inferioribus evoluta, incurva at im- matura observavit. Siphones pericentrales tantum 6 pinxit. 3. B. RADicANS (Mont. Cent. II. n:o 4.) fronde erectiuscula pin- 3a. B. Leprieurii (Mont. Guy. j). 5) pusiUa, fronde capillari corym- boso-ramosissima, ramis ramellisque subfastigiatis tandem paten- tibus in stichidia lanceolata aut conceptacula ovoidea apice iii- tumescentibus, articulis polysiphoniis diametro 3-plo 4-plo brevi- oribus. Syll. p. 419. Hab in locis aqua dulci et salsa alternatim obrutis ad radices montis les Gemeaux dicti. (Coll. Leprieur N:o 1113). Frons teres, semiuncialis, capilb^ humano vix crassior, violacea, corymboso-ramosissima. Rami vagi, inferiores elongati sensim sensim- que minores, rameHos subdistichos vel alterne dichotomos fastigiatos, primo strictos dein jiatentes, nunquam recurvo-secundos, crebre in sti- chidia aut conceptacula in diversis individuis intumescentes, proferen- tes. Stichidia numerosa, quoad formam varia. Conceptacula ovoideo- acuminata, pyriformia, fere semiminim. crassa, apice peHucida, sporas longe obovoideas pediceUatas foventia. Structura ut in B. radicanti, at siphones rectangule nec oblique dispositi. Color frondis violaceus, ramellorum viridis. Ita Montagne, qui speciem cum B. radicanti comparavit, eamqiie ramis aut erectis aut patentibus, numquam vero recurvis aut secundis diversam dicit. Cfeteruin adnotationem adjecit B. radicanteui, Hoolieri Fastigiatam, Mixtam et Leprieurii ita esse vicinas, ut signa, quibus di- scriminarentur, non facili negotio invenire iiceret. Bostrychia. RHODOMELEiE. 057 natim decomposito-ramosa, tota articulata, ramis subfascicu- latis elongatis erectiusculis longe attenuatis, usque ad api- cem polysiphoniis, apicibus subforcipatis nunc ad axillas ramello breviori deflexo auctis, stichidiis infra apicem per- sistentem ramuli inflatis ovato-oblongis diametro duplo lon- gioribus, articulis 11-siphoneis diametro duplo brevioribus. Rhodoniela radicans Mont. l. c. in Ann. Sc. Nat. 1840 tom. 13 j??. ^fiff. 3!! Bostiycliia radicans Mont. Guy. n:o 5. Sijll. p. 419. Kuts. Sp. p. 839! • Hab. ad rupes littoreas prope Cayennam (Leprieur!). Frondes a surculis repentibus et radicantibus erectiusculgf, dense cEespitosse, pollicem vix superantes longitudine, crassitie circiter capil- lares quoquoversum decomposito-ramosse, ramis primariis pinnatim dispositis sub-fasciculatis erectiusculis elongatis incurvis, majoribus pinnatim divisis, minoribus magis dicliotomis, apicibus subforcipatis sa^pe ramello detlexo axillari auctis. Ramuli teretiusculi, a basi pa- ruai attenuati, obtusi, usque ad aiiicem, articulo terminali excepto, polysiplionei. Sticliidia infra apices ramulorum inflata, pedicello multo longiori sterili suffulta, apiculo plus minus tlongato, Sfepius ipsius sti- chidii longitudine, superata, ovato-oblonga diametro circiter duplo lon- giora, spha'rosporas verticillatas pauciores foventia. Articuli per to- tam frondem conspicui, adultiores diametro circiter duplo breviores", sectione transversali frondem ecorticatam et siphones 11 pericentrales vidi. Color plantfe obscure purpureus. Chartff leviter adha^ret. Prseter fructus stichidiorum nemathecia memorat Cel. Montagne, caulem amplectentia, e filis ramoso-fastigiatis articulatis composita, in quibus gongyla ovato-pjTiformia nidularentur-, quid hStichidia a pinnulis superiorinm pinnaruni transfornuita, parte longiori sterili pedicellata, apiculo quo- que sterili nunc superata, fere lancoidea diametro circiter i-plo longi- ora, duplicem aut triplicem spheerosporarum seriem monstrantia- spha'- rosporse in singulis arciculis 3—4 verticillatee. Articuli in tota planta conspicui, cellulis corticalibus 4 — 5 superpositis diametrum rami cii'- citer sua longitudine pequantibus", lYonde longitudinaliter secta adparet tubum centralem longioribus articulis constitutum esse; articuli vero non omnes a-que longi', endochromate centrali angustiore iii quoque colorati. Fronde transversaliter secta, cellulas circiter 9 circa centra- lem tubum dispositas vidi, cortice omnino nullo cinctiis. Species pulchra, licet minuta, nullis dubiis vexata. Ad B. bipiu- natam forsan proxime accedit, sed est planta multo minor, frondisla- titudine lineam paruni superante, et pinnis inferioribus sensim deper- ditis aliura habitum frondi tribuentibus, nec non characteribus micro- scopicis distinguenda. Rami, si quid video, sunt distichi nec quadri- fariam exeuntes, ut hoc habet Harvey. Sub n:o 148 intra Algas Australia; species BostrychifE a Harvey distributa fuit, qua' postea ab ipso ad B. mixtam relata fuit. Aspectus est B. glomerata' at pinnis acutioribus magis ad B. Hookeri tendens", utraque ca'terum multo minor, lineas paucas alta, et simplicior, fron- dibus nempe a surculo radicali provenieutibus subsimpliciter pinua- tis. Apices sunt incurvi. Frondes primarise videntur adscendentes et recurva?, deorsum radicantes, sursum frondes secundarias pinnatas vage emittentes. Finictus non vidi. 5. B. GLOMERATA (J. Ag. mscT.) fronde distiche deeomposito-pin- nata tota ecortieata, apicibus incurva, pinnis inferioribus abruptis, niediis magis compositis, superioribus pinnula ba- sali recurva saL'pe calcaratis, pinnulis simplicibus alternis patentibus teretiusculis rectis curvatisve usque ad apicem obtusum polysiphoniis, fructibus , articulis 9-sipho- neis diametro duplo brevioribus. Hab in Oceano pacifico ad insulas Marquesas (Jardin!). Ceespes fusco-purpureus, exsiccatione nigrescens. Frondes circiter capillares, vix pollicares longitudine, distiche decomposito-pinnatee, pinnis inferne sensim abruptis, a medio densissimis sub-intricatis, ite- rum iterumque alterne pinnatis, singulis ambitu subtriangularibus, api- cibus incurvis. Ad basem pinna? sa?pe adest pinnula simplex peculiaris indolis, porrecta aut evidentius recurva-, hsec non distiche cum ca-te- HGO Rhodomele^. Bostrychia. ris (iis|)Osita, sed juxta basem a latere concavo frondis incurvde progre- diens. Pinnuhe ultimse simplices sunt haud lincam longa>, a basi pa- rum attenuata? obtusa^, plcrumque lcviter recurva'-, omnes usque ad apicem polysiplioniEe. Articuli frondis ubique conspicui, diametro plus duplo breviores-, sectione transversali cellulas pericentrales 9—10 nu- meravi. Fructus in nostris desunt. Characteribus ad B. bipinnalam tendit, et nimium vicina forsan videbitur-, at revera adspectus longe alius. Dum B. bipinnata frondes purpureas pulclire plumosas, pinnulis simplicibus elongatis, exliibet, B. glomerata csespitem in orbem expansum frondesque superne ramosis- simas et intricatas refert. Pinnute simplices sunt multo breviores. Pinnula basalis in B. bipinnata quoque adest, at insequentibus duplo brevior et rectiuscula; in B. glomerata cseteris fere eequelonga et sse- pissime evidenter rccurva. Apices B. glomeratee evidenter curvi. B. fastigiala Hook. et Harv. multis cum nostra convenire videtur, at de ramificatione disticlia nullam faciunt mentionem auctores", unde nostram, dum specimen B. fastigiatee videre contigit, separatam enu- merare debui. 6. B. BiPiNKATA (Harv. mscr.) fronde erectiuscula distiche de- composito-pinnata, tota ecorticata, pinnis mediis magis com- positis pinnula basali breviori stiepe calcaratis, pinnulis sim- plicibus alternis patentibus teretiusculis rectis curvatisve usque ad apicem obtusum polysiphoniis, stichidiis ex apice pinnulse transmutatis oblongo-linearibus diametro subqua- druplo longioribus apiculo tenuiore sterili auctis, articulis 8-siphoneis diametro semibrevioribus, keramidiis Bostrycliia bi])innata Harv. in Friendl. Isl. Alg. Exsicc. n:o 17. Hab. in Oceano pacifico ad Insulas Friendly Islands dictas (Harvey!). Frons minor, pollicaris aut sesquipollicaris, crassitie circiter ca- pillaris, disticlie 2 — 3 pinnata, pinnis in rachide subllexuo.sa alternis, semilineam circiter distantibus, mediis longioribus pinnulatis, inferiori- bus minus divisis brevioribus, superioribus densioribus nunc subco- rymbosis. Pinnulfe 2 lineas circiter longse, distichse^alternse et patentes, teretiusculcv, a basi param attenuatse obtusiuscula', strictfe aut curvatse, usque ad apicem, ctllula ternnnali excepta, polysiphonia-, inlima pin- uula pinnarum compositarum ssepe duplo brevior et ab imabasiegre- diens, subhorizontalis, quasi peculiaris indolis; nunc hccc parum con- spicua. Pinnula? sensim compositffi fiunt, pinnellis supra medium in- choantibus, basi nuda. Stichidia ex apice pinnulse transformata, parte pequelonga sterili pedicellata, apiculo obtusiusculo duplo tenuiore plus minus elongato, oblongo-linearia, diametro circiter 4-plo longiora, sphse- rosporas verticillatas intra articulos singulos plerumque 4 foventia. Bostrychia. Rhodomele/e. ' BIH Articuli frondis ubique conspicui, diametro semi-breviores, sectioneni transversalem extus leviter sulcatam siphonesque 8 pericentrales ecnr- ticatos monstrantes. Color purpureus. Cliartse adlia?ret. Keramidia non vidi. Raraificatione plumoso-pinnata, pinnarumque dispositione disticha, inter species ecorticatas insignis. 7. B. PBRiCLADOs (Ag. Sp. 11. jj. 101) fronde pinnato-subdichoto- nia, tota articulata, raniis quoquoversuni egredientibus sub- fasciculato-fastigiatis per totam longitudinem ramulosis, ramulis monosiphoniis patentibus curvatis, superioribus sim- plicibus, inferioribus furcatis, keramidiis subdepresso-globo- sis acuminatis, stichidiis lancoideis duplicem seriem spha'- rosporarum monstrantibus, articulis ramorum diametro sub- longioribus, ramulorum sesquilongioribus. Hutchinsia periclados Ag. l. c. Polysiphonia periclados Kiits. Sp. p. 822. Bostr}rchia Tuome^a Harv. Ner. Bor. Am. p. 58. tah. XIV. E! Exsicc. Harv. Friendl. Isl. Alg. n:o 21! Hab. ad rupes calidioris oceani atlantici ut ad insulam Stse- Crucis (Hb. Hofman Bang!), ad Guadeloupe (Duchassaing!) ad Pine Insulas Floridae (Tuomev); in oceano pacifico ad Friendly Islands (Harvey!). Frons pollicaris aut sesquipollicaris, a surculo repente et radicante erectiuscula csespitosa, inferne subdichotoma, superne ramis pinnatim dispositis erecto-patentibus subfasciculatis fastigiatisque densius ra- mosa, tota insuper ramulis mollibus obsita. Rami ambitu fere cj'lin- 'dracei, adultiores ramulis inferne sensim abrnptis denudati vix flexuosi, omnes articulati. Ramuli ad geniculum quodque quoquoversum egre- dientes, a basi raonosiphonii, parum attenuati obtusi curvati, superiores simplices erecto-patentes, inferiores patentiores furcati aut infirai pin- natira ramellosi, in ramos abeuntes fiunt polj^siphonei et fere hori- zontales, demum superiore parte abrupta, inferiore persistentes. Arti- culi ramorum capillo parum ci-assiores, sunt diametro sublongiores, a superficie visi siphones 2 — 3 monstrantes; transverse secti siphones pericentrales 4 offerentes; articuli ramulorum raonosiphonii sunt dia- metro sesquilongiores. Keramidia a ramis minoribus poIj'siphoneiSj seu ramulorum basi polysiphonia persistente (superiore abrupta) trans- formata terminalia, depresso-globosa, carpostoraio subprorainente acu- minata, pericarpio irregulariter celluloso-areolato. Stichidia tantum in specimine ad Guadeloupe lecto, aliquantulum firraiore et densius ra- muloso, cpeterum congruente, vidi-, sunt ex apice rami polysiphonei transformata, raniulis sub-eeque longa, fertilia lancoideo-cylindracea subtoruIoso-iuEequalia, effoeta vix longiora, curva subintestiniformia^ 862 RHODOMELEiE. Bostrychia. sphserosporKe duplici serie longitudinali dispositee adparent. Color luride purpureus. Charta' adhan-et. Inter Hutchinsiam periclados Ag. et Bostr}'chiam Tuomeyi Harv. nullam nisi a^tatis differentiam detegere valeo. Primaria B. Tuomeyi juvenilis videtur, ramulis erectioribus priedita. Quee ab insulis Oceani pacifici distribuit Harvey, sunt speciinina forsan adultioi'a ideoque ma- gis squarrosa. Species Agardhiana est fructifera, ramulis inferioribus abrujjtis, basibus persistentibus polysiphoneis et in Keramidia sensim abeuntibus. — Speciem Callithamnii ab insulis ludi^e Occidentalis sub nomine usurpato Polys. periclados venditari, novi. 8. B. MORiziANA (Sond. mscr.) fronde pinnatim decomposito-ra- mosa tota articulata, ramis quoquoversum egredientibus sub- fastigiatis per totam longitudinem ramulosis, ramulis pin- nato-corymbosis monosiphoniis, ramello infimo sensim in- crassato polysiphonio patente aut subrecurvo demum per- sistente fulcratis, stichidiis lancoideis duplicem seriem sphee- rosporarum monstrantibus, articulis ramorum 6 — 8 siphoniis diametro brevioribus, ramulorum monosiphoniis sesquilon- gioribus. Polysiphonia? Moritziana Sonder mscr. in Kiitz. Sp. Alg. p. 838!! C1849). Formffi sunt: a. LEPTOCLADA purpurca tenuior, ramulis tenuissimis, ramo ful- crante minus insigniter diverso patente, articulis monosi- phoniis diametro sub-duplo longioribus. Bostrychia leptoclada Mont. Guy. n:o 10 in Ann. Sc. Nat. Ser. III. tom. XIV. p. 288. Stjll p. 420!! /?. iNTERJiEmA ramulis paulo firmioribus, ramo fulcrante pa- tente, articulis monosiphoniis diametro sesquilongioribus. Bostrychia monosiphonia Mont. Crypt. Guy. n:o 10 l. c. et Syll. p. 420!! y. CORNIGERA ramulis inferioribus plurimis abruptis, ramis ful- crantibus persistentibus admodum conspicuis subrecurvis. Bostrychia cornigera Mont. Crypt. Guy. n:o 7 l. c. et Syll. p. 419!! Hab ad rupes fluviorum Guyanai (Leprieur!) ad Antillas (Moritz). Frons erectiuscuhi bi-tripollicaris, crassitie inferne vix setacea, sensira sursum tenuior, tota articulata, ecorticata, pinnatim decompo- sito-ramosa et per totam longitudinem ramulis lineam circiter longis ramulosa. Rami pinnatim dispositi subfastigiati erecto-patentes- in- Bostrychia. Rhoj)OMele.e. B03 feriie sensim deniidati, superne decompositi. Ramuli ad geniculum quodque 5— 8-num pinnatim egredientes at liaud proprie distichi (me judice), ipsi pinnatim subdivisi fastigiato-corymbosi, ramellis quo- quoversum egredientibus, racliide adultiorum llexuosa pol.ysiplionia, ramellis et racliide juniorum monosiphoniis. Infimi ramelli sensim firmiores et polysiphonii rigidiusculi, quasi heterogenei, ramiilumque ipsum fulcrantes, seu quasi supi'a axillam ramulum emisissent-, juniores patentes, et minus diversi, adultiores demum recurvi et ramulis de- jectis in inferiore parte ramorum persistentes. Articuli ramorum polysiphonei sunt diametro semibreviores, nunc diametrum fere sequau- tes, ramnlorum monosiphonei sunt 'diametro circiter sesquilongiores, nunc paulo elongatiores apparent in ramulis tenuioribus-, sectione transversali rami siphones pericentrales 7 numeravi, cortice nullo. Stichidia a ramulis polysiphoniis transformata, elougata lancoidea, sphEerosporas in siugulis articulis 3 — 4 verticillatas continentia, afacie plerumque duplicem seriem monstrantia Keramidia non vidi. Charta- laxius adlian-et. Ad B. perichulos ha-c proxime accedit, ramis magis pinnatim de- compositis, ramulis corymbosis, et ramificationis nota insigni preeci- pue diversa. Preeterea siphones sunt numerosiores et articuli stepius breviores. Comparavi specimina authentica plantarum omnium, quas supra conjunxi. Specimen ab ipso Kiitzingio nomine P. Moritzianse inscri- ptum, a Leprieur lectum, numerum fert 835, sub quo B. cornigera in Hb. Montagnei quoque designata fuit. Nec[ue ab hac differt planta, quam ab ipso Montagneo sub nomine R. Cornigera^ accepi. Species plures a Montagneo distincta^ non nisi retatis ditTerentiis diversit mihi adparent. B. leptoclada et B. mouosisponia sunt plantie ma- gis juveniles', B. cornigera planta adultior aut senilis. Rami isti recurvati, qui B. cornigeram distinguerent, neque in R. leptoclada ncque in B. monosiphonia, sec. ipsa specimina Montagnei, deside- rantur- ut vero in plantis juvenilibus sunt patentes potius quani recurvati, et minus insignes", neque ramuli omnes ejusmodi ramel- lis fulcrantur, quod vero tantum a-tate pendere puto. — Diversi- tates hoc modo adsunt- at mihi evidentissimum videtur iuis esse om- nes atatis. Nomen Sonderi, prioritatis jure, ni fallor, gaudens, adoptare debui. 9. B. Wardii (Harv. mscr.) iTonde dilUisa pinnatim decompo- sito-ramosa, tota articulata, ramis patentissimis subplumosis, per totam longitudinem ramulosis circiter 5-siphoneis, ra- mulis quoquoversum egredientibus monosiphoniis pinnatis, pinna intima superioribus conformi, articulis ramorum dia- metro semibrevioribus, ramulorum sesquilongioribus, sti- 804 Rhodomele^e. BostrycMa. chidiis lancoideis, duplicem seriem sphserosporarum mon- strantibus. Bostrychia Wardii Harv. in Friendl. Isl. Alg. n:o 18! Hab. in Oceano pacifico ad insulam Tonga (Harvey!) Frons vagius diffusa videtur, ramis principalibus divergentibus, omnino horizontaliler egredientibus, fere plumosis, decomposito-pin- natis, ambitu oblongis. Pinnfe (seu rami) alterne ad genicuhim quodque 5 — 7-mura circiter egredientes, ex exsiccata fere distichse viderentur, at ni fallor recentes quoquoversum egredientes, si quoque prsecipue bifariam directpe essent. Ramuli minores, cseterum conformes", adul- tiores patentissimi pinnatim ramellosi, rachide poiysiphonia, ramellis monosiphoniis: juniores patentes subdichotomi ant semel furcati, a basi monosiplionii; supreini ramellique elongati simplices erectius- culi et toti monosiphonii, parum attenuati. Articuli ramorum poly- sipliunii sunt diametro circiter seniilireviores", sectione transversali siphones 5 pericentrales videre credidi; ramulorum monosiphonii sunt diametro sesqui-subduplo longiores. Stichidia a ramis polj^siphoneis inturaescentibus transforraata, inferiore parte sterili pedicellata lineari- lancoidea, apice abruptius attenuato obtusiuscula, in singulis articulis spha^rosporas plerumque 4 verticillatas foventia, a superiicie tantum duplicem seriem longitudinalem monstrantia. Spheerosporis elapsis, pars inferior effoeta cellulis corticalibus numerosioribus in verticiHos dispositis cincta adparet, Keramidia in ramulo poIysi[)iiouio terrai- nalia subdepressa, pericarpio cenuloso firmo. Color viidaceus. B. Morizianpp forsan nimiam [>ropinqua. Attamen nulhim vidi indicium ramificationis pecuharis, quam huic characteristicara putavi. Rami ramuHque prreterea patentissimi, ramuli longiores et magis de- compositi, et tota planta magis diffusa-, si ex sicco judicare licet, aHum crescendi modum suspicarer, nempe plantam subparasiticam et iriter alias extensam. Rarai ob ramubjs magis decompositos sunt ambitu latiores, majores 3-Hneas et uUra lati. - Ca!terura videtur quoque rai- nus firma et Istius colorata, quam R. Moritziana*, incolam deniijiie mariSj nec fluviorum, ex adhgerentibus algis et crustaceis, suspicor. 10. B. vAGA (HooJi. ct Harv. Alg. Ant. 11:0 50) fronde minuta a surcuHs repentibus erectiuscula, simpHci aut parce ramosa, fere ad apices corticata, ramis vagis elongatis plerumque curvatis, majoribus supra medium incrassatis utriuque at- tenuatis, minoribus a basi longe attenuatis moUiorihus, stichidiis ovaH-lanceolatis longe pedicellatis apice sterili superatis, articulis brevissimis 6-siphoniis corticatis. Bostrychia vaga HooJc. et Harv. 1. c. in Loncl. Journ. IV. p. 270!! Harv. Ner. austr. p. 69! Kilts. Sp. Alg. x^. 840: Bostnjchia. RHODo.MELEiE. B65 Stictosiplionia vaga Hooh. etHarv. Cnjpt. ant.p. 178. tab. CLXXXVI fig- 1!! Hab. ad rupes supra limitem Oceani australis ad Kerguelen Land (Hooker!); ad Insulas Falkland (coll. Hohenacker!) Cfespites semipollicares aut vix pollicares altitudine, plus minus expansi. Frondes a surculis repentibus et radicantibus erectiuscutfe simplices, aut subdecumbentes ramis paucis vagis adscendentibiis sub- secundatis instructa>, crassitie setam 1'ere superantes-, simplices ra- mique in compositis conformes, elongatEe plus miiius curva>, nunc siibrecurva', adultiores utrinque attenuatse, supra medium nempe in- crassata\ basem versus longius attenuata', apice abruptius acuminato-, juniores rami a basi sursum longius acuminati. Sticliidia (a me non observata, sunt sec. Hoolc. et Harv.l in pedicello sterili elongafo sul)- terminalia, ovali-lanceolata, acumine sterili sn[ieratn, dianietro bsngiora, subtriplicem seriem spha^rosporarum monstrantia. Articuli fere nus- quam nudi-, in ramulis maxime juvenilibus articulus terminalis major monosiphoiiius conspiciatur- proxime inferiores sunt diametro duplo saltem breviores, polysiphonei, et qui dein sequuntur mox corlicati- in adultiore parte, transversaliter secta, vidi ceUularum series concen- Iricas 3—4", pericentrales cellulas 6 numeravi. Color puriuireus, ex- siccatione nigrescens. Substantia carnosa. Speciem a me descriptam esse eandeni, quam coram liabuerunt Hooker et Harvey, quum adspectu planta^ in icone data, tum speci- mine ab ipsis communicato convictus fui. (^juod vero suam speciem ecorticatam et pingunt et duscribunt auctores laudati, errori quodam adtribuendum puto' certissime enini tota planta cortice obducta est. liabitus et ramificatio planta^' in icone optime exliibuntur. Kiitzin- gium, qui specimen habuit, plantam inter ecorticatas enumerare, quo- que video', neque tamen hoc aliiui significare suspicor quam specimen ab eo non examinatum fuisse. 11. B. HARVEyi (Mont. Fl. CliU. VIII. p. 307) fronde pinnatim decomposito-ramosa sursum longe corticata, ramis fere quo- quoversum egredientibus distantibus, supra axillas subrotun- datas incurvatis parce ramulosis apice involutis, ad axillas ramulo aut nodo prominente auctis, ramulis parum atte- nuatis usque ad apicem polysiphoniis, stichidiis lancoideis duj)Hcem seriem spheerosporarum monstrantibus, articulis corticatis 7-siphoneis, ramuloruni ecorticatis diametro duplo brevioribus. Bostrychia Harveyi 3Iont. l c. tab. 16 fig. 4. >Si/ll. p. 420!! Hool: Fl vov. Zel. 11. p. 225. et Fl. Tasm. p. 299! Bostrychia distans HooJc. et Harv. mscr. — et Fl. Tasm. p. 299? 8(i(] Rhodomele^. Bosirychia. ? Polysiphonia spiiiescens Mont. Guy. n:0 12. in Ann. Sc. Nat. Ser. III. tom. XIV. p. 289. Syll. p. 423. Hab. in rivulis aquee dulcis Novse Zelandiae (Hb. Harvey!); in aquis subsalsis ad oras Chilenses (Gay!); ad radices arbo- rum aqua dulci et salsa fluniinis inundatas circa Cayenne (Le- prieur ) ? Frondes diffuso-ca-spitosEP, l*/j— 2-pollicares , crassitie capillares, aut parum crassiores, quoquoversum decomposito-ramosge fruticulosa^. Rami admodura patentes, in rachide leviter flexuosa supra axillas fere rotundatas aliquautulum incurvati, alterni et distanles, uodo liemis- pherice prominulo aut ramulo in dilatata basi a latere aucti, snpra basem nunc dextrorsum aut sinistrorsum flexi, majores conformes sub- pinnatim ramulosi, minores furcati aut simplices, apicibus involutis. Ramuli subecorticati, usque ad apicem polysiphonii, a basi paruni attenuati obtusi. Articuli, u1>i nudi, polysiphonii diametro breviores- sectione transversali frons teretiuscula phiribus seriebus concentricis cellularum contexta videtur, pericentralibus intimis 7. Keramidia non vidi. Stichidia a ranio transformata, parte sterili inferiore pedi- cellata, hincoidea acuminata, duplicem seriem sphserosporarum mon- strantia. Ramificatione et tenuitate frondis B. rivularem proxime tangere videretur-, qufe vero ecorticata longius revera distat. Affinitate B. scorpioidi propinquior, vero mnlto tenuior, magis distanter ramosa, strato corticali minus denso, sursum nullo, distinguenda. Tribus nominibus diversis hfcc forsan, divulgata. Secundum spe- cimen ab ipso Montagneo datum, esset Polysiphonia spinescens Mont. (hiyan-, descriptionem autem comparanti milii neque plantam oligosi- phoniam, neque ramulos monosiphonios, neque articulos longitudine diametrum a^quantes aut superantes in specimine communicato vidi. Quod contra cum B. Harveyi omni respectu convenit. Utrum, con- fusione quadam speciminum, nomine P. spinescentis alia planta distri- buta fuerit, an errore observationis descriptio nimium abliorreat, mihi latet. B. Ilarveyi Mont. cum B. distans Hoolc. et Earv. omnino con- gruere, specimina autiientica me docuerunt. Species prseterea ad B. scorpioides forsan nimium accedit", revera vix nisi pinnis pinnuHsque distantioribus, ideoque minus conspicue ad disticham dispositionem tendentibus, diversa. 12. B. ScoRPioiDES (Gm. Hisf. Fitc. 'p. 135) fronde decomposito- pinnata, sursum longe corticata, pinnis subdistiche egre- 12a. BosTR iNTiucATA (Burv . Fl. Mal. n:0 8:bis) fronde pi-imaria re- pente fila phira unciaha teretia crinaha spinescentia vage dicho- Bostrychia. Rhodomele/E. 867 dientibus adproximatis pinnulatis, apice involutis, ad axil- las ramo aut nodo prominente nune auctis, pinnulis a basi parum attenuatis subincurvis usque ad apicem polysipho- niis, stichidiis lancoideis duplicem seriem sphccrosporarum monstrantibus, articulis corticatis 7-siphoneis, pinnularum ultimis subecorticatis diametro duplo brevioribus. toma emittente, ramis circumscriijtione corymbosa patenti-erectis (qiiandoque siniul concretis) iterum raniellosis, ramellis rigiilis pro ratione crassiusculis alternis obtuse subulatis rectis appressis, stictis subquaternis, fructu. . . ." Scytosiplion intricatum Durv. l. c. Scytonema intricatum Bory Coqti. p. 225. Bostrycliia intricata Mont. Diagn. Phyc. Gay. suh. n:o 27 in Atm. Sc. Nat. XVIII. et Fl. Chil. VIII. p. 309. Syll. p. 420! Hab. ad rupes insularum Falkland (D'Urville) et ad Conceptionem Chilensium (Cay). Species mihi ignota:, ex descriptione cum B. vaga comparandam suspicor. 12b. B. piLULiFERA (Mont. Cent. III n:o 59) "froude continua repente filiformi tereti distiche tripinnata, pinnis pinnulis ramentisque setaceis, subulato-decurvis, inarticulatis alternis' conceptaculis glo- boso-subovoideis ramenta terminantibus', sporis clavatis perisporio amplo inclusis. Bostrychia pilulifera Mont. l. c. Syll. p. 419. Kiitz. Sp. p. 839! Rhodomela tloccosa? Mont. 2:de Cent. in Ann. Sc. Nat. XIII. p. 198. Hab. ad oras Cayennee fLeprieur), ad Sixrinam (Splitberger). Radix discus explanatus. Caulis prostratus repens filiformis teres, seta porcina vix crassior, 2—3 nncialis, statim a basi in ramos disti- chos pluries pinnatos divisa. Pinnee pinnulseqne inllexione ramento- rum lateralium subtus concava^ intervallo lineari sejunctse, circum- scriptione oblongee et ob ramenta fastigiata obtusse. Ramenta sulnilata, alterne disticha, pennam referentia, raro lineam superantia, subtus decurva, inferiore cujusque pinnulfe in radicem brevem apice scuta- tam mutato. Structura frondis prorsus eadem ac R. (BostrychiaO calamistratce Nob. (Cuba, Crypt. p. 36, t. 4, /. 1 e.). Conceptacala in ramentis terminalia, hinc longe pedicellata, subovata, '/4 millim. crassa, apice tandem poro pertusa. Sporse erecta^, a centro conceptaculi ra- diantes, clavata», tertiam partem longitudinis conceptaculi metientes, perisporio amplo hyalino inclusa>." Ita Montagne 1. c.\ mihi ignota species. IV. 58 868 HHODOMELEiE. BostrycMa. Fucus scorpioides Gm. l. c! Ceramium scorpioides Both. Cat. II. p. 173. et Cat. III. p. 158! Khodomela scorpioides Ag. Sp. Alg.I.p. 380! Syst. p. 200! Grev. Alg. Brit. p. 105!! Earv. Man. p. 68. Bostrycliia scorpioides Mont. in adnot. ad Hist. Nat. Cuba p. 39. Harv. Phyc. Brit. tab. XLVIII! Kiitz. Sp. Alg. p. 839! Helicotliamnion scorpioides Kutz. Phycol. Gen. p. 433. tab. 53! Alsidium scorpioides /. Ag. Symb. Fucus amphibius Huds. Fl. Angl. -Ed. II. p. 590. Stackh. JSfer. Brit. p. 35 tab. 14! Kngl. Bot. tab. 1428. Turn. Syn. p. 391. et Hist. Fuc. tab. 109! Plocamium amphibium Lamour ess. p. 50!! Exsicc. Wyatt Danm. n:o 69! Chauv. Alg. Norm. n:o 142! Crouan Finist. n:o 322! Welw. Phyc. Lusit. n:o 92! Hab. in {Bstuariis et stagnis marinis oceani atlantici ab oris Hiberniee ad Hispaniam meridionalem ; in mari mediterra- neo (? sec. spec. a Perreymond data!); ssepe caulibus Atripl. portulacoides adnata. Ceespes a plexu radicali radicante erectiusculus, sub-vage expansus et leviter intricatus, colore ex violaceo-lividus, exsiccatione fusce- scens. Frons seepius circiter bipollicaris, uunc 3-4 pollicaris. decom- posito-pinnata (4 — 5:ies pinnatam vidij, inferne crassitie setam vix attingens, sursum attenuata et superne circiter capillaris crassitie, api- cibus eximie involuta. PinuBP ex racljide flexuosa alterne et subdi- stiche egredientes, intervallis circiter lineam longis aut brevioribus, iterum eodem modo pinnulatpp, pinnulis patentibus, pinnis patentiori- bus, majoribiis aliquando subhorizontalibus. Pinnulfe leviter incurvse, nunc 1'igidiores, a basi parum attenuatse, obtusiusculae aut acuminatge, usque ad apices polysiphoniee-, sectione transversali irondis cellulse pericentrales 6 — 7 numerantur, pluribus seriebus concentricis cellu- larum subsimilium externe circumdatfe, cellulis interioribus suo dia- metro plus diiplo longioribus exteriores longitudine 4 — 5:ies supe- rantibus. Stichidia a pinnulis inferioribus pinnee transformata, iuferiore dimidia parte sterili pedicellata, apiceque sterili superata, lancoidea subtoruloso-verrucosa, diametro circiter 4-plo longiora, duplicem se- riem longitudinalem spheerosporarum monstrantia, revera spheerosporas verlicillatas 3— 4:as, intra stratum corticale nidulantes, triangule di- visas foventia. Keramidia a me non observata. Species jam a Rajo et Hudsonio descripta, quoad synonyma nullis fere dubiis vexata. Quod attinet distributionem geographiam, mihi incertum an in mari mediterraneo obveniat. Specimina sane habeo a Perreymondio communicata, quse ex Galloprovincia orta suspicor*, lo- cum vero natalem nullum adscriptum esse, confiteri decet. Stichidia rarius observata videntur. Harvey se eadem numquam Bostrychia. Rhodomele.e. 869 vidisse confitetur. Nec nisi iu iluo speciminibus, inter permulta quse coram liabeo, aclsunt. Quse a Kiitzingio 1. c. depiota sunt formam, quam vidi, non bene exhibent- sane eadem aut immatura, aut alio modo minus perfecta crederem. Keramidia numquam observata puto; qua- enim capsularum nomine descripserunt (Cfr. Moth. l. c.) vix keramidia crederem, sed ramulos aut tumores, in liac ut in aliis spe- ciebus generis ad axillas ssepe preesentes, suspicarer. 13. B. TENELLA (VciM Naf-hJsf. SclM: Slr. V. 2. p. 45) fronde erectiuscula distiche decomposito-pinnata siirsum longe cor- ticata apicibus incurva , pinnis subliorizontalibus alternis apice ecorticatis polysiphoniis, piiinulis monosiphoniis nova serie deorsum subsecundata demum munitis, fructibus ex apice pinnarum pinnularumve transmutata ortis, stichidiis lancoideis duplicem seriem sphserosporarum monstrantibus, keramidiis ovato-globosis. Fucus tenellus Vahl l. C.H Ag. Sp. Alg. II. p. 188! Ceramium tenellum Ag. Sgst. p. 141! Rliodomela calamistrata Montagne Cent. I. n:o 18. Cuba p. 36. tab. IV.fig. 1!! Bostrycliia cabamistrata Blont. 1. c. Syll. p. 419. Harv. Ner. Austr. p. 68. Ner. bor. Americ. p. 56 tab. XIV. CH Dasya crispa Suhr in Hb. Binder (fide Harv.) Begensb. Bot. Zeit. 1840 p. 279. Eupogonium? crispum Kiltz. Sp. p. 800. Exsicc. Harv. Friendl. Isl. Alg. n:o 19 et 20! Ceylon n:o 11! Formas distinguere licet. a. TENUioR i)innis ultimis polysiphoniis longius ecorticatis, pinnulis elongatis filiformibus, simplicibus ad basem et infra monosiphoniis. Icon: Harv. Ner. Bor. Am. tab. XIV. C! h. DENSA pinnis ultimis sursum longius corticatis, pinnulis brevioribus crassiusculis, simplicibus vix infra basem mo- nosiphoniis. Icon: Montagne Cuba tab. IV. fig. 1! c. EEPENS fronde decumbente fulcris radicante. /. TERRBSTis densissime csespitosa nana, pinnis ultimis longis- sime corticatis, pinnulis apice tantum monosiphoniis. Bostrychia terrestris Harv. Friendl. Isl. Alg. n:o 22! Hab. ad truncos Rhizophorarum et arenam littoris oceani 58* 870 Rhodomele*. Bostrychia. calidioris ; Atlantici ad Antillas (Vahl!) Cubam (Hb. Montagne!) et oras Americse foederatee (Harvey!); Indici ad PortNatal (Krauss), et Ceylonam (Harvey!) pacifici ad Friendly Islands (Harvey!) Frons ant densissime Cfcspitosa vix seinipollicaris et minus de- composita, aut laxius diffusa 1 — 2-pollicaris, decomposito-pinnata, in- ferne setam et ultra crassa, apicibus pinnarum omnium et termina- lium et lateralium plus minus involutis:, una pagina hoc niodo con- vexiuscula, altera concava. Pinnpe patentissimfe fere liorizontales, ambitu fere oblongge, iterum iterumque pinnis conformibus, alterne et distiche exeuntibus, decompositEe, omnes ultimis et apicibus ex- ceptis corticattc, superficie areolata. PinuEe ultimEe plus minus ecor- ticatse, obsoletius aut evidentius articulatee, articulis polysiphoniis dia- metro fere duplo brevioribus. £x his exeunt pinnuke monosiphoniaj, alternse quoque et distichee at versus paginam concavam incurvatse, fere diceres tentaculorum in modum: superiores in pinna sunt sim- plices, proxime sequentes furcatae, inferiores nova serie pinnellarum, quee deorsum (^rachidem versus) et introrsum (paginam versus con- cavam) llectuntur, instructse. Pinnellai hse secundatEc sunt revera quo- que bifariam dispositse, nempe dextrorsum et sinistrorsum exeuntes at omnes deorsse, et hoc modo involutionis adultiorum primum offe- rentes indicium. Pinnula infima est rachidi proxima, unde pinufe quasi geminatse, seu potius quasi pinna primaria a pagina concava no- vam minorem a basi emisisset. Pinnulse omnes sunt evidenter rao- nosiphonise, nunc tantum in superiore parte (B. terrestris Harv.); nunc usque ad basem (B. calamistr. var. densa Harv.), nunc immo infra basem, ita ut a parte monosiphonia pinnellffi quoque proveniunt-, articuli sunt diametro breviores aut usque sesquilongiores. Stichidia ex apicibus pinnarum polysiphoniis, aut pinnularum monosiphoniis ( utrumqne in eodem specimine vidi) transformata, parte sterili pedi- ceData, apice attenuata obtusiuscula, lineari-lancoidea, duplicem seriem spheerosporarum monstrantia-, revera sphperosporas 4 verticillatas in- tra singulos articulos foventia. Keramidia in pinna subdenudata ter-F minalia, ovato-globosa, intra pericarpium areolato-cellulosum nucleum continentia-, fila placentse dichotomo-fastigiata, in apicibus pyriformibus gemmidia foventia. — Frons inferior transverse secta monstrat plures series concentricas tuborum pericentraliuni intra cellulas corticales pro- prias. In serie intima 6 — 7 numerantur. Color frondis vinoso-violaceus. Formas omnes allatas ad unam eandemque speciem pertinere-, diversitatesque tum aitatis tum loci natalis putarem. ^tatis dif- ferentiam suspicor, quod pinnee in nonnullis sunt bifariam distichse, in aliis, quarum pinnsc primarife juxta rachidem quasi nova serie minorum instructee sunt, sub-tetrastichaj-, quod pinnulse in nonnul- lis tenuiores callithamnioideEe , in aliis crassiusculse, a basi eviden- tius attenuatEe. Ex eodem loco natali specimina his modis diversa habeo. Specimina e Port Natal, quEe (ipse non vidi) repentia de- Bostrychia. RHODOMELEiE. 871 scribit Harvey, transitum ad var. )'. formare suspicor. Heec ultiraa a prioribus vix aliter diversa quam Geiidii cornei formse dense CEespi- toSEe et elatiores. Species diu revera cognita-, Planta Valilii in herbariis Danornm asservata, nullis omnino dubiis vexata, nisi quod sterilis ad genus certum referri non potuerit. Nomen, compai'ata proxima B. Mon- tagnei, nullo modo ineptiim anteponere debui recentius indito, licet hoc nunc a plurimis acceptum sit. 14. B. MoNTAGNEi (Harv. Ner. Bor. Americ. p. 55) fronde erec- tiuscula disticbe decomposito-pinnata sursum longissime corticata, apicibus incurva, pinnis subhorizontalibus alter- nis apice ecorticatis polysiphoniis, pinnulis polysiphoniis nova serie deorsuni subsecundata demum munitis, stichi- diis ex pinna transmutata ortis lancoideis duplicem seriem sphserosporarum monstrantibus, keramidiis. . , Bostr^^chia Montagnei Harv. l. c. tah. XIV. fig. BH Hab. ad truncos Rhizophorarum ad littus Americse foede- ratse (Harvey!) Cpespites format majores. Frondes circiter 3-poIlicares, setaduplo- triplo crassiores, sursum attenuat», per totam longitudinem distiche et alterne decomposito-pinnatse, inferne pinnis abruptis nudiusculae aut senticosse, a medio circiter pinnis vegetis instructa^, apicibus om- nibus pinnarum pinnularumque incurvis, hoc modo paginam unam convexam, alteram concavam gerens. Pinnee conformes, sui'sum lon- gitudine decrescentes, omnes sursum longissime corticatse. Pinnulae ecorticatffi polysiphoniee, ultimi ordinis fei'e secundatse. Articuli poly- siphonii nudi sunt diametro fere triplo breviores. Apices pinnula- riim siint aut monosiphonii, nempe quoad articulos ultimos, (articulis his diaraetro brevioribus), aut hi quoque polysiphonii. Stichidia non vidi-, sec. iconem Harveyi sunt a pinna fere tota transformata, hoc modo breviter pedicellata, duplicem sphserosporarum seriem mon- strantia. Sectione transversali frondis inferioris, cellularum series plurimsp. concentricse adparent, cellulis circiter 6 circa centralem dis- positis. Color purpurascens. Substantia rigida. Chartee vix adhajret. Cum B. tenella tota ramificationis norma hsec convenit-, est vero planta major et firmior, atque pinnulis polysiphoniis prsecipue di- stincla. In B. tenellse formis pinnul?e aliquando quidem ad basem polysiphonia?-, in B. Montagnei sunt tantum articuli supremi mo- nosiphonii, seepe hi quoque, ultimo excepto, polysiphonii. Aspectiis preeterea diversus. B. Montagnei et B. tenella sunt hoc modo spe- cies omnino analogse, nisi forsan intermediis formis hte quoque con- tluerent. 872 RHODOMELEiE. ■ BostrycMa. Harvey formam memorat, quee ad Valparaiso lecta perhibetur, in qua pinnse nonnullse in fila elongata dichotoma 2— 3-pollicaria solverentur. Simile quid in B. terrestri Harv. et B. calliptera Mont. obvenire videtur-, in illa nempe pinnas inferiores dellexas et admo- dum prolongatas, in hac superiores eodem modo transmutatas vidi. 15. B. CALLiPTERA (Mout Ccnt. II n:o 3) fronde erectiusciila de- composito di-polychotoma et per totam longitudinem pin- nis distichis alternis pectinato-plumosa plana sursum lon- gissime corticata, pinnis simplicibus patentibus teretiusculis sursum leviter curvis, usque ad apicem obtusum polysi- phoniis, stichidiis ex apice pinnee transmutatis lancoideis acuminatis duplicem seriem spheerosporarum monstranti- bus, keramidiis. . . PJiodomela calliptera Mont. l. c. in Ann. Sc. Nat. 1840 tom. 13 pl. h fig. 2! Bostrychia calliptera Mont. Guyan. n:o 4 m Ann. Sc. Nat. XIV. p. 2861 Syll p. 418!! Entz. Sp. Alg. p. 839. Hab. ad truncos Rhizophorarum prope Cayennam (Le- prieur!) Frondes ab expansione parva radicali erectiusculfe, 3— 4-pollica- res, inferne fili sutorii crassitie teretiuscula?, distantiis nonnullarum linearum divisse, inferne polychotomse, superne dichotomse aut ra- mulo minore sensim excrescente ad axillas munita?, et insuper per totam longitiidinem pinnis distichis pectinato-plumosa?. Segmenta sunt ambitu fere oblonga, aut pinnis inferne abruptis subspathulata plana, apicibus, ut videtur, non incurva. Pinnfe plurima' simplices, filifor- mes, sursum paruni attenuata? obtusif, inferne corticata^, superne poly- siphonise, celhila terminali monosiphonia majore, inferiores generante* a rachidc distiche et alterne exeuntes patentes, adultse parum, juniores rachidem versns conspicue incurva?. Subdivisione pinnse ulteriore com- positaj oriuntur, quse, quia sparsee, frondem dichotomam potius quam pinnatam reddunt. Stichidia a superiore dimidia parte pinnse sim- plicis orta, parte sterili pedicellata, hmcoidea leviterque curva, apice attenuata, duplicem seriem longitudinalem spha^rosporarura monstran- tia", revera autem spha^-rosporas verticillatas fssepius 3 intra articulos singulos vidi) foventia. Articuli brevissimi, adultiores mox corticati, supremi nudi pol^J-siphonii", sectione transversali vidi siphones peri- centrales 6, totidem minoribus cinctos et prseterea cortice tectos. Ke- ramidia nondnm bbservata. Color ex livido purpurascens. Chartse parum adha^ret. In nonnullis segmentis pinna; et rachides in ramulos elongatos filiformes, sparse et irregularius ramello instructos, abeunt. Ad- Bostrychia. RHODo.MELEiE. 873 spectus hoc modo longe alius fit, et plantam omnino aliam coram habere crederes, nisi alia segmeuta ejusdem quoque speciminis nor- malem offerrent adspectum. Alise species generis status analogos liabere videntur. Species pulchra et distinctissima Sphacelariam plumosam fere referens. 16. B. ARBUSCULA (Hook. ct Harv. mscr.) fronde compressa di- stiche decomposito-pinnata usque ad apices nunc incurvos corticata, pinnis inferioribus sensim abruptis, superioribus a margine alternis, primariis patentibus, secundariis ere- ctiusculis axillis acutis, pinuulis linearibus apice abruptius attenuatis, usque ad acumen terminale monosiphonium cor- ticatis, siphonibus pericentralibus circiter 7, fructibus. . . Hab. ad oras Novse Zelandia? prope Otago (D:r Sinclair). Frons purpurascens compressa et distiche pinnatim decomposita sesquipollicaris, inferne semilineani et ultra lata, sursum sensim an- gustior, usque tamen ad apices corticata et subcarnosa. Pinnse di- stantiis vix lineam longis alterne et distiche a margine egredientes, inferioi'es sensim abrupta?, frondem inferne nudiusculam, cicatricibus partium delapsarum ina^qualem linquentes, a medio et infra persi- stentes, fere omnes decompositse, primaria? patentes, secundariee erectse axillis deorsum versis acutis- pinnula; ultimiB fere lineares abruptius attenuatffi et acuta?, acuniine terminali monosiplionio, cseterum totse corticatse. Apices plerumque rectiusculi*, uunc incurvatos vidi. Se- ctione facta transversali siphones pericentrales cii-citer 7 observantur, seriebus pluribus concentricis cellularum consimilium cincti, atque cortice proprio insuper tecti. Sectione longitudinali adparet cellulas interiores esse suo diametro circiter duplo longiores, diametro rami saltem 3-plo breviores", cellulee corticales minutaj et rotundatEe. Fru- ctus nullos vidi. Habitu a ceeteris speciebus aliquantulum abludit, Odonthaliam quandam nanam referens, B. Binderi, ut videtur, affinis. Fructu ut- riusque speciei ignoto, dubium forsan cuidam sit an Bostrychiis re- liquis congeneres essent. Structura attamen cum B. Scorpioide con- venire niihi adparuit. 17. B. BiNDERi (Harv. Ner. Austr. p. 68) fronde teretiuscula distiche decomposito-pinnata usque ad apices corticata, pinnis inferioribus brevioribus pinnulatis, superioribus ma- joribus decompositis, omnibus patentissimis subhorizonta- libus, pinnulis a basi latiore attenuatis spineeformibus, si- phonibus pericentralibus circiter 7, fructibus. . . 874 Rhodomele^. Bostrychia. Bostrycliia Binderi Earv. l c. tab. XXVIII! Dasja. dubia Suhr. in Eegensb. Fl. 1840 p. 279. Eupogonium? dubium Kiltz. Sp. p. 800! Hab. ad Port Natal (Krauss, in Hb. Binder.) Frons pollicaris tripinnata, pinnis inferioribus non lineam lon- gis horizontalibus simpliciter pinnulatis densis altei'nis-, superiori- bus elongatis bipinnatis', pinnge pinnulseque omnes admodum paten- tes. Pinnulee ultimse breves spiniformes. Color obscure et luride purpureus. Ita fere Harvej- 1. c. Ipse specimen nullum vidi sed plantam ex icone Harveyana delineare conatus sum. Species inquirenda. 18. B? TMULTicoRNis (Mont. Prodr. Fliyc. ant. p. 4) fronde fili- formi tereti compressa inordinate corymboso-raraosissima, ramis ultimis subdistichis alternis aut subsecundis furcatis, ramulis patenti-recurvis hamulosis, pluribus apice conformi incrassatis fructigeris. Rhodomela multicornis Mont. l. c. Hypnca? multicornis Mont. Voy. Pol. Sud. p. 153 tab. 9 fig. 1! Syll p. 413 Hook. et Harv. Crypt. ant. p. 75. Lophura multicornis Kiitz. Sp. Alg. p. 851 ! Hab. in oceano australi ad insulas Auckland. Frons filiformis teres 2—3 uncialis, crassitudine setse porcinse, a basi ramosissima, ramis ramulisque alternis vagis circumscriptione corymbosa. Rami patentissimi aut erecto-patentes: Ramuli tertii et quarti ordinis subdisticlii, lineam vix longi, intervallo lineEC ab in- vicem separati, basi utrinque ramenta bifurca ferentes, tandem apice multifidi, segmentis subulatis patentibas vel hamato-recurvis sub- articulatis. Apices segmentorum ultimorum incrassati cornua bre- viuscula incurva, stichidiis Dasyee ornithorynchse forma simillima, demum spliaTOsporifera? Cellulse per phires series concentricas dis- posita? , pericentrales centrali majores. Stratum corticale hexagono- areolatum. Plantee, mihi ignotse, in systemate nimium circumvagse, locum inter Bostiychias, ex icone data suspicor. Habitus, structura et sti- chidia Bostrychiee sane videntur-, at analysin fructus, fig i datam, explicare non valeo. CXXXV. RhODOMELA J. Ag. Symb.p.2S.iexc\. sp.) Harv. Ner. Austr. pag. 34. Ner. Bor. Am. p. 23. PJiycol. Brit. tab. L. ArescJi. Phyc. p. 40. Fuscaria Rupr. Alg. OcTiot. p. 28. Bhodomela. RHODOMELEiE. 875 Lophura Kiltz. Fliycol p. 435. Sp. Alg.p.^hO (excl. Spec); Rhodomela partim C. Ag. Spec. Alg. pag. 368. Endl. Gen. Suppl. III. p. 46. Frons filiformis, nunc compressa, pinnatim ramosa, ramis de- mum quoquoversum porrectis alternis, purpureo-nigrescens, subcontinua, nempe cellulis circa centralem subdistinctam mox insequilongis a corticalibus vix distinctis. Kermnidia ovato-globosa, a ranmlo transformata, intra pericarpium cel- lulosum, carpostomio apertum, gemmidia pyriformia in arti- culo terminali hlorum a placenta radiantium foventia. SplicE- rosporcB in ramulis vix transformatis evolutse, serie longi- tudinali duplici disposit®, intra articulos geminse, triangule divisfe. Antheridia lancoidea ad apices ramoruni racemosa. (Kutz. Fhycol. tah. 53. IV. Harv. Phycol. tah. L). Frondes purpurascentes, exsiccatione nigrescentes, sfepius teretiusculfe, filiformes et decomposito-ramosissima;, ramis quo- quoversum egredientibus, nunc caulibus primariis incrassatis caulescentes ramis tenuioribus densissimis minus decompositis obsitffi, nunc juveniles compressse et fere distiche pinnatee, adul- tioribus filiformibus ramisque quoquoversum porrectis ramosis- simis. Rami omnium alterni aut sine ordine perceptiliili egre- dientes, tlliformes aut subulati, terminales stepe corymbosi, ju- veniles apice fibrilliferi, omnes et usque ad apicem corticati. Keramidia a ramulo transformata, parte sterili pedicellata ovato- subglobosa, carpostomio vix prominulo aperta, intra pericarpium cellulosum crassius nucleum foventia ; nucleus constat filis cla- vato-articulatis brevibus, a piacenta basali radiantibus, intra ar- ticulos terminales majores gemmidia pyriformia foventibus. Sti- chidia ramulis vix transformatis constituta, nunc a ramulis ste- rilibus magis abludentia, in filiformibus teretiuscula et verru- cosa, in compressis ipsa compressa et magis lanceolata, dupli- cem seriem sphferosporarum foventia, nempe intra singulos ar- ticulos sphaerosporas geminas, e regione positas, nunc unius abortu singulas foventia; hoc modo a facie conspecta duas, ab acie unicam seriem h^ngitudinalem monstrantia; sphserosporse in cellulis pericentralibus evoluta^ triangule divisse. Quoad structuram frons inter articulatam et continuam fere intermedia est; tubus centralis articulatus, in plurimis sectione transversali distinguendus, frondem percumt; hic cingitur cel- 876 Rhodomele;E. Rhodomela. lulis pericentralibus, ab initio ut videtur ffiquelongis, mox sub- divisis brevioribus, in exteriores eorticales adhuc breviores et minores sensim abeuntibus. Adulta hoc modo continua dicenda, a facie visa superficiem minute cellulosam, sectione transversali cellulas pericentrales ab exterioribus vix magnitudine diversas exhibens; partes juveniles jam corticatas, Qua quidem structura frondis Rhodomela a Polysiphonia et Rytiphlffia dignoscatur; a Polysiphonia insuper sphterosporis du- lilicem seriem longitudinalem formantibus differt; Rytiphlffia preeterea frondis evolutione et ramificationis norma peculiari diversum typum prodit. Bostrychia, cujus species nonnullte Rhodomelffi, aliaj Polysiphonise structura adpropinquantur, tum ramificatione peculiari, tum sphferosporis multiplici serie dispo- sitis, typum sibi proprium vindicat. Odonthalia adspectu magis quam characteribus structurai et fructificationis diversa, ex om- nibus fere Rhodomelffi maxime propinqua, mediante ex una parte Rh. floccosa, ex altera Od. aleutica; illa in juvenili statu compressa, hsec subplana et fere ecostata; nec forsan genera distinxissem, nisi consequenter genera alia Rhodomelearum, qua? sectiones sat naturales et habitu distinctos efficere videntur, tunc quoque ad Rhodomelam revocare, necesse fuisset. Quum itaque aut sensu fere Agardhiani generis Rhodomelam ad heec omnia extendere, aut his characteribus habitus praicipue insistere opus esset, hoc utpote idseis recentiorum de limitatione generum ma- gis consentaneum anteposui. Genus Rhodomelee, ut primum in Spec. Alg. C. Agardh fundatum fuit, tum latius quam fas fuit patens, tum plura valde heterogena comprehendebat. Divisionem generis suscepit Gre- ville, Odonthaliam Dictyomeniam et Rhodomelam condens. No- vum genus Rhodomelse ita institutum et Bostrychiam, et species Polysiphoniee et Rytiphlaiee, comprehendebat; Cystoseiree quoque speciebus nonnullis, parum cognitis, oneratum fuit. In Symbolis meis tum Bostrychiffi species, tum Polysiphonias et Rytiphleeas rite separaveram, species vero Cystoseiree ab antecessoribus in- troductas adhuc in genere retinui. Postea has species quoque ad suum locum relegavi. Genus hoe modo limitatum hodie conservo. Eodem modo intellectum in operibus Harveyanis proponitur. Kiitzing sub nomine Lophurfe genus proposuit, ta- men neque characteribus bene exhibitis, quibus a Polysiphonia distinguatur, neque limitibus rite ductis, utpote species Ryti- EJiodomela, Rhodomele^. 877 phlsese cum Rhodomelis veris consociavit. In Algis Ochotensi- bus genus Rhodomelfe Fuscarise nomine proponituv. Montagne, qui Bostrychiam a Rhodomelarite distinxerat, species RYtiphleese et Rhodomela? etiam in ultimo suo opere non probe distrahit. Ruprecht contra ipsum nomen Rhodomelee invectus est. Nomen Fuscariee, anno 1809 (in Mem. Moscov. II. 59. 93) a Stackhouseo propositum, typo unico Fuco subfusco, utpote et prius datum, et colorem plantarum melius exprimens, vult an- tepositum. Contra hoc animadvertere placet l:o Synonymiam nulla urgente necessitate, hoc modo nimium augeri ; 2:o Nomen Fuscarise, si quoque 1809 datum, postea numquam adoptatum, quin immo ab ipso suo auctore aut oblitum aut rejectum fuisse '" videtur, quum in Nerei Britannica, 1816 edita, speciem typicam Fuscarise generis sub Ceramio enumerat (pag. XII.), nuUa om- nino facta Fuscarite generis mentione in enumeratione generum ibidem pag. VIII et squ. data; 3:o Ipsum nomen minus me ju- dice aptum esse, utpote neque bene ef)uditum (licet phira ejus- modi conservantur), neque plantas vigentes rite delineans ; 4:o Si est idsea generis, nec nomen, quod genus constituit, ob-., servare lubet, genus Fuscariffi, neque characteribus neque limi- . tibus ab auctore circumscriptum, noniinata tantum specie quadam, obiter magis propositum fuisse; dum genus Rhodomela?, si quoque latius quam fas fuit patens, tuni characteribus legitimis et pro eo tempore haud male ductis, tum limitatione, utpote omnes S})e- cies hodiernas generis, tunc temporis notas comprehendens, ideam distinctam otfert; neque soliti sunius genus abolere eam ob causam quod vel hetereogoneee queedam species eidem in- troductse fuerint, aut ipsum genus subdividatur, progrediente scientia. Quo enim ducti principio et Fucum et Ulvam et Con- fervam jamdudum rejecissent. De limitibus generis hodie adhuc dubia queedam manent; species enim nonnullas, quarum fructus mihi ignoti manent, suadente structura aut analogia ad genus refero; alias contra exclusi, quas vel in aliis generibus melius dispositas vel saltem inter Rhodomelas advenas consideravi. SPECIES DISPONANTUR: f Fronde tereUuseula. I AUSTRALES. * SipJionibus pericentralihus 4. 1. Rh. periclados. 878 RhodomelevE. Ehodomela. 2. Rh. gaimardi. 2a. Rh. patula. 3. Rh. hookeriana. ** Siphonihus pericentralibus 6 — 7. 4? Rh. comosa. 5? Rh. botryocarpa. II BOREALES. 6. Rh. subfusca. (Rh. rochei.) 7. Rh. lycopodioides. 8. Rh. larix. ff Fronde juvenili compressa suhdistiche pimiata, adultiori filiformi ramis quoquoversum porrectis. 9. Rh. floccosa. fff Species inquirendce. 10. Rh. glomerulata mont. 11. Rh. preissii sond. 1. Rh. periclados (Sond. mscr.) fronde tereti filiformi simplici aut parce pinnatim ramosa quoquoversum dense ramulosa, ra- mulis patentissimis subulatis, infimis brevioribus simpli- ciusculis magis distantibus, superioribus sensim densioribus simplicibus aut preecipue superiore latere nova serie ra- mellosis, juvenilibus obsolete articulatis, fructiferis, siphonibus pericentralibus 4. Rhodoraela periclados Sond. in Linn. 26. p. 523. Harv. Phyc. Atistr. tah. 28, Fl. Tasm. p. 296! Rliodomela simpliciuscula Harv. in Alg. Aiistr. exsicc. n:o 136! Hab. in Oceano australi ad Port Phillip Australise (Harvey!) et ad Tasmaniam (Gunn et Stuart). Frondes csespitosBe a plexu radicante erectiusculEe circiter 3-polli- cares, inferne seta crassiores, sursiim attenuatee, per totam longitudi- nem ramulosse, simplices aut ramiilis hic illic excrescentibus pinnatim parce ramos?p. Ramuli in parte inferiore sparsiores et breviores, li- neam longi aut immo breviores, sursum sensim longiores et densiores, 2 — 3 lineas vix superantes, apice densissimi et magis subdivisi, omnes a basi attenuati quoquoversum egredientes et patentissimi, supremi in planta exsiccata confluentes, iniimi simplices et evidentius subulati, superiores simplices aut preecipue supeiiore latere ramellosi, nunc utrin- que ramellosi in novos ramos excrescentes", ramelli penicillis filorum alterne exeuntibus ina?quales subverrucosi, forsan demum fructiferi, Rhodomela. Rhodomelej:. 879 magis erecto-adpressi. Tota frons corticata, a superficie visa cellulis mimitis rotundatis cincta; in ramulis adultioribus spnrie articulata, siphonibus interioribus translucentibus articulos diametro sublongiores monstrantibus; transversa sectione vidi siphones pericentrales 4, toti- dem exterioribus sensim iu corticale stratum abeuntibus cinctos, cen- trali majores. Fructus non vidi. Ramificatiouis norma facilius distinguenda. Ramuli superne den- siores et magis subdivisi plantam juniorem indicare forsitan censean- tur. Fructiferam saltem non vidi. - Fructu mihi ignoto dubium ma- net an vere Rhodomela; species sit- nihil certe in structura adest quod non in Rhodomela» characteres quadret- ex alia vero parte Polysipho- niis adpropinquatur. Harvey in ultinio opere fructus descripsit : Cystocarpia rotundo- ovata, carpostomio late aperto, infra apicem ramulorum sessilia. Spha?- rosporsp in ramulis ultimis magis conipositis, duplici serie irregulari dispositse. Sec. iconem datam sphserosporas potius simplici sei"ie spi- raliter adscendente dispositas, et plantam ad Polysiphonias transfe- rendam (inter Hystrices nostras) fere suspicarer. 2. Rh. gaimardi (GaudkJi. mscr.) fronde teretiuscula filiformi pin- natim decomposito-ramosa, ramis patentissimis qiioquover- sum egredientibus virgatis, ramulis patentibus filiformibus attenuatis, juvenilibus subarticulatis, fructiferis si- phonibus pericentralibus ramorum 4. 2a. Rh. i'atula (Hook. et Harv. Lond. Journ. IV. p. 264) fronde cy- liudracea brunnea cellulis irregularibus notata vage bipinnatim ramosa, ramis alteruis elongatis horizontalibus suberecto-patenti- busve, minoribus elongatis patentibus subsimplicibus atteuuatis nudis. Rh. patula Hook. et Harv. l. c. Crypt. antarctp. 175 tab. CLXXXIII fig. IV! Harv. Ner. Aiistr. p. 35! Lophura patula Kiitz. Sp. p. 850! Hab. ad Insulas Falkland. (J. D. Hooker). Frons 4-6 unc. longa, basi diametro '/2 linese, vage et patentim ramosa. Caulis primarius subsimplex, ramos alternos, patentes elon- gatos emittens. Rami laxe ramulosi, ultimi breviusculi, e tubulis 4 magnis circa cavitatem centralem dispositis, extus strato cellularum confertarum circumdatis conflati, Substantia membranacea. Color lu- ride brunneus v. fuliginosus: chartse adheret. Ita auctores, qui dubia de diversitate hujus speciei et Rh. Hooke- riauEe exprimunt. Ex icone data quoque in dubium vocandum videtur, an Rh. patula a Rh. Gaimardi Ag. (quee non est ejusdem nominis spe- cies Hookeriana) differat. 880 RHODOMELEiE. RJiodonwJa. Rhodomela Gaimardi Gaud. in Ag. Sp. Alg. I. p. 380. Syst. p. 200! Bory Voy. Coqu. p. 215 tab. 22 fig. 1? Hab. in Oeeano australi ad InsulasMalouinas (Gaudichaud!). Frons 4-6 pollicaris, filiformis, peniiam passerinam in parte infe- riore vix crassa, sursum attenuata, decomposita, pinnatim et quoquo- versum ramosa, ramis majoribus patentissimis, per totam longitudinem minoribus et tenuioribus sparsim virgata', rami minores, ceeterum con- formes, admodum patentes, seriem ramulorum denique emittentes. Ra- muli pinnatim dispositi at quoquoversum egredientes, filiformes, basi vix tenuiores, apice attenuati, juniores fere articulati, articulis diame- tro subeequalibus 3-sipliones latinsculos monstrantibus. Apice ramif- lorum antheridia, modo Polysiphonise disposita, lancoideo-oblonga ad- sunt. Sectione transversali rami frondem leviter compressam (an tantum compressioue?) siphonibus pericentralibus 4, totidem exteriori- oribus et corticali strato cinctis percursam vidi- iu parte inferiore frondis siphones pericentrales forsan plures sunt, at segre distinguendi; interius totuni fere cellulis irregularibus occupatum vidi. Color ex- siccatcP nigricans, charta atropurpureo suffusa (in nostra). Planta multis dubiis adhuc vexata-, mihi fructus ignoti, ideoque genus dubium- ex sterili, jequo fere jure PolysiphoniEe species. Rho- domela Gaimardi Hook et Harv. est planta diversa-, utrum alia qna- dam species ex Harveyanis cum Agardhiana identica sit, decidere non auderem, deficientibus speciminibus authentliicis. Rh. patula dicitur Rh:a; Gaimardi Hook. et Harv. ita affinis, ut forsan tantum varietas esset-, quod de Rh. Gaimardi Ag. vix valeat. Icon Rh. comosaj in Cr. Antarct. ita nostrai habitum et adspectum exprimit, ut ad eam facta videreturj at huic siphones pericentrales 7 tribuuntur. PLh. Gaimardi Mont. sec. Hook. et Harv. ad Polys. botryocarpam pertinet, cui quoque siphones pericentrales 7 tribuuntur. 3. Rh. HooKERiANA (J. Aff. wscT.) froudc tereti filiformi pinna- tim decomposito-ramosa, ramis erecto-patentibus quoquover- sum egredientibus, introrsum virgatis, ramulis secundatis incurvis a basi latiore acuminatis, demum stichidia subses- silia lancoidea introrsum secundata gerentibus, keramidiis , siphonibus pericentralibus ramorum 4. Rhodomela Gaimardi EooJc. et Earv. (nou Ag.!) in Lond. Journ. IV.p.2Qi et Crypt. antarct. p.n5. tab. CLXXXIV! Earv. Ner. Austr. p. 35! Rhodomela patula ? J. Ag. in Alg. Eohenacker. Hab. in Oceano australi ad insulas Falkland et Cap. Horn (Hooker; Hb. Hohenacker!). Frons 3-6 pollicaris. inferne vix pennam passerinam crassa, sur- sum parum attenuata, pinnatim decomposito-ramosa, ramis conformi- RJiodomela. RhodomelejE. 881 bus quoquoversum angulo civciter 45" egredientibus, alternis aut 2 — 3 ad idem latus sequentibus, nunc uno vel altero elongato quasi dicho- tomis. Rami minores et prpccipue ramuli evidentius secundati, nempe interiore latere ramorum seriati, incurvi, apice acuti, 2- 3 lineas longi, simplices aut i[isi nova serie, nempe ramellis brevissimis subulatis, de- mum in sticliidia abeuntibus, instructi. Stichidia (sec. auctores lau- datos) subsessilia lancoidea (an duplicem? seriem spha?rosporarum fo- ventia?) interiore latcre ramulorum seriata. Sectione transversali vidi siphones pericentrales 4, ab exterioribus magnitudine non admodum diversos. Color nigrescens fere Chordarise et substantia firma. Speciem, quam nomine Rh. Gaimardi descripserunt auctores lau- dati, non esse Agardhianara, mihi videtur certissimum. Non ffque certum mihi adparet formam fertilem esse a sterili, quam nomine Rh. patula? designarunt iidem, specie diversara. Ipsi quoque sna dubia hac de re enuntiarunt. A me itaque, collectionem Algarura a Hohen- acker missam determinante, Rh. Gaimardi Hookeriana nomine Rh. pa- tulse cum dubio inscripta fuit. Quum autem adhuc incertum manet an species istse ad unam eandemque referantur, novo noniine Hooke- rianam nostramque designare malui, quam synonymiam jamjam intri- catam erronea determinatione augere. 4. Rh.? comosa (HooJc. ct Harv. in Lond. Joufn. IV p. 263). fronde teretiuscula filiformi pinnatim decomposito-ramosa ramis patentibus quoquoversum egredientibus sensim utrin- que attenuatis yirgatis, ramulis patentibus filiformibus atte- nuatis, omnibus inarticulatis, keramidiis numerosis [gemina- tis] ovatis brevissime pedicellatis, siphonibus pericentrali- bus 7. Rhodomela comosa EooJc. et Harv. l. c. Crypt. Anta^ct. p. 116 tab. CLXXXV! Harv. Ner. Austr. p. 35 tab. XI! Lophura comosa Kiitz. Sp. p. 851! Var. /?. fronde tenuiore laxius ramosa, apicibus fibrilli- feris. Hab. ad Insulas Falkland (Hookei-). Caulis cylindraceus 6—9 unc. longus, l—Vj^ lin. diametro (in var. /S. gracilis) indivisus v. e basi in ramos priniarios 3 — 4 divisus. Rami primarii secundariis plurimis aucti-, secundarii ramulis brevibus seta- ceis ornati, ultimis in var. /5. fibrilliferis • omnes e tubulis 7 circa axin centralem articulatam dispositis et strato externo ceHularum densi- orum circumdatis conflati. Keramidia numerosa, secus raraos ultimos tertianosque disposita, parva ovata breviter pedicellata. Substantia flaccida opaca, primo visa inarticulata, sed vere articulata. Color lu- ride rufo-brunneus", chartce arcte adhsret. Rh. comosa ab auctoribus dubia species Rhodomelee existimabatur, 882 RHODOMELEiE. Bhodoniela. iructu spheerosporarum ignoto. Harvey in Nereide Speciem sine dubio expresso Rliodnmela» subjungit. Mihi nullum specimen videre contigit. Icones datse invicem non optime congruse. Structura potius Polysipho- nise quam RhodomelEe species videretur ex icone in Ner. Austr. data*, Keramidia quoque hoc loco ad apices ramulorum aggregata depingun- tur. In Cryptogamia antarctica structura fere Rhodoraelse apparet; keramidia secus ramos subgeminatim disposita. Utrum ha; sint diffe- rentise a^tatis, an incuria quadam pendeant, mihi non licet dijudicare. Speciem ducente Harveyo ad Rhodomelam referre debui*, a Rh. Gai- mardi Ag., cujus omnino est habitus planta depicta, siphonibus peri- centralibus 7 distinguatur. 5. Rh.? botryocarpa (Hook. et Harv. Crypt. ant. p. 69) fronde teretiuscula filiformi subdichotomo-ramosissima decomposita, ramis subfastigiatis erecto-patentibus, ramulis sensim atte- nuatis, ultimis articulatis, keramidiis numerosissimis aggre- gatis ovatis brevissime pedicellatis, stichidiis lancoideis se- cundatis, siphonibus pericentralibus 7. Polysiphonia botryocarpa Hook. et Harv. l. c. tab. LXX! Harv. Ner. Aiistr. p. 57. Kutz. Sp. p. 829! Rhodomela Gaimardi Mont. Voy. Pol. Sud. Crypt. p. 140 (nec Ag. nec Hook. et Harv.) sec. HooJc. et Harv. Hab. ad Akaroam et Insulas Auckland (D'Urville, Hooker). Caulis 8 — 14 uncias longus, l)asi '/2 li"- diametro, sursum attenu- atus, cartilagineus opacus, venis anastomosantibus reticulatus, alterna- tim flexuosus, subsimplex vel e basi parce divisus. Rami alterni, con- formes circumscriptione late ovati, plus minus decompositi, alterne vel secunde partiti, non vere dichotomi. Ramuli ultimi alterni vel di- chotomi subulati, erecti vel erecto-patentes, simplices articulati, articu- lis 4_5 striatis, diametro aequalibus. Siphones in ramis majoribns 7 tubulum centralem angustum cingentes, cellulis irregularibus, periphe- riam versus sensim minoribus, circumdati. Color atro-rubescens. Ke- ramidia minutissima ovata, in glomerulos terminales aut axillares ag- gregata, in quoque glomerulo numerosissima pedicellata, sporarum p}-- riformium fasciculum includentia. Stichidia ramulis ultimis seriatim affixa, remotiuscula, spha?rosporas majusculas angulatas pluriseriatas includentia. Chartse laxe adhgeret. Habitu et ramificatione Rh. subfuscam semulari dicitur, structura alia. Ita fere auctores, qui speciem, sequente Kiitzingio, ad Polysipho- niam referunt. Licet mihi non nisi descriptionibus et icone data hu- cusque cognita sit, tamen fidens characteribus datis non potui quin ad Rhodomelam speciem transferrem. Sphserosporge pluriseriatse Rho- domelam demonstrant; structura eadem quae Rh. comosse, Keramidia Rhodomcla . Rhodomele e. 885 ut in R.h. comosa aggregata, qiiin iinnio aiUuic numerosiora, proximam aflinitatem cum hac specie suadent. A Montagne Rhodomelfe species quoque existimata dicitur et ipsi auctores speciei cum Rhodomela sub- fusca aflinitatem indicant, licet ob structurcie congruentiam ad. viciniam P. fruticulosa' referendam statuant. 6. Rn. suBFUSCA (Woodw. in Lin. Trans. I.p. 131) fronde tereti filiformi pinnatim decomposito-ramosa, ramis quoquoversum egredientibus virgatis, ramulis inferioribus patentibus subu- latis, superioribus juvenilibus sphserosporiferisque subfasci- culato-corymbosis, sphferosporis subtoruloso-prominulis, kera- midiis ovato-globosis, siphonibus pericentralibus 6. Fucus subfuscus Woodw. l. c.tub. 12! Engl. Bot. tah. 1164. Turn. Hist. Fvc. tab. 10! Stackh. Ner. tab. 19. Esp. Fuc. tab. 117. Fl. Dan. tab. 1543. Rhodomela subfusca Aff. Sp. I. p. 378. Syst. p. 199! Grev. Alg. Brit. p. 103! Harv. Man. Ed. 2. p. 79 et Phgcol. Brit. tab. CCLXIV! Aresch. Fhyc. Scand. ^.41! Gigartina subfusca Lamoiir. Ess p. 48. Lynyh. Hydr. Dan. p. 47 tah. 10! Fucus variabilis Good. et Woodiv. in Lin. Tr. III. p. 220! Fuscaria variabilis StacJch.; Bnpr. Aly. Ochot. p. 33! Exsicc. Desmas'. Pl. crypt. n:o 50fi. Wyatt. Alg. Danm. n:o 111, Aresch. Alg. Scand. n:o 54! Crottan AJg. Finist. n:o 318! Hab. in Oceano atlantico septentrionali, ad littora Euro- ptea usque ad Britanniam infimam descendens, ad Groenlandiam et littora Americse, nec non in Oceano pacifico septentrionali ad littus Ochotense. ■ Formas distinguere licet: A. FiRMioB fronde robustiore, ramis spheerosporiferis parum to- rulosis. a. juvENiLis fronde annotina roseo-purpurea inferne virgata, superne ramis fasciculato-corymbosis penicillata. Rhodomela Rochei Harv. Ner. Bor. Amer. p. 27 tab. XIII B? b. ^STivALis fronde prioris anni in ramos annotinos prolon- gata, inferne virgata ramulisve abruptis aspera, superne fas- ciculato-corymbosa, ramis corymbi sphserosporiferis, kera- midiis racemosis. Rhodomela siibfusca Harv. Ner. Bor. Am. p. 26! Phycol. Brit. l. c. fig. 1. 2. 5-6! c. HYEMALis frondc nudiuscula, ramis corymbosis dejectis, ex IV. 59 884 RHODOMELEiE. RJiodomela. axillis demum stichidiifera, stichidiis brevissimis fasciculato- congestis, keramidiis in ramulo brevi aggregatis. Lopliura cymosa Kiits. Phyc. (jen. p. 435! Sp. Alg. p. 850. Icon. Tiirner. l. c. fig. c. d. f. g. Harv. Phyc. Brit. l. c. fig. 3! B. GEACiLioE fronde tenuiore, ramis sphterosporiferis ob sphairo- sporas intumescentes torulosis. Lopliura gracilis Kuts. Fhycol. tah. 53 fig. IV! Sp. Alg. p. 850. Rbodomela gracilis Harv. Ncr. Bor. Am. p. 26 tah. XIII CH a. FLACciDA fronde annotina inferne virgata, superne ramis fa- sciculato-coiTmbosis penicillata, ramis corymbi demum splise- rosj^oriferis, keramidiis racemosis. Gigartina subfusca 6. Daccida Lh. l. c. tah. 10 C! Rliodomela subfusca var. y. et d\ Ag. l. c. b. PEOLiFEEA fronde prioris anni a ramis persistentibus pro- lifera, prolificationibus tenuioribus sensim in ramos mutatis, ramulis magis divergentibus subspinseformibus apice fructi- feris. Rhodomela subfusca ;3. tenuior Ag. l. c. et Lh. l. e. Fuscaria tenuissima Htipr. Alg. Ochot. p. 29 tab. 10!! Frons plerumque 4— 6-polIicaris, peuna passerina vix crassior, nunc multo tenuior, decomposito-ramosissima sensim attenuata. Rami sub- spirali ordine quoquoversum egredientes, inferne nudiusculi aut plus minus densis ramis minoribus virgati, superne in juvenili et vernali planta subfasciculato-penicillati, et in spha'rosporifera snbcorymbosi- in senili et autiimnali ramis miiloribus decompositis fruticolosi, aiit de- mum nudiusculi, ramulis plurimis abruptis. Ramuli in planta vigente subulati, paucas lineas longi, inferiores patentes, suprerai nunc leviter incurvi et corymbosi, juveniles apice fibrillis penicillati, sphserospori- feri vix mutati nisi quod ob splian-osporas intumescentes sunt plus minus torulosi. Sphserosporaj nempe in ramulis superioribus subco- rymbosis evolutee, in singulis articulis geminfe oppositse, introrsum coniplanata', extrorsum utrinque prominulse, hoc modo ramulos red- dunt torulosos. K^eramidia a ramulis brevioribus transformata, ideo- que secus ramos racemosa, parte sterili pedicellata, apice fertili; sunt juvenilia ovata, matura subglobosa aut carpostomio subproducto for- ma; ovata; vestigia servantia* pericarpio celhilis a basi subradiantibus constituto. Tota planta inarticulata, cellulas corticales minutas subrect- angulares a superficie inspecta monstrans. Sectione transversali rami adultioris totum interius cellulosum adparet, cellulis parum dissimili- busj plerumque centralem distinguei'e licet cellulis pericentralibus 6 cinctam. Prajterea pro a'tate et tempore anni planta formas diversas induit, quin immo fructus non parum dissimiles profert. Juvenilem plantam Wiod iiuda. RHODO.MELE.i:. ^ 885 pulchre coccineam vidi, ramis apice corj-mboso-penicillatis-, autumna- lis planta est fruticulosa ramisque dense virgata; sub hieme rami minores deponuntur et majores persistentes sunt denudati et flagelli- formes. Ex his iterum rami pullulant, aspectu initio sat dissimiles, demum a phuita prioris anni vix distinguendi. Fructus in his diver- sis stadiis quoque alii; in planta denudata hj-emali slichidia magis quoad formam a ramis abludentia, brevia vix lineara longa, ovali-lan- ceolata, dense fasciculato-congesta proveniuut- in phinta prolifera ra- muli spha-rosporiferi suut breviores et subdivaricati, ctfterum a ste- rilibus parum mxitati. Keramidia quoque modo analogo in his diver- sis formis aliter disposita, ut supra jam designare conatus sum. ■ — Pra-- terea variat prout iirmior iu Oceano, aut gracilior iu mari minori obveniat. Dicunt aliquando sphserosporas aut unica au't duabus seriebus dis- positas obvenire. Mihi omnino certum videtur tj^pice duas esse series, neiupe in unoquoque articulo spha-rosporas diias oppositas generari; ubi vero spatium minus, una sajpe evauescit, alterapersistente — quod cum typica evolutione in Polysiphonia neutiquam comparare vellem. Formas allatas omnes ad unam eaudemque sjieciem pertinere vix dubium putarem-, seorsim vero enumeravi ut synonyma disponere et statns diversos indicare liceret. Nostra Codana, quge plerumque gra- cilior, eosdem phme exhibet status, quos oceanica, tempore diverso. Fuscariam tenuissimam Rupr. a variet. tenuior Ag. et Lyngb. distin- guere non valeani. Diibia tantum mihi est Rh. Rochei Harv. cujus nulluni specimen authenticum vidi. PLantam vero iconi simillimam ex New Fouudland a DelaPylaie datam liabeo, cujus rami eximie corymbosi adspectum dant paulo diversum; hfec vero milii videtur forma illi, quam flaccidam denominavit Lyngbyeus, omnino analoga. Dicere tamen lubet me hanc male reviviscentem non pro lubitu exa- minare potuisse. — Harvey suam Rh. Rochei distiche pinnatam dicit, quod miuime in nostram, nec in aliam Rh. subfuscEje formam quadrat. Sit igitur ut Rh. Rochei plantam omnino diversam spectet. 7. Rh. lycopodioides (Linn. Sysf. Nat. Ed. II. p. 717) fronde tereti crassiuscula pinnatim ramosa, ramis quoquoversuni egredientibus densissime ramulosis, ramulis erecto-patenti- bus cylindraceis sub-utrinque attenuatis, simplicibus aut parce ramosis, testivalibus decompositis keramidiiferis, bye- malibus abbreviatis ramulos spheerosporiferos stipantibus, sphffirosporis subtoruloso-prominulis, keramidiis ovato-glo- bosis, siphonibus pericentralibus 6 — 7. Fucus Lycopodioides L. 1. c. Gtmn. Norv. 2. p. 80. Engl. Bot. tab. 1163. Turn. Hist. Fuc. tab. 12 ! Stackh. Ner. Brit. Ed. II. p. 45. tuh. XVII! 59* 886 . RHODOMELEiE. BliodomeU. Rhodomela Lyoopodioides Ag. Sp. Alg. I. p. 377! Syst. p. 199!! Grev. Alg. Brit. p. 102. Harv. Man. p. 67 et Fhycol. Brit.tab. L! Ner. Bor. Amer. III. Suppl. p. 126! Aresch. Phyc. Sc. p. 40! Gigartina Lycopodioides Lh. Hydr. Dan. p. 45. Lopliura Lycopodioides Kiitz. Sp. Alg. p. 850! Fucus Lycopodium StacJch. Ner. Brit. Ed. I. Conferva squarrosa FJ. Ban. tah. 357! Exsicc. Grev. Alg. Brit. n:o 5! Hab. in oceano atlantico septentrionali a Groenlandia (Vahl!) et Finmarkia usque ad Bi-itanniam superiorem descendens. Frondes ab eodem callo radicali plures, circiter pedales, nuuc immo bipedales, inferne in i'araos quosdam pinnatim dispositos divisse, dein simpliciusculfp, ramulis plerumque densissirae obtectee, rachide pennam passerinam aut immo columbinam sequante, ramulis ssepe om- nino occultata. Ramuli in planta hyemali densissimi, rachidem obte- gentes Lj'copodii ad instar, circiter semipollicares erecti et fere ad- pressi, apice et fere basi attenuati, plurimis simpliciusculis, interspersis aliis parce divisis", in planta a-stivali hi ultimi multiplicantur et ali- quantulum excrescentes rachidem laxius obtectam serie raraorum te- nuiorum cingnnt. Rami sestivales sunt 1 — 2 pollicares, pinnatim de- compositi. In his ultimis keramidia transformatione ramuli brevioris obveniunt, pedicello brevi suffulta, ovato-globosa. Ramuli spha?rospo- riferi in planta liyemali, in apicibus ramulorum subdivisorum evol- vuntur*, constant ramulis densius subdivisis fasciculato-pinnatis, juve- nilibus incurvis, maturis torulosis, sphserosporarum duplicem seriem foventibus. — Tota frons inarticulata, superficie cellulas minutas mon- strante-, transversali sectione tota frons interior cellulis fere seque magnis contexta adparet; inter has cellulam centralem et pericentra- les 6 — 7 distinguere licet. Color exsiccatse nigrescens et substantia firma. Fructus bene evolutos non vidi-, in stichidiis effoetis reliquiasdu- plicis seriei spha'rosporarum videre credidi. Quod synonymiam attinet, tantum animadvertere debeo me nullum videre causam ciir de icone Stackhousei, qualem in Ed. U. tab. XVII vidi, dubia foverentur. Habitum planta?. hyemalis in statu siccato sat bene exprimere mihi videtur. Sunt qui dixerunt hanc speciem e maribus australioribus reporta- tam fuisse*, quod vero aut errore loci natalis, aut determinatione falsa ortum putarem. Equidem ipse specinaen vera? Rh. Lycopodioides co- ram habeo, quod ad oras Brasilia? lectum dicitur. 8. Rh. LAnixf^(Turn. Hist. Fuc. IV. p. 24.) fronde tereti dense pinnato-ramosa, rachide inferne residuis ramulorum muri- | cata, superne ramulis quoquoversum egredientibus obteeta, ramis decompositis sursum saepissimje densissime ramulosis, Bhodomela. RhodomelEvE. 887 ramulis quoquovei-siim egredientibus teretibus subulatis in- curvis, spbsBrosporiferis subfasciculato-corymbosis, kerami- diis globosis pedicellatis. Fucus Larix Tnrn. l. c. tab. 207! Rhodomela Larix Ag. Sp. p. 376 ct Si/st. p. 198/ Post. et Rupr. Illustr. p. 14 tal). XXXVIII. fig. h! Harv. Ner. Bor. Am. p. 24. Fuscaria Larix Bupr. Alg. Ochot. p. 27! Lopliura Larix Kiits. S}). Alg. p. 850! Hab. in Oceano pacifico septentrionali (Chamisso ! Hb. Bon- nay! Harvey! Mus. Petropolitanum!). Frons videtur omnino teres, ramis ramulisque quoquoversum egre- dientibus pinnatim obsita, SEepius densissime obtecta. Rami semipe- dales, crassitie pennam columbinam circiter eequantes, inferne ramulo- rum reliquiis plus minus dense obsiti, mox ramis brevioribus confor- mibus oitinino obtecti, digitum minorem fere crassi*, ramuli teretius- culi subulati incurvi, ita sa^pe densi ut i-achis liaud conspiriatur. Sti- chidia ad apicem ramorum breviorum provenientia, ramulis incurvis ex- terioribns cincta, ipsa incurva fasciculato-corj^mbosa, ramulis sterilibus breviora. Substantia firma. Exsiccatione omuiuo nigra. Duplicem fere formam hujus distinguere licet, unam quam supra descriptione data delineare tentavi; ramuli in illa eximie incurvi et acuti, ramisque minoribus rachidem quasi per intervalla densius et laxius obtegentibus, prout in linea spirali adscendente hoc vel alterum kitus servant. Altera densius fere obtecta ramis minoribus, at circum- circa a^que dispositis, et ramulis tenuioribus. Ramuli patentiores quo- que, minus incurvi, et obtusiores; stichidia obtusiora minus qudque incurva, patentia et sub-divisa. Tantum in liac forma vidi keramidia, densissime ramos minores obtegentia. De differentia hujus et Rh. floccosa? dubia mea, de hac specie lo- quens, attuli. Kimirum credidi fieri posse ut Rh. larix esset planta secundi anni, ramulis novellis circnmcirca erumpentibus mutata", quod vero vix nisi observationibus in planlam crescentem decidere licet. Experientiam algologorum Russiee contra ejusmodi suspicionem af- fere tamen debeo. 9. Rh. floccosa (Esp. le. Fuc. II. p. 42) fronde compressa al- terne pinnatim decomposita, racbide nudiuscula, pinnis in- ferioribus sterilibus evidentius compressis a margine disti- che pinnatis, superioribus elongatis teretiusculis pinnato- ramosis, ramulis subquoquoversum divergentibus compresso- subulatis, intimis subrecurvis, superioribus incurvis suD-fa- sciculato-corymbosis demum sphserosporiferis,] keramidiis obovato-globosis pedicellatis. 885] Khodomele^. Ehodomela FucLis floccosus Esi). l. c. tab. 100! Tiirn. Hist. Fuc. tab. 8! Rhodomela lloccosa Ag. Sp. Alg. x>- 376. Syst. p. 198. Post. et Bnpr. El. p. 14 tab. XXXVIII. fig. c (excl. syii!j Harv. Ner. Bor. Am. |). 24! Fuscaria floccosa Bupr. in Alg. Ochot. p. 33!! Lophiira lloccosa Kiitz. Sp. p. 8.50. (excl. syn.). Fucus pilulifer Turn. Hist. tab. 236. (Fuc. globuliler, in Indicc, tom. IV.). Spha;rococcus piluliiVr Ag. Sp. p. 317. Kiitz. Sp. p. 775! Rhodomela pilulifcrn Grev Harv. Ner. Bor. A^n. p. 25. Hab. in Oceano pacifico superiore ad littora Americfe et Asise (Menzies! Chamisso! Hsenke! Mus. Petropolitanum!) Frons juvenilis, iit et piniiaMnferiores frondis sterilis, est evidenter compressa et disticlie pinnatim decoraposita, pinnis a margine egredi- cntibus alternis erectiusculis, a basi latiore attenuatis subulatis, sim- plicibus aut paulo supra axillam pinnulam conformem, sensim alterne subdivisam, ferentibus. Ut adolescit frons, sensim teretiusciila fit, et pinntB quoqnoversum flexse minime distichse apparent. Rami hoc modo oriuntur semipedales et ultra, rachide sub-tereti et nixdiuscula instru- cti, pennam passerinam crassitie circiter sequantes, per totam longitu- dinem ramis minoribus obsiti. Rami ultimi ordinis conformes, ramulo infimo longiore et sa^pe recurvo quasi fulcrati, supei-iore nempe parte supra axillam infimi ramuli introrsum porrecta", siiperne ramulis den- sioribus snbfasciculatim congestis incurvis et corymbosis compositi. Ramuli 2 — 3 lineas longi, ni fallor semper plus minus compressi, a basi latiore attenuati, subulati. Stichidia in ramulis corymbosis pro- venicntia, atque sterilibus exterioribus cincta, liis breviora, eximie in- curva compressa, c